Δεκεμβρίου 08, 2021

Διατροφή

Οι μπανάνες δεν είναι κακές για τους νεφρούς, εκτός εάν οι νεφροί έχουν υποστεί βλάβη. Σε αυτήν την περίπτωση συσσωρεύεται κάλιο στο αίμα, με αποτέλεσμα να προκαλούνται σοβαρά καρδιακά προβλήματα.

Το κάλιο υπάρχει εν αφθονία στις μπανάνες (όπως επίσης σε πατάτες, αβοκάντο και πεπόνια). Συνήθως συνιστάται σε άτομα με προχωρημένη νεφρική νόσο να αποφεύγουν τις μπανάνες και κάποια άλλα φρούτα και λαχανικά. Πέραν αυτού, είναι ασφαλείς και υγιείς.

Τι μπορεί να πάθετε από το πολύ κάλιο στο αίμα
Το κάλιο είναι ένα ζωτικής σημασίας μέταλλο για την φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών μυών. Το σώμα παίρνει κάλιο μέσω των τροφίμων.

Το σωστό επίπεδο καλίου είναι σημαντικό. Οι νεφροί είναι κυρίως υπεύθυνοι για την διατήρηση της συνολικής περιεκτικότητας σε κάλιο του σώματος. Εάν η πρόσληψη καλίου υπερτερεί κατά πολύ της ικανότητας των νεφρών να το αφαιρέσουν, ή εάν η λειτουργία των νεφρών μειωθεί, τότε προκαλείται υπερκαλιαιμία.

Οι συγκεντρώσεις καλίου και νατρίου παίζουν καθοριστικό ρόλο στην λειτουργία του ηλεκτρικού σήματος στο μεσαίο στρώμα της καρδιάς, γνωστό ως μυοκάρδιο. Το υπερβολικό κάλιο μπορεί να επηρεάσει τα κατάλληλα ηλεκτρικά σήματα σε αυτό το μυϊκό στρώμα και να οδηγήσει σε διάφορους τύπους καρδιακών αρρυθμιών.

Μπανάνες: Θερμίδες και ιδιότητες
Οι μπανάνες έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά. Μια μεσαίου μεγέθους μπανάνα περιέχει περίπου 105 θερμίδες.

Οι περισσότερες από αυτές τις θερμίδες προέρχονται από τους υδατάνθρακες στα φυσικά σάκχαρα. Έχουν υψηλότερες θερμίδες σε σύγκριση με άλλα φρούτα, όπως τα μούρα. Ως εκ τούτου, θεωρούνται κακές για την απώλεια βάρους.

Οι μπανάνες είναι μια πλούσια πηγή φυτικών ινών και μια καλή πηγή βασικών βιταμινών και μετάλλων. Μια ισορροπημένη διατροφή συνήθως υποτίθεται ότι περιλαμβάνει τρεις έως πέντε μερίδες φρούτων κάθε μέρα.

Είναι επίσης εξαιρετικά θρεπτικές και αποτελούν υγιεινό σνακ ή επιδόρπιο. Επειδή ικανοποιούν το αίσθημα της πείνας, μπορεί να αποτρέψουν την κατανάλωση άλλων τροφών.

Έτσι, μπορεί να στερήσουν σε κάποιον να πάρει άλλα θρεπτικά συστατικά και πρωτεΐνες (είναι χαμηλές σε πρωτεΐνες). Εάν τρώτε πολλές, μπορεί να καταναλώσετε περισσότερες θερμίδες απ’ ό,τι χρειάζεστε και να πάρετε κιλά.

Μπανάνες: Πιθανά οφέλη για την υγεία
Είναι εξαιρετικά θρεπτικό φρούτο. Μια μεσαίου μεγέθους μπανάνα (περίπου 100 γραμμάρια) περιέχει τα ακόλουθα θρεπτικά συστατικά:

–Κάλιο: 12% της συνιστώμενης διατροφικής πρόσληψης (RDI)

–Βιταμίνη Β6: 20% RDI

–Μαγγάνιο: 15% RDI

–Βιταμίνη C: 17% RDI

–Μαγνήσιο: 8% RDI

–Χαλκός: 5% RDI

–Ίνες: 3,1 γραμμάρια

Οι μπανάνες είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες και χαμηλές σε θερμίδες. Μία μπανάνα μεσαίου μεγέθους παρέχει περίπου το 12% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης ινών.

Οι ίνες είναι απαραίτητες για την καλή πεπτική υγεία και μειώνουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, αρκετών εντερικών παθήσεων και καρκίνων. Οι ίνες αυξάνουν το αίσθημα πληρότητας και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτό βοηθάει στην μείωση της κατανάλωσης θερμίδων από άλλες πηγές.

Οι άγουρες μπανάνες περιέχουν υψηλότερο ανθεκτικό άμυλο. Ο τύπος των υδατανθράκων σε μια μπανάνα εξαρτάται από την ωριμότητά της. Οι άγουρες είναι πράσινες και περιέχουν πολύ ανθεκτικό άμυλο. Οι ώριμες, κίτρινες περιέχουν κυρίως φυσικά σάκχαρα.

Το ανθεκτικό άμυλο είναι ανθεκτικό στην πέψη και βοηθάει στην μείωση του σακχάρου στο αίμα και του σωματικού βάρους.

Πηγή: iatropedia https://www.topontiki.gr/

Διατροφή

Ρυζογκοφρέτες: Είναι καλές για την υγεία; Τι πρέπει να ξέρετε
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Οι ρυζογκοφρέτες είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση στα σνακ με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες και σε λιπαρά. Έχουν γίνει εδώ και χρόνια “πολυεργαλείο” στις δίαιτες και στην ατομική προσπάθεια για απώλεια βάρους.

Οι τραγανές ρυζογκοφρέτες είναι ένα γρήγορο σνακ που μπορεί να ικανοποιήσει την πείνα χωρίς καμία θερμιδική ενοχή. Ωστόσο, δεν είναι τρόφιμα με πολλά θρεπτικά συστατικά και δεν θεωρούνται υγιεινά υποκατάστατα γεύματος. Αν και το κύριο συστατικό τους είναι το καστανό ρύζι ολικής αλέσεως, έχουν χαμηλή συνολική θρεπτική αξία.

Ρυζογκοφρέτες: Τι προσφέρουν και τι όχι στην υγεία
Οι ρυζογκοφρέτες αποτελούν υψηλή πηγή υδατανθράκων και είναι χαμηλές σε λιπαρά και ζάχαρη. Θεωρούνται επίσης ένα καλό σνακ επειδή είναι συνήθως φθηνές και εύκολα διαθέσιμες. Είναι εύκολο να αποθηκευτούν και οι περισσότεροι άνθρωποι τις χρησιμοποιούν ως σνακ στο γραφείο.

Οι ρυζογκοφρέτες είναι μια καλή εναλλακτική λύση για το ψωμί. Όταν ξεκινάτε ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους, αποτελούν μια εύκολη εναλλακτική λύση για το ψωμί. Οι περισσότεροι θεωρούν τις ρυζογκοφρέτες ως ασφαλή διατροφή, επειδή δεν έχουν λίπος ή πολλές θερμίδες. Τείνουν να είναι και χαμηλές σε κορεσμένα λιπαρά. Οι συνολικές θερμίδες ποικίλλουν ανάλογα με την μάρκα και τον τύπο της ρυζογκοφρέτας. Γενικά, μία ρυζογκοφρέτα τείνει να έχει 60-70 θερμίδες.

Συνήθως δεν περιέχουν γλουτένη, επομένως δεν προκαλούν φούσκωμα ή δυσπεψία.

Ωστόσο, το ίδιο το ρύζι είναι ένας κόκκος με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, ακόμη και όταν είναι ένας ολικής άλεσης (καφέ ρύζι). Επομένως, μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ορισμένες μάρκες προσθέτουν ζάχαρη ή σιρόπι καλαμποκιού στις ρυζογκοφρέτες τους. Αυτό είναι αντίθετο με το νόημα της υγιεινής διατροφής.

Εάν κάποιος θέλει να δοκιμάσει τις ρυζογκοφρέτες ως ένα υγιεινό σνακ, μπορεί να τις αλείψει με λίγο φυστικοβούτυρο, ή τυρί κρέμας χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, ή κάτι σχετικό μαζί με λαχανικά. Η γλυκόζη στο αίμα μπορεί να μην αυξηθεί εάν η ρυζογκοφρέτα τρώγεται χωρίς προσθήκη τεχνητών σακχάρων. Αποφύγετε τις ρυζογκοφρέτες με πρόσθετο σιρόπι καλαμποκιού, μέλι, σακχαρόζη, ή φρουκτόζη.

Οι περισσότερες ρυζογκοφρέτες περιέχουν πρόσθετο αλάτι. Τα άτομα που κινδυνεύουν από καρδιακές παθήσεις θα πρέπει να μειώσουν την πρόσληψη νατρίου και να περιορίσουν τις ρυζογκοφρέτες.

Είναι δύσκολο να χωνέψετε τις ρυζογκοφρέτες;
Οι ρυζογκοφρέτες είναι μια εύπεπτη τροφή με κύριο συστατικό το άμυλο. Ωστόσο, η προπαρασκευαστική διαδικασία καθιστά δύσκολη την πέψη τους φυσικά και χημικά. Γίνονται σκληρές και κολλώδεις σε κρύες συνθήκες και δεν διαλύονται εύκολα σε ζεστό νερό.

Πώς να κάνετε τις ρυζογκοφρέτες πιο υγιεινές
Η θρεπτική τους αξία εξαρτάται από το πώς τις τρώτε.

Οι απλές ρυζογκοφρέτες μπορούν να συμπληρωθούν με λίγο μέλι, χούμους, αβοκάντο και λαχανικά.
Η κατανάλωσή τους με βούτυρο ξηρών καρπών (φυστικοβούτυρο, αμυγδαλοβούτυρο κλπ) μπορεί να αυξήσει την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και να επιβραδύνει την απελευθέρωση σακχάρου στο αίμα.
Κάποιος μπορεί να φάει ρυζογκοφρέτες με γαρνιτούρες όπως τόνο και ντομάτα, για να σταθεροποιήσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και να διατηρήσει τον έλεγχο της όρεξης.
Αναζητήστε τις πιο υγιεινά φτιαγμένες από δημητριακά ολικής αλέσεως και σπόρους ρυζογκοφρέτες, με αυξημένη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά. Οι ρυζογκοφρέτες με δημητριακά ολικής αλέσεως, σπόρους και φύκια έχουν περισσότερες φυτικές ίνες, θρεπτικά συστατικά και γεύση από τις παραδοσιακές λευκές ρυζογκοφρέτες.
Πηγή: https://www.medicinenet.com Iatropedia.gr/

Διατροφή


Έχουν τον πρώτο ρόλο σε ό,τι αφορά την υγεία, τη διάθεση, τη γονιμότητα, ακόμη και την εμφάνισή μας. Εμείς, όμως, πόσα γνωρίζουμε για τις πρωταγωνίστριες της υγείας μας, τις βιταμίνες;


«Και γιατί πρέπει να πιω την πορτοκαλάδα που μου έστυψε ο μπαμπάς;», «Ποιος λέει ότι τα μπρόκολα είναι καλύτερα από τα πατατάκια;», «Γιατί πρέπει να τρώμε συνέχεια σαλάτες;», «Τι καλύτερο έχουν οι ξηροί καρποί από τα γαριδάκια;».

Η απάντηση σε καθεμία από τις παραπάνω διαφορετικές ερωτήσεις είναι ακριβώς η ίδια: «Γιατί μας δίνουν βιταμίνες». Είμαι σίγουρη ότι, όπως κι εγώ, αυτό λέτε κι εσείς στα παιδιά σας κάθε φορά που σας κάνουν μια παρεμφερή ερώτηση. Κι εκείνα σας κοιτάνε -όπως κι εμένα τα δικά μου παιδιά- με ένα βλέμμα γεμάτο απορία και συνεχίζουν να διαπραγματεύονται για τα πατατάκια, τα γαριδάκια και τα υπόλοιπα σνακ. Κάποια στιγμή, λοιπόν, άλλαξα τακτική και δεν είπα «Επειδή έχουν βιταμίνες», αλλά «Επειδή θα σε βοηθήσουν να βλέπεις καλύτερα, να είσαι πιο δυνατός, να γίνεις πιο έξυπνος…», και τότε -με ενδιαφέρον- τα παιδιά μου μού έκαναν την ερώτηση: «Πώς θα γίνει αυτό;». Για να δούμε, λοιπόν, πώς…

Θέλω να μην αρρωσταίνω!
Η βιταμίνη C είναι κατεξοχήν η βιταμίνη του ανοσοποιητικού. Η πρόσληψή της ενισχύει την άμυνα του οργανισμού μας και επίσης βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων και την προστασία από τις μολύνσεις.

Πού να την αναζητήσω: Οι καλύτερες πηγές της βιταμίνης C είναι τροφές όπως: η πιπεριά, ο μαϊντανός, η ντομάτα, το ακτινίδιο, το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών, η παπάγια, τα φρέσκα κρεμμύδια, το κόκκινο λάχανο, οι φράουλες, τα πορτοκάλια, τα λεμόνια, ο αρακάς, το κουνουπίδι, τα κάστανα, το πεπόνι, το γκρέιπφρουτ, τα πράσα, τα μανταρίνια, τα κολοκυθάκια, το σκόρδο, τα χόρτα, το σπανάκι, το μάνγκο, τα βατόμουρα, τα φραγκοστάφυλα, το μαρούλι, το μήλο, το λάχανο.


Σε ποιες ποσότητες: Οι άνδρες χρειάζονται 90 mg ημερησίως, οι γυναίκες περίπου 75 mg και τα παιδιά 30-60 mg βιταμίνης C. Οι καπνιστές χρειάζονται επιπλέον 20-30 mg ημερησίως. Παρ’ όλα αυτά, αν τρώμε 5 με 9 μερίδες φρούτων και λαχανικών καθημερινά (όπως συστήνει το Αμερικανικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο), θα φτάσουμε σίγουρα να παίρνουμε περίπου 250 mg βιταμίνης C.

Tip: H βιταμίνη C είναι ευαίσθητη στη θερμότητα (το μαγείρεμα), το οξυγόνο, το φως, το νερό και τη μακρoχρόνια συντήρηση.

Less & more

* H ανεπάρκεια βιταμίνης C μπορεί να οδηγήσει στη συχνή εκδήλωση κρυολογημάτων και άλλων λοιμώξεων. Η πιο συχνή αιτία για την έλλειψη της βιταμίνης C είναι η στέρηση φρούτων και λαχανικών, το υπερβολικό βράσιμο των εν λόγω τροφίμων και η μακροχρόνια συντήρησή τους, καθώς και η συνεχής κατανάλωση μόνο κονσερβοποιημένων ή αποξηραμένων φρούτων και λαχανικών.
* Σε πολύ υψηλές δόσεις η βιταμίνη C μπορεί να προκαλέσει διάρροιες, στομαχικές διαταραχές και πέτρες στα νεφρά, αλλά πρόκειται για σπάνιες περιπτώσεις.

Για πάντα νέοι
Η βιταμίνη Ε θεωρείται η βιταμίνη της νεότητας, επειδή είναι αντιοξειδωτική και θωρακίζει τον οργανισμό απέναντι στα καρδιαγγειακά και στον καρκίνο.

Πού να την αναζητήσω: Η καλύτερη πηγή της βιταμίνης Ε είναι το ελαιόλαδο, το οποίο υπερτερεί έναντι των άλλων φυτικών ελαίων (π.χ. ηλιέλαιο, βαμβακέλαιο, καλαμποκέλαιο, σογιέλαιο, φιστικέλαιο) που περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Ε ανά γραμμάριο. Γιατί υπερτερεί το ελαιόλαδο; Επειδή αυτό που έχει σημασία δεν είναι η περιεκτικότητα αλλά η θρεπτικότητα που έχει τελικά η βιταμίνη που λαμβάνουμε. Εκείνη του ελαιολάδου, λοιπόν, είναι πιο θρεπτική. Επίσης, αρκετή ποσότητα βιταμίνης Ε θα μας δώσουν τα αμύγδαλα, τα φιστίκια, το χαβιάρι, οι νιφάδες βρώμης, το κουκουνάρι, τα καρύδια, τα ραδίκια, το ταχίνι, το σουσάμι κ.ά.


Σε ποιες ποσότητες: Oι ειδικοί συστήνουν να παίρνουμε μέσω της διατροφής μας 10-15 mg καθημερινά.

Tip: H βιταμίνη Ε καταστρέφεται στις υψηλές θερμοκρασίες, γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγουμε να μαγειρεύουμε πολλή ώρα τα τρόφιμα που την περιέχουν. Επίσης, της κάνει κακό το φως, γι’ αυτό και πρέπει να διατηρούμε τις τροφές που είναι πλούσιες σε βιταμίνη Ε σε μέρος σκοτεινό.

Less & more

* Η έλλειψή της είναι σπάνια, γιατί η βιταμίνη Ε υπάρχει σε όλα σχεδόν τα τρόφιμα και επιπλέον επειδή είναι λιποδιαλυτή – αποθηκεύεται στον λιπώδη ιστό του σώματος, επομένως όλοι τη διαθέτουμε στις λιποαποθήκες του σώματός μας. Η μόνη περίπτωση να υπάρχει ανεπάρκειά της συναντάται σε ανθρώπους με σοβαρά γαστρεντερικά προβλήματα (οι οποίοι παρουσιάζουν αδυναμία συγκέντρωσης, απώλεια ισορροπίας, αναιμία και εξασθένηση του ανοσοποιητικού).

* Κάποτε είχε θεωρηθεί ότι μεγαδόσεις της θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην προοπτική της μακροζωίας, αλλά και ότι μπορεί τελικά να δημιουργούν προβλήματα. Μάλιστα, η υπερκατανάλωσή της έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο για αιμορραγικά εγκεφαλικά. Επίσης, είναι πιθανό, σε περίπτωση υπερκατανάλωσης, να μειωθεί η ικανότητα του οργανισμού να απορροφά άλλες λιποδιαλυτές βιταμίνες. Πρόκειται για μία από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες βιταμίνες.

Θέλω να λειτουργεί ρολόι ο οργανισμός μου
Η βιταμίνη Κ είναι εκείνη που διασφαλίζει την ομαλή ροή του αίματός μας και συμβάλλει στο να αποφεύγονται τόσο οι θρομβώσεις όσο και οι αιμορραγίες. Επειδή είναι τόσο σημαντική για τη ζωή μας, η φύση έχει προνοήσει ώστε να συντίθεται στο έντερό μας.

Πού να την αναζητήσω: Στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το μπρόκολο, τα αντίδια, τα βλίτα, το λάχανο, ο μαϊντανός, τα σπαράγγια, το μαρούλι, το σπανάκι, το κουνουπίδι, τα παντζάρια, τα λαχανάκια Βρυξελλών, καθώς επίσης και στο σογιέλαιο.

Σε ποιες ποσότητες: Επειδή δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί με ακρίβεια πόση ποσότητα βιταμίνης Κ συντίθεται καθημερινά από το έντερό μας, οι ειδικοί συστήνουν να φροντίζουμε να παίρνουμε επιπλέον 1 μg βιταμίνης ανά κιλό βάρους καθημερινά. Έτσι, κατά μέσο όρο συστήνονται τα 65-80 μg την ημέρα.

Tip: Όσοι παίρνουν αντιπηκτική αγωγή είναι σκόπιμο να αποφεύγουν σκευάσματα που την περιέχουν, γιατί κινδυνεύει να μειωθεί η δράση της φαρμακευτικής τους αγωγής. Επίσης, συνιστάται να περιορίζονται σε 1-3 μερίδες ημερησίως τροφίμων πλούσιων σε βιταμίνη Κ και να εναλλάσσουν τις πλούσιες πηγές με τρόφιμα που είναι φτωχά σε βιταμίνη Κ (π.χ. καρότο), για να πετυχαίνουν έτσι τελικά τη σταθερή πρόσληψη της βιταμίνης.

Less & more

* O σύγχρονος άνθρωπος, με την κακής ποιότητας διατροφή που κάνει (όπου δεν περιέχονται πολλές αδιάλυτες φυτικές ίνες), δυσκολεύεται συχνά να τη συνθέσει. Σημαντική έλλειψη όμως μπορεί να παρουσιάσουν μόνο άνθρωποι που υποφέρουν από σοβαρές γαστρεντερικές ή ηπατικές νόσους, οι οποίοι θα μπορούσαν ίσως -κατ’ επέκταση εξαιτίας της μειωμένης ποσότητάς της- να παρουσιάζουν και αυξημένη αιμορραγική διάθεση. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να καταναλώνουμε όσο περισσότερα λαχανικά (που την περιέχουν) μπορούμε.

* Όσο για την υπερβολική πρόσληψή της μέσω της τροφής, δεν υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα -ή ενδείξεις έστω- ότι θα μπορούσε να μας δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα.

Θέλω να έχω γερό σκελετό
Η βιταμίνη D, γνωστή και ως «η βιταμίνη του ήλιου», την οποία συνθέτει ο οργανισμός μας όταν εκτίθεται στον ήλιο, είναι πολύ σημαντική για την πρόληψη της οστεοπόρωσης και για τη διατήρηση ενός γερού σκελετού.


Πού να την αναζητήσω: Η σημαντικότερη πηγή βιταμίνης D είναι το φως του ήλιου και η διατροφή λειτουργεί επικουρικά. Περιορισμένες ποσότητες βιταμίνης D περιέχουν κάποια λιπαρά τρόφιμα, όπως είναι τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, τα λιπαρά ψάρια (π.χ. σαρδέλα, σολομός) και κάποια θαλασσινά (π.χ. τα στρείδια).

Σε ποιες ποσότητες: Κατά μέσο όρο χρειαζόμαστε κάθε μέρα 400 IU (διεθνείς μονάδες) βιταμίνης D, την οποία παίρνουμε κατά κανόνα από τον ήλιο (σε ποσοστό μέχρι και 90%), καθώς η υπεριώδης ακτινοβολία διασπά τη χοληστερίνη που βρίσκεται στο δέρμα, για να συντεθεί στη συνέχεια η βιταμίνη D. Τι χρειάζεται να κάνουμε για να τη συνθέσουμε; Να καθόμαστε συχνά, αν είναι δυνατόν καθημερινά, για 15΄ στον ήλιο αφήνοντας ακάλυπτο το πρόσωπο και τα χέρια μας.

Tip: Όταν κριθεί απαραίτητο, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει βιταμίνη D, π.χ. σε άτομα με οστεοπόρωση, στους άνω των 65 ετών ή σε ανθρώπους που δεν τους «βλέπει» ο ήλιος.

Less & more

H ανεπάρκειά της μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει προβλήματα στα οστά και τον σκελετό, κάνοντάς τα πιο αδύναμα. Έχει, μάλιστα, φανεί από έρευνες ότι όλοι σχεδόν οι άνθρωποι που έχουν πάθει κάποιο οστεοπορωτικό κάταγμα είχαν ανεπάρκεια βιταμίνης D.

* Σε πολύ μεγάλες δόσεις, η βιταμίνη D μπορεί να αυξήσει το ασβέστιο στο αίμα και αργότερα να δημιουργηθούν έτσι πέτρες στα νεφρά. Γι’ αυτό, οι ειδικοί συνιστούν σε ασθενείς με σχετικό ιστορικό έναν μήνα αφού ξεκινήσουν να παίρνουν συμπλήρωμα βιταμίνης D
να κάνουν εξετάσεις για να ελέγξουν τα επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα και τα ούρα τους.

Θέλω να έχω κοφτερό μυαλό
Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β2, Β3, Β5, Β6, φυλλικό οξύ και Β12) θεωρούνται οι βιταμίνες του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος.

Πού να τις αναζητήσω: Βρίσκονται σε πάρα πολλές τροφές, κυρίως στις πρωτεϊνούχες (βλ. τον πίνακα στην επόμενη σελίδα).

Σε ποιες ποσότητες: Γενικά, αν κάνουμε ισορροπημένη διατροφή, δεν θα έχουμε σημαντικές ελλείψεις από τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Less & more

* Οι ανεπάρκεια των βιταμινών του συμπλέγματος Β δεν είναι και τόσο συχνή στον δυτικό κόσμο. Να σημειώσουμε, ωστόσο, ότι οι στερητικές δίαιτες μπορεί να οδηγήσουν σε έλλειψη της βιταμίνης Β5, προκαλώντας εκνευρισμό, αϋπνία, προβλήματα στο στομάχι και αύξηση των περιστατικών μόλυνσης. Επίσης, όσοι δεν καταναλώνουν ζωικά προϊόντα, υπερκαταναλώνουν αλκοόλ ή έχουν γαστρεντερικά προβλήματα κινδυνεύουν να παρουσιάσουν ανεπάρκεια της Β12. Στην περίπτωση αυτή, μπορεί να προκληθούν αναιμία, ανορεξία, κόπωση, ακόμα και νευρικές βλάβες. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να κάνουμε και στο φυλλικό οξύ, η ανεπάρκεια του οποίου μπορεί να προκαλέσει αναιμία, γαστρεντερικά προβλήματα, εξάντληση και μελαγχολία, ενώ η έλλειψή του κατά τη διάρκεια της κύησης οδηγεί στη γέννηση παιδιών με προβλήματα νευρικής και πνευματικής ανάπτυξης, γι’ αυτό και χορηγείται στις εγκύους.

* Σε περίπτωση υπερβολικής λήψης δεν έχει παρατηρηθεί τοξικότητα των βιταμινών αυτών, αφού η περίσσεια αποβάλλεται από τα ούρα. Εξαίρεση αποτελεί η υπερπρόσληψη βιταμίνης Β6, που μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές διαταραχές, κατάθλιψη, μούδιασμα στα άκρα και αϋπνία.

Για… σούπερ όραση
Η βιταμίνη Α θεωρείται η βιταμίνη των ματιών. Eπίσης, μπλοκάρει τις ελεύθερες ρίζες και ενισχύει το ανοσοποιητικό. Πρόκειται για βιταμίνη η οποία βρίσκεται στη φύση με 2 μορφές: ως ρετινόλη (σε ζωικές τροφές) και ως β-καροτένιο (στα φυτά). Μάλιστα, το β-καροτένιο των φυτών μετατρέπεται σε βιταμίνη Α μέσα στο σώμα μας.

Πού να την αναζητήσω: Η βιταμίνη Α «φυλάσσεται» σε ποσοστό περίπου 90% στο συκώτι, γι’ αυτό και η κυριότερη πηγή της είναι το συκώτι διαφόρων ζώων. Ωστόσο, τροφές φυτικής προέλευσης πλούσιες στη συγκεκριμένη βιταμίνη είναι τα λαχανικά με σκούρο πράσινο, κίτρινο ή πορτοκαλί χρώμα, όπως τα καρότα, η γλυκοπατάτα, το σπανάκι, ο αρακάς, τα χόρτα, τα πράσα, η κόκκινη πιπεριά. Αρκετή ποσότητα βιταμίνης Α βρίσκουμε επίσης στην πικραλίδα, το χέλι, το πατέ χήνας, τη βρώμη, τις νιφάδες καλαμποκιού, το λάχανο, τα αποξηραμένα βερίκοκα, το κόλιαντρο, το χαβιάρι, τον μαϊντανό, τα χόρτα από τα παντζάρια, το κατσικίσιο τυρί και το νεροκάρδαμο. Θα πρέπει να προσέχουμε, όμως, επειδή η απορρόφηση της βιταμίνης Α μειώνεται σημαντικά όταν η διατροφή μας είναι φτωχή σε λίπη. Γι’ αυτό, όταν καταναλώνουμε τρόφιμα πλούσια στη συγκεκριμένη βιταμίνη, καλό είναι να τα συνοδεύουμε με πηγές λιπαρών.


Σε ποιες ποσότητες: Οι άνδρες έχουν ανάγκη 900 μg και οι γυναίκες 700 μg ημερησίως.

Less & more

* Σε περιπτώσεις ανεπαρκούς πρόσληψης (συνδέεται κυρίως με τον υποσιτισμό), έχουν παρατηρηθεί σοβαρές επιπτώσεις, όπως δυσκολία όρασης στο σκοτάδι (νυχτερινή τύφλωση), ξηροφθαλμία, αυξημένη ευαισθησία σε μολύνσεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος, απώλεια όρεξης και συχνή κόπωση.

* Αν και στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής η υπερβιταμίνωση είναι σπάνια, υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθεί όταν καταναλώνουμε μεγάλη ποσότητα τροφών πλούσιων σε βιταμίνη Α (όπως το συκώτι) ή κάνουμε κατάχρηση σε συμπληρώματα (με συμπτώματα όπως πονοκέφαλος, ναυτία, εμετός, ξηρότητα δέρματος κ.τ.λ.). Όσο για την υπερκατανάλωση β-καροτίνης, το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να παρατηρήσουμε μια αλλαγή στο χρώμα του δέρματός μας (να φαίνεται πιο κιτρινωπό), χωρίς αυτό να εγκυμονεί οποιονδήποτε κίνδυνο για την υγεία μας.

Οι πηγές των βιταμινών του συμπλέγματος Β

Β1 (θειαμίνη): Δημητριακά ολικής άλεσης, φιστίκια Αιγίνης, φασόλια, πατάτες, λαχανικά, συκώτι, κρέας, θαλασσινά, αυγά. Πόση χρειαζόμαστε ημερησίως: 1,4-1,5 mg για τους άνδρες και 1-1,1 mg για τις γυναίκες. Όσοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, ζάχαρης, υδατανθράκων χρειάζονται μεγαλύτερη δόση.

Β2 (ριβοφλαβίνη): Γάλα, συκώτι, μανιτάρια, πράσινα λαχανικά, ντομάτες, πίτουρα, φύτρο σιταριού, αυγά, κρέας. Πόση χρειαζόμαστε ημερησίως: 1,6-1,8 mg για τους άνδρες κα 1,2-1,4 mg για τις γυναίκες.

Β3 (νιασίνη): Όλα τα ζωικά τρόφιμα και λιγότερο τα φυτικά, όπως φιστίκια, όσπρια, πατάτες, λαχανικά και πιτυρούχο ψωμί. Πόση χρειαζόμαστε ημερησίως: 18-20 mg για τους άνδρες και 13-14 mg για τις γυναίκες.

Β5 (Παντοθενικό οξύ): Όπως λέει και το όνομά της, βρίσκεται παντού, αλλά καταστρέφεται στις υψηλές θερμοκρασίες. Πόση χρειαζόμαστε ημερησίως: 5 mg.

Β6 (πυριδοξίνη): Δημητριακά ολικής άλεσης, συκώτι, κρέας, ψάρι, όσπρια, λαχανικά, γάλα, κρόκος αυγού. Πόση χρειαζόμαστε ημερησίως: 2 mg

Φυλλικό οξύ (Β9 Ή Β10): Όσπρια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, φρούτα, συκώτι, μανιτάρια. Πόσο χρειαζόμαστε ημερησίως: 400 μg. Χρειάζεται προσοχή, επειδή καταστρέφεται από τις υψηλές θερμοκρασίες, το νερό και την κονσερβοποίηση.

Β12 (κυανοκοβαλαμίνη): Κρέας, συκώτι, αυγά, ψάρια, γαλακτοκομικά. Πόση χρειαζόμαστε ημερησίως: 3 μg. Επίσης, συντίθεται και στο έντερο.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ κ. ΧΑΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΠΟΥΛΟ, MMedSci.SRD, κλινικό διαιτολόγο–βιολόγο, μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Μελέτης Παραγόντων Κινδύνου για Αγγειακά Νοσήματα (Ε.Μ.Πα.Κ.Α.Ν.).
Πηγή: vita.gr https://www.awakengr.com/

Διατροφή

Ζωηρόχρωμο και γλυκό, το πεπόνι δεν περιέχει λιπαρά, είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες, ενώ είναι πλούσιο σε απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που σας βοηθούν να νοιώθετε και να φαίνεστε καλά.


Το πεπόνι έχει μια υγιή ισορροπία υδατανθράκων, πρωτεϊνών και νερού. Εάν επιλέξετε να ψήσετε και να φάτε τους σπόρους του, θα ωφεληθείτε και από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Δεν έχει πολλές θερμίδες, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο για κάθε είδους δίαιτα. Πλούσιο σε βιταμίνη Α και αντιοξειδωτικά όπως β-καροτένιο, λουτεΐνη, ζεα-ξανθίνη και κρυπτοξανθίνη, προστατεύει από διάφορες ασθένειες.

Τα πεπόνια προέρχονται κατά πάσα πιθανότητα από τη νότια Ασία. Φαίνεται ότι ήρθαν από το Ιράν και εξαπλώθηκαν στην Αίγυπτο όπου αναφορές τους εμφανίζονται από το 2400 π.Χ. Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι τα έκαναν γνωστά στη Μεσόγειο, ενώ ο Κολόμβος τα έφερε στην Αμερική το 1492. Από εκεί ταξίδεψαν και καλλιεργήθηκαν στην Ιταλία γύρω στα 1700, στο χωριό Cantalupo που ήταν παπική έδρα και από το οποίο πήραν και το όνομά τους (cantaloupe). Τα πεπόνια θεωρούνται είδος πολυτελείας και συνήθως προσφέρονται ως δώρο στην Ιαπωνία. Έχουν πολλούς συγγενείς: ανήκουν στη μεγάλη οικογένεια των κολοκυνθοειδών (Cucurbitaceae) που περιλαμβάνει διάφορα είδη πεπονιών, κολοκυθιών, αγγουριών και κολοκύθων. Ποιος θα φανταζόταν ότι κάτι τόσο γλυκό θα είχε τόσο λίγες θερμίδες; Ένα μεσαίου μεγέθους πεπόνι περιέχει μόλις 100 θερμίδες!

Eίναι καλό για τα μαλλιά σας
Οι ισχυρές βιταμίνες A και C που περιέχει, είναι απαραίτητες για γερά, λαμπερά και υγιή μαλλιά και μόνο μία μερίδα περιέχει το 100% των συνιστώμενων ημερήσιων τιμών και των δύο στοιχείων. Η βιταμίνη Α, γνωστή και ως ρετινόλη, είναι απαραίτητη για την παραγωγή σμήγματος, μια ένωση που κρατά το τριχωτό της κεφαλής και τα μαλλιά ενυδατωμένα και υγιή, ενώ η βιταμίνη C είναι απαραίτητη για την κατασκευή και συντήρηση του κολλαγόνου, που παρέχει δομή στο δέρμα και στα μαλλιά.

Προστασία του δέρματος
Ίσως η αγαπημένη σας ενυδατική κρέμα προσώπου να περιέχει ως συστατικό τη "σταθεροποιημένη ρετινόλη", δηλαδή τη βιταμίνη Α. Έρευνες έχουν δείξει ότι βελτιώνει την ηλιακή βλάβη του δέρματος και συμβάλλει στην επιδιόρθωση, την ενυδάτωση και τη σταθεροποίηση της παραγωγής κολλαγόνου του δέρματος. Συνδυάστε το πεπόνι σε μια σαλάτα με ελαιόλαδο, σαν σνακ με μια χούφτα αμύγδαλα ή με ένα κομμάτι καπνιστού σολομού για καλύτερη απορρόφηση της λιποδιαλυτής βιταμίνης Α.

Σας ενυδατώνει
Δεν είναι μόνο ένα αναζωογονητικό επιδόρπιο με λίγες θερμίδες, αλλά η περιεκτικότητά του σε υψηλές ποσότητες νερού σας βοηθά να ενυδατωθείτε, ειδικά τις ζεστές καλοκαιρινές ημέρες ή μετά από έντονη προπόνηση. Το πεπόνι είναι υψηλό σε κάλιο, έναν ηλεκτρολύτη που χάνουμε όταν ιδρώνουμε, έτσι ως σνακ μετά την προπόνηση βοηθά το σώμα να ανακάμψει και μειώνει την πιθανότητα για μυϊκές κράμπες και κόπωση.

Αποτρέπει τις επιπτώσεις της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας
Σύμφωνα με την Αμερικανική Optometric Association, η κατανάλωση των σωστών τροφών μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας που οφείλεται στην ηλικία (AMD), της κύριας αιτίας τύφλωσης σε άτομα άνω των 60 ετών. Μελέτες δείχνουν ότι η ανάπτυξη της νόσου συνδέεται με την εξαντλημένη χρωστική της ωχράς κηλίδας, τη στιβάδα του αμφιβληστροειδούς που φιλτράρει τα επιβλαβή κύματα μπλε φωτός και ελαττώνει τον αριθμό των ελεύθερων ριζών στην περιοχή της ωχράς κηλίδας. Τα αντιοξειδωτικά όπως η ζεαξανθίνη και η λουτεΐνη που βρίσκονται στο πεπόνι έχουν αποδειχθεί ότι προστατεύουν το μάτι και καθαρίζουν τις ελεύθερες ρίζες στον αμφιβληστροειδή. Ως πρόσθετο όφελος, η βιταμίνη C που βρίσκεται επίσης στο πεπόνι, έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνει την εξέλιξη του καταρράκτη.

Καρδιακή προστασία
Οι ίνες, το κάλιο και η βιταμίνη C που περιέχει συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας της καρδιάς, βοηθούν στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και στην μείωση της LDL, της κακής χοληστερόλης. Η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, το σχηματισμό πετρών στα νεφρά και να προστατεύσει από την απώλεια μυϊκής μάζας και οστικής πυκνότητας.

Βοηθά στην πέψη
Περιέχει τόσο διαλυτές όσο και αδιάλυτες ίνες, οι οποίες συνεργάζονται για την υγεία του εντέρου, συμβάλλοντας στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας και διατηρώντας υγιή την πεπτική οδό.

Έλεγχος της πείνας
Τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες όπως το πεπόνι είναι χορταστικά, μας βοηθούν να ελέγξουμε την πείνα και το βάρος μας. Η γλυκύτητα του πεπονιού, που περιέχει 14 γραμμάρια ζάχαρης ανά μερίδα, μπορεί να ξεγελάσει την επιθυμία μας για κάτι γλυκό, ειδικά μετά από ένα γεύμα.

Πώς να επιλέξετε ένα καλό πεπόνι
Μυρίστε το άκρο του κοτσανιού του, το άρωμα του πεπονιού είναι η καλύτερη ένδειξη ωριμότητας, αν και το άρωμα θα έχει μειωθεί εάν το πεπόνι έχει μπει στο ψυγείο. Πρέπει να έχει ομοιόμορφο κίτρινο χρώμα και να είναι βαρύ για το μέγεθός του. Πιέστε το απαλά: δεν πρέπει να υπάρχουν μαλακά σημεία στη σάρκα του αλλά μην προτιμήσετε και όσα είναι πάρα πολύ σκληρά γιατί είναι ένδειξη ότι είναι άγουρα. Το πεπόνι δεν ωριμάζει άλλο αφού κοπεί. Τέλος, μην ξεχνάτε ότι η καλύτερη εποχή τους είναι η άνοιξη και το καλοκαίρι.

Φωτεινή Πουρνάρα

https://www.itrofi.gr/f

Διατροφή

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστή για το ρόλο της στην πήξη του αίματος. Αλλά δεν είναι ευρέως γνωστό ότι μια ομάδα μορίων που ανήκει στην κατηγορία της βιταμίνης Κ παρέχει άλλα πολύ σημαντικά οφέλη.

Αναλύοντας τα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την βιταμίνη Κ, ο αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής, κλινικός διαιτολόγος – διατροφολόγος Κωνσταντίνος Ξένος, επισημαίνει ότι πήρε το όνομα της από το αρχικό της γερμανικής λέξης koagulation, που σημαίνει πήξη. Tην ονομασία έδωσε ο Δανός Henrik Dam, όταν ανακάλυψε τη βιαταμίνη το 1929.

Η βιταμίνη Κ συμπεριλαμβάνει δύο κατηγορίες: την φυλλοκινόνη (Κ1) και τις μενακινόνες (Κ2). Οι μενακινόνες είναι μια ομάδα παραπλήσιων μορίων: ΜΚ-4, ΜΚ-7, ΜΚ-8, ΜΚ-9, ΜΚ-10, ΜΚ-11, ΜΚ-12και ΜΚ-13. Η πιο σταθερή και δραστική μενακινόνη φαίνεται να είναι η ΜΚ-7.

Η βιταμίνη Κ1 βρίσκεται σε φυτικές τροφές όπως τα σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά, το σπανάκι, το μπρόκολο, τα κίτρινα γογγύλια και τα λαχανάκια Βρυξελλών. Βρίσκεται επίσης σε ένα προϊόν ζύμωσης φασολιών σόγιας, το οποίο τρώνε οι Ασιάτες και ονομάζεται νάτο (natto) το οποίο περιέχει κυρίως την ΜΚ-7.

Η βιταμίνη Κ2 βρίσκεται στις ζωικές τροφές όπως είναι το χοιρινό, το κοτόπουλο, τα πλήρη γαλακτοκομικά, τα κίτρινα τυριά και λιγότερο ο κρόκος του αβγού και το βούτυρο.

Στα τυριά η Κ2 παράγεται από βακτήρια, τα οποία χρησιμοποιούνται στη διαδικασία παραγωγής τους. Στο γάλα βρίσκεται πιο πολύ στο πλήρες, καθώς η βιταμίνη είναι λιποδιαλυτή. Το πλήρες γάλα έχει επίσης βιταμίνη K1.

Στα τυριά, τα μαλακά είναι αυτά που έχουν την υψηλότερη συγκέντρωση σε Κ2. Τα γιαούρτια, ελληνικά και ξένα, έχουν παρόμοιες συγκεντρώσεις με το πλήρες γάλα, αρκεί να μην είναι λάιτ.

Το σκούρο κρέας του κοτόπουλου, όπως είναι το κρέας των ποδιών και των μηρών, περιέχει μέτριες ποσότητες βιταμίνης Κ2 και μπορεί να απορροφηθεί καλύτερα σε σχέση με το στήθος κοτόπουλου.

Πάντως, δεν έχει προσδιοριστεί η βιοδιαθεσιμότητα των μορφών της βιταμίνης Κ2 από τις διάφορες τροφές.

Οι μενακινόνες, πλην της ΜΚ-4, μπορούν να παραχθούν και μέσω της εντερικής χλωρίδας από βακτήρια. Η ΜΚ-4 παράγεται σε μικρές ποσότητες σε διάφορους ιστούς, από την μετατροπή της Κ1.

Ο ρόλος της Κ2

Η βιταμίνη Κ2 βοηθάει κι αυτή στην πήξη του αίματος όπως η Κ1. Για παράδειγμα, μια μελέτη έδειξε πως όταν δόθηκε σε εθελοντές μια μερίδα natto υπήρξε επίδραση στην πήξη του αίματος μέχρι και τέσσερις ημέρες. Το αποτέλεσμα ήταν πιο ισχυρό από αυτό που προκαλούν οι τροφές που περιέχουν βιταμίνη Κ1 (1). Επιπλέον, η βιταμίνη Κ2 ενεργοποιεί πρωτεΐνες που απαιτούνται για την ανάπτυξη των οστών (2). Ορισμένες μελέτες έχουν συσχετίσει τα χαμηλά επίπεδα Κ2 με υψηλότερο κίνδυνο καταγμάτων των οστών, αν και δεν υπάρχει απόδειξη σχέσης αιτίας-αποτελέσματος.

Τα τελευταία χρόνια έχουν επισημανθεί τα ιδιαίτερα τα οφέλη της βιταμίνης Κ2 για την υγεία των οστών και της καρδιάς. Φαίνεται μάλιστα ότι υπάρχουν συνέργειες με τη βιταμίνη D.

Σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, η παρατεταμένη και μεγάλη πρόσληψη βιταμίνης D προάγει την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνών οι οποίες όμως είναι συχνά ανενεργές πιθανότατα λόγω χαμηλής συγκέντρωσης της βιταμίνης Κ2 η οποία απαιτείται για να καρβοξυλιωθούν.

Όπως υπογραμμίζει ο κ. Ξένος, η Κ2 λειτουργεί ως «τροχονόμος» για το ασβέστιο, καθοδηγώντας το στα οστά και όχι στις αρτηρίες. Η Κ2 ενεργοποιεί τις πρωτεΐνες, οστεοκαλσίνη και matrix GLA, οι οποίες χρησιμεύουν για να εναποτίθεται το ασβέστιο στα οστά – η εναπόθεση ασβεστίου στα αγγεία προκαλεί αρτηριοσκλήρυνση.

Πρόσφατες μελέτες που εξέτασαν τη συγχορήγηση βιταμίνης D και βιταμίνης Κ2 κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συνέργεια της δράσης τους στην οστική πυκνότητα είναι σημαντική. Ο συνδυασμός των δύο βιταμινών προάγει τον μεταβολισμό της ινσουλίνης, μέσα από την υπερδραστηριοποίηση των γονιδίων των υποδοχέων της ινσουλίνης, τη ρύθμιση της έκκρισης ινσουλίνης από τα β-κύτταρα του παγκρέατος, τον πολλαπλασιασμό των β-κυττάρων και την εξομάλυνση της παραθυρεοειδικής ορμόνης.

Μάλιστα, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Cardiff ανέπτυξαν πρόσφατα ένα συμπλήρωμα διατροφής σε μορφή στοματικού σπρέι που περιλαμβάνει 3000 IU βιταμίνης D3 και 75 μg βιταμίνης Κ2 (και ειδικότερα της ΜΚ-7 που είναι πιο δραστική).

Πότε μπορεί να υπάρχει έλλειψη

Η βιταμίνη Κ1 δρα κυρίως στο συκώτι, ενεργοποιώντας πρωτεΐνες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος.

Η βιταμίνη Κ2 δρα κυρίως εξωηπατικά, ενεργοποιώντας τη λεγόμενη matrix gla πρωτεΐνη (MGP) η οποία αναστέλλει την εναπόθεση του ασβεστίου στα αγγεία, την οστεοκαλσίνη που μεταλλοποιεί το σπογγώδες οστό και προάγει τη σύνθεση του σμάλτου των δοντιών και την Gas-6 πρωτεΐνη, η οποία έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και συνεργάζεται με την MGP.

Μέχρι σήμερα, οι κατευθυντήριες γραμμές για την επαρκή πρόσληψη της βιταμίνης Κ βασίζονται μόνο στην πρόσληψη της Κ1 χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι μενακινόνες.

Να σημειωθεί πως υπάρχει και η βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη) η οποία όμως δεν είναι φυσική μορφή καθώς παρασκευάζεται συνθετικά.

Ανεπάρκεια ή έλλειψη βιταμίνης Κ μπορεί να εμφανιστεί σε περιπτώσεις όπως:

Αντιβιοτικής χορήγησης (πάνω από 10 ημέρες).
Χορήγησης στατινών.
Χορήγησης οιστρογόνων.
Χαμηλής πρόσληψης διαιτητικού λίπους ή κατανάλωσης σκευασμάτων κατά της παχυσαρκίας, που μπλοκάρουν μέρος της απορρόφησης του λίπους που τρώμε.
Φαρμακευτικής αγωγής με δεσμευτικά των χολικών οξέων (π.χ. χολεστυραμίνη)
Συχνής κατανάλωσης συντηρητικών που βρίσκουμε σε συσκευασμένα τρόφιμα (π.χ. BHT).
Παθήσεων του γαστρεντερικού, ηπατικών νόσων και παρατεταμένης χρήσης οιστρογόνων.

https://www.healthyliving.gr/

Διατροφή

Καλό για την υγεία αν τρώτε ζυμαρικά 3 φορές την εβδομάδα: Έκπληξη από μεγάλη έρευνα!
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Μπορεί να είναι πολύ δημοφιλής τροφή, αλλά τα ζυμαρικά έχουν την “ταμπέλα” φαγητού που σε γενικές γραμμές δεν κάνει καλό στην υγεία.
Ωστόσο, μια νέα μελέτη δείχνει ότι τα ζυμαρικά δεν συνδέονται απαραίτητα με χρόνια ασθένεια και μπορεί ακόμα και να έχουν κάποια οφέλη για την υγεία.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BMJ Nutrition, Prevention and Health, προσπάθησε να προσδιορίσει εάν υπάρχει σχέση μεταξύ της κατανάλωσης ζυμαρικών και του μακροπρόθεσμου κινδύνου διαβήτη τύπου 2, αθηροσκληρωτικών καρδιαγγειακών παθήσεων (ASCVD) και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Μεταξύ των 84.555 μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών που συμμετείχαν στην μελέτη, εκείνες που έτρωγαν τα περισσότερα ζυμαρικά είχαν μειωμένο κίνδυνο για ASCVD και εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με τις γυναίκες που κατανάλωναν λιγότερα.

Η υψηλότερη κατανάλωση ζυμαρικών που ήταν λίγο πάνω από τρεις μερίδες την εβδομάδα. Η χαμηλότερη ήταν κάτω από μισή μερίδα ζυμαρικών την εβδομάδα.

Τα ζυμαρικά μπορούν να είναι ένα υγιές υποκατάστατο
Οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν σημαντική αύξηση του κινδύνου διαβήτη στις γυναίκες που συμπεριέλαβαν τα ζυμαρικά στη διατροφή τους. Σημείωσαν, ωστόσο, ότι όταν οι συμμετέχουσες αντικατέστησαν ένα άλλο αμυλούχο γεύμα (όπως τηγανητές πατάτες ή λευκό ψωμί) με ζυμαρικά, τότε είχαν μειωμένο κίνδυνο διαβήτη.

Όταν οι συμμετέχουσες αντικατέστησαν τις τηγανητές πατάτες με ένα γεύμα ζυμαρικών, μείωσαν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, ASCVD και διαβήτη. Όταν αντικατέστησαν το άσπρο ψωμί με ένα γεύμα ζυμαρικών, μείωσαν τον κίνδυνο εμφάνισης ASCVD και εγκεφαλικού επεισοδίου, αλλά δεν έκανε μεγάλη διαφορά στον κίνδυνο διαβήτη.

Ποιος συμπεριλήφθηκε στην μελέτη;
Η μελέτη περιελάμβανε 84.555 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, ηλικίας 50 έως 79 ετών. Καμία από τις συμμετέχουσες δεν είχε διαβήτη, ASCVD ή καρκίνο στην αρχή της μελέτης.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ερωτηματολόγιο για τη συχνότητα κατανάλωσης τροφίμων για να συλλέξουν πληροφορίες σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες των γυναικών αυτών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης, οι συμμετέχουσες αξιολογούνταν συνεχώς για να διαπιστωθεί εάν ανέπτυξαν διαβήτη ή/και ASCVD.

Ένας από τους κύριους περιορισμούς της μελέτης είναι ότι περιελάμβανε μόνο μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, κάτι που περιορίζει το πόσο τα συμπεράσματα μπορούν να γενικευθούν στον γενικό πληθυσμό.

Επίσης, η χρήση ερωτηματολογίου δεν είναι πάντα ένας αξιόπιστος τρόπος συλλογής δεδομένων. Σε αυτήν την μελέτη, θα μπορούσε να περιορίσει την δυνατότητα των ερευνητών να λάβουν λεπτομέρειες που μπορεί να έχουν επηρεάσει τα αποτελέσματα: για παράδειγμα, την αναλογία ζυμαρικών σε σχέση με το συνολικό γεύμα σε κάθε περίπτωση.

Τα οφέλη για την υγεία που έχουν τα ζυμαρικά
Χρειαζόμαστε υδατάνθρακες επειδή δίνουν ενέργεια στο σώμα μας, αλλά το είδος των υδατανθράκων που συμπεριλαμβάνουμε στη διατροφή μας επηρεάζει το πόσο ευεργετικοί είναι αυτοί για εμάς.

Η έρευνα δείχνει ότι συνήθως έχουμε περισσότερα οφέλη για την υγεία από την επιλογή υδατανθράκων με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο. Αυτό σημαίνει ότι δεν προκαλούν την αύξηση του σακχάρου στο αίμα μας τόσο όσο τα τρόφιμα με υψηλότερο γλυκαιμικό φορτίο.

Αυτή η μελέτη έδειξε ότι τα ζυμαρικά έχουν χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη και γλυκαιμικό φορτίο σε σύγκριση με άλλες σημαντικές πηγές υδατανθράκων (δεδομένης της ίδιας ποσότητας).

Επιπλέον, μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Nutrition διαπίστωσε ότι η κατανάλωση ζυμαρικών σχετίζεται με καλύτερη ποιότητα διατροφής και καλύτερη πρόσληψη θρεπτικών ουσιών σε σύγκριση με μια διατροφή που δεν περιλαμβάνει ζυμαρικά.

Προσοχή στις μερίδες ζυμαρικών ανά σερβίρισμα!
Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τα σωστά μεγέθη μερίδας ζυμαρικών που μαγειρεύετε. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορείτε να καταναλώνετε την σωστή μερίδα κάθε φορά.

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να γνωρίζετε ότι μία μερίδα ζυμαρικών είναι 60 γραμμάρια. Το πώς μοιάζει αυτό στο πιάτο εξαρτάται από το σχήμα και το μέγεθος των ζυμαρικών που χρησιμοποιείτε:

Για μικρότερα ζυμαρικά, όπως παπιγιόν, μια μερίδα 60 γραμμαρίων ισοδυναμεί με ½ φλιτζάνι ξηρά ζυμαρικά ή 1 φλιτζάνι μαγειρεμένα.
Για μεγαλύτερα ζυμαρικά, όπως τα μακαρόνια, μια μερίδα 60 γραμμαρίων ξηρά ζυμαρικά έχει περίπου την διάμετρο του νομίσματος των 50 λεπτών του ευρώ, όταν μαζέψετε τα ζυμαρικά στο χέρι σας σε δέσμη. Η διάμετρος της δέσμης πρέπει να είναι όση η διάμετρος του νομίσματος.
Πηγές: https://www.verywellhealth.com, https://sharethepasta.org https://www.iatropedia.gr/

Διατροφή

Το καρπούζι είναι πλούσιο σε βιταμίνες (Α, Β6, Β1, C), λυκοπένιο, β-καροτένιο, κάλιο και μαγνήσιο.

Η περιεκτικότητά του σε σάκχαρο και θερμίδες είναι χαμηλή (1 φλιτζάνι τσαγιού καρπούζι περιέχει μόνο 40 θερμίδες), ενώ δεν περιέχει καθόλου λίπη και χοληστερόλη.

Η βιταμίνη Β6 συμβάλλει στη σύνθεση νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο, όπως η σεροτονίνη, η μελατονίνη και η ντοπαμίνη, ουσίες που παίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλές νευρικές λειτουργίες, βοηθούν στην αντιμετώπιση του άγχους, της φοβίας, του πανικού και γενικά συμβάλλουν στο να αισθανόμαστε καλά.

Το λυκοπένιο είναι μια ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία που συμβάλλει στην πρόληψη χρόνιων εκφυλιστικών νόσων (καρδιαγγειακά νοσήματα) και διάφορων μορφών καρκίνου (καρκίνος του προστάτη, καρκίνος του μαστού, καρκίνος του πνεύμονα), εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες.

Έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι το λυκοπένιο που περιέχεται στο καρπούζι είναι βιολογικά περισσότερο διαθέσιμο για τον οργανισμό μας σε σύγκριση με εκείνο που περιέχεται στη τομάτα!

Οι σπόροι του καρπουζιού περιέχουν την ουσία cucurbocitrin η οποία βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και βελτιώνει τη νεφρική λειτουργία.

Το καλοκαιρινό αυτό φρούτο δεν αποτελεί μόνο έναν γευστικό και θρεπτικό καρπό, αλλά και 'εξαιρετικό φάρμακο'.

Ο χυμός του προκαλεί έντονη διούρηση, λόγω της κιτρουλίνης και της αργινίνης που περιέχει (ουσίες που συμμετέχουν στον κύκλο της ουρίας).

Καθαρίζει το αίμα από τα δηλητήρια και τα νεφρά από τα άλατα και το πύον.

Το καρπούζι συμβάλλει και στη βελτίωση παθήσεων του ήπατος, σε κυστίτιδες, στην ουρική αρθρίτιδα και σε όλες τις φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος, ενώ με το συνδυασμό των πολύτιμων στοιχείων του απομακρύνει τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας και ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Επίσης, οφελεί πολύ αυτούς που πάσχουν από ίκτερο. Ακόμη, τρεις μερίδες καρπουζιού την ημέρα μπορούν να κρατήσουν το δέρμα σε άψογη κατάσταση.

Το καρπούζι μπορεί να βοηθήσει και τους ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.

Έρευνες δείχνουν ότι μετά από ολιγοήμερη διατροφή μόνο με καρπούζι η δίψα, η πολυουρία και η φαγούρα εξαφανίζονται και η αναλογία σακχάρου στα ούρα γίνεται φυσιολογική.

Επιπλέον, για τους καρδιοπαθείς, ειδικά σε αυτούς που πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια, είναι ωφέλιμη η κατανάλωση χυμού καρπουζιού σε συνδυασμό με μέλι το πρωί με άδειο στομάχι.

Προσοχή στην κατανάλωση καρπουζιού θα πρέπει να δείχνουν τα άτομα που πάσχουν από γλαύκωμα, διότι το καρπούζι αυξάνει την ενδοφθάλμια πίεση.

Το καρπούζι χρησιμοποιείται σε γρανίτες, σε φρουτοσαλάτες, συνδυάζεται με τυριά χαμηλών λιπαρών, με δημητριακά και κρύο γιαούρτι χαμηλών λιπαρών και σε αλκοολούχα ποτά.

Έφη Δέδε
Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, BSc
Επιστημονική Υπεύθυνη ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Άνω Λιόσια
Ιδρυτικό Μέλος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας
 logodiatrofis.gr

 

Διατροφή

 

Η βελτίωση της αθλητικής απόδοσης αποτελεί κύριο μέλημα των αθλητών και των αθλούμενων. Ανάμεσα στα αθλητικά συμπληρώματα που έχει γίνει λόγος για εργογόνο δράση είναι και τα αμινοξέα, μια ομάδα ενώσεων που αποτελούν το δομικό στοιχείο των πρωτεϊνών.

Ποιος είναι ο ρόλος τους στην άσκηση και πως μπορούν να βελτιώσουν την αθλητική απόδοση;

Τι είναι τα αμινοξέα
Όλες οι πρωτεΐνες και τα πεπτίδια του οργανισμού αποτελούνται από μικρούς δομικούς λίθους συνδεδεμένους μεταξύ τους, τα αμινοξέα. Τα αμινοξέα συνολικά είναι 20 και ορισμένα θεωρούνται απαραίτητα, ενώ άλλα όχι. Ως μη απαραίτητα αμινοξέα ορίζονται όσα ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να συνθέσει. Ωστόσο υπάρχει και μια ομάδα αμινοξέων που ο οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει και ονομάζονται απαραίτητα όπως είναι η λυσίνη, η λευκίνη, η ισολευκίνη, η βαλίνη, η φαινυλαλανίνη, η θρεονίνη, η μεθειονίνη και η τρυπτοφάνη. Η ιστιδίνη και η αργινίνη παρουσιάζουν πολύ μικρό ρυθμό βιοσύνθεσης στο σώμα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες σε ορισμένες περιπτώσεις, για το λόγο αυτό ονομάζονται ημι-απαραίτητα

Ο ρόλος των αμινοξέων στην άσκηση
Τα αμινοξέα αποτελούν μια από τις πιο μελετημένες ομάδες συστατικών, όσον αφορά την επίδρασή τους στην αθλητική απόδοση. Πιστεύεται ότι έχουν εργογόνο δράση, καθώς μεσολαβούν σε πολλά στάδια του μεταβολισμού και σε πολλές βιοχημικές διαδικασίες, όπως είναι η έκκριση αναβολικών ορμονών, ως πηγή ενέργειας κατά την άσκηση, ιστική ανάπλαση καθώς και πνευματική λειτουργία και διαύγεια.

Τα αμινοξέα έχουν μελετηθεί τόσο μεμονομένα αλλά και σε φόρμουλες αμινοξέων. Συνοπτικά οι δράσεις των αμινοξέων στην άσκηση κατηγοριοποιούνται σε 3 βασικούς άξονες:

Αύξηση της μυϊκής μάζας
Αύξηση αντοχής
Γρήγορη αποκατάσταση μετά την άσκηση ή από κόπωση
BCAA
Τα BCAA (Branched-chain amino acids) είναι μια ομάδα που αποτελείται από 3 αμινοξέα, τα οποία είναι διακλαδισμένης αλύσου, η λευκίνη, η ισολευκίνη και η βαλίνη. Ο ρόλος των BCAA φαίνεται να αφορά την αναερόβια κυρίως άσκηση. Λόγω του ότι δεν μεταβολίζονται στο ήπαρ αλλά μέσω της αιματικής κυκλοφορίας περνούν σε άμεση διάθεση στα κύτταρα για μεταβολισμό και ενέργεια. Συγκεκριμένα τα BCAA αποτελούν πηγή ενέργειας για τα μυϊκά κύτταρα, ειδικά όταν υπάρχουν αυξημένες απαιτήσεις ή υπάρχει έλλειψη διάθεσης υδατανθράκων, ενώ αποτελούν δομικό στοιχείο των μυϊκών ινών και συμμετέχουν στην νεογλυκογέννεση. Επιπλέον μειώνουν σημαντικά την κόπωση, μυϊκή και πνευματική των αθλητών, λόγω του ότι επιδρούν στη παραγωγή σεροτονίνης, βελτιώνοντας έτσι την αθλητική τους απόδοση. Ο καταβολισμός των BCAA ήταν μικρότερος όταν κατά τη διάρκεια της άσκησης καταναλώνονται υδατάνθρακες.

Αργινίνη, ορνιθίνη και λυσίνη
Αποτελούν αμινοξέα τα οποία οδηγούν σε αύξηση της παραγωγής ΝΟ, το οποίο προκαλεί αγγειοδιαστολή και έτσι επιτυγχάνεται καλύτερη μεταφορά θρεπτικών συστατικών στα κύτταρα και οξυγόνου στην περιφέρεια. Η λήψη τους βοηθά σε αναερόβια αθλήματα κατά κύριο λόγο και συμβάλλει στην ταχύτερη αποκατάσταση και μυϊκή ανάκαμψη μετά την άσκηση. Επιπλέον, πιστεύεται ότι μεσολαβούν στην αύξηση της έκκρισης αυξητικής ορμόνης και κατ’ επέκταση στην αύξηση της μυϊκής μάζας, μέσω αύξησης της πρωτεΐνοσύνθεσης.

Γλουταμίνη
Η γλουταμίνη αποτελεί ένα αμινοξύ το οποίο συμμετέχει στην παραγωγή ενέργειας ορισμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, των λεμφοκυττάρων και των μακροφάγων Σύμφωνα με μελέτες η συμπληρωματική λήψη γλουταμίνης σε αθλητές που κάνουν μεγάλης διάρκειας αθλήματα (π.χ. μαραθώνιο), προλαμβάνει την κόπωση και τα συμπτώματα υπερπροπόνησης. Έχει ρυθμιστική επίδραση στους μύες και αποτρέπει τη περίσσεια γαλακτικού οξέος που προκύπτει από την έντονη αναερόβια άσκηση και κατ’ επέκταση τον μυϊκό κάματο και την κόπωση. Επιπλέον συμμετέχει στην παραγωγή γλυκογόνου ενώ φαίνεται πως βοηθά στην αύξηση της μυϊκής δύναμης και στην ταχύτερη αποκατάσταση ιστικής βλάβης, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις τραυματισμού.

Ταυρίνη
Η ταυρίνη αποτελεί ένα μη απαραίτητο θειούχο αμινοξύ το οποίο έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και βελτιώνει την καρδιαγγειακή λειτουργία ενώ συμμετέχει στη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σύμφωνα με μελέτες η συμπληρωματική χορήγηση ταυρίνης βελτίωσε την αθλητική απόδοση, ειδικά σε αθλήματα αντοχής ενώ μείωσε σημαντικά την κόπωση και εξάντληση λόγω αύξησης της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max).

Φόρμουλες αμινοξέων
Η φόρμουλες αμινοξέων φαίνεται να υπερτερούν έναντι λήψης μεμονωμένων αμινοξέων. Ο λόγος είναι ότι πολλά αμινοξέα λειτουργούν συνεργιστικά με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται καλύτερο αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, έχει φανεί πως οι φόρμουλες αμινοξέων έχουν αναβολική δράση, συμβάλλουν στην γρήγορη αποκατάσταση από μυϊκή κόπωση ενώ μειώνουν και τις ιστικές βλάβες που συμβαίνουν κατά την έντονη άσκηση. Επιπλέον σύμφωνα με μελέτες φάνηκε πως το μίγμα αμινοξέων τροποποιεί κάποιους παράγοντες αιμοποίησης, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ικανότητα οξυγόνωσης των κυττάρων, γεγονός που βελτιώνει σημαντικά την αθλητική απόδοση. Η λήψη τους συστήνεται 1 με 3 ώρες πριν την άσκηση ή ακριβώς μετά την προπόνηση.

Ηρώ Γουνιτσιώτη https://www.vita4you.gr/

Διατροφή

Φύεται σε άγρια κατάσταση στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Καλή ποιότητα αιθερίου ελαίου κίστου έρχεται από τη χώρα του Μαρόκου.

Η λαδανιά είναι το τριαντάφυλλο των βράχων, φυτό γνωστό από την αρχαιότητα. Η ρητίνη του, χρησιμοποιείτο τότε ως θυμίαμα και ως υλικό για την ταρίχευση. Το 18ο αιώνα, εθεωρείτο σπουδαίο φάρμακο. Παλαιότερα, το ρετσίνι του κίστου συλλεγόταν από τους βοσκούς, αφού κολλούσε στις προβιές των προβάτων που τριγυρνούσαν ανάμεσα σε αυτούς τους θάμνους για να βρουν την τροφή τους. Στην Κρήτη, υπήρχε ένα εργαλείο, το λαδανιστήριο, όμοιο με την τσουγκράνα, που είχε αντί για σιδερένια δόντια, μακριά δερμάτινα λουριά τα οποία βοηθούσαν στη συλλογή της ρητίνης του φυτού.

Το αιθέριο έλαιο εξάγεται με απόσταξη, μέσω ατμού, της κόλλας που περιέχεται στα φύλλα και τους νεαρούς βλαστούς της λαδανιάς. Η συλλογή της ρητίνης γίνεται τους μήνες του θέρους. Τα κύρια χημικά συστατικά του είναι πινένιο (a-pinene) και καμφένιο (camphene).

Τα οφέλη του αιθερίου ελαίου του κίστου στη δερματολογία είναι πολλά. Βοηθά κατά της ακμής, της ροδόχρου ακμής, της υπεριδρωσίας, των σμηγματορροϊκών κυστών, σε μολυσμένες πληγές, σε πληγές από κατάκλιση, σε δερματικά έλκη, σε φλόγωση δέρματος.

Είναι εξαιρετικό για αντιρυτιδική και αντιγηραντική θεραπεία και πρόληψη π.χ. 30 ml λάδι αργκάν με προσθήκη 6 σταγ. αιθ. ελαίου τριαντάφυλλου και 2 σταγ. αιθ. ελαίου κίστου ή 30 ml λάδια νυκτολούλουδου, rosehip, jojoba και ελάχιστου σιτέλαιου με την προσθήκη 4-5 σταγ. αιθ. ελαίου κίστου. Μπορούμε επίσης, να προσθέσουμε 2 σταγόνες του αιθ. ελαίου, μέσα στην κρέμα ημέρας ή νύκτας για εντονότερη αντιρυτιδική θεραπεία.

Καλό αντιφλεγμονώδες, (πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει δράση κατά αυτοάνοσων νοσημάτων), χρησιμοποιείται κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Βοηθά στην αποσυμφόρηση του λεμφικού συστήματος με λεμφικό μασάζ.

Έχει αξιοσημείωτες αντιαιμορραγικές ιδιότητες και βοηθά σε μηνορραγίες, αιμορραγίες παντός τύπου, επίσταξη (ρινορραγία). Δύο σταγόνες αιθερίου ελαίου σε ένα φυτίλι βαμβακιού εισαγόμενο στο ρουθούνι σταματά την αιμορραγία. Μπορεί να γίνει και εσωτερική λήψη, 1-2 σταγόνες αιθερίου ελαίου κίστου σε λίγο μέλι δύο φορές την ημέρα σε περιπτώσεις εσωτερικής αιμορραγίας.

Στο νευρικό σύστημα μπορεί να βοηθήσει κατά της αϋπνίας, του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης, του άγχους. Ως αντιβακτηριακό βοηθά κατά των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος και του πυρετού εκ χόρτου. Δρα κατά των Staphylococous aureus, escherichia coli, candida albicans (Leng and Foster 1996 p 337). Δεν συνίσταται η χρήση του κατά την διάρκεια των τριών πρώτων μηνών της κύησης.

Στην αρωματοποιία χρησιμοποιούνται επίσης μόνο τα κλαδιά και τα φύλλα του φυτού, από όπου λαμβάνεται το αρωματικό κόμμι. Τα άνθη δεν χρησιμοποιούνται. Μπαίνει στα αρώματα ως νότα βάσης σε ποσοστό όχι μεγαλύτερο από 0,8% της σύνθεσης. Αποτελεί καλό σταθεροποιητή του αρώματος.

Συνδυάζεται καλά με περγαμόντο, χαμομήλι, ιεροβότανο, ελίχρυσο, άρκευθο, λεβάντα, πορτοκάλι, πατσουλί, πεύκο, σανδαλόξυλο, βετιβέρ, λεβάντα. Το Hydrosol του κίστου έχει PH 2,9 -3,1 και μια μυρωδιά παλιάς αρχοντιάς. Κάποιοι από μας τη λατρεύουν κάποιοι τη μισούν. Έχει μακριά διάρκεια ζωής. Το χαμηλό του ΡΗ βοηθά σε αιμορραγούντα έλκη, σε ελκώδη κολίτιδα, στη νόσο του Crohn, ειδικά εφόσον συνδυάζεται με hydrosol βασιλικού ή αχιλλαίας (σε εσωτερική χρήση).

Όπως και το αιθέριο έλαιο, το Hydrosol έχει καλά αντιγηραντικά αποτελέσματα, όταν ψεκάζεται 2 φορές την ημέρα στο δέρμα του προσώπου. Επίσης έχει την ιδιότητα να κατευνάζει τα πρησμένα μάτια ως κομπρέσα. Η μυρωδιά του είναι γιανγκ και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καλό aftershave.

Το νερό του κίστου με εσωτερική λήψη βοηθά κατά της ενδομητρίωσης και της βαριάς αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. (2 κουτ. σούπας διαλυμένες σε 1 lt νερού πίνεται κάθε μέρα για διάστημα πέντε ημερών πριν την έλευση της περιόδου. Μετά διακόπτουμε).

Με τo hydrosol του κίστου, μπορούμε να παρασκευάσουμε θαυμάσιο αποσμητικό, φιλικό προς το δέρμα μας.

Διαλύουμε σε ελάχιστο καθαρό οινόπνευμα αιθέρια έλαια γκρέιπ φρουτ, λεμονιού, λεβάντας, σανδαλόξυλου Αυστραλίας ή άλλα της αρεσκείας μας (2 σταγόνες από το καθένα, μέχρι 3-4 αιθέρια έλαια) και συμπληρώνουμε με το νερό του κίστου. Αναμιγνύουμε. Εφόσον δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε οινόπνευμα, διαλύουμε τα αιθέρια έλαια σε ειδική διαλυτική ουσία γι” αυτά, η οποία κυκλοφορεί στο εμπόριο και συνεχίζουμε κατά τον ίδιο τρόπο. Από τον κίστο, παρασκευάζεται και το ανθοϊαμα του Μπάχ με την ονομασία rock rose.

Το rock rose είναι ένα από τα πέντε ανθοιάματα που απαρτίζουν το πασίγνωστο rescue remedy. (ίαμα πρώτης βοήθειας). Ως ανθοϊαμα βοηθά να κατανικηθεί ο υπερβολικός τρόμος, ο πανικός, δίνοντας θάρρος, δύναμη και κουράγιο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ίαμα πρώτης ανάγκης σε ακραίο τρόμο, όμως δίνει αποτελέσματα και στην υπέρβαση χρόνιων φόβων που μας καθηλώνουν. Περιστασιακή χρήση του, βοηθά να συνέλθουμε από εφιάλτες.

Βασιλική Κοντογιάννη

Αρωματοθεραπεύτρια.

womenonly.gr

 

Διατροφή

Ζάχαρη καρύδας: Μύθοι και αλήθειες
Ισχύει ότι έχει θρεπτικά συστατικά;
Ευαγγελία Σχοινά

Ένα από τα πολλά προϊόντα που έχουν κατακλύσει την αγορά τροφίμων τα τελευταία χρόνια, είναι η ζάχαρη καρύδας. Πρόκειται για μία εναλλακτική γλυκαντική ουσία που παράγεται από τον χυμό του κοκοφοίνικα και τόσο οπτικά όσο και γευστικά μοιάζει με την καστανή ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο. Παρουσιάζεται ως ιδανική εναλλακτική της ζάχαρης ακόμη και για τους διαβητικούς, ενώ στα υπόλοιπα διαφημιζόμενα οφέλη της συμπεριλαμβάνονται η υψηλή θρεπτική της αξία και η υπόσχεση ότι δεν ‘’παχαίνει’’.

Για να ξέρουμε όμως τι να προτιμήσουμε ως καταναλωτές, στο σημερινό άρθρο θα εξετάσουμε τους εν λόγω ισχυρισμούς, έναν προς έναν.

‘’Η ζάχαρη καρύδας δεν έχει καμία σχέση με τη συμβατική ζάχαρη’’.
Η ζάχαρη καρύδας αποτελείται από 70-80% σουκρόζη, δηλαδή κανονική ζάχαρη.
‘’Η ζάχαρη καρύδας έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, δηλαδή δεν ανεβάζει το σάκχαρο του αίματος σε υψηλά επίπεδα’’.
Ψάχνοντας στο ίντερνετ, βρήκα παντού να αναπαράγεται η συγκεκριμένη πληροφορία, τονίζοντας μάλιστα πως ο ΓΔ της είναι μόλις 35. Ψάχνοντας λίγο περισσότερο, βρήκα ότι αυτό βασίζεται στα αποτελέσματα μιας ‘’μελέτης’’ του Ινστιτούτου Τροφίμων και Διατροφής των Φιλιππίνων, η οποία πραγματοποιήθηκε με μόνο δείγμα 10 ενήλικα άτομα φυσιολογικού βάρους, μη διαβητικά. Μετά από κάποια χρόνια, σε αντίστοιχες μετρήσεις του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, ο ΓΔ της ζάχαρης καρύδας βρέθηκε να είναι 54, όχι πολύ χαμηλότερος από εκείνον της συμβατικής ζάχαρης που οι ίδιοι ερευνητές τον υπολόγισαν στο 60. Αξίζει να αναφερθεί πως οι Φιλιππίνες εξάγουν τεράστιες ποσότητες από το συγκεκριμένο προϊόν.
‘’Η ζάχαρη καρύδας είναι πολύ πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, μεταξύ των οποίων το κάλιο, το ασβέστιο και η βιταμίνη C’’.
Η ζάχαρη καρύδας περιέχει ίχνη όχι μόνο από τα συγκεκριμένα, αλλά και από μερικά άλλα συστατικά. Οι ποσότητες αυτές όμως είναι μηδαμινές, οπότε προκειμένου να πάρουμε μια επαρκή ποσότητα, θα έπρεπε να καταναλώσουμε μία τεράστια μερίδα από τη συγκεκριμένη ζάχαρη. Είχα εξηγήσει αυτό το είδος πλάνης στο άρθρο για τα super foods.
‘’Η ζάχαρη καρύδας δεν παχαίνει’’.
Η ζάχαρη καρύδας δίνει περίπου 15 θερμίδες / κουταλάκι γλυκού, ενώ η συμβατική ζάχαρη περίπου 16. Προφανώς η κατανάλωσή της μπορεί να συνεισφέρει στην αύξηση βάρους ακριβώς όπως και η συμβατική ζάχαρη.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα πως η ζάχαρη καρύδας δεν είναι πιο υγιεινή από τη συμβατική. Αντίθετα, μπορεί να γίνει περισσότερο επιβαρυντική, εάν στη συνείδησή μας φαντάζει ως ένα προϊόν που μπορούμε να καταναλώνουμε άφοβα, καταλήγοντας έτσι να τρώμε μεγαλύτερες ποσότητες από ότι εάν χρησιμοποιούσαμε συμβατική ζάχαρη. Από την άλλη, αν μας αρέσει η γεύση της φυσικά και μπορούμε να την εντάξουμε στη διατροφή μας, αρκεί να γνωρίζουμε ότι δεν παύει να παραμένει αυτό που λέει και το όνομά της, δηλαδή ζάχαρη.https://ampa.lifo.gr/

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.