Ιανουαρίου 18, 2022

Ψυχολογία

Όταν νομίζουμε ότι πλήττουμε με κάποιον, είναι γιατί κατέχει κάτι που μας αγγίζει βαθιά και μας προκαλεί δυσφορία. Αυτός ο κάποιος γίνεται καθρέφτης για κάτι που υπάρχει μέσα μας και δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε. Αλλιώς δεν θα μας ενοχλούσε τόσο. Έτσι, ο μεν τσιγκούνης υπομένει την τσιγκουνιά των άλλων με περισσότερη ένταση από οποιονδήποτε, ο δε αδιάκριτος τσαντίζεται υπερβολικά όταν υφίσταται την αδιακρισία. Το πρόσωπο που μισούμε είναι καθρέφτης μας και, συνεπώς ένας πνευματικός δάσκαλος που δεν πρέπει να υποτιμάμε.

***

Η δύναμη της αγάπης, σαν το νερό, έγκειται στην προσαρμοστικότητά της στο μέσο όπου ζει. Αν αυτό μεταφερθεί στην καθημερινή ζωή, ο ικανός να αγαπήσει -όχι μόνο έναν άλλο άνθρωπο αλλά και ένα σχέδιο- σμιλεύεται στις δυσκολίες ώστε να αποκομίσει το καλύτερο σε κάθε κατάσταση.

***

Το παιδί πρέπει να εγκαταλείψει την παιδική ηλικία του, την αθωότητα του ώστε με αυτόν τον τρόπο να μεταμορφωθεί σε ενήλικα. Αυτά τα τελετουργικά μετάβασης συνεπάγονται πάντα το να αποβάλει κανείς το πρότερο εγώ του ώστε να επιτρέψει στο καινούργιο εγώ να γεννηθεί.

***

Τα παιδιά τα τρομάζει το σκοτάδι γιατί νομίζουν ότι ανάμεσα στις σκιές κρύβεται κάποιο τέρας, κάτι άγνωστο που μπορεί να τους επιτεθεί. Κατά τον ίδιο τρόπο, τους ενήλικες τους τρομάζει το άγνωστο γιατί συνεπάγεται αλλαγή, ρίσκο, αβεβαιότητα. Μας προκαλεί φόβο το καινούργιο γιατί αν αποτύχουμε ξέρουμε ότι θα ακούσουμε τη φράση: «Εγώ σου το είχα πει».

***

Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να δείχνουν κάτι που δεν είναι, είτε γιατί νομίζουν πως αυτό θέλουν οι άλλοι είτε γιατί δεν τους αρέσει το πώς είναι. Είναι εξαρτημένοι από τη γνώμη των άλλων και χρειάζονται απελπισμένα την επιδοκιμασία τους. Όμως, η αληθινή αγάπη δε γεννιέται από τη στέρηση, με το να περιμένουμε να καλύψει ο άλλος τα εσωτερικά μας κενά ή να μας πει τι πρέπει να κάνουμε. Αγαπάμε κάτι αληθινά μόνο αποδεχόμενοι αυτό που είναι.

***

Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένας δρόμος προς τον εαυτό του, το πρόπλασμα ενός δρόμου ,το προσχέδιο ενός μονοπατιού. Κανένας άνθρωπος δεν έφτασε να είναι εντελώς ο εαυτός του· ωστόσο, οι πάντες φιλοδοξούν να το κατορθώσουν, άλλοι στα τυφλά, άλλοι με περισσότερο φως, ο καθένας όπως μπορεί.

Allan Percy, "Έρμαν Έσσε: 66 μαθήματα καθημερινής σοφίας"

Εκδόσεις Πατάκη

https://www.o-klooun.com/

Ψυχολογία

Η μεγαλύτερη ασφάλεια που μπορεί να νιώσει ένα άνθρωπος, είναι μέσα του.

Ο χρόνος είναι συναίσθημα και το συναίσθημα εκφράζεται όταν έχουμε επαφή με τον εαυτό μας. Σκεφτείτε όταν λέμε πως δεν έχουμε χρόνο. Όσο έχουμε επαφή με το συναίσθημα και τον εαυτό μας, επιλέγουμε να χωρίζουμε τον χρόνο μας σε κάτι που αγαπάμε, μας προσφέρει ανακούφιση και ξεκούραση. Αρκετές φορές μας αρέσει να χανόμαστε σ’ ένα χαώδες χρονοδιάγραμμα πολύ απλά γιατί δεν θέλουμε να παραδοθούμε συναισθηματικά, δεν θέλουμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα μας.

Πότε νιώθω ασφαλής; Όταν νιώθω πως δεν κινδυνεύω, είτε σωματικά είτε ψυχικά, όταν έχω μια στέγη, τροφή, μια καλή οικονομική κατάσταση που μου επιτρέπει να ζω και τόσα άλλα. Ας πάμε όμως πιο βαθιά. Όπου κίνδυνος σωματικά, είναι οι συχνές κακοποιήσεις που εμείς δημιουργούμε στο σώμα μας, είτε μέσω διατροφής, είτε με τις σκέψεις ανησυχίας και φόβου που εκφράζεται με έντονους μυϊκούς πόνους, με λίγα λόγια δεν φροντίζουμε το σώμα μας. Όπου κίνδυνος ψυχικός, ας δούμε τον πόνο, την δυστυχία, τις ανοιχτές πληγές που αιμορραγούν απ’ το παρελθόν και τις περιοριστικές μας πεποιθήσεις. Η στέγη και η τροφή είναι ο εσωτερικός μας κόσμος, τα συναισθήματα μας, η φροντίδα μας, το περιβάλλον μας, είμαστε εμείς!

Μαθαίνουμε να ζούμε σ’ ένα κλοιό που φτιάξαμε για να μας προστατεύει και γινόμαστε παρατηρητές των όσων συμβαίνουν γύρω μας. Μεταθέτουμε την ζωή μας στους άλλους κι οτιδήποτε συμβαίνει δεν φταίμε εμείς. Επιλέγουν οι άλλοι για εμάς, εξάλλου αν κάτι πάει στραβά, τουλάχιστον δεν το επιλέξαμε εμείς. Μα δεν είμαστε κομπάρσοι στην ζωή μας, είμαστε πρωταγωνιστές και έχουμε περιθώριο επιλογών και να αλλάξουμε ότι μας στενεύει. Γιατί να θέλουμε να χωρέσουμε σ’ ένα ρούχο που δεν μας χωράει πια;

Αν νιώθω δυστυχισμένος, θα χρειαστεί να το δουλέψω, να το αλλάξω και αυτό απαιτεί κόπο και οτιδήποτε δεν βρίσκεται στην ζώνη ασφάλειας μας προκαλεί φόβο, πόνο και ανασφάλεια. Πόσο τρομακτικό είναι να συνειδητοποιήσουμε μια μέρα, πως η ζώνη ασφαλείας που δημιουργήσαμε, αντί να μας προστατεύει, γίνεται θηλιά και μας πνίγει. Δεν μπορεί αυτή η ζώνη να διατηρείται η ίδια για τόσα χρόνια ενώ γύρω μας όλα αλλάζουν. Θα κοπιάσουμε, θα παλέψουμε, θα χάσουμε, θα θρηνήσουμε, μα σιγά σιγά θα κοπάσει. Είναι προτιμότερο να υποφέρουμε χρόνια σ’ αυτόν τον κλοιό που γίνεται θηλιά;

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μας, την ίδια στιγμή ωριμάζει μέσα μας η επιθυμία να προχωράμε με θάρρος, τόλμη και δύναμη στον μεγάλο δρόμο της ύπαρξης μας. Η μεγαλύτερη ασφάλεια που μπορεί να νιώσει ένα άνθρωπος, είναι μέσα του. Καθώς προχωράμε, αφήνουμε τις αλλαγές να έρθουν και προσαρμοζόμαστε, όταν τρέφουμε τις σκέψεις μας με ευγνωμοσύνη και αγάπη τρέφουμε τον εαυτό μας με θάρρος, δύναμη, αυτοπεποίθηση και νιώθουμε ικανοί να ανταπεξέλθουμε στις καταστάσεις που έρχονται στον δρόμο μας. Αυτά μας προσφέρουν οικονομική επάρκεια ψυχικής ανθεκτικότητας, που δεν μετριέται με σε χρήμα.

Η ζωή και η μαγεία βρίσκεται έξω απ’ την ζώνη ασφαλείας μας και το έχουμε βιώσει αρκετές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Οι αλλαγές τρομάζουν τους περισσότερους, μα έρχονται για πολλούς λόγους. Είναι προκλήσεις που αν αφεθούμε μέσα τους, θα πάρουμε όσα χρειάζεται να μας δώσουν. https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε μετά από ένα λάθος είναι να μάθετε μέσα από αυτό και να καταφέρετε να συγχωρήσετε τον εαυτό σας. Και παρά το γεγονός ότι ο δρόμος προς την αυτο-συγχώρεση συχνά είναι δύσβατος, αξίζει την προσπάθεια.

Η συγχώρεση συχνά ορίζεται ως μια συνειδητή απόφαση να αφήσετε πίσω σας τα συναισθήματα θυμού, δυσαρέσκειας και αντεκδίκησης προς κάποιον που πιστεύετε ότι σας έχει αδικήσει. Ωστόσο, ενώ μπορεί να είστε αρκετά γενναιόδωροι στην ικανότητά σας να συγχωρείτε τους άλλους, μπορεί να είστε πολύ πιο σκληροί με τον εαυτό σας.

Πώς θα καταφέρετε να συγχωρήσετε τον εαυτό σας
Η αυτο-συγχώρεση δεν έχει να κάνει με το να αποποιείστε τις ευθύνες σας, ούτε είναι ένδειξη αδυναμίας. Η πράξη της συγχώρεσης, είτε συγχωρείτε τον εαυτό σας είτε κάποιον που σας έχει αδικήσει, δεν υποδηλώνει ότι ανέχεστε ή παραβλέπετε τη συμπεριφορά.


Τα 4 σημεία της αυτο-συγχώρεσης
Ανάληψη ευθύνης
Μεταμέλεια
Αποκατάσταση
Ανανέωση
Η συγχώρεση σημαίνει ότι αποδέχεστε αυτό που συνέβη και είστε πρόθυμοι να το αφήσετε πίσω σας και να συνεχίσετε τη ζωή σας χωρίς να στέκεστε σε γεγονότα του παρελθόντος που δεν μπορούν να αλλάξουν.

Αποδεχθείτε την ευθύνη
Το να συγχωρήσετε τον εαυτό σας είναι κάτι περισσότερο από το να αφήσετε πίσω σας το παρελθόν και να προχωρήσετε. Πρόκειται για την αποδοχή αυτού που συνέβη και την εκδήλωση συμπόνιας στον εαυτό σας.

Αντιμετωπίζοντας αυτό που έχετε κάνει ή αυτό που έχει συμβεί είναι το πρώτο βήμα προς την αυτο-συγχώρεση. Είναι επίσης το πιο δύσκολο βήμα. Εάν έχετε αιτιολογήσει, δικαιολογήσει ή εξορθολογίσει τις ενέργειές σας σε μια προσπάθεια να τις κάνετε να φαίνονται αποδεκτές, είναι καιρός να αντιμετωπίσετε και να αποδεχθείτε αυτό που πραγματικά έχετε κάνει.

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη και αποδεχόμενοι ότι έχετε εμπλακεί σε ενέργειες που έχουν πληγώσει τους άλλους, θα είστε σε θέση να διαχειριστείτε σωστότερα την κατάσταση.

Εκφράστε τη μετάνοιά σας
Ως αποτέλεσμα της ανάληψης ευθύνης, μπορεί να βιώσετε μια σειρά αρνητικών συναισθημάτων, συμπεριλαμβανομένης της ενοχής και της ντροπής. Οταν έχετε κάνει κάτι λάθος, είναι απολύτως φυσιολογικό, και μάλιστα υγιές, να αισθάνεστε ένοχοι γι’ αυτό. Αυτά τα συναισθήματα ενοχής και τύψεων μπορούν να χρησιμεύσουν ως εφαλτήριο για βελτίωση της συμπεριφοράς σας.

Ενώ η ενοχή βασίζεται στην αντίληψη ότι είστε ένας καλός άνθρωπος που έκανε κάτι κακό, η ντροπή σάς κάνει να βλέπετε τον εαυτό σας ως κακό άνθρωπο. Κάτι τέτοιο μπορεί να σας προκαλέσει αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης, το οποίο αν παραμείνει άλυτο, μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω ζητήματα ψυχικής υγείας.

Κατανοήστε λοιπόν ότι το να κάνετε λάθη για τα οποία αισθάνεστε ένοχοι δεν σας κάνει αυτόματα κακό άνθρωπο και δεν υπονομεύει την εγγενή σας αξία.

Προσπαθήστε να επανορθώσετε τη ζημιά και να επαναφέρετε την εμπιστοσύνη
Η προσπάθεια για επανόρθωση είναι σημαντικό μέρος της συγχώρεσης, ακόμη και όταν το άτομο που συγχωρείτε είναι ο εαυτός σας. Ακριβώς όπως δεν μπορείτε να συγχωρήσετε κάποιον άλλον μέχρι να προσπαθήσει να επανορθώσει με κάποιον τρόπο, έτσι και το να συγχωρήσετε τον εαυτό σας είναι πιο πιθανό να συμβεί όταν νιώθετε ότι το έχετε «κερδίσει».

Ενας τρόπος για να ξεπεράσετε τις ενοχές σας είναι να αναλάβετε δράση για να διορθώσετε τα λάθη σας. Ζητήστε συγγνώμη εάν δεν το έχετε κάνει ήδη και αναζητήστε τρόπους που μπορείτε να επανορθώσετε απέναντι σε όποιον έχετε πληγώσει.

Μπορεί να φαίνεται ότι αυτό το μέρος της διαδικασίας ωφελεί μόνο το άτομο που έχετε βλάψει, αλλά παράλληλα επωφελείστε και εσείς. Η διόρθωση του λάθους σας σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ στο μέλλον να αναρωτηθείτε αν θα μπορούσατε να είχατε κάνει κάτι περισσότερο.

Εστιάστε στην ανανέωση
Ολοι οι άνθρωποι κάνουν μικρότερα ή μεγαλύτερα λάθη και πράγματα για τα οποία λυπούνται ή μετανιώνουν. Ωστόσο, όταν πέφτετε στην παγίδα του «μηρυκασμού», της αυτολύπησης ή ακόμη και του μίσους προς τον εαυτό σας, το μόνο που καταφέρνετε είναι να μειώνετε την αυτοεκτίμησή σας.

Το να συγχωρήσετε τον εαυτό σας συχνά απαιτεί να βρείτε έναν τρόπο για να μάθετε από την εμπειρία σας και να αναπτυχθείτε ως άνθρωπος. Για να το κάνετε αυτό, πρέπει να καταλάβετε γιατί συμπεριφερθήκατε με τον συγκεκριμένο τρόπο και γιατί νιώθετε ενοχές, καθώς και να βρείτε ποια μέτρα μπορείτε να λάβετε για να αποτρέψετε την εκδήλωση της ίδιας συμπεριφοράς στο μέλλον. Ναι, μπορεί να σφάλατε, αλλά ήταν μια εμπειρία που μπορεί να σας βοηθήσει να κάνετε καλύτερες επιλογές στο μέλλον.

Περιορισμοί
Ενώ η αυτο-συγχώρεση είναι μια χρήσιμη πρακτική, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αυτό το μοντέλο δεν προορίζεται για άτομα που κατηγορούν άδικα τον εαυτό τους για κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται. Για παράδειγμα, τα άτομα που έχουν υποστεί κακοποίηση, τραύμα ή απώλεια, μπορεί να νιώθουν ντροπή και ενοχές παρά το γεγονός ότι δεν είχαν τον έλεγχο της κατάστασης ή ευθύνη.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να συγχωρήσετε τον εαυτό σας;
Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει την αυτο-συγχώρεση τόσο δύσκολη μερικές φορές; Γιατί οι άνθρωποι συχνά συνεχίζουν να τιμωρούν και να κατηγορούν τον εαυτό τους για σχετικά μικρά λάθη; Η ενασχόληση με ενέργειες που δεν είναι σύμφωνες με τις δικές σας ηθικές αξίες ή πεποιθήσεις για τον εαυτό σας μπορεί να οδηγήσει σε αισθήματα ενοχής και αυτολύπησης ή ακόμη χειρότερα, στο μίσος προς τον εαυτό σας.

Μερικοί άνθρωποι είναι εκ φύσεως πιο επιρρεπείς στον «μηρυκασμό», γεγονός που μπορεί να διευκολύνει την «παραμονή» σε αρνητικά συναισθήματα. Επίσης, το γεγονός ότι η αυτο-συγχώρεση περιλαμβάνει την αναγνώριση των λαθών σας και την παραδοχή ότι μπορεί να χρειαστεί να αλλάξετε ίσως να κάνει τη διαδικασία πιο δύσκολη.

Τέλος, οι άνθρωποι που δεν είναι ακόμη έτοιμοι να αλλάξουν μπορεί να δυσκολευτούν να συγχωρήσουν πραγματικά τον εαυτό τους. Αντί να παραδεχθούν ότι μπορεί να πρέπει να αλλάξουν, θα μπορούσαν να εμπλακούν σε ένα είδος ψευδο-συγχώρεσης, παραβλέποντας ή δικαιολογώντας απλώς τη λάθος συμπεριφορά τους.

Η αυτο-συγχώρεση συναντά την ενσυναίσθηση
Ενώ η αυτο-συγχώρεση θεωρείται γενικά ως μια θετική ενέργεια που μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της αυτοεκτίμησης και τη γενικότερη βελτίωση της ψυχολογίας, μερικές φορές μπορεί να έχει αρνητικό αποτέλεσμα. Η μεγαλύτερη παγίδα της αυτο-συγχώρεσης είναι ότι μερικές φορές μπορεί να μειώσει την ενσυναίσθηση απέναντι σε εκείνους που έχουν πληγωθεί από τις πράξεις σας.

Παρότι η αυτο-συγχώρεση συχνά ανακουφίζει από τα συναισθήματα ενοχής, υπάρχουν φορές που αυτή η εστίαση στα δικά σας συναισθήματα μπορεί να σας απομακρύνει από όσους έχουν πληγωθεί από εσάς. Αυτό μπορείτε να το αποφύγετε δείχνοντας συνειδητά ενσυναίσθηση σε εκείνους που έχουν επηρεαστεί από τις πράξεις σας.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οφείλετε να αποδεχθείτε το γεγονός ότι όσοι έχετε πληγώσει μπορεί να μην επιθυμούν να σας συγχωρήσουν ή να σας δώσουν την ευκαιρία να επανορθώσετε. Αντί να πιέσετε τις καταστάσεις, φροντίστε να μη λειτουργήσετε εγωκεντρικά και εγωιστικά και να αφήσετε στους άλλους ανθρώπους τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζονται.

https://www.vita.gr/

Ψυχολογία

Ένα τοξικό άτομο μπορεί να επηρεάσει τη ζωή σας με πολλούς τρόπους, όχι ευχάριστους. Το χειρότερο όμως με τους τοξικούς ανθρώπους είναι τα πισώπλατα μαχαιρώματα και η ύπουλη συμπεριφορά τους.


Γι αυτό λοιπόν στο σημερινό άρθρο θα αναλύσουμε μερικούς ύπουλους τρόπους με τους οποίους οι τοξικοί άνθρωποι μπορούν να σας παγιδέψουν.

Θα σας μπερδεύουν

Τη μια μέρα συμπεριφέρονται εξαιρετικά ωραία και την άλλη στιγμή είναι εξαιρετικά αλαζονικοί. Η γρήγορη αλλαγή συμπεριφοράς τους μπορεί σας απογοητεύσει, ενώ ταυτόχρονα θα σας κάνει να αναρωτιέστε εάν φταίτε εσείς για όλη αυτή την απότομη αλλαγή.

Θα προσπαθήσουν να σας ελέγξουν

Ενώ θα φαίνεται ότι όλα τα κάνουν για εσάς, στην πραγματικότητα θα προσπαθήσουν να σας χειραγωγήσουν και να αποκτήσουν εξουσία στις αποφάσεις και τις επιλογές σας. Με απλά λόγια θα σας κάνουν να νιώθετε ότι δεν είστε ικανοί να πάρετε ώριμες αποφάσεις.

Θα σας ζητήσουν να αποδείξεις την αγάπη σας


Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να ζητήσει ένας άνθρωπος από τον σύντροφό του, είναι να του αποδείξει την αγάπη του. Αυτό σημαίνει ότι δεν τον εμπιστεύεται. Για τους τοξικούς ανθρώπους η αγάπη σας δεν θα είναι ποτέ αρκετή.

Θα σας κάνουν να ζητήσετε συγγνώμη ακόμα και όταν δεν φταίτε

Μήπως ζητάτε μόνο εσείς συγγνώμη και διορθώνετε πάντα τα πράγματα; Αν ναι, τότε έχετε δίπλα σας ένα τοξικό άτομο. Οι τοξικοί άνθρωποι δεν ζητάνε ποτέ συγγνώμη, αντ αυτού παγιδεύουν τους άλλους στο να πιστεύουν ότι πάντα φταίνε.

Μήπως οι παραπάνω συμπεριφορές σας θύμισαν φίλους, συντρόφους, συνάδελφους ή γονείς και αδέλφια; Όποια κι αν είναι η σχέση σας μαζί τους, το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να πάρετε απόσταση από αυτά τα άτομα, ειδικά σε περιόδους που ετοιμάζεστε να ξεκινήσετε κάτι νέο. Τα άτομα αυτά, είτε ασυνείδητα, είτε συνειδητά, σας κόβουν τα φτερά, σας αναστέλλουν και σας μπλοκάρουν.

Η ζωή και τα όνειρά μας όμως είναι πολύτιμα, και είναι δική μας ευθύνη να κάνουμε ότι χρειάζεται για να χαρούμε τη ζωή μας και να υλοποιήσουμε τα όνειρά μας.

jenny.gr https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Οι ειδικοί μας προτείνουν αποτελεσματικές μεθόδους για να ανακουφιστούμε από το άγχος, τόσο απλές που μπορείτε να τις κάνετε τώρα.

Το άγχος αποτελεί ένα φυσιολογικό μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας, σχεδιασμένο για να μας κρατά ασφαλείς όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο ή μια απειλή. Στην καθημερινότητά μας, το άγχος πιθανότατα να μην προκαλείται από τις απειλητικές για την ζωή συνθήκες και ακόμα και αν οι αιτίες φαίνονται ασήμαντες, οι επιπτώσεις που έχει το στρες στο σώμα μας δεν είναι.

Τι προκαλεί το άγχος στο σώμα
Το άγχος μπορεί να προκαλέσει μια άβολη αίσθηση, ακόμα και πόνο, καθιστώντας την εξερεύνηση τρόπων αντιμετώπισης είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Ο Οταν το άγχος μετατρέπεται σε μια διαρκή πρόκληση μάλλον θα ήταν καλό να το αντιμετωπίσετε, προκειμένου να μην σταθεί εμπόδιο στους στόχους και τις φιλοδοξίες που μπορεί να έχετε σε ποικίλους τομείς.

Μερικές στρατηγικές για να διαχειριστείτε το άγχος και να επανακτήσετε τον έλεγχο στην καθημερινότητά σας περιλαμβάνουν:

1. Κάντε μια λίστα ευγνωμοσύνης
Μπορεί να είναι δύσκολο να σκεφτούμε τα καλά στην ζωή μας όταν η πίεση και ο φόβος αυξάνεται. Όμως, δείχνοντας ευγνωμοσύνη για τα μικρότερα πράγματα, όπως ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι ή μια ηλιόλουστη μέρα μπορεί να βελτιώσει την διάθεσή σας και να μειώσει το άγχος, υποστηρίζει η Δρ. Gail Saltz, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Presbyterian Hospital Weill-Cornell School of Medicine.

2. Ξεκουραστείτε
«Ο ύπνος είναι η δική σας υπερδύναμη» αναφέρει χαρακτηριστικά ο νευροεπιστήμονας Δρ. Matthew P. Walker. Σύμφωνα με μια από τις μελέτες του για τον ύπνο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Reviews Neuroscience, εκείνοι που στερούνται ύπνου ήταν πιο αντιδραστικοί σε συναισθηματικά αρνητικά ερεθίσματα, από εκείνους που είχαν κοιμηθεί αρκετά την προηγούμενη νύχτα.

3. Περισσότερο πράσινο
Το να περνάμε χρόνο στην φύση έχει μια βαθιά επίδραση στην ψυχολογία μας. Σύμφωνα με μελέτη στο International Journal of Environmental Health Research, ακόμη και 20 λεπτά σε ένα πάρκο είναι αρκετά για να ενισχύσουν το ψυχικό wellbeing.

4. Τεντώστε και χαλαρώστε τους μυς
Μία από τις πιο επιτυχημένες τεχνικές χαλάρωσης είναι το τέντωμα και στην συνέχεια το χαλάρωμα των μυών. Για να τα καταφέρετε τεντώσετε τους μυς για πέντε έως δέκα δεύτερα και έπειτα απελευθερώστε τους, δημιουργώντας μια σχεδόν στιγμιαία αίσθηση χαλάρωσης.

«Αυτή η πρακτική μειώνει το άγχος μέσω της σύνδεσης νου-σώματος. Οταν αισθανόμαστε πολύ άγχος, τεντώνουμε το σώμα μας», λέει η Δρ. Gail Saltz. «Και όταν τεντώνουμε το σώμα μας, ενισχύεται το μήνυμα στο μυαλό για να τονιστεί. Είναι ένα σήμα φυσιολογικής διέγερσης. Κάνοντας ό, τι μπορείτε για να χαλαρώσετε το σώμα σας βοηθά να χαλαρώσετε το μυαλό σας» καταλήγει.

https://www.vita.gr/

 

Ψυχολογία

Ο διάσημος ζωγράφος Μινγκ του 17ου αιώνα, Τσου Γιουνγκ, αφηγείται μια ιστορία η οποία άλλαξε τη συμπεριφορά του για πάντα. Αργά ένα χειμωνιάτικο απομεσήμερο ξεκίνησε για να επισκεφτεί μια πόλη που βρισκόταν πέρα από τον ποταμό, απέναντι από τη δική του πόλη. Μετέφερε μερικά σπουδαία βιβλία και έγγραφα μαζί του και είχε αναθέσει σε ένα νεαρό αγόρι να τον βοηθήσει να τα κουβαλήσουν. Καθώς το καραβάκι πλησίαζε στην άλλη όχθη του ποταμού, ο Τσου Γιουνγκ ρώτησε τον πορθμέα αν θα είχαν χρόνο να φτάσουν στην πόλη πριν κλείσουν οι πύλες της, διότι η πόλη απείχε ένα μίλι και κόντευε να νυχτώσει. Ο πορθμέας έριξε μια ματιά στο αγόρι και στη στοίβα από τα χαλαρά δεμένα χαρτιά και βιβλία. «Ναι», απάντησε, «αν δεν περπατάτε πολύ γρήγορα».

Καθώς ξεκίνησαν, ο ήλιος έδυε. Ο Τσου και το αγόρι περπατούσαν όλο και βιαστικότερα, διότι φοβόντουσαν μήπως τους κλειδώσουν έξω από την πόλη και γίνουν λεία των ληστών, ώσπου τελικά άρχισαν να τρέχουν. Ξαφνικά, ο σπάγκος γύρω από τα χαρτιά έσπασε και τα έγγραφα έπεσαν στο έδαφος. Χρειάστηκαν μερικά λεπτά για να τα ξανασυναρμολογήσουν και όταν πια έφτασαν στις πύλες της πόλης ήταν πολύ αργά.


Όταν βιάζεσαι λόγω φόβου ή ανυπομονησίας, δημιουργείς προβλήματα που πρέπει να λυθούν και καταλήγεις να χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι αν δεν είχες βιαστεί. Αυτοί που βιάζονται μπορεί κάποιες φορές να φτάνουν γρηγορότερα, αλλά τα χαρτιά τους σκορπίζονται παντού, προκύπτουν νέοι κίνδυνοι και βρίσκονται διαρκώς σε μια κατάσταση κρίσης ενώ προσπαθούν να διορθώσουν τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν στους εαυτούς τους. Μερικές φορές η καλύτερή σου κίνηση είναι να μην κάνεις τίποτα όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με κινδύνους – περιμένεις και βραδυπορείς σκόπιμα. Καθώς ο χρόνος περνάει τελικά θα σου προσφέρει ευκαιρίες που ούτε τις φαντάστηκες.

ΔΥΝΑΜΗ

ΟΙ 48 ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ

ROBERT GREENE

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΣΟΠΤΡΟΝ https://www.lecturesbureau.gr/

Ψυχολογία

Δε θα ήταν υπέροχο να μπορούμε να διεκδικούμε ό,τι θέλουμε σε προσωπικό ή και επαγγελματικό επίπεδο; Αυτό μπορεί να είναι από μία καλύτερη συμπεριφορά μέχρι το να έχουμε τις υπηρεσίες που έχουμε πληρώσει από έναν επαγγελματία. Κάποια στιγμή μπορεί να έχεις πάει σε ένα εστιατόριο και να ήθελες να γυρίσεις πίσω το πιάτο που σου σέρβιραν ή να έχεις νιώσει προσβεβλημένος από την συμπεριφορά κάποιου αλλά να αμφιταλαντεύτηκες για το αν είναι σωστό να εκφράσεις την δυσαρέσκειά σου ή να το αφήσεις να περάσει.

Είναι δικαίωμά σου να διεκδικείς τα θέλω και τις ανάγκες σου ή ακόμα και να θέτεις τα όριά σου, σεβόμενος πάντα και τις ανάγκες των άλλων. Δικαίωμά σου είναι επίσης, να λες όχι ή να ορίζεις τις προτεραιότητές σου αλλά και να εκφράζεις τα συναισθήματά σου.

Και αφού φαίνεται τόσο απλό το να διεκδικώ αυτά που επιθυμώ γιατί ταυτόχρονα είναι τόσο δύσκολο να τα εκφράσω;

Αρχικά, η διεκδικητικότητα έγκειται στη δεξιότητά μου να επικοινωνώ τις ανάγκες, τα θέλω και τα όριά μου, χωρίς να προσβάλλω τον άλλον. Ο λόγος που βρισκόμαστε σε σύγχυση με την έννοια της διεκδικητικότητας είναι γιατί πολλάκις καταλήγουμε να γινόμαστε επιθετικοί αντί διεκδικητικοί. Σίγουρα, με το να μιλήσω άσχημα στον άλλον δε θα καταφέρω κάτι πέρα από το να ξεπεράσω τα όρια προστασίας του. Από την άλλη πλευρά, το να μην εκφράσω τις επιθυμίες μου με οδηγούν στην παθητικότητα. Επομένως, η διαστρέβλωση της διεκδικητικότητας μπορεί να με οδηγήσει στην παθητικότητα ή στην επιθετικότητα και στις δύο αυτές περιπτώσεις χάνεται ο στόχος που είναι να εκφράσω τα θέλω μου.

Παράδειγμα Παθητικότητας: Πάω σε ένα εστιατόριο, μου φέρνουν λάθος πιάτο και δεν το στέλνω πίσω.

Παράδειγμα Διεκδικητικότητας: Μου φέρνουν λάθος πιάτο και ευγενικά τους ρωτάω αν μπορούν να μου φέρουν αυτό που παρήγγειλα.

Παράδειγμα Επιθετικότητας: Μου φέρνουν λάθος πιάτο και γι' αυτό προσβάλλω και βρίζω τους εργαζομένους.

Επιπλέον, η διεκδικητικότητα δεν είναι το να απαιτώ και να προστάζω τους άλλους να δεχτούν ό,τι τους λέω, ούτε σημαίνει ότι επειδή θα επικοινωνήσω τις ανάγκες μου θα βρω λύση και σε όλα τα προβλήματά μου. Αν σκοπός σου είναι να έχεις πάντα δίκιο, τότε δεν αναζητάς τρόπους για να διεκδικήσεις τα θέλω σου, αλλά την αποδοχή των άλλων. Επομένως, χρειάζεται να είμαστε σίγουροι τι ακριβώς θέλουμε, ώστε να μπορούμε να το εκφράσουμε και να το επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά. Τέλος, αυτή η προσπάθεια δεν μας εξασφαλίζει ότι όλες μας οι επιθυμίες θα γίνουν πραγματικότητα.

Για να αποφύγουμε τις παραπάνω παρερμηνείες, χρειάζεται να είμαστε ρεαλιστές με τα όριά μας και αυτά που επιθυμούμε. Διαφορετικά, μπορεί ο φόβος και η δυσαρέσκεια να μας καταβάλλουν, όταν οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται στα θέλω μας!

Τι μας μπλοκάρει από το να εκφράσουμε τις ανάγκες μας;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να μας εμποδίζουν από το να γίνουμε διεκδικητικοί. Μερικές φορές οι φοβίες μας είναι και το μεγαλύτερο τείχος που χρειάζεται να γκρεμίσουμε για να εκφράσουμε τα θέλω μας. Παραδείγματος χάρη, υπάρχει ο φόβος της αποτυχίας που με εμποδίζει από το να ξεκινήσω την επιχείρησή μου γιατί φοβάμαι ότι όλα θα πάνε στραβά. Ή φοβάμαι ότι θα χάσω τον μηνιαίο μισθό μου και για αυτό δεν παραιτούμαι από το τοξικό εργασιακό μου περιβάλλον. Μπορεί και να φοβάμαι ότι θα πληγώσω τα συναισθήματα των άλλων, αν τους πω τι με ενοχλεί και σε ακραίες περιπτώσεις υπάρχει ο φόβος της βίας αν βρίσκομαι σε μια κακοποιητική σχέση.

Ποια είναι τα βήματα ώστε να εκφράσουμε τις ανάγκες μας με υγιή τρόπο;

Για να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά τις ανάγκες μας πρέπει να ξεκινήσουμε από εμάς. Χρειάζεται να γνωρίζουμε ποια είναι τα πιο σημαντικά πράγματα για εμάς, αλλά και τις αξίες μας. Επιπλέον, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τα όριά μας, δηλαδή ποια είναι τα πράγματα που αρνούμαστε να συμβιβαστούμε. Σύμμαχοί μας σε αυτή την προσπάθεια είναι η αμεσότητα και η ειλικρίνεια. Όσο πιο απλά και άμεσα εκφράσω τις ανάγκες μου, τόσο πιο κατανοητός θα γίνω στους γύρω μου. Βέβαια, δεν είναι εύκολο να αποκτήσω αυτή τη δεξιότητα, χρειάζεται εξάσκηση.

Αν δεν είμαστε εξοικειωμένοι με το να εκφράζουμε τις ανάγκες μας, μπορεί στην αρχή να μας φαίνεται πολύπλοκο ή και να χρησιμοποιούμε λάθος επικοινωνιακές πρακτικές που να μπερδεύουν τους άλλους. Παρακάτω θα βρεις κάποια εργαλεία που μπορεί να σε διευκολύνουν:

1. Περιέγραψε αντικειμενικά τι είναι αυτό που σε δυσκολεύει στον άλλον!

Το να εκφράσουμε τις δυσκολίες μας σε κάποιες καταστάσεις είναι πιο περίπλοκο από όσο φανταζόμαστε καθώς συχνά καταλήγουμε να κατηγορούμε τον άλλον και να προσωποποιούμε αυτά που μας ενοχλούν. Αντί να πούμε "Ποτέ δεν πλένεις τα πιάτα", μπορούμε να πούμε "Είμαι αρκετά κουρασμένη, θα μπορούσες να με βοηθήσεις;".

2. Πρόσεξε πώς εκφράζεις τις ανησυχίες σου!

Κάποιες φορές παρουσιάζουμε τις καταστάσεις σαν να είναι ο άλλος υπεύθυνος για τα συναισθήματα μας και λέμε "Με κάνεις να νιώθω την αδικία" αντί να πούμε "Εγώ νιώθω την αδικία". Είναι καλό να θυμόμαστε ότι οι ερμηνείες μας δεν είναι πάντα τα γεγονότα καθαυτά. Αντί, λοιπόν να πούμε "Έγινε αυτό" θα μπορούσαμε να πούμε ότι "Μου φαίνεται ότι έγινε αυτό...".

3. Άκου με ανοιχτό μυαλό!

Είναι σημαντικό όχι μόνο να εκφράζουμε τις ανάγκες μας αλλά πρώτα να ακούμε με ανοιχτό μυαλό και έπειτα να απαντάμε. Αν ακούσεις προσεκτικά τον άλλον και δεν είσαι ικανοποιημένος από τις απαντήσεις του, τότε μπορείς να εκφράσεις τις αμφιβολίες σου χωρίς να του επιτεθείς. Σε στιγμές έντασης, είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη μας να ακουστούμε που σταματάμε να ακούμε και όλη η προσπάθεια καταλήγει στο κενό.

4. Ξεκαθάρισε τις προτιμήσεις σου λεπτομερώς!

Όταν κάτι σε ενοχλεί χρειάζεται να εκφράσεις τον προβληματισμό και τις προτιμήσεις σου στον άλλον. Επίσης, μπορείς να εστιάσεις την προσοχή σου στις θετικές επιπτώσεις που θα έχει η αλλαγή της εκάστοτε κατάστασης και από τις δύο πλευρές. Παραδείγματος χάρη, θέλεις να εκφράσεις στο σύντροφό σου ότι έχετε απομακρυνθεί, και για να έρθετε πιο κοντά, θα ήταν ωραίο μία φορά την εβδομάδα να κάνατε κάτι μαζί.

5. Απαίτησε να καταλήξετε σε συμφωνία!

Συνήθως ο λόγος που επιθυμούμε να εκφράσουμε τις ανάγκες μας είναι όταν νιώθουμε ότι αυτές δεν ικανοποιούνται. Επομένως, σκοπός μιας συζήτησης είναι στο να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Αν ο άλλος συμφωνήσει, χρειάζεται ακόμα να συζητήσουμε τις λεπτομέρειες. Αν, από την άλλη πλευρά, ο συνομιλητής μας διαφωνεί, μπορούμε να συζητήσουμε τις ενδεχόμενες αλλαγές για να είμαστε και οι δυο ικανοποιημένοι. Στην περίπτωση που ο άλλος δεν είναι πρόθυμος να αλλάξει κάτι, τότε χρειάζεται να ζυγίσουμε τα θετικά και τα αρνητικά που μας προσφέρει αυτή η σχέση ώστε να αποφασίσουμε αν θέλουμε να την συνεχίσουμε.

Τέλος, η επιθετικότητα αλλά και η αδυναμία του να μην διεκδικούμε αυτά που θέλουμε πηγάζουν από την απειλή που νιώθουμε για την αυτοεκτίμησή μας. Είναι δικαίωμα μας να διεκδικούμε και να εκφράζουμε τις ανάγκες και τα θέλω μας. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε μας επιθυμία θα γίνεται απαραίτητα και πραγματικότητα.

Αν σκοπός μας είναι να νιώθουμε πάντα σωστοί και να υπερισχύει η γνώμη μας, τότε χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε τι πραγματικά έχει αξία για εμάς. Επομένως, η διεκδικητικότητα ως δεξιότητα είναι χρήσιμη, αρκεί να μην την παρερμηνεύουμε και να μπορούμε να την επικοινωνήσουμε με τα σωστά εργαλεία.

MSc Business Psychology

Qualified MOE Coach,

Παναγιώτα Γιδοπούλου

https://www.ergoyourego.com/

Ψυχολογία

Εγκλωβισμένοι στον λαβύρινθο με τα αυτοσχέδια κουτιά δυστυχίας
Γράφει η Μία Ντέντα

Το κουτί υπ’αριθμόν 0012 είχε μόλις φτάσει. Οι πόρτες άνοιξαν και άψυχοι αριθμοί στοιβάχτηκαν βιαστικά ο ένας πάνω στον άλλο. Δεν είχε σημασία αν θα τσαλακώνονταν, αν θα άλλαζαν μορφή ή αν θα εξαανίζονταν. Το μόνο που είχε σημασία ήταν να χωρέσουν. Οι πόρτες έκλεισαν βιαστικά και το κουτί με τον αριθμό 0012 ξεκίνησε. Μετά από λίγο οι πόρτες άνοιξαν πάλι και ένας ένας οι παράξενοι επιβάτες ξεχύθηκαν και πάλι στους δρόμους.

Διαφορετικά πρόσωπα δεν υπάρχουν. Οι εκφράσεις έχουν παγώσει, τα χαμόγελα έχουν χαθεί. Θαρρείς πως κάποιος τους έκλεψε τα πρόσωπα, στη συνέχεια σκάλισε σε πέτρα την πιο λυπημένη μάσκα που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί και με το ζόρι την κόλλησε εκεί που κάποτε έβλεπες πρόσωπα ζωντανά, διαφορετικά, γεμάτα περιέργεια για τη ζωή. Τώρα καμία περιέργεια δεν τους έμεινε.Τα έχουν εξηγήσει όλα, τα έχουν συνηθίσει και τους έχουν πλέον κουράσει. Η ζωή από μοναδική δυνατότητα ύπαρξης, μετατράπηκε σε ένα βαρύ φορτίο. Γεννιέσαι μέσα της και αναγκάζεσαι να την κουβαλάς μέχρι το τέλος. Η ζωή έγινε ανυπόφορη και οι απρόσωποι πια αριθμοί έχασαν το λόγο ύπαρξής τους.

Το κουτί 0012 σταματάει και ένα γέρικος πια αριθμός κατεβαίνει με αργά βήματα. Περπατάει σαν υπνωτισμένος για αρκετή ώρα, μία διαδρομή που μπορεί να κάνει, ακόμα και αν στη μάσκα δεν ανοίχτηκαν ποτέ τρύπες εκεί που κάποτε υπήρχαν δυο ξάγρυπνα μάτια. Τώρα πια θα έχουν κοιμηθεί, πάει καιρός άλλωστε.

Δεν επέλεξα να ακολουθήσω τυχαία τον συγκεκριμένο αριθμό. Δε θα σας τον μαρτυρήσω μα θα σας πω πως κάποτε ζούσε ελεύθερος σε ένα δάσος μαζί με άλλους αριθμούς. Ζούσαν ευτυχισμένοι χωρίς μάσκες, χωρίς να κρύβονται. Οι εκφράσεις τους ήταν ολοζώντανες, έντονες, συνδεδεμένες με τα έγκατα της ψυχής του καθενός. Τα μάτια τους σε διαρκή εγρήγορση δε χόρταιναν να ρουφούν τις παραστάσεις που τόσο γενναιόδωρα η ζωή έπλαθε για χάρη τους.

Μια μέρα όμως όλα άλλαξαν. Ήρθαν εκείνοι από μακριά και τους είπαν πως δεν είναι ασφαλείς. Πως είναι ανόητο να ζουν έτσι, απροστάτευτοι, έρμαια τόσων κινδύνων. Τρόμαξαν, δεν ήθελαν να πάθουν κακό, ήθελαν να ζήσουν. Οι οδηγίες ήταν σαφείς. Κουτιά. Θα φτιάξετε κουτιά. Κουτιά από πέτρα, χάρτινα, κουτιά με ρόδες… ένα λαβύρινθο από κουτιά. Μέσα σε αυτά θα κλείσετε ότι πολύτιμο νομίζετε πως έχετε και στη συνέχεια τους ίδιους σας τους εαυτούς. Εμείς θα μετακινήσουμε τα κουτιά σχηματίζοντας ένα λαβύρινθο που ποτέ δε φανταστήκατε πως μπορούσε να υπάρξει. Εκεί θα ζήσετε, καλά προστατευμένοι και θα αφιερώσετε το υπόλοιπο της ζωής σας να προσπαθείτε να βγείτε από αυτόν. Αν τα καταφέρετε σημαίνει πως δεν είστε πια ασφαλείς. Μην ανησυχείτε όμως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Και κάτι τελευταίο. Τα πρόσωπά σας είναι άχρηστα, κουραστικά, προκαλούν σύγχυση. Θα τα πάρουμε μαζί μας. Μην ανησυχείτε όμως, σας φέραμε αυτά εδώ. Για ασφάλεια. Υποχρεωτική ασφάλεια. Στη συνέχεια έφυγαν.

Και η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι σταμάτησαν να ψάχνουν έξοδο, ξέχασαν ότι ζούνε πια σε κουτιά. Κουτιά δυστυχίας, τοποθετημένα έτσι ώστε να μην υπάρχει διαφυγή. Και αυτοί που κάποτε γνώριζαν, τώρα έχουν ξεχάσει. Η λήθη έσβησε τις αναμνήσεις, και ο χρόνος έφθειρε τις καρδιές.

Ο γέρικος αριθμός έχει σταματήσει να περπατά εδώ και ώρα. Κοντοστέκεται μπροστά σε μία ξύλινη πόρτα και δεν κάνει βήμα. Δεν προσπαθεί να ανοίξει αλλά ούτε και αποφασίζει να φύγει. Ξαφνικά σηκώνει τα χέρια και τραβάει με όση δύναμη του έχει μείνει την πέτρινη μάσκα που με το ζόρι κάποτε του φόρεσαν. Μια στριγκλιά και αμέσως μετά ο θόρυβος της πέτρας που σπάει, πνίγονται στη φασαρία της απογευματινής κίνησης. Ο γέρικος αριθμός δεν έχει πρόσωπο, του το είχαν κλέψει. Το ξέρει πολύ καλά αυτό. Ξέρει τι θα ακολουθήσει αυτή του την πράξη. Ξέρει πως θα τον περιγελούν. Ξέρει πως θα μείνει μόνος. Θα τον σκοτώσουν…

-Τότε γιατί; Γιατί το έκανε;

- Για την ελπίδα. Τώρα υπάρχει ελπίδα. Και ξέρεις τα πρόσωπα ξαναβγαίνουν, οι καρδιές όμως που πεθαίνουν δε ζωντανεύουν ποτέ πια.

-Και η δική μου καρδιά;

-Εσύ ξέρεις…

https://www.o-klooun.com/

 

Ψυχολογία

Η συνήθεια της αποφυγής μας αφήνει εκτεθειμένους σε μελλοντικές δυσκολίες και μας μαθαίνει ότι είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε τη δυσφορία.

Ανεξάρτητα από το αν παλεύετε με το άγχος, πιθανότατα αποφεύγετε διάφορα πράγματα. Όλοι μας το κάνουμε. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνα συναισθήματα, δύσκολες συζητήσεις, λογαριασμούς και μεγάλα projects ή καταστάσεις όπου μπορεί να μας κρίνουν ή να μας απορρίψουν.

Αποφεύγουμε αυτά τα πράγματα για διάφορους λόγους, σύμφωνα με τους ψυχολόγους. Μπορεί να είναι επειδή φοβόμαστε ή αγχωνόμαστε, επειδή δεν αισθανόμαστε ικανοί ή δεν ξέρουμε από πού να ξεκινήσουμε, ή επειδή το πρόβλημα μας φαίνεται πολύ μεγάλο.

Πρόκειται για μια ασυνείδητη συνήθεια που λειτούργησε στην παιδική ηλικία, όταν δεν είχαμε τις ικανότητες ή τη δύναμη να αλλάξουμε την κατάσταση. Ωστόσο, όταν αποφεύγουμε κάτι σήμερα, δεν δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να μάθει νέες δεξιότητες ή να λύσει προβλήματα.

Δεν μαθαίνουμε ότι μπορούμε να ανεχτούμε τη δυσφορία. Εκπαιδεύουμε τον εγκέφαλό μας ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε και ότι είμαστε ανίκανοι να ξεπεράσουμε τη δύσκολη κατάσταση. Η αποφυγή μπορεί επίσης να δημιουργήσει νέα προβλήματα, όπως εθιστικές συμπεριφορές. Και όσο περισσότερο αποφεύγουμε κάτι, τόσο πιο αγχωμένοι και φοβισμένοι γινόμαστε.

Πώς να σταματήσουμε να αποφεύγουμε αυτό που μας φοβίζει περισσότερο
Το χωρίζουμε σε μικρότερα βήματα
Αφού χωρίσουμε το πρόβλημα σε προσεγγίσιμα και λογικά μέρη, οι ειδικοί προτείνουν να δουλέψουμε πρώτα τα πιο εύκολα βήματα. Για παράδειγμα: Αποφεύγετε να ψάξετε για μια νέα θέση εργασίας. Κατακερματίζετε αυτό το μεγάλο έργο σε μικρά: να ενημερώσετε το βιογραφικό σας, να εντοπίσετε και να επικοινωνήσετε με συστάσεις, να ερευνήσετε τις θέσεις εργασίας που θέλετε, να μιλήσετε με ανθρώπους που γνωρίζετε και εργάζονται στον κλάδο κ.λπ..

Αποκτούμε πρόσβαση στην εσωτερική μας σοφία
Η εσωτερική μας σοφία είναι σαν μια μικρή φωνή που λέει «μην το λες αυτό, θα το μετανιώσεις αργότερα», όταν νιώθουμε ότι θέλουμε να ξεσπάσουμε σε κάποιον. Ή λέει «κόψε ταχύτητα, θα σου κόψουν κλήση» όταν αγχωνόμαστε επειδή έχουμε αργήσει στη δουλειά.

Η εσωτερική μας σοφία εξετάζει τις συνέπειες και τι θα είναι πιο χρήσιμο μακροπρόθεσμα. Δεν προεξοφλεί τα συναισθήματα ούτε τα θέτει επικεφαλής. Αντίθετα, λαμβάνει υπόψη τα συναισθήματά σας, τη λογική σκέψη και τη διαίσθηση. Έτσι, όταν αποφεύγετε κάτι, ελέγξτε τον εαυτό σας για να δείτε αν βασίζεστε αποκλειστικά στα συναισθήματα ή στη λογική σκέψη.

Εξασκούμαστε στην ενσυνειδητότητα
Η ενσυνειδητότητα έχει να κάνει με το να βρισκόμαστε στην παρούσα στιγμή, με την πλήρη προσοχή μας και με αποδοχή. Πώς αυτό βάζει τέλος στην αποφυγή; Όταν είστε συγκεντρωμένοι σε αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, παρατηρείτε την παρόρμηση να αποφύγετε μια κατάσταση και τα συναισθήματα που τη συνοδεύουν (όπως το άγχος). Αντί να κρίνετε την εμπειρία, την αποδέχεστε, κάτι που είναι το αντίθετο της αποφυγής.

Φυσικά, το να μην κρίνουμε την εμπειρία μας είναι πραγματικά δύσκολο. Μπορούμε όμως να εξασκηθούμε στην αποδοχή. Η αποδοχή περιλαμβάνει δύο μέρη: να αναγνωρίζετε πότε κρίνετε κάτι και να εργάζεστε προς την κατεύθυνση της χρήσης μιας πιο αποδεκτής γλώσσας. Δηλαδή, αναγνωρίστε τα γεγονότα που περιβάλλουν την κατάσταση και τα συναισθήματά σας σχετικά με αυτήν.

Για παράδειγμα: Αντί να πείτε: «Αυτό είναι απαίσιο» όταν δεν παίρνετε προαγωγή στη δουλειά, πείτε: «Είμαι απογοητευμένος, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό. Τι μπορώ να κάνω ώστε να έχω μια ευκαιρία την επόμενη φορά;». Με άλλα λόγια, η αποδοχή δεν έχει να κάνει με την απόρριψη των σκέψεων ή των συναισθημάτων σας. Έχει να κάνει με την έκφρασή τους – φωναχτά ή στον εαυτό σας – με μη επικριτικό τρόπο.

Είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στον εαυτό μας ή σε άλλους
Για παράδειγμα, προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε καλύτερα τον τραπεζικό σας λογαριασμό και τον προϋπολογισμό σας, ώστε να καταγράφετε τα χρήματα που ξοδεύετε και σε τι τα ξοδεύετε.. Ή λέτε σε έναν φίλο ότι θα τον ενημερώνετε κάθε μέρα για ένα δύσκολο project στη δουλειά. Ή υποστηρίζετε ο ένας τον άλλον στην οργάνωση των φορολογικών υποχρεώσεων.

Αναζητάμε υποστήριξη
Αναζητήστε υποστήριξη αν δεν έχετε τις δεξιότητες ή τις γνώσεις που χρειάζεστε. Αυτή η στήριξη μπορεί να περιλαμβάνει την επίσκεψη σε έναν θεραπευτή, την ανάγνωση ενός βιβλίου, την παρακολούθηση ενός μαθήματος ή τη συζήτηση με έναν φίλο που έχει εμπειρία στην αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων.

Συνολικά, η αποφυγή δεν είναι υγιής. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι. Εξαρτάται από το αν αφήνετε τα συναισθήματά σας να κυριαρχήσουν ή αν έχετε πρόσβαση στην εσωτερική σας σοφία.

Πηγή:

psychcentral.com/blog/how-to-stop-avoiding-what-scares-or-overwhelms-you

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Mόνο μέσα από το ταξίδι της αυτογνωσίας μπορούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να απελευθερώσουμε τη δυσαρέσκεια που μας «κόβει» τα φτερά.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Υπάρχουν φορές που μπορεί να νιώθουμε εγκλωβισμένοι σε συνθήκες και συναναστροφές που μας κρατούν προσγειωμένους σε μια πραγματικότητα που μας έχει επιβληθεί και δεν έχουμε επιλέξει. Με κομμένα φτερά!

Η ενέργεια μας είναι χαμηλή και αισθανόμαστε βάρος, δυσφορία και όλα γύρω μοιάζουν σκοτεινά χωρίς νόημα. Αντιδρούμε εκφράζοντας τον πόνο με θυμό και το φόβο με επιθετικότητα, κακιώνοντας με τον εαυτό μας και τους άλλους!

Πώς θα απελευθερωθούμε από τον πόνο, το θυμό, τη μνησικακία, τις κακίες και την εχθρότητα απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους;

Το πρώτο βήμα για να πάρουμε τις σωστές απαντήσεις με στόχο να ξεδιπλώσουμε το δυναμικό μας και να αισθανόμαστε πλήρεις, είναι να αναλάβουμε την ευθύνη των συναισθημάτων μας και να στρέψουμε την προσοχή μας εστιάζοντας προς τα μέσα.

Όταν σταματήσουμε να κατηγορούμε τους άλλους ότι ευθύνονται, σταματάμε στην ουσία να επενδύουμε την ενέργεια μας στη μνησικακία αποστραγγίζοντας την εσωτερική μας δύναμη.

Χρειάζεται να απαλλάξουμε τους γύρω μας από την υποχρέωση να πυροδοτούν την αντίδρασή μας και να παίζουν το ρόλο του «κακού» προκειμένου να επικεντρωθούμε στις εσωτερικές μας διεργασίες και στην εκ βαθέων γνωριμία με τον εαυτό μας.

Γιατί μόνο μέσα από το ταξίδι της αυτογνωσίας, μπορούμε να δεσμευτούμε στο να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, να έρθουμε σε επαφή με τα συναισθήματά μας και να απελευθερώσουμε τη δυσαρέσκεια που μας «κόβει» τα φτερά.

Αυτό είναι κυρίως μια εσωτερική διεργασία ώστε να αναζητήσουμε τις ρίζες αρνητικών πεποιθήσεων. Η πηγή των συναισθηματικών τραυμάτων σχετίζεται κυρίως με προγράμματα αναξιότητας, τα οποία έρχονται στην επιφάνεια από το υποσυνείδητο ξανά και ξανά για να επιλυθούν. Οι περιοριστικές πεποιθήσεις που μας βαραίνουν όπως η αδυναμία, η αναξιότητα και η θυματοποίηση έχουν σχέση κυρίως με την παιδική ηλικία.

Όταν γνωρίζουμε ότι ο συναισθηματικός μας πόνος πηγάζει από μια εσφαλμένη πεποίθηση, μπορούμε εύκολα να αλλάξουμε το πρόγραμμα που τον κρατάει ζωντανό και να κλείσουμε τον κύκλο πόνου. Αυτό που χρειάζεται όμως είναι να είμαστε ξεκάθαροι και συγκεκριμένοι, με τον εαυτό μας και τους άλλους. Το κλειδί για αυτό είναι τα όρια.

Τα τραύματα της παιδικής μας ηλικίας μπορεί να πονάνε αλλά ταυτόχρονα είναι απαραίτητα για την εκπαίδευσή μας με στόχο την ανεξαρτησία και την αυτονομία.

Εμβαθύνοντας στην εργασία με τις πεποιθήσεις ανακαλύπτουμε τον τρόπο να συμπονούμε τον εαυτό μας και τους άλλους και κοινωνούμε τη δημιουργική ικανότητα της αγάπης.

Μετασχηματίζοντας μέσα από την αγάπη τα τραύματα σε μαθήματα, ανακαλύπτουμε με ποιόν τρόπο μας εξυπηρετούσε ο παλιός τρόπος σκέψης.

Αναγνωρίζοντας τελικά, ότι ενώ δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που εμείς αισθανόμαστε για αυτό, παίρνουμε επαφή με τις αρνητικές πεποιθήσεις που μας «κόβουν» τα φτερά και προχωράμε στη ζωή με επίγνωση.

Βιώνοντας με επίγνωση την καθημερινότητα μας, αναγνωρίζουμε καθαρά τις ανεξάντλητες πιθανότητες που μας περιμένουν ώστε να «φορτίσουμε» ενεργειακά το σώμα και την ψυχή μας.

Μέσα από την ενεργειακή φόρτιση της ψυχής απελευθερώνουμε ότι μας εγκλωβίζει σε χαμηλές πτήσεις και χρησιμοποιούμε τα φτερά μας για να πετάξουμε ψηλά!

https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.