Μαΐου 08, 2021

Ψυχολογία

Μάθε τη διατροφή που περιορίζει το άγχος και την κατάθλιψη
Κι όμως η διατροφή που κάνεις επηρεάζει άμεσα την ψυχική σου υγεία
Άρτεμις Σκούφου 

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως η διατροφή επηρεάζει την ψυχολογία σου; Ό,τι επιλέγεις να φας αντανακλάται στα συναισθήματά σου και την ψυχική σου υγεία. Με ποιον τρόπο;

Αναμφίβολα, η διατροφή αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα της υγείας, ψυχικής, σωματικής και πνευματικής και συνδέεται άμεσα με την ψυχολογία και τα συναισθήματα. Πώς όμως;

Πώς η διατροφή επηρεάζει την ψυχολογία και τον εγκέφαλο;
Η σχέση μεταξύ διατροφής και συναισθημάτων πηγάζει από τη στενή σχέση μεταξύ του εγκεφάλου και του γαστρεντερικού σωλήνα, ο οποίος φιλοξενεί δισεκατομμύρια βακτήρια που επηρεάζουν την παραγωγή νευροδιαβιβαστών, χημικών ουσιών που μεταφέρουν συνεχώς μηνύματα από το έντερο στον εγκέφαλο. Η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη είναι δύο κοινά παραδείγματα.

Τα τρόφιμα που επιδρούν θετικά στην ψυχολογία

Έτσι λοιπόν, η κατανάλωση υγιεινής τροφής προάγει την ανάπτυξη «καλών» βακτηρίων, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει θετικά την παραγωγή νευροδιαβιβαστών. Από την άλλη, η σταθερή κατανάλωση ανθυγιεινού και πρόχειρου φαγητού μπορεί να προκαλέσει κάποια φλεγμονή. Όταν η παραγωγή νευροδιαβιβαστών είναι σε καλή κατάσταση, ο εγκέφαλός σου λαμβάνει θετικά και αισιόδοξα μηνύματα που αντανακλούν τα συναισθήματά σου, ενώ όταν η παραγωγή μπλοκάρεται λόγω της διατροφής συμβαίνει το αντίθετο με τη διάθεσή σου.

Μάλιστα, σίγουρα θα έχεις ακούσει ότι η σοκολάτα και η ζάχαρη μπορούν να επηρεάσουν τη διάθεσή σου. Δεν είναι τυχαίο. Η ζάχαρη θεωρείται ο κύριος ένοχος φλεγμονής, καθώς τροφοδοτεί «κακά» βακτήρια στο γαστρεντερικό σωλήνα. Και μπορεί μερικές φορές να νομίζεις πως για λίγο σου φτιάχνει τη διάθεση, όμως εν τέλει το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό για τη διάθεσή σου.

Όταν ακολουθείς μια ισορροπημένη διατροφή, έχεις λιγότερες ψυχολογικές διακυμάνσεις και εστιάζεις πιο εύκολα στα θετικά. Μελέτες έχουν ακόμη βρει ότι η υγιεινή διατροφή μπορεί να βοηθήσει με τα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, ενώ οι ανθυγιεινές δίαιτες έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο άνοιας ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Έρευνες έχουν αποδείξει το παραπάνω, καθώς και το γεγονός ότι μια μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε λαχανικά και ελαιόλαδο μπορεί να έχει οφέλη για την ψυχική υγεία, περιορίζοντας την κατάθλιψη και το άγχος.

Όπως είπαμε, λοιπόν, η διατροφή επηρεάζει την ψυχολογία, την ψυχική υγεία και τον εγκέφαλό σου. Στόχος σου δεν πρέπει να είναι οι λίγες θερμίδες ή οι αυστηρές δίαιτες για απώλεια λίπους, αλλά η ισορροπημένη διατροφή που μεταξύ άλλων θα έχει και θετική επίδραση στον εγκέφαλο. Μια τέτοια είναι η μεσογειακή διατροφή που θα σε βοηθήσει να τρως πιο υγιεινά και προσεγμένα, έχοντας μια μεγάλη ποικιλία τροφίμων που χρειάζεσαι.https://ipop.gr/

 

Ψυχολογία

«Όταν αλλάξουμε τον τρόπο που κοιτάμε τα πράγματα, τα πράγματα που κοιτάμε αλλάζουν» | Wayne Dyer
Όπως πάνω, έτσι και κάτω. Όπως μέσα, έτσι και έξω...

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Όπως πάνω, έτσι και κάτω. Όπως μέσα, έτσι και έξω

Το «όπως Πάνω έτσι και Κάτω» αποδίδεται στον Ερμή Τρισμέγιστο, κάποια χιλιάδες χρόνια πριν. Ο Carl Sagan δηλώνει πως ίσως είμαστε μια έκφανση και προέκταση της Ύπαρξης, ώστε να μπορέσει να καταλάβει τον ίδιο της τον εαυτό. Ένας καθρέπτης, ανάλογα την καθαρότητα και ποιότητα, καθρεφτίζει το είδωλο που υπάρχει απέναντί του. Η ποιότητα του νερού μιας λίμνης, θα καθορίσει τόσο την ζωή μέσα της, όσο και την ζωή έξω από αυτή που θα προσελκύσει, για να πιεί από τον νερό της.

Πολλές φορές το έξω μας, έρχεται να μας δείξει την αλήθεια που ζει μέσα μας. Είτε την ολική, σαν συνισταμένη όλων των δυνάμεων που λειτουργούν μέσα μας, είτε την μερική από κάποιο κομμάτι μας που προσκάλεσε το είδωλο σαν μαγνήτης για να μας κάνει να δούμε μέσα μας.

Στον «ενεργειακό σωλήνα» του Δ. Κλούβα λέγεται πως στους ανθρώπους που είναι σε ένα βαθμό συνδεδεμένοι, τα συναισθηματικά φορτία που κρύβουν, καταπιέζουν ή θρέφουν μέσα τους, είτε για τους άλλους είτε για τον ίδιο τους τον εαυτό, εμφανίζονται και εκδηλώνονται σε εκείνους τους άλλους.

Στην Συστημική του Hellinger παρατηρούμε ξεκάθαρα το πόσο αλληλένδετα είναι τα αλληλοεμπλεκόμενα συστήματα, αλλά και το πως ένας άνθρωπος μπορεί να επηρεάσει όλο το σύστημα στο οποίο ανήκει με μια εσωτερική αλλαγή.

Μήπως άραγε, τελικά, όλα είναι μια ένδειξη και προτροπή να κοιτάξουμε μέσα μας; Μήπως τελικά όταν η εστία μας επιστρέψει στο ποιοι είμαστε, στο τι μπορούμε να κάνουμε, και στο πως μπορούμε να αλλάξουμε θετικά, ξεκινώντας με την αποδοχή του όποιου «ως τώρα», αλλάξει και αυτό που θεωρούμε «έξω» από εμάς; Μήπως τελικά, αντί να κρίνουμε, αλλάξουμε τον τρόπο που κοιτάμε τα πράγματα, τα πράγματα και η ζωή που κοιτάζουμε, αλλάξουν (Wayne Dyer);

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η ζωή είναι γεμάτη κύκλους διαφορετικής διάρκειας. Παρόλα αυτά, όλοι οι κύκλοι ζωής έχουν κάτι κοινό… κι αυτό ειναι η στιγμή που κλείνουν. Μπορεί κάποιοι να κλείνουν βιαστικά και κάποιοι να δημιουργούν μέσα τους άλλους. Άλλοι μπορεί στην πορεία να εφάπτονται με καινούριους. Το σίγουρο είναι ότι όλοι θα κλείσουν κάποια στιγμή, για να ανοίξουν απλά, οι επόμενοι!

Κάπως έτσι έκλεισε και ο δικός μας κύκλος, μετά από αρκετό καιρό, με καλές και με άσχημες στιγμές. Οι καλές στιγμές μας απογείωναν και μας έκαναν κάθε τόσο να θέλουμε να επεκτείνουμε τη διάρκεια του. Οι κακές όμως, μας κούραζαν και τότε ήταν που θέλαμε να τα διαλύσουμε όλα, κι ας νιώθαμε πως αυτή η στιγμή δεν είχε έρθει ακόμα.

Δεν νιώθω ότι κλείνουν όλα στην ώρα τους.
Υπάρχουν κάποιοι κύκλοι ζωής, που κλείνουν προτού ολοκληρωθούν. Κλείνουν βεβιασμένα, ξαφνικά και αναπάντεχα. Είναι εκείνοι που ίσως, κάποια στιγμή, ανοίξουν ξανά. Συμβαίνει συχνά, κάτι που δεν ολοκληρώνεται όπως θα έπρεπε, να ανοίγει ξανά, και να δημιουργεί έναν καινούργιο κύκλο, διαφορετικής διάρκειας και με άλλα χαρακτηριστικά.

Είναι ωραίο πάντως να κλείνει κάτι αφού τελειώσει. Τότε νιώθεις ανακουφισμένος και γεμάτος και παρά τη θλίψη που ίσως να σου προκαλεί, σίγουρα δεν σου αφήνει ερωτηματικά.

Υπάρχουν κύκλοι ζωής που κλείνουν, επειδή εμείς το επιλέγουμε. Και άλλοι πάλι που δεν εξαρτώνται από εμάς. Υπάρχουν ακόμα και εκείνοι που μόλις ανοίξουν, γνωρίζουμε από την αρχή, τι διάρκεια θα έχουν.

Οι περισσότεροι κύκλοι ανοίγουν παράλληλα κι άλλους στην πορεία τους. Αυτό άλλωστε είναι και το πιο μαγικό. Ενώ κλείνει ένας κύκλος, μπορεί να συνεχίζει ο παράλληλος του, για να σε ταξιδέψει αλλού, χωρις να γνωρίζεις πόσοι άλλοι κύκλοι θα ανοίξουν μέσα σε αυτόν ή μέσα από αυτόν!

Να ζεις τους κύκλους ζωής για όσο διαρκούν.
Να μη σκέφτεσαι πότε θα κλείσουν και αν! Να χαίρεσαι για αυτούς που ανοίγουν και να ανυπομονείς για τα όσα θα σου δώσουν. Για όλα εκείνα που θα σε διδάξουν. Να σκέφτεσαι πως μπορεί ακόμα και να σε αλλάξουν! Από κανέναν κύκλο δεν βγαίνουμε ίδιοι, – ακόμα κι αν πρόκειται για εκείνον που άνοιξε ξανά – γιατί σίγουρα άνοιξε υπό διαφορετικές συνθήκες!

Οι κύκλοι αντιπροσωπεύουν την κίνηση!
Όσο, λοιπόν, ανοίγουν καινούργιοι, αυτό είναι ένδειξη ότι δεν μένεις στάσιμος. Να αναζητάς αυτή τη ροή! Τη διαρκή ροή των κύκλων. Δεν γνωρίζεις ποτέ, που μπορεί να σε οδηγήσει ένας κύκλος και τις απίστευτες διαδρομές που θα διανύσεις εξαιτίας του! Να είσαι ανοιχτός και αισιόδοξος. Μόνο έτσι, δημιουργούνται καινούριοι κύκλοι που προσφέρουν νεές εμπειρίες!

 https://readmebyeleni.com/

Ψυχολογία

Καθημερινά η προσοχή μας πηγαίνει σε διάφορα θέματα. Από το πρωί που θα ξυπνήσουμε εως το βράδυ που θα κοιμηθούμε η μέρα μας είναι γεμάτη με πληροφορίες.

Πόσες από αυτές τις πληροφορίες όμως είναι σημαντικές; Η απάντηση σε αυτο το ερώτημα καθορίζεται από την ποιότητα της ζωής που έχουμε.

Αν η ζωή σου είναι γεμάτη με αρνητισμό, θλίψη, μιζέρια, αποτυχία και άσχημα συναισθήματα, τότε πιθανότατα ασχολείσαι με ανούσια πράγματα και ασήμαντες πληροφορίες.

Γιατί μπορεί να ισχύει αυτό;

Όσα είναι σημαντικά και πραγματικά μας αφορούν συνήθως μας κάνουν να αισθανόμαστε υπέροχα και έχουν ουσιαστικό και θετικό αντίκτυπο στη ζωή μας. Αντίστοιχα όσα δεν είναι για εμάς έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα και αυτο είναι κάτι που το εισπράττουμε και το αισθανόμαστε.


Τα συναισθήματα είναι μηχανισμός καθοδήγησης, μας λένε τι είναι καλό για εμάς και τι όχι. Καθώς λοιπόν ασχολείσαι με τα λιγότερο σημαντικά ή με πράγματα που δεν είναι καθόλου για σένα, στερείς από τον εαυτό σου όμορφα συναισθήματα και βαδίζεις προς την αποτυχία.

Έχει διαφορά το να είσαι πολυάσχολο άτομο με το να είσαι παραγωγικό άτομο. Για να γίνεις παραγωγικό άτομο φτιάξε μια λίστα με τους δέκα σημαντικότερους στόχους που θα αλλάξουν τη ζωή σου προς το καλύτερο και ξεκίνα να τους υλοποιείς κατά προτεραιότητα.

Δώσε έμφαση στην υλοποίηση αυτών των στόχων και δες σταδιακά τη ζωή σου να αλλάζει.

Επιπρόσθετα μην ασχολείσαι με οτιδήποτε δεν έχει σημασία γιατί ο χρόνος μας είναι περιορισμένος και δεν επαρκεί για όλα.

Η ενέργεια πηγαίνει, όπου πηγαίνει και η προσοχή.

Tony Robbins

John Evans – Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης και Προσωπικής Εξέλιξης – aytoveltiosi.wordpress.com

Ψυχολογία

Με τον καιρό μαθαίνει κανείς τη λεπτή διαφορά ανάμεσα στο να κρατά ένα χέρι και να αλυσοδένει μια ψυχή.

Μαθαίνει πως «αγαπώ δε σημαίνει στηρίζομαι» και ότι «συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια»..

Kι έτσι κανείς αρχίζει να μαθαίνει....

Πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια και ότι τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις. Και αρχίζει να δέχεται τις ήττες του με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα.

Και μαθαίνει να χτίζει όλες τις διαδρομές του στο σήμερα γιατί το έδαφος του αύριο είναι υπερβολικά αβέβαιο για να κάνεις σχέδια... και κάθε μέλλον μπορεί να μείνει στη μέση.

Μετά από κάποιο καιρό μαθαίνει κανείς πως αν είναι υπερβολική, ακόμα και η ζέστη του ήλιου μπορεί να τον κάψει.

Έτσι φυτεύει τον δικό του κήπο και διακοσμεί την δική του ψυχή αντί να περιμένει κάποιον άλλο να του φέρει λουλούδια.

Μαθαίνει κανείς ότι μπορεί πραγματικά ν’ αντέξει, πως είναι πραγματικά δυνατός, πως πραγματικά αξίζει και μαθαίνει και μαθαίνει... με κάθε του μέρα μαθαίνει.

Με τον καιρό μαθαίνεις ότι το να είσαι με κάποιον επειδή σου προσφέρει ένα καλό μέλλον σημαίνει πως αργά ή γρήγορα θα θελήσεις να γυρίσεις στο παρελθόν σου.

Με τον καιρό καταλαβαίνεις πως μόνο αυτός που είναι ικανός να σε αγαπάει με όλα σου τα ελαττώματα, δίχως να προσπαθεί να σε αλλάξει, μπορεί να σου προσφέρει όλη την ευτυχία που επιθυμείς.

Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι πως αν βρίσκεσαι στο πλευρό κάποιου μόνο και μόνο για να συντροφεύεις την μοναξιά σου, στο τέλος θα φτάσεις να μη θέλεις ούτε να τον βλέπεις.

Με τον καιρό συνειδητοποιείς ότι οι πραγματικοί φίλοι είναι μετρημένοι και ότι, εκείνος που δεν αγωνίζεται γι’αυτούς, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί πλαισιωμένος μόνο από ψεύτικες φιλίες.

Με τον καιρό μαθαίνεις πως τα λόγια που λέχθηκαν σε μια στιγμή θυμού μπορούν να συνεχίσουν να πληγώνουν αυτόν στον οποίο τα απεύθυνες για μια ολόκληρη ζωή.

Με τον καιρό μαθαίνεις να συγχωρείς αυτόν που το έπραξε, αλλά η συγχώρεση αφορά μόνο μεγάλες ψυχές.

Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι πως αν πλήγωσες σκληρά ένα φίλο, το πιθανότερο είναι ότι η φιλία ποτέ πια δε θα ξαναγίνει όπως πριν.

Με τον καιρό συνειδητοποιείς ότι, ακόμα κι αν είσαι ευτυχισμένος με τους φίλους σου, κάποια μέρα θα κλάψεις για εκείνους που άφησες να φύγουν.

Με τον καιρό θα καταλάβεις ότι κάθε εμπειρία που βίωσες με κάθε άνθρωπο είναι ανεπανάληπτη.

«Κανείς μαθαίνει, μαθαίνει και μαθαίνει, κάθε μέρα που περνάει, μαθαίνει».

Ελπίζω πως όπως και σε μένα, αυτά τα λόγια να μπορέσουν να μαλακώσουν λίγο το δρόμο σου.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες https://www.o-klooun.com/

Ψυχολογία

Αυτές είναι μερικές από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές για να διαχειριστείτε το gaslighting, την ανεπαίσθητη δηλαδή μορφή ψυχικής χειραγώγησης.
Gaslighting: Τρεις στρατηγικές κατά της ψυχικής χειραγώγησης | vita.gr

Ο όρος «gaslighting» έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια τακτική χειραγώγησης που χρησιμοποιείται από ανθρώπους που συσσωρεύουν δύναμη στις σχέσεις τους, κάνοντας δηλώσεις που κάνουν το άλλο άτομο να αμφισβητήσει τη δική του αίσθηση πραγματικότητας, κρίσης ή λογικής.

Εξαιρετικά ζημιογόνο το gaslighting
Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το θύμα αυτής της μορφής χειραγώγησης μπορεί να υποφέρει ψυχικά μέχρι να ξεφύγει ή να διαχειριστεί την κατάσταση αυτή σωστά.

Το άτομο που είναι ο αποδέκτης της χειραγώγησης αναγκάζεται να αμφισβητήσει τις σκέψεις, τις αναμνήσεις ακόμα και τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω του, ορισμένες φορές σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να αμφισβητήσει ακόμα και την λογική του.

Το gaslighting, είτε γίνεται εκ προθέσεως είτε όχι, αποτελεί μια μορφή χειραγώγησης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε προσωπικές, διαπροσωπικές, επαγγελματικές ακόμα και οικογενειακές σχέσεις. Για να το διαχειριστείτε, μπορείτε να δοκιμάσετε:

Βήμα #1 Δώστε προσοχή στο σημάδια
Τα άτομα που μπορεί να αποπειραθούν να σας χειραγωγήσουν με αυτόν τον τρόπο συνήθως λένε ψέματα, διαδίδουν ανυπόστατες φήμες, μπορεί να εκμηδενίσουν τις σκέψεις ή τα συναισθήματά σας και στερούνται αίσθησης προσωπικής ευθύνης.

Η γνώση αυτών των red flags μπορεί να σας βοηθήσει να προσδιορίσετε ότι πρόκειται για μια τέτοια συμπεριφορά. Έχετε παράλληλα, κατά νου ότι οι ασφαλείς και υγιείς σχέσεις δεν θα πρέπει επίσης να σας οδηγήσουν να αμφισβητήσετε τις αναμνήσεις, τις σκέψεις ή την αίσθηση του εαυτού σας.

Βήμα #2 Να είστε αποφασιστικοί
Όταν βιώνουμε συμπεριφορές που δεν μας αρέσουν, είναι σημαντικό να τις αντιμετωπίσουμε και να μοιραστούμε τις ανησυχίες μας, αλλιώς η συμπεριφορά χωρίς αντιμετώπιση μπορεί να επιμείνει. Επίσης είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το gaslighting μπορεί να γίνει εκ προθέσεως αλλά και όχι.

Σε αυτήν την περίπτωση, το άτομο που συμπεριφέρεται κατά αυτόν τον τρόπο ενδεχομένως να μην μπορεί να αναλάβει την ευθύνη και τις συνέπειες των πράξεων του, οπότε είναι ακόμα πιο σημαντικό να είστε αποφασιστικοί και να δηλώσετε ξεκάθαρα τα όριά σας.

Βήμα #3 Σκεφτείτε να προχωρήσετε
Μερικές φορές θέλουμε να δούμε τους ανθρώπους που αγαπάμε να αλλάζουν. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα υπό τον έλεγχό μας. Οι άνθρωποι πρέπει να επιλέξουν να αλλάξουν, να μάθουν, να βελτιωθούν και να γίνουν καλύτεροι αρχικά για τους ίδιους και έπειτα για όσους τους αγαπούν.

Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι που τείνουν να χειραγωγούν, ενδεχομένως να μην αλλάξουν και να μην σεβαστούν τα όριά σας. Τότε για το καλό της ψυχικής σας υγείας και επειδή σας αξίζουν σχέσεις ασφαλείς και υγιείς, είναι σημαντικό να σκεφτείτε να προχωρήσετε, αφήνοντάς τους πίσω σας.

https://www.zwdia24.gr/

Ψυχολογία

Οι αλληλεπιδράσεις μας δεν βασίζονται μόνο στα λεκτικά στοιχεία της επικοινωνίας. Η γλώσσα του σώματος μαρτυρά πολλά για όσα νιώθουμε.

Γλώσσα του σώματος είναι η χρήση σωματικής συμπεριφοράς, εκφράσεων και τρόπων για να επικοινωνούμε μη λεκτικά. Συχνά είναι αυθόρμητη και δεν απαιτεί καθόλου σκέψη. Εντούτοις, σε ορισμένες συναντήσεις, νιώθουμε άγχος και αμηχανία, επειδή είναι ιδιαίτερα σημαντικές για εμάς. Ακριβώς γι’ αυτό θέλουμε η έκβασή τους να είναι θετική και γι’ αυτό χρειάζεται να σκεφτούμε συνειδητά τη γλώσσα του σώματος.


Ξεκινώντας με φιλική διάθεση
Ένας από τους ευκολότερους τρόπους να διασφαλίσουμε ότι μια συνάντηση θα πάει καλά είναι να μπούμε στην αίθουσα με φιλικές προθέσεις. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Πριν συναντήσετε κάποιον, φανταστείτε ότι συμπαθείτε πολύ αυτό το άτομο και όταν τον συναντήσετε, προσπαθήστε να βρείτε λόγους για τους οποίους πράγματι τον συμπαθείτε. Αυτό το σκεπτικό δημιουργεί αυθόρμητα ένα φιλικό βλέμμα, χαλαρή στάση σώματος και πιο αυθόρμητο χαμόγελο.

Προσέχουμε τη στάση σώματος
Πρόκειται για τη βάση της καλής γλώσσας σώματος. Ευθυγραμμίζουμε την σπονδυλική μας στήλη, χαλαρώνουμε τους ώμους και το πηγούνι παράλληλα προς το έδαφος. Το στήθος να είναι αρκετά ανοιχτό ώστε να αναπνέουμε χωρίς προσπάθεια. Αυτό το τελευταίο είναι σημαντικό, επειδή όταν αγχωνόμαστε ή νιώθουμε ότι απειλούμαστε, τείνουμε να καμπουριάζουμε και/ή να κλείνουμε το στήθος μας.

Η δύναμη του χαμόγελου
Όλοι γνωρίζουν ότι το χαμόγελο δημιουργεί θετικό κλίμα και δείχνει ότι είμαστε ανοιχτοί σε συζήτηση. Όμως δεν είναι όλα τα χαμόγελα ίδια· για τη ακρίβεια, ένα βεβιασμένο μπορεί να μας κοστίσει άσχημα. Τα ειλικρινή συναισθήματα είναι τα πιο συμμετρικά, δηλαδή και από τις δύο πλευρές του προσώπου. Το χαμόγελο από τη μία πλευρά ερμηνεύεται ασυνείδητα ως περιφρονητικό ή ειρωνικό.

Η σωστή χρονική στιγμή είναι χρυσός
Όμως και το χαμόγελο χρειάζεται να εμφανιστεί τη σωστή χρονική στιγμή. Δεν υπάρχει λόγος να χαμογελάμε με όσα μας λένε, έχει σημασία ο συνομιλητής να αναγνωρίσει ότι ακούμε πραγματικά αυτό που λέει και ανταποκρινόμαστε ανάλογα με το περιεχόμενο της κουβέντας. Αν έχετε αμφιβολίες για την σωστή στιγμή, είναι καλύτερο την πρώτη φορά να μειδιάσετε ελαφρώς, να αναμένετε λίγα δευτερόλεπτα ώστε να δείτε την αντίδραση του συνομιλητή και αν είναι ενθαρρυντική, να χαμογελάσετε.

Βαρύτητα στην οπτική επαφή
Η δυνατή βλεμματική επαφή συνιστά κλειδί στη εμφάνιση ενός φιλικού συνομιλητή με αυτοπεποίθηση. Το έντονο βλέμμα μπορεί να είναι άβολο για την άλλη πλευρά. Αντιθέτως, κοιτάξτε όλο το πρόσωπο για ένα δευτερόλεπτο, ύστερα τα μάτια, τη μύτη, το στόμα. Φυσικά, είναι προτιμότερο να αποφύγετε να παρατηρείτε έντονα την αίθουσα ή το κινητό σας τηλέφωνο.

Τα πόδια στραμμένα προς τον συνομιλητή
Δείξτε στο άτομο απέναντί σας ότι έχει την πλήρη προσοχή σας, στρέφοντας τα δάχτυλα των ποδιών σας προς αυτόν. Δείχνει ότι ενδιαφέρεστε να συνδεθείτε πραγματικά μαζί του. επιπροσθέτως, είναι βοηθητικό να κλίνουμε ελαφρώς το κεφάλι μας προς εκείνον/η.

Προσοχή στο παιχνίδι εξουσίας
Σε κάποιες περιπτώσεις, τα παιχνίδια εξουσίας μας ωφελούν. Όμως σε άλλες – όπως σε μια συνέντευξη για εργασία – είναι καλύτερο να εμφανιζόμαστε μετριόφρονες. Όταν μιλάμε για το αντικείμενο στο οποίο είμαστε ειδικευμένοι, στο οποίο έχουμε βαθιές γνώσεις, μπορούμε να ενώνουμε τα δάχτυλα των χεριών μας. Αυτή η κίνηση παραπέμπει σε αυθεντία, δηλαδή σε ένα άτομο που είναι σίγουρο για τις γνώσεις του και πολύ σοβαρό. Η ίδια αυτή κίνηση όμως μπορεί να φανεί αλαζονική, όταν δεν υπάρχει η κατάλληλη γνώση.

Χρήση φυσικών χειρονομιών
Αφού ξεκινήσουμε τη συζήτηση, θέλουμε να αφήσουμε το σώμα μας να κινείται φυσικά. Όταν νιώθουμε απειλή, παραλύουμε και από την άλλη η μικρή κίνηση φαίνεται αφύσικη και ανειλικρινής. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που μιλούν με περισσότερες χειρονομίες γίνονται αντιληπτοί ως πιο ειλικρινείς από εκείνους που δεν χρησιμοποιούν τα χέρια τους.

Πηγή:

www.rd.com/list/body-language-make-you-successful

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Ο κυρίαρχος λόγος για τη γήρανση, ειδικά όσον αφορά στις γυναίκες, περιστρέφεται γύρω από το «γερνώντας χαριτωμένα».

Πρόσφατα είχα τα γενέθλιά μου. Δεν ήταν από εκείνα τα πολύ «σημαντικά» που αλλάζει κανείς δεκαετία, όμως αποτέλεσε αφορμή για να σκεφτώ σχετικά με το γηράσκειν. Όταν ήμουν παιδί, το να μεγαλώσω, μου φαινόταν σαν επίτευγμα. Για μένα η ενήλικη ζωή σήμαινε ανεξαρτησία και ελευθερία και έτσι ανυπομονούσα.

Γι’ αυτό και ποτέ δεν κατάλαβα ακριβώς αυτή την κυρίαρχη αντιπάθεια προς την τρίτη ηλικία. Στις δεκαετίες των 20 και των 30, οι φίλοι μου θα γκρίνιαζαν συχνά επαναλαμβάνοντας τη φράση «Γεράσαμε παιδιά». Συνοφρυωνόμουν και σχολίαζα ότι ήμασταν τόσο νέοι. Έτσι το ένιωθα και γιατί έπρεπε να σπαταλάμε τα νιάτα μας εστιάζοντας σε ό,τι ήταν ήδη πίσω μας;

Η δεκαετία των 20 ήταν πολύ καλύτερη για εμένα από τα εφηβικά μου χρόνια – είχα περισσότερες δυνατότητες και επιλογές – τα 30 μου ακόμα καλύτερα από τα 20. Απέκτησα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ξεκίνησα ψυχοθεραπεία και ήρθα αντιμέτωπη με τα παιδικά μου τραύματα, έμαθα να επικοινωνώ τις ανάγκες μου και αναγνώριζα πια καλύτερα και τις ανάγκες των άλλων. Δεν θα αντάλλαζα αυτά τα επιτεύγματα με τις λίγες ρυτίδες στο πρόσωπό μου ή με τις άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου.

Τώρα που διανύω τη δεκαετία των 40 όμως, η γήρανση δεν είναι μια μελλοντική έννοια. Και μόνο το ότι είμαι ζωντανή σημαίνει ότι γερνάω, όλοι ακολουθούμε αυτή την πορεία από τότε που γεννηθήκαμε. Αλλά από ένα σημείο και μετά, η σκέψη του πώς θα είναι η ζωή μου σε δύο δεκαετίες αρχίζει να γίνεται πιο πραγματική και τότε ξεκινώ κι εγώ να συλλογίζομαι για το τι σημαίνουν οι τωρινές μου επιλογές για τον μελλοντικό μου εαυτό.

Κοιτώ προς τα πίσω και αναρωτιέμαι τι σημαίνει τώρα για μένα η ακραία ζωή που είχα στα 20 μου. Θα είχα ένα πιο υγιές σώμα αν πρόσεχα περισσότερο τότε; Και αν τώρα προσέξω περισσότερο θα έχει αντίκρισμα στο μέλλον μου;

Ο κυρίαρχος λόγος για τη γήρανση, ειδικά όσον αφορά στις γυναίκες, περιστρέφεται γύρω από το «γερνώντας χαριτωμένα». Αυτό γενικά περιλαμβάνει το να δείχνουμε στη χειρότερη περίπτωση 3-5 χρόνια νεότερες απ’ ότι είμαστε, ενώ δεν κάνουμε υποτίθεται τίποτα για να το πετύχουμε. Σημαίνει επίσης το να ντυνόμαστε κατάλληλα ανάλογα με την ηλικία μας, να έχουμε τα αντίστοιχα μαλλιά και τις κατάλληλες δραστηριότητες – αλλά ίσως και να έχουμε 1-2 συνήθειες που παραπέμπουν στα νιάτα (χορός για παράδειγμα) που δείχνουν ότι έχουμε ακόμα ενέργεια.

Η «χαριτωμένη γήρανση» προϋποθέτει το να περπατάμε σε ένα σκοινί ανάμεσα σε μια κοινωνία εμμονική με τα νιάτα, η οποία μας λέει ότι η αξία μας μειώνεται καθώς μεγαλώνουμε, και σε μια κουλτούρα που λέει ότι τίποτα δεν είναι τόσο «ξενέρωτο» όσο η απελπισία, η έντονη επιθυμία για κάτι που δεν μπορούμε να έχουμε. Οι διαφημιστές εκμεταλλεύονται αυτή μας την επιθυμία για νεότητα και στη συνέχεια μας προκαλούν ντροπή επειδή οι προσπάθειές μας πέφτουν στο κενό.

Έτσι, ο άνθρωπος που γερνά χωρίς να τον ενδιαφέρει η εμφάνισή του σημαίνει ότι «έχει παραιτηθεί» και εκείνου του οποίου το πρόσωπο παραμένει για πάντα 35 χάρη στο νυστέρι του πλαστικού χειρούργου θεωρείται γελοίος και ο μόνος τρόπος να θεωρηθείς αποδεκτός είναι να έχεις τυχερά γονίδια ή να καλύπτεις τις μάχες σου ενάντια στο χρόνο κάτω από ένα τέλειο χαμόγελο. Όλα αυτά σας ακούγονται τρομερά εξουθενωτικά, σωστά;

Πώς λοιπόν μπορούμε να βγούμε από αυτό το καταστροφικό – και ειλικρινά μισογυνίστικο – πλαίσιο; Μήπως αντί να βλέπουμε τη γήρανση ως κάτι που χρειάζεται να πολεμήσουμε και να κατακτήσουμε, να το αγκαλιάσουμε; Να δούμε τι είναι αυτό που βελτιώνεται με την ηλικία και να μετριάσουμε τις απώλειες της νεότητας;

Δεν προτείνω να αγνοήσουμε τις πολύ πραγματικές δυσκολίες, τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές, που συνοδεύουν τα γηρατειά. Όμως, ίσως θα μπορούσαμε να δούμε αυτές τις δυσκολίες χωρίς κριτική ή ντροπή και αντιθέτως να αναζητήσουμε ευχάριστους τρόπους να τις διαχειριστούμε.

Ingrid Fetell Lee

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η ζωή είναι μία αδιάλλειπτη εναλλαγή εμπειριών. Ο κύκλος γυρνάει και μέσα στην κίνηση του ανακατεύονται καλές και κακές στιγμές, όμορφες και άσχημες εμπειρίες, συναισθήματα χαράς και λύπης.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα έλεγαν πως η ζωή τους θα ήταν καλύτερη εάν δεν υπήρχαν οι δυσκολίες, πως μακάρι να είχαν έναν μαγικό τρόπο να γυρνούσαν στο παρελθόν και να διόρθωναν τα άσχημα γεγονότα ώστε αυτά να μην συνέβαιναν ξανά- ή ακόμα καλύτερα, να υπήρχε ένα μαγικό ραβδί και να εξαφανιζόταν η θλίψη, η δυστυχία, ο πόνος που βίωσαν. Να είχαν μόνο χαμόγελο και όμορφα πράγματα στη ζωή και την καθημερινότητα τους. Έτσι θα ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι.

Σίγουρα κανείς δεν θέλει να πονά και να υποφέρει, τουλάχιστον σε συνειδητό επίπεδο.Κανείς δεν επιλέγει συνειδητά «σήμερα είναι μία καλή μέρα για να υποφέρω!».Όλοι οι άνθρωποι θέλουν τη χαρά και την αποφυγή του πόνου-γιατί ο πόνος φέρνει μαζί του και αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις. Φέρνει απογοήτευση, θυμό για τα όσα συμβαίνουν, αμφιβολία για τις αξίες μας, την αίσθηση πως η ζωή μας διαφεύγει, δεν την ζούμε όσο υποφέρουμε. Ο εσωτερικός πόνος είναι ένα «σκοτεινό μέρος» που δεν υπάρχει χαρά και ελπίδα. Είναι όμως πραγματικά έτσι;

«Γιατί να συμβαίνει σε εμένα αυτό;»
Στις δυσκολίες τείνουμε να πιστεύουμε ότι μόνο σε εμάς συμβαίνουν τέτοια περιστατικά, ενώ η χαρά είναι κάτι που μόνο οι άλλοι βιώνουν. Νιώθουμε σαν το βάρος όλου του κόσμου να πέφτει στους ώμους μας και η εσωτερική μας όραση εστιάζεται με επιμονή (και εμμονή) στο αρνητικό. Εκείνες τις στιγμές ξεχνάμε τις οποιεσδήποτε ευλογίες έχουμε, όποιες και αν είναι αυτές- την υγεία μας, τους φίλους μας, ένα σπίτι να μείνουμε, ένα πιάτο φαγητό να φάμε. Ξεχνάμε πως οι δυσκολίες συμβαίνουν σε όλους, μηδενός εξαιρουμένου, σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα της ζωής τους. Εστιαζόμαστε στον πόνο μας και του δίνουμε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.

Κανένας δεν είναι μόνος στις δυσκολίες και για αυτό δεν χρειάζεται να συγκρίνουμε την δική μας τωρινή δυσκολία με την τωρινή χαρά ενός άλλου. Στο παρελθόν υπήρξαμε εμείς καλά όταν κάποιος άλλος δεν ήταν, και στο μέλλον θα γίνει πάλι κάτι ανάλογο. Kαι αυτό επειδή οι χαρές και οι δυσκολίες είναι αλληλένδετες καταστάσεις.

«Γιατί να υπάρχουν δυσκολίες;»
Επειδή μέσω των δύσκολων καταστάσεων μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε τις αντοχές μας, τις δυνάμεις μας, τις αδυναμίες που έχουμε, τα λάθη που κάνουμε, το πώς να διαχειριστούμε κάτι που νιώθουμε ότι μας υπερβαίνει (και εκεί θα διαπιστώσουμε με έκπληξη πως αυτό που μας φαινόταν ακατόρθωτο να ξεπεραστεί, τελικά ίσως και να μην ήταν έτσι). Βλέπουμε ποιοί είναι οι αληθινοί φίλοι, ποιοί πραγματικά μας αγαπούσαν, από πού μπορούμε να πάρουμε βοήθεια.

Η δυσκολία είναι ο τρόπος να αλλάξουμε, να εξελιχθούμε, να δυναμώσουμε. Αν έρχονταν όλα απρόσκοπτα και τέλεια στη ζωή μας, τότε δεν θα υπήρχε η ανάγκη να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας επειδή θα τα είχαμε όλα δεδομένα, όλα εύκολα…και πιθανότατα δεν θα εκτιμούσαμε τίποτα από όλα αυτά. Στις χαρές απολαμβάνουμε και διασκεδάζουμε, στις δυσκολίες όμως μαθαίνουμε και εξελισσόμαστε.

«Δεν μπορώ να ξεπεράσω αυτή τη δύσκολη στιγμή που ζω»
Όλα θέλουν χρόνο, και ίσως αυτό να ακούγεται πολύ κοινότυπο και μη βοηθητικό. Όταν συμβαίνει μία άσχημη κατάσταση είναι ένα σοκ για τον εαυτό μας. Το (φοβισμένο και πληγωμένο) μυαλό επηρεάζει το συναίσθημα και το σώμα και, ανάλογα την κατάσταση, αυτές οι ασθήσεις δεν είναι απαραίτητο πως θα μειωθούν άμεσα και ολοσχερώς. Σε αυτές τις στιγμές χρειάζεται να είμαστε κοντά στον εαυτό μας και να του σταθούμε, όχι να τον αφήσουμε απλώς να υποφέρει και να βυθίζεται στη θλίψη.

Χρειάζεται να θυμόμαστε πως αγαπάμε τον εαυτό μας και στις δυσκολίες, όχι μόνο όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Η εσωτερική μας φωνή μπορεί να έχει μάθει να μας κατηγορεί για κάθε τι αρνητικό ή να μας λέει πως όλα είναι δύσκολα και επώδυνα, όμως αυτή η φωνή πηγάζει από φόβο και όχι από την αλήθεια της κάθε κατάστασης. Και η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις εξωτερικές καταστάσεις και συνθήκες ώστε να είναι όλα τέλεια. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ενδυναμώσουμε τον εαυτό μας ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που δημιούργησε η δυσκολία.

Αυτό δεν θα γίνει με θυμό, αγανάκτηση και παραίτηση αλλά με την αποδοχή της κατάστασης και του εαυτού. Όλα θα μπορέσουν σταδιακά να αλλάξουν αν παραμείνουμε πιστοί σε εμάς, αγαπήσουμε εμάς, πιστέψουμε σε εμάς και στη δύναμη της ψυχολογικής μας αντοχής και ανθεκτικότητας.

Δεν μας παρατάει η ζωή, εμείς παρατάμε τη ζωή και το μέλλον μας– και μόνο εμείς έχουμε τη δύναμη να το αλλάξουμε αυτό. Αν πιστέψουμε σε εμάς, εάν αγαπήσουμε εμάς, τότε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βρούμε τις λύσεις που χρειαζόμαστε για να νιώσουμε χαρά και να επουλώσουμε τις πληγές μας. Σε κάθε παραμύθι, ο ήρωας προχωρά ό,τι και αν συμβεί, γιατί πιστεύει πως μπορεί και θα τα καταφέρει να φτάσει στον στόχο του. Στο δικό μας παραμύθι, ας γίνει ο καθένας ο ήρωας του εαυτού του και ας προχωρήσει στους στόχους του-γιατί μπορεί, στο τώρα, στην κάθε στιγμή.

Της Δήμητρας Παράσχου

share24.gr

Ψυχολογία

Τι συνιστά τελικά λεκτική κακοποίηση και γιατί υπάρχει σύγχυση αναφορικά με τη σοβαρότητα των επιπτώσεων που προκαλεί;
Γιατί η λεκτική κακοποίηση είναι τόσο επικίνδυνη αλλά υποτιμάται από την κοινωνία

Παλαιότερα οι άνθρωποι θεωρούσαν ότι η σωματική κακοποίηση είναι χειρότερη από τη λεκτική, σα να μπορούσε η ίδια η κακομεταχείριση να μετρηθεί. Τέτοιες απόψεις μπορεί κανείς να συναντήσει ακόμα και σήμερα· οι λέξεις είναι απλώς λέξεις και η λεκτική κακοποίηση δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κάπως αβλαβής ή πολύ μακρινή ξαδέρφη της σωματικής κακοποίησης. Όλα αυτά όμως δεν ισχύουν.

Για την ακρίβεια, υπάρχουν έρευνες που υποδεικνύουν ότι, στην παιδική ηλικία, η λεκτική κακοποίηση μπορεί να αλλάξει κυριολεκτικά την αναπτυσσόμενη δομή του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε επίσης από πολυάριθμες ψυχολογικές μελέτες ότι τα παιδιά εσωτερικεύουν τα μηνύματα που ακούνε μέσω της λεκτικής κακοποίησης – ότι είναι ανόητα, ανεπαρκή, κατώτερα· ότι δεν αξίζουν, δεν θα αγαπηθούν ποτέ επειδή είναι άσχημα – και καθώς οι λέξεις αυτές ακούγονται από τον παντογνώστη γονέα/ενήλικα, γίνονται η βάση για την πεποίθηση του παιδιού ότι αυτές είναι οι θεμελιώδεις «αλήθειες» για εκείνο.

Χωρίς παρέμβαση – χωρίς δηλαδή έναν ψυχοθεραπευτή που θα μπορέσει να αντιστρέψει αυτές τις πεποιθήσεις για τον εαυτό – το παιδί κουβαλά αυτές τις υποτιθέμενες αλήθειες στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή. Τα λεκτικώς κακοποιημένα παιδιά συχνά αντιμετωπίζουν ψυχικά προβλήματα στην ενήλικη ζωή τους.

Αναγνωρίζοντας την λεκτική κακοποίηση
Εκτός από τη σοβαρότητα του φαινομένου, επικρατεί σύγχυση και για το τι συνιστά τελικά λεκτική κακοποίηση. Επειδή όλοι λίγο πολύ κάποια στιγμή θα παραφερθούμε, σωστά; Εν βρασμώ ψυχής, ποιος ανάμεσά μας μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έχει ξεφουρνίσει κάποια προσβολή ή δεν προσπάθησε να υποβιβάσει τον άλλο; Υπάρχουν όμως ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στη λεκτική κακοποίηση και στο θυμό της στιγμής. Τα παρακάτω στοιχεία ίσως καθαρίσουν λίγο το τοπίο:

– Η λεκτική κακοποίηση λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας σχέσης και ο βαθμός της ζημιάς που καταφέρνει είναι ανάλογος της σημασίας της σχέσης. Μπορεί να είναι ενοχλητικό ένας άγνωστος να μας πει κάτι υποτιμητικό, αλλά δεν προκαλέσει μόνιμη ζημιά. Οι κακοποιητές από τους οποίους εξαρτόμαστε, χρειαζόμαστε ή ακόμα και αγαπάμε πληγώνουν βαθιά.

– Η λεκτική κακοποίηση ευδοκιμεί σε μια σχέση με ανισορροπία εξουσίας. Αυτή υπάρχει ανάμεσα σε έναν γονέα ή δάσκαλο και ένα παιδί ή μαθητή, αλλά επίσης μπορεί να υφίσταται και ανάμεσα σε ενήλικες, όπου ο ένας έχει εξουσία πάνω στον άλλο οικονομικά, συναισθηματικά ή με συνδυασμό και των δύο. Η λεκτική κακοποίηση είναι ένας τρόπος διατήρησης του ελέγχου και της εξουσίας.

– Η λεκτική κακοποίηση συμβαίνει με κίνητρο και είναι συνεχής. Πρόθεσή του θύτη είναι η απομόνωση και αποδυνάμωση του άλλου. Δεν είναι μια συμπεριφορά της στιγμής.

– Η λεκτική κακοποίηση συχνά κανονικοποιείται ή δικαιολογείται από το θύμα, επειδή ο θύτης του είναι συναισθηματικά σημαντικός, και, στην περίπτωση των παιδιών, δεν γνωρίζουν πώς είναι τελικά μια φυσιολογική συμπεριφορά.

Αυτός ο μηχανισμός ενδυναμώνεται από τις δικαιολογίες του ίδιου του γονέα (Προσπαθώ απλώς να σε σκληρύνω επειδή η ζωή είναι δύσκολη ή Δεν θέλω να νομίζεις ότι είσαι σημαντικός γιατί θα γίνεις ψώνιο), από τις κατηγορίες του (Δεν θα σου φώναζα αν συμπεριφερόσουν καλύτερα ή Δεν μου αρέσει να σου φωνάζω αλλά με αναγκάζεις). Άλλες φορές ο θύτης επιμένει ότι είναι για το καλό του παιδιού (ονομάζεται αγάπη επειδή πρέπει να προσέχεις για να πετύχεις ή αν δεν σε πίεζα, ποτέ δεν θα έκανες κάτι σωστά).

– Υπάρχουν κι άλλοι ενήλικες με εξουσία στα παιδιά που μπορούν να χρησιμοποιούν τις λέξεις ως όπλα, όπως δάσκαλοι, μέντορες, προπονητές.

Η περίπτωση της προπονήτριας γυμναστικής: Τι μας αποκαλύπτει για τη λεκτική κακοποίηση και την πολιτισμική επίδραση
Τον Απρίλιο του 2020, η Maggie Haney αποβλήθηκε επίσημα από τη γυμναστική ακαδημία των ΗΠΑ για 5 χρόνια μετά από καταγγελίες για τη συμπεριφορά της. Αυτή η υπόθεση είναι ιδιαιτέρως σημαντική επειδή τονίζει τη σύγχυση της εμπειρίας των παιδιών και αποκαλύπτει και την πολιτισμική σύγχυση ως προς τον προσδιορισμό των βλαβών που προκαλεί η λεκτική κακοποίηση. Είναι σημαντικό εδώ να αναφέρουμε ότι η Haney προπονούσε αθλήτριες που λάμβαναν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι πρώτες πληροφορίες ήρθαν από τη μητέρα μιας Ολυμπιονίκη ονόματι Laurie Herandez που κατηγορούσε τον οργανισμό επί 4 χρόνια αφού η 15χρονη κόρη της περιέγραψε τη σωματική και λεκτική κακοποίηση που είχε υποστεί. Όταν παραπονιόταν στην προπονήτριά της για την κακομεταχείριση, εκείνη της επαναλάμβανε ότι τα έπαιρνε όλα πολύ προσωπικά και η Hernandez στη συνέχεια απολογούταν. Η Haney ήταν η προπονήτριά της από τα 5 – που την τοποθετεί σε μια θέση εξουσίας πολύ κοντά σε εκείνη του γονέα – και οι προπονήσεις δεν εποπτεύονταν από κανέναν.

Οι γονείς δεν επιτρεπόταν να μπαίνουν στο γυμναστήριο. Η Hernandez έλεγε: «Πίστευα ότι τα άξιζα όλα αυτά… Το χειρότερο ήταν ότι δεν υπήρχαν μελανιές ή σημάδια για να αποδείξω ότι ήταν αληθινό». Αυτές οι σκέψεις επαναλαμβάνονται από σχεδόν όλα τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί με τέτοιους και παρόμοιους τρόπους. Υπάρχει τεράστια κοινωνική πίεση στο θύμα: άλλωστε είναι απλώς λέξεις, σωστά;

Επειδή η σωματική κακοποίηση δεν δημιουργεί την ίδια σύγχυση, η αποκάλυψη ξεκίνησε όταν η Laurie περιέγραψε στη μητέρα της ότι είδε τη Haney να αρπάζει από τα μαλλιά μια άλλη αθλήτρια. Η μητέρα της όχι μόνο απομάκρυνε την προπονήτρια από την κόρη της, αλλά υπέβαλε παράπονα στην Ακαδημία των ΗΠΑ. Χρειάστηκαν 4 χρόνια για να τιμωρηθεί η Haney. Στη συνέχεια, δύο άλλες αθλήτριες υπέβαλαν μήνυση κατά της Haney και άλλων προπονητών. Και καθώς θα γίνουν δικαστήρια, δεν είναι περίεργο που η σωματική κακοποίηση βρίσκεται στο επίκεντρο, αν και η λεκτική κακοποίηση υπήρχε πάντα και παντού.

Αυτό είναι ένα από τα αμέτρητα παραδείγματα που δείχνουν πόσο δύσκολο είναι ακόμα στις μέρες μας η λεκτική κακοποίηση να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους ενήλικες και από το κοινωνικό σύστημα στο σύνολό του. Η λεκτική κακοποίηση είναι κακοποίηση. Τελεία. Τίποτα λιγότερο.

Πηγή:

www.psychologytoday.com/ie/blog/tech-support/202012/why-verbal-abuse-is-so-dangerous

https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.