Οκτωβρίου 22, 2021

Διατροφή

Αυτό το φρούτο μπορεί να σου χαρίσει καλύτερη υγεία αν το καταναλώνεις κάθε μέρα
Τα αποτελέσματα νέας έρευνας.

Κωνσταντίνα Κύρκου

Ένας απο τους λόγους που αγαπάμε λίγο περισσότερο τους κρύους μήνες του χρόνου, οι οποίοι όπως φαίνονται αργούν ακόμα, είναι τα ώριμα αβοκάντο με την πλούσια γεύση και διατροφική τους αξία. Το φρούτο αυτό – γιατί για φρούτο πρόκειται και όχι για λαχανικό, όπως πολλοί πιστεύουν – είναι σημαντική πηγή καλίου, μαγνησίου, βιταμίνης E και C, φυτικών ινών και των "καλών" μονοακόρεστων και πολυακόρεστων (ωμέγα-3) λιπαρών.

Όπως αποκάλυψε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Nutrition, το αβοκάντο μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στην υγεία των γυναικών καθώς και στην σωστή κατανομή του λίπους στο σώμα, αν καταναλώνεται τακτικά σε καθημερινή βάση.

Πώς συνδέεται το αβοκάντο με την υγεία των γυναικών;
Στη μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στην Ουρμπάνα-Σαμπέιν συμμετείχαν 100 άτομα με παραπάνω από το φυσιολογικό τους βάρος, χωρισμένα σε δύο ομάδες. Η διαφορά μεταξύ των ομάδων είναι ότι η μια έπρεπε να καταναλώνει καθημερινά αβοκάντο, ενώ η άλλη όχι. Αυτό που παρατηρήθηκε είναι πως οι γυναίκες που έτρωγαν ένα αβοκάντο κάθε μέρα κατάφεραν να μειώσουν το βαθύτερο σπλαχνικό λίπος. "Στόχος δεν ήταν η απώλεια βάρους. Μας ενδιέφερε να καταλάβουμε τι κάνει η κατανάλωση αβοκάντο στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αποθηκεύουν το σωματικό τους λίπος. Η θέση του λίπους στο σώμα παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία. Τα άτομα με υψηλότερο ποσοστό αυτού του βαθύτερου σπλαχνικού λίπους τείνουν να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη." εξήγησε ο Naiman Khan, Ph. D., RD, καθηγητής κινησιολογίας και κοινοτικής υγείας του πανεπιστήμιου.

Στο διάστημα των 12 εβδομάδων, όσο δηλαδή διήρκησε η μελέτη, οι μελετητές μετρούσαν το κοιλιακό λίπος και την ανοχή στη γλυκόζη. "Ενώ η καθημερινή κατανάλωση αβοκάντο δεν άλλαξε τα επίπεδα γλυκόζης, αυτό που μάθαμε είναι ότι μια διατροφή που περιλαμβάνει αβοκάντο κάθε μέρα μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αποθηκεύουν το σωματικό λίπος. Όμως τα οφέλη αυτά παρατηρήθηκαν κυρίως στις γυναίκες", καταλήγουν οι ερευνητές.

Επιπλέον, παλαιότερες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η περίσσεια σπλαχνικού κοιλιακού λίπους, μπορεί να συμβάλει στο μεταβολικό σύνδρομο και, τελικά, στην εμφάνιση καρδιακών παθήσεων. ενώ άλλες έχουν συνδέσει τη σύνθεση του σώματος με τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

Έτσι, η βελτιωμένη σύνθεση του σώματος παίζει καθοριστικό ρόλο στην συνολική υγεία και ευημερία του οργανισμού. Επομένως, λίγες παραπάνω φέτες αβοκάντο στο σάντουιτς σου μόνο οφέλη μπορούν να σου προσφέρουν.https://www.shape.gr/

Διατροφή


Οι κολοκυθόσποροι είναι γεμάτοι θρεπτικά συστατικά που βοηθούν στη διατήρηση της υγείας των κυττάρων μας.

Το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά και τα τελευταία χρόνια, αντλώντας και από την παράδοση των Αμερικάνων, το Halloween, καταναλώνουμε όλο και περισσότερο την γλυκιά κολοκύθα. Οι πιο δημοφιλείς συνταγές είναι η κολοκυθόσουπα, τα μπισκότα που περιέχουν και τζίτζερ, αλλά και την πιο ελληνική κολοκυθόπιτα. Αν όμως, κόβοντάς τη, πετάτε τους σπόρους της, χάνετε μια πολύτιμη υπερτροφή.

Από την άποψη της βιωσιμότητας, το να καταναλώσουμε τους σπόρους από την κολοκύθα που φέραμε στο σπίτι είναι πολύ πιο φιλικό προς το περιβάλλον από το να αγοράσουμε μια σακούλα έτοιμους. Αλλά και συμφέρον για την τσέπη μας. Οι ΗΠΑ παράγουν ένα δισεκατομμύριο κιλά κολοκύθες κάθε χρόνο, σύμφωνα με το Penn State University, και οι περισσότεροι από τους σπόρους μέσα στις πορτοκαλί κολοκύθες απλά αντιμετωπίζονται ως σκουπίδια. Όταν κρατάτε τα έξτρα από την κολοκύθα σας μακριά από τη χωματερή, συμβάλλετε στη μείωση των εκπομπών μεθανίου και αποφεύγετε τη σπατάλη πόρων που πήγαν εξαρχής στην καλλιέργεια της κολοκύθας και των σπόρων της, συμπεριλαμβανομένου του νερού. Επίσης, αποφεύγετε το υπερβολικό πλαστικό στο οποίο είναι συσκευασμένοι οι περισσότεροι κολοκυθόσποροι που αγοράζονται έτοιμοι.

Η ενσωμάτωση των σπόρων κολοκύθας στο μαγείρεμα είναι ένας νόστιμος τρόπος για να προσθέσουμε επιπλέον θρεπτικά συστατικά στα γεύματα και τα σνακ μας. Οι κολοκυθόσποροι είναι γεμάτοι θρεπτικά συστατικά που βοηθούν στη διατήρηση της υγείας των κυττάρων μας, εξηγεί η διαιτολόγος Rhyan Geiger στο everydayhealth. 28 γραμμάρια κολοκυθόσποροι με το τσόφλι έχουν περισσότερα από 5 γραμμάρια (g) φυτικής πρωτεΐνης και φυτικών ινών για να μας κρατά χορτάτους, σύμφωνα με στοιχεία από το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ.

Αν προτιμάτε να φάτε μόνο τους πράσινους αποφλοιωμένους πυρήνες, θα πάρετε ελαφρώς λιγότερες φυτικές ίνες αλλά περισσότερα από 8 γρ πρωτεΐνης. Οι κολοκυθόσποροι αποτελούν επίσης εξαιρετική πηγή ψευδαργύρου, μιας θρεπτικής ουσίας που βοηθά στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς και μαγνησίου, το οποίο είναι απαραίτητο για την παραγωγή ενέργειας, σύμφωνα με τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

Η προετοιμασία των σπόρων είναι αρκετά απλή. Και μόλις ετοιμάσουμε μια παρτίδα, είναι κατάλληλοι για πολύ περισσότερα από το να τους τρώμε μόνο με τη χούφτα.

Πώς να προετοιμάσουμε τους κολοκυθόσπορους
Είναι καλύτερο να στεγνώσουμε και να ψήσουμε τους σπόρους κολοκύθας πριν τους καταναλώσουμε. Επειδή οι κολοκύθες έχουν χαμηλή οξύτητα, το εσωτερικό τους μπορεί δυνητικά να φιλοξενεί βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, ειδικά αν οι κολοκύθες έχουν παραμείνει έξω.

Για να ξεκινήσετε, χρησιμοποιήστε τα χέρια σας ή ένα κουτάλι για να βγάλετε τους σπόρους. Στη συνέχεια, ξεπλύνετε καλά τους σπόρους για να αφαιρέσετε τυχόν σάρκα κολοκύθας ή ίνες που παραμένουν.

Στη συνέχεια, βράστε τους σπόρους σε μια κατσαρόλα με αλατισμένο νερό για 10 λεπτά. Αυτό μαλακώνει την εξωτερική λευκή φλούδα, η οποία μπορεί να είναι αρκετά ινώδης. Τα τσόφλια είναι απολύτως βρώσιμα, αλλά αν προτιμάτε να τα ξεφορτωθείτε, συνεχίστε να βράζετε τους σπόρους για αρκετά λεπτά μέχρι τα τσόφλια να αρχίσουν να ξεκολλούν.

Αφού βράσετε, σουρώστε τους σπόρους και στεγνώστε τους με μια πετσέτα κουζίνας. Στη συνέχεια, τοποθετήστε τους σε ένα ταψί, ανακατέψτε τους με ελαιόλαδο καθώς και με καρυκεύματα που επιθυμείτε (όπως αλάτι, κύμινο, πάπρικα ή κανέλα) και ψήστε τους στους 325 βαθμούς για 10 λεπτά ή μέχρι να αρωματιστούν και να πάρουν χρώμα.

Πηγή:

www.everydayhealth.com/diet-nutrition/the-seasonal-superfood-youre-probably-throwing-out

Διατροφή

Γιατί το Moringa Oleifera είναι ο βασιλιάς των υπερτροφών


Οι ερευνητές το έχουν ονομάσει "θαυματουργό δέντρο" και "δέντρο της αθανασίας". Είναι το δημοφιλέστερο φυτό στον χώρο της φαρμακευτικών βοτάνων, εξαιτίας της τεράστιας θρεπτικής του αξίας για τον άνθρωπο.

Ο λόγος γίνεται για το φυτό "Moringa Oleifera", το οποίο ευδοκιμεί σε τροπικά κλίματα όπως αυτό της Ινδίας, της Αφρικής και των Φιλιππινών. Εκεί η τοπική του ονομασία είναι "Malunggay".

Έχει χρησιμοποιηθεί ως φυτικό φάρμακο σε πολλούς πολιτισμούς για εκατοντάδες χρόνια και είναι γνωστό ως ένα πολύ θρεπτικό φυτό που χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στις χώρες του τρίτου κόσμου ειδικά για τα βρέφη και τις θηλάζουσες μητέρες.

Τα φύλλα του περιέχουν πάνω από 90 διαφορετικά είδη θρεπτικών ουσιών σε μεγάλες ποσότητες, μεταξύ των οποίων επτά φορές περισσότερη βιταμίνη C από τα πορτοκάλια, τέσσερις φορές περισσότερη βιταμίνη Α από τα καρότα, τέσσερις φορές περισσότερο ασβέστιο από το γάλα και τρεις φορές περισσότερο κάλιο από την μπανάνα.

Τα φύλλα του είναι επιπλέον μια πλήρης πηγή πρωτεΐνης, δεδομένου ότι κατέχουν κάθε ένα από τα οκτώ βασικά αμινοξέα. Τα φύλλα του μπορούν να καταναλωθούν ως χόρτα, σε σαλάτες και ως φυτικά συστατικά για σούπες και άλλες τροπικές τροφές.

Τα άνθη του Moringa Oleifera μαγειρεύονται και τρώγονται, είτε αναμεμειγμένα με άλλες τροφές είτε στο τηγάνι με βούτυρο.

Το συγκεκριμένο φυτό έχει διαπιστωθεί ότι εκτός από τεράστια θρεπτική αξία, έχει και:

-Αντιμολυσματικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες
-Αντικαρκινικές ιδιότητες κυρίως όσον αφορά τον καρκίνο του προστάτη και τον καρκίνο του δέρματος

Επίσης, το φυτό Moringa Oleifera βοηθά στην πρόληψη και τη θεραπεία των φλεγμονών που σχετίζονται με ρευματισμούς, αρθρίτιδα και πόνους στις αρθρώσεις, ενώ τα νεαρά/τρυφερά του φύλλα χρησιμοποιούνται ευρέως στην Ασία για την αύξηση της ροής του γάλακτος στις θηλάζουσες μητέρες.

https://www.onmed.gr/

Διατροφή

Από την προστασία της καρδιάς και την τόνωση του ανοσοποιητικού μέχρι την καταπολέμηση της γήρανσης της επιδερμίδας, το ρόδι έχει να μας προσφέρει πολλά και σημαντικά οφέλη

Τρώγεται φρέσκο ως φρούτο, απολαμβάνουμε τον χυμό του, συνδυάζεται άψογα με κρέας, ενώ χαρίζει γεύση και χρώμα στις σαλάτες μας. Το ρόδι μπορεί να ενταχθεί με διάφορους τρόπους στη διατροφή μας, χαρίζοντάς μας πολλά και σημαντικά οφέλη.

Ο καρπός της καλοτυχίας
Είναι ο καρπός που δίνει ο Πλούτωνας στην Περσεφόνη για να την κρατήσει στον κάτω κόσμο και το έμβλημα των Ελευσίνιων Μυστηρίων. Συχνά η Ήρα περιγραφόταν ή απεικονιζόταν έχοντας στα χέρια της ρόδι, το σύμβολο της γονιμότητας. Η Αφροδίτη έχει συνδεθεί με την καταγωγή της ροδιάς, μιας και όπως λέει ο μύθος, η ίδια φύτεψε την πρώτη ροδιά στην Κύπρο. Ακόμη και σήμερα, το ρόδι θεωρείται σύμβολο της καλοτυχίας, της αφθονίας και της γονιμότητας.

 

Συμβάλλει στην προστασία ενάντια σε ελεύθερες ρίζες και φλεγμονές

Περιέχει τρεις διαφορετικές μορφές αντιοξειδωτικών ουσιών (τανίνες, ανθοκυανίνες, ελλαγικό οξύ) και η συνολική αντιοξειδωτική δράση του είναι 2-3 φορές μεγαλύτερη από αυτή του πράσινου τσαγιού ή του κόκκινου κρασιού. Έτσι, είναι ένα από τα πιο σημαντικά φυσικά όπλα κατά των ελεύθερων ριζών και των φλεγμονών.

Μας τροφοδοτεί με βιταμίνες

Το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες (Α, C, Ε, φυλλικό οξύ), σίδηρο, κάλιο και φυτικές ίνες, ενώ έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες (82 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια) και υψηλή περιεκτικότητα σε νερό (81%). Μάλιστα, ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C και το 25% του φυλλικού οξέος που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικας.

Τονώνει το ανοσοποιητικό

Χάρη στην υψηλή του περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και άλλα θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα (όπως την βιταμίνη Ε) μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των λοιμώξεων και τη γρήγορη ανάρρωση από το κρυολόγημα.

Προστατεύει την υγεία της καρδιάς

Το ρόδι μειώνει την υψηλή αρτηριακή πίεση, η οποία αυξάνει τις πιθανότητες για καρδιαγγειακό επεισόδιο. Παράλληλα, εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερόλης (LDL), που αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα, και υπάρχουν ενδείξεις ότι μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» χοληστερόλης σε διαβητικούς ασθενείς με υπερλιπιδαιμία.

Καταπολεμά τη γήρανση του δέρματος

Οι βιταμίνες, το φυλλικό οξύ και το κάλιο που περιέχει το ρόδι, είναι απαραίτητες ουσίες για τη διατήρηση μιας όμορφης επιδερμίδας. Παράλληλα, η εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητά του σε πολυφαινόλες, καταπολεμά την πρόωρη γήρανση, συμπτώματα της οποίας είναι οι λεπτές γραμμές, ρυτίδες, δυσχρωμίες, ο θαμπός τόνος, η απώλεια ελαστικότητας και η ανομοιόμορφη υφή. Το εκχύλισμα ροδιού έχει στυπτικές ιδιότητες, συσφίγγει τους πόρους και είναι αποτελεσματικό στην απομάκρυνση της περιττής λιπαρότητας του δέρματος.

 

Διατροφή

Παραδοσιακό γιατροσόφι από τα χρόνια του Ιπποκράτη ήδη, το χαμομήλι έχει αποτελέσει βότανο ευρείας απήχησης για την ηρεμιστική του δράση και επιπλέον ευεργετικά αποτελέσματα σε περιπτώσεις όπως ο πυρετός, οι πονοκέφαλοι, προβλήματα του ήπατος και των νεφρών, η δυσπεψία ή οι δερματικοί ερεθισμοί.

Στις μέρες μας επιλέγεται κυρίως για την καταπολέμηση της αϋπνίας και του άγχους, διαταραχών της πέψης και του βήχα, ενώ χρησιμοποιείται τοπικά ως ενισχυτικό της επούλωσης πληγών του δέρματος.

Για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες ευθύνεται πλήθος συστατικών του, με κύρια τα φλαβονοειδή και αιθέρια έλαιά του με αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακό, αντιβακτηριακό και αντιοξειδωτικό χαρακτήρα, όπως το χαμαζουλένιο, η βισαβολόλη, η απιγενίνη και η λουτεολίνη.

Ωστόσο, έρευνες έχουν αποδώσει στο υπερβότανο επιπλέον θεραπευτικές ιδιότητες…

1. Ανακουφίζει από τους πόνους περιόδου

Έρευνες έχουν σχετίσει το αφέψημα χαμομηλιού με μικρότερης έντασης κράμπες κατά την εμμηνόρροια, με χαρακτηριστική έρευνα του 2010 που έδειξε ότι η κατανάλωσή του για ένα μήνα πέτυχε μείωση του πόνου από τις κράμπες, καθώς και λιγότερο άγχος και δυσφορία εξαιτίας του.

2. Βοηθά στη ρύθμιση του σακχάρου

Σύμφωνα με μελέτες, η κατανάλωση χαμομηλιού μειώνει το σάκχαρο του αίματος σε ασθενείς με διαβήτη και, καθώς σημειώνουν, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μία σημαντική προσθήκη για τη θεραπεία των ασθενών παράλληλα με τη φαρμακευτική τους αγωγή. Μια έρευνα του 2008 σε αρουραίους διαπίστωσε ότι η συστηματική κατανάλωση του βοτάνου σε αφέψημα εμπόδισε την αύξηση του σακχάρου στο αίμα, εύρημα που υποδεικνύει ότι θα μπορούσε να αποτρέψει ανεπιθύμητες επιπλοκές της νόσου.

3. Καθυστερεί ή αποτρέπει την οστεοπόρωση

Αποτελεί σύμμαχο κατά της πάθησης των οστών όπως προκύπτει από μελέτη του 2004, ενισχύοντας την οστική πυκνότητα και πετυχαίνοντας σημαντικά αποτελέσματα έναντι της οιστραδιόλης. Η ορμόνη σχετίζεται με την οστεοπόρωση και ως εκ τούτου αναγάγει τις γυναίκες σε κύριο στόχο της πάθησης.

4. Μειώνει τη φλεγμονή

Χάρη στα αντιφλεγμονώδη συστατικά του, το χαμομήλι μπορεί να λειτουργήσει ωφελήσει μειώνοντας τον κίνδυνο για σειρά προβλημάτων που σχετίζονται με τη φλεγμονή, συμπεριλαμβανομένων των αιμορροΐδων, του γαστρεντερικού πόνου, της αρθρίτιδας, των αυτοάνοσων διαταραχών ακόμη και της κατάθλιψης.

ygeiamou.gr

Διατροφή


Περισσότερες από 300 επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι ένα φαινολικό αντιοξειδωτικό φυτοθρεπτικό που βρίσκεται στα σταυρανθή λαχανικά, η σουλφοραφάνη, αποτελεί παράγοντα πρόληψης πολλαπλών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων πολλών τύπων καρκίνου, υψηλής αρτηριακής πίεσης, εκφυλισμού της ωχράς κηλίδας και έλκους στομάχου.


Hασυνήθιστη φυτοχημική ωφέλιμη ουσία που παράγεται από τα σταυρανθή λαχανικά, η σουλφοραφάνη (Sulforaphane), έχει την ικανότητα να αποτοξικοποιεί τις χημικές ενώσεις που μπαίνουν στο σώμα και να ενισχύει την αντιοξειδωτική τους δύναμη. Έρευνες έχουν δείξει ότι είναι ένα ισχυρό αντι-καρκινογόνο και αντιβακτηριδιακό συστατικό που απαντάται σε λαχανικά όπως το μπρόκολο, διεγείροντας την παραγωγή αντιοξειδωτικών ενζύμων που εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες από εξωτερικές και εσωτερικές πηγές. Η σουλφοραφάνη δεν υπάρχει φυσικά σε αυτά τα λαχανικά. Εμφανίζεται μόνο όταν δύο στοιχεία - η γλυκοσινολάτη γλυκοραφανίνη και η ενζυμική μυροζινάση που περικλείονται από την κυτταρική μεμβράνη των σταυρανθών φυτών, αναμειγνύονται και αντιδρούν με τον τεμαχισμό τους και την μάσηση. Μόνο τότε οι δύο ουσίες έρχονται σε επαφή μεταξύ τους.

Οφέλη
Κυτταρικό αντιοξειδωτικό
Το οξειδωτικό στρες από τις ελεύθερες ρίζες είναι μία από τις κύριες αιτίες της καθημερινής βλάβης των κυττάρων του σώματος. Η σουλφοραφάνη αλληλεπιδρά με ένα συγκεκριμένο μόριο κυτταρικής σήμανσης, αυξάνοντας την κυτταρική του αποτοξίνωση, πράγμα που βοηθά στην προστασία του από το οξειδωτικό στρες. Αυτή η έμμεση αντιοξειδωτική ικανότητα βοηθά στην προστασία των κυττάρων από την κανονική οξειδωτική βλάβη που προκαλείται από την έκθεση στις ελεύθερες ρίζες από το φως του ήλιου, τη ρύπανση και τις τοξίνες.

Προστατεύει το DNA
Προστατεύει το κυτταρικό DNA από βλάβες από τις καρκινογόνες χημικές ουσίες και αλλάζει τη δομή του DNA για να μειώσει τον κίνδυνο μετάλλαξης, συμβάλλοντας στην πρόληψη του καρκίνου.

Προστασία από τον καρκίνο
Εκτός από την προστασία των κυττάρων και του κυτταρικού DNA από βλάβες που προκαλούν καρκίνο, η σουλφοραφάνη μπορεί επίσης να βοηθήσει το σώμα να καταστρέψει τα κύτταρα που έχουν ήδη υποστεί βλάβη. Έχει επίσης βρεθεί ότι αναστέλλει τις οδούς σηματοδότησης κυττάρων που είναι υπεύθυνες για την εισβολή ορισμένων καρκινικών κυττάρων, της διαδικασίας που είναι υπεύθυνη για τη μετάσταση.

Υποστηρίζει την υγεία του εντέρου και του πεπτικού συστήματος
Βοηθά στην καταστροφή των βακτηρίων που ονομάζονται Helicobacter pylori, που προκαλούν γαστρικά έλκη ενώ παράλληλα μπορεί να μειώσει τον γαστρικό ερεθισμό που προκαλούν οι λοιμώξεις.

Επιπλέον έχει βρεθεί ότι υποστηρίζει την υγεία της καρδιάς , συμβάλλει στην υγεία του δέρματος και ανακουφίζει από μυϊκούς πόνους μετά από άσκηση

Ευτυχώς, είναι μια ουσία που χάρη στην ποικιλία των σταυρανθών λαχανικών, μπορούμε να την προσθέσουμε εύκολα στην καθημερινή μας διατροφή καταναλώνοντας κάποιο από τα παρακάτω:

Λάχανο:Το savoy και το κόκκινο λάχανο έχουν ιδιαίτερη υψηλή περιεκτικότητα σε γλυκοραφανίνες της πρόδρομης σουλφοραφάνης..
Λαχανάκια Βρυξελλών: Μισή κούπα προσφέρει 104 mg γλυκοραφανίνης. Ωστόσο, αν βράσετε τα λαχανάκια - ή οποιοδήποτε άλλο λαχανικό της οικογένειας - για τουλάχιστον εννέα λεπτά η περιεκτικότητά τους σε γλυκοραφανίνη θα μειωθεί κατά 18%. Οι μέθοδοι μαγειρέματος που χρησιμοποιούν ελάχιστο νερό είναι ένας καλός τρόπος να μην χαθεί μεγάλο ποσοστό της ωφέλιμης ουσίας.
Βλαστάρια μπρόκολου: Αν και το ώριμο μεγάλο μπρόκολο μπορεί να προσφέρει μια ικανοποιητική ποσότητα γλυκοραφανίνης, τα βλαστάρια είναι ίσως η καλύτερη και πλουσιότερη πηγή. Για παράδειγμα, βλαστάρια ηλικίας τριών ημερών μπορούν να προσφέρουν 10 έως 100 φορές περισσότερη γλυκοραφανίνη από ό,τι το ώριμο μπρόκολο. Άλλο ένα σημαντικό όφελος αυτών των λαχανικών είναι η ευελιξία τους: ταιριάζουν με όλα τα είδη πιάτων όπως τις σαλάτες, τα σάντουιτς, τα κρύα ζυμαρικά.
Την ωφέλιμη αυτή ουσία θα μας προσφέρουν επίσης το κουνουπίδι, το κέιλ και οι ρέβες.

Φωτεινή Πουρνάρα

https://www.itrofi.gr/

Διατροφή

Πατάτες για.. υγιές έντερο – Ο λόγος θα σας εκπλήξει
Οι πατάτες μπορούν να «θωρακίσουν» το έντερο, ευνοώντας την εύρυθμη λειτουργία του. Πώς πρέπει όμως, να τις μαγειρέψουμε και πότε πρέπει να τις καταναλώσουμε;
Εάν γεμίζετε το καλάθι σας με τρόφιμα που ενισχύουν την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου, πιθανότατα τα φυλλώδη χόρτα, τα φασόλια που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και το γιαούρτι που είναι γεμάτο προβιοτικά βρίσκονται στην κορυφή της λίστας.

Ενώ αυτά τα τρόφιμα είναι 100% υπέροχα για το έντερο, δεν θα θέλατε να ξεχάσετε τις πατάτες. Ενώ γνωρίζουμε εδώ και καιρό τα οφέλη της γλυκοπατάτας για την υγεία, οι κλασικές πατάτες είναι γεμάτες θρεπτικά συστατικά, αφού έχουν περισσότερο κάλιο από μια μπανάνα και είναι «πηγή» βιταμίνης C, μαγνησίου, βιταμίνης Β6, φωσφόρου, νιασίνης και φυλλικού οξέος.

Δείτε επίσης: Δεύτερο τρίμηνο εγκυμοσύνης- Γιατί νιώθω ακόμα εξαντλημένη;
Σύμφωνα με την διατροφολόγο Lindsay Boyers, πράγματι οι πατάτες συνδέονται με την υγεία του εντέρου.

Πώς οι πατάτες ευνοούν το έντερο
Η σύνδεση της πατάτας και του υγιούς εντέρου οφείλεται κατά κύριο λόγο σε έναν παράγοντα: το ανθεκτικό άμυλο, με το οποίο είναι γεμάτες.

«Το ανθεκτικό άμυλο είναι ένας τύπος υδατάνθρακα που είναι κυριολεκτικά ανθεκτικός στην πέψη. Με άλλα λόγια, όπως οι φυτικές ίνες, δεν μπορεί να διασπαστεί από τα ένζυμα στο λεπτό έντερο» εξηγούν οι ειδικοί ενώ μερικοί από αυτούς τον χαρακτηρίζουν ως και τον υδατάνθρακα που.. αδυνατίζει.

«Αντίθετα, ταξιδεύει στο παχύ έντερό σας όπου λειτουργεί σαν πρεβιοτικό, ή πηγή τροφής, για τα βακτήρια που ζουν εκεί» εξηγούν.

Καθώς τα βακτήρια τρέφονται από αυτό, δημιουργούνται λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας, συγκεκριμένα ένα λιπαρό οξύ βραχείας αλυσίδας που ονομάζεται βουτυρικό. «Το βουτυρικό χρησιμεύει ως πηγή ενέργειας για το έντερό σας, προστατεύει την επένδυση του και ελέγχει την εντερική φλεγμονή».

Όλα αυτά συμβάλλουν σε ένα πιο υγιές έντερο που επιτρέπει στα καλά βακτήρια και σε άλλα ευεργετικά μικρόβια να ευδοκιμήσουν, κάτι που μεταφράζεται σε βελτιωμένη πέψη και ακόμη καλύτερη ψυχική υγεία, επισημαίνουν οι ειδικοί.

Πώς θα πάρετε το μέγιστο θρεπτικό όφελος
Το πώς μαγειρεύετε τις πατάτες σας έχει σημασία. Το γεγονός ότι οι πατάτες είναι μια μεγάλη πηγή ανθεκτικού αμύλου δεν σημαίνει ότι προσθέτουμε τηγανητές πατάτες σε κάθε γεύμα. «Οι έρευνες δείχνουν ότι το ψήσιμο και όχι το βράσιμο ή το τηγάνισμα έχει την πιο ευεργετική επίδραση στην περιεκτικότητα σε ανθεκτικό άμυλο» αναφέρουν.

Προσθέτουν ότι η διαδικασία ψύξης είναι επίσης ένα σημαντικό βήμα για τη μεγιστοποίηση του ανθεκτικού αμύλου στις πατάτες.

«Για να λάβετε όλα τα οφέλη, είναι καλύτερο να μαγειρέψετε τις πατάτες και στη συνέχεια να τις αφήσετε να κρυώσουν για τουλάχιστον μερικές ώρες στο ψυγείο πριν τις φάτε. Η διαδικασία ψύξης μετατρέπει τους εύπεπτους υδατάνθρακες σε ανθεκτικό άμυλο και αυξάνει τη συνολική ποσότητα αμύλου» εξηγούν.

https://www.vita.gr/

Διατροφή

Πώς τρώγεται ο λιναρόσπορος; Τρόποι για να τον εντάξεις στη διατροφή σου από την

Κωνσταντίνα Μερκούρη
Τα οφέλη του τα ξέρεις. Να οι καλύτερες ιδέες μου για να τρώω λιναρόσπορο και σε σνακ και σε γεύματα.

Τα superfoods και οι σπόροι έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον όλων όσοι αγαπούν την υγιεινή διατροφή και όχι άδικα, καθώς αποτελούν μια από τις πιο υγιεινές κατηγορίες τροφίμων για να εντάξεις στο καθημερινό σου διατροφολόγιο. Ανάμεσα σε αυτούς, και ένας από τους πιο δημοφιλής, ο λιναρόσπορος.

Στο παρελθόν έχουμε αριθμήσει αναλυτικά τα οφέλη που έχει ο συγκεκριμένος σπόρος στην υγεία και το σώμα σου (δες εδώ το αντίστοιχο άρθρο), ωστόσο, τώρα σου παρουσιάζω μερικούς πανεύκολους τρόπους για να τον εντάξεις στην καθημερινότητά σου.

Πώς τρώγεται ο λιναρόσπορος;
To βασικό που πρέπει να θυμάσαι, για να πάρεις τις φυτικές ίνες και όλα τα φυτοχημικά και θρεπτικά συστατικά του λιναρόσπορου (και όλων των σπόρων) είναι ότι πρέπει να τον καταναλώσεις τριμμένο. Πρέπει δηλαδή ο σπόρος να έχει σπάσει για να εκμεταλλευτείς όλα τα θρεπτικά στοιχεία.

Μερικοί εύκολοι τρόποι για να τον βάλεις στην καθημερινή διατροφή σου:
1.Στο γιαούρτι σου
Αγαπημένος μου τρόπος για να καταναλώνω τον λιναρόσπορο είναι να τον προσθέτω στο γιαούρτι μου με φρούτα και να τον καταναλώνω ως πρωινό είτε ως σνακ!

2.Φτιάξε υγιεινές φρυγανιές με chia και λιναρόσπορο
Στο Shape σού έχουμε παρουσιάσει στο παρελθόν την πιο εύκολη συνταγή για σπιτικές φρυγανιές, που φυσικά περιέχει λιναρόσπορο 

3.Πρόσθεσέ τον στα smoothies σου
Τα smoothies είναι ένας ακόμα εύκολος τρόπος να προσθέσεις αυτό το superfood στη διατροφή σου (Δες εδώ 2 smoothies με λιναρόσπορο που καίνε τα λίπη).

4.Πρόσθεσέ τον στις σαλάτες σου!
Μπορείς να τον καταναλώσεις ΚΑΙ στα κυρίως γεύματά σου, προσθέτοντάς τον στις σαλάτες, τις σάλτσες, ακόμα και τις σούπες σου.

5.Στο πρωινό σου με βρώμη
Τα δημητριακή και η βρώμη αποτελούν μια βάση για το πρωινό σου που μπορείς να διανθίσεις με οποιαδήποτε γεύση θέλεις. Ο λιναρόσπορος είναι μια από τις ιδανικές επιλογές για να προσθέσεις σε αυτά. Πώς τρώγεται η βρώμη; 10 συνδυασμοί με αλμυρά toppings για το πρωινό και μεσημεριανό σου

6.Τέλος, μπορείς να τον προσθέσεις σε γλυκά, όπως τα κέικ σου
Ναι, μπορείς να τον προσθέσεις ακόμα και στις πιο απροσδόκητες συνταγές, όπως είναι τα γλυκά (Δες εδώ το κέικ πρωτεΐνης με βρώμη και λιναρόσπορο).https://www.shape.gr/

Διατροφή

Τα φυτά του είδους Salvia officinalis (ή Dalmatian sage) ανήκουν στο γένος Salvia (φασκόμηλο) και είναι πολυετείς αειθαλείς θάμνοι. Το S. fruticosa είναι γνωστό και ως Greek sage ή Σάλβια η φαρμακευτική ή αλλιώς φασκομηλιά ή αλιφασκιά.


Αναπτύσσεται στις μεσογειακές χώρες και είναι και αυτό πολυετές με λοβωτά φύλλα. Είναι φυτό πολυετές με πολλά κλαδιά μέχρι 50 εκ. ύψος, ξυλώδη στη βάση τους και τρυφερά στις κορυφές. Τα φύλλα του είναι στενόμακρα μυτερά χνουδωτά και γκριζοπράσινα. Κάθε χειμώνα βγάζει καινούριους τρυφερούς βλαστούς. Στο τέλος της άνοιξης βγαίνουν τα λουλούδια με χρώμα πολύ ανοιχτό βιολετί.

Το φασκόμηλο κυρίως βρίσκεται στην Νότια Ελλάδα (Πελοπόννησο- Νησιά), αλλά γενικά στη χώρα μας υπάρχουν 20 είδη φασκόμηλου. Προτιμά ηλιόλουστες περιοχές και πετρώδη, άγονα εδάφη. Μάλιστα πολλοί το θεωρούν το ίδιο με το τσάι του βουνού, αλλά το λάθος είναι μεγάλο και σημαντικό, διότι οι ιδιότητές τους διαφέρουν, όπως άλλωστε και η γεύση τους. Σε αρκετούς θάμνους σχηματίζονται σκληρά, χνουδωτά σφαιρίδια, οφειλόμενα σε προσβολή εντόμων. Επειδή μοιάζουν με καρπούς, ο λαός τα αποκαλεί «μήλα της φασκομηλιάς», απ’ όπου το φυτό πήρε το όνομά του. Παλιότερα τα μασούσαν για να καθαρίσουν τα δόντια τους. Το αφέψημά του χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ουλίτιδας και των δερματικών παθήσεων. Το αιθέριο έλαιό του κατά του πονόδοντου.

Παρόλο που υπάρχουν γύρω στα πεντακόσια είδη του γένους Salvia, πολλές ποικιλίες και χημειότυποι, μόνο λίγοι τύποι είναι εμπορικά σημαντικοί . Εκτός από το S. officinalis και S . fruticosa , άλλα σημαντικά είδη είναι το S. azurea, το S. sclarea, το S. viridis, το S. horminoides, S. divinorum, το S. rutilans και το S. promifera . Το S. officinalis καλλιεργείται και συλλέγεται στη Γιουγκοσλαβία, στην Αλβανία, στην Τουρκία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στις Η.Π.Α, στην Ισπανία και στην Κρήτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη χώρα μας παρουσιάζει περιορισμένη εξάπλωση ως αυτοφυές (συναντάται μόνο στην περιοχή της Ηπείρου).

Το S. fruticosa είναι ενδημικό των μεσογειακών και μεσοανατολικών χωρών. Προκειται για το κοινότερο είδος του γένους στην Ελλάδα. Φύεται σε περιοχές χαμηλών υψομέτρων (κάτω των 300 m), εκτός από την Κρήτη όπου φύεται μέχρι τα 1000 – 1200 m. Το S. promifera είναι ενδημικό της Ν. Ελλάδας και των παραλίων της Μ. Ασίας, ενώ το S. sclarea, στην Ελλάδα, απαντάται ως αυτοφυές στην Ήπειρο και στη Μακεδονία (Simon, J.E 1984).


Έχει πάρει το λατινικό όνομά του «σαλβία» από το ρήμα salvere, που σημαίνει » είμαι υγιής». Θεωρήθηκε ιερό βότανο από τους Έλληνες που το αφιέρωσαν στο Δία και από τους Ρωμαίους που το πήγαν στη Βρετανία. Για το κοινό αυτό βότανο οι Άραβες λένε «πώς μπορεί να πεθάνει ένας άνθρωπος που έχει στο κήπο του φασκόμηλο;». Το φασκόμηλο ήταν γνωστό και στην αρχαιότητα και το αναφέρουν ο Διοσκορίδης, ο Αέτιος, ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός, οι οποίοι το εκθείαζαν ιδιαιτέρως καθώς το χρησιμοποιούσαν στα δαγκώματα των φιδιών αλλά και γενικά ως τονωτικό του μυαλού και του σώματος. Οι γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα υποδεχόταν τους άνδρες από τον πόλεμο με ένα ρόφημα από φασκόμηλο για να «διεγείρουν» τη γονιμότητα. Ο Διοσκουρίδης το συνιστούσε για τις αιμορραγίες και για την άτακτη περίοδο.

Οι Κινέζοι το ονομάζουν ελληνικό βλαστάρι και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι οι οποίοι εδώ και αιώνες έχουν αναπτύξει ένα μοναδικό σύστημα παραδοσιακής ιατρικής βασιζόμενης στα βότανα τον Μεσαίωνα αντάλλασσαν την τριπλάσια ποσότητα της καλύτερης ποιότητας τσαγιού με μια μικρή ποσότητα φασκόμηλου.

Οι Γάλλοι το ονομάζουν ελληνικό τσάι και το χρησιμοποιούν όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι όχι μόνο για φαρμακευτικούς αλλά και για μαγειρικούς σκοπούς. Στην αρχαιότητα οι πρόγονοί μας το χρησιμοποιούσαν σαν πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον Γαληνό και τον Αέτιο. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. Ήταν το φυτό της αθανασίας.

Οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και οι γιατροί της Σχολής του Σαλέρνο πίστευαν ότι «όποιος έχει στο σπίτι του φασκόμηλο δε φοβάται το θάνατο».

Ο Καρλομάγνος βοήθησε σημαντικά στη διάδοσή του, ενώ ο γιος του συμπεριέλαβε το φασκόμηλο σε ένα διάταγμα στο οποίο αναφέρονται τα φυτά που έπρεπε να καλλιεργούνται στα βασιλικά κτήματα.


Αναφέρεται ότι στην μεγάλη επιδημία πανούκλας που ξέσπασε στην Τουλούζη το 1630, κάποιοι κλέφτες λεηλατούσαν τα πτώματα χωρίς να κολλήσουν οι ίδιοι. Στη δίκη που ακολούθησε, αντάλλαξαν της ζωές τους με το μυστικό της ανοσοποίησης τους, το οποίο ήταν μια αλοιφή που κατασκεύασαν από φασκόμηλο, θυμάρι, λεβάντα και δεντρολίβανο. Περίπου μετά από έναν αιώνα τους μιμήθηκαν κάποιοι άλλοι κλέφτες προσθέτοντας σε αυτό το έγχυμα και σκόρδο το οποίο έμεινε γνωστό ως «λάδι των 4 κλεφτών» και χρησιμοποιήθηκε προληπτικά και σε άλλες επιδημίες μολυσματικών ασθενειών.

ΚΑΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΒΗ

Το S. officinalis και το S. fruticosa αναπτύσσονται σε θερμοκρασίες 5 26 OC, σε περιοχές με ετήσια βροχόπτωση 0.3 2.6 m και σε εδάφη με pH 4.2 8.3. Τα είδη προτιμούν ζεστές και υγρές περιοχές και μεγαλώνουν καλύτερα σε χώμα αργιλικό, πλούσιο σε άζωτο και καλά φωτιζόμενο. Τα φυτά είναι ευαίσθητα σε μεγάλης διάρκειας υγρές περιόδους με εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες. Για την επαγγελματική καλλιέργεια, τα φυτά που έχουν εγκατασταθεί μπορούν να επιζήσουν μέχρι και έξι χρόνια, και η αρχική σοδειά γίνεται ήδη από τον πρώτο χρόνο εγκατάστασης.

Συνήθως κάθε χρόνο γίνονται δύο ή τρεις σοδειές Τα φύλλα συλλέγονται και ξηραίνονται σε σκιερό μέρος ή σε τεχνητά χαμηλά θερμαινόμενο χώρο, έτσι ώστε να διατηρηθεί το χρώμα του φυτού και η ποιότητα του αιθέριου ελαίου. Το αιθέριο έλαιο παραλαμβάνεται με απόσταξη με ατμό και το ποσοστό του κυμαίνεται από 1.2-2.5% στα ξηρά φύλλα (Simon, J.E 1984),αλλά πιο επιτυχημένη παραλαβή είναι αυτή της εκχύλισης με πτητικούς-οργανικούς διαλύτες, όπως αλκοόλες.

ΧΗΜΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ S. OFFICINALIS ΚΑΙ ΤΟΥ S. FRUTICOSA

Η χαρακτηριστική ουσία που περιέχεται στο αιθέριο έλαιο που παράγουν τα φυτά του S.officinalis είναι η α και η β θουγιόνη. Αλλοι δευτερογενείς μεταβολίτες που παράγονται στο είδος αυτό είναι το β-πινένιο, διτερπένια, τριτερπένια, φλαβονοειδή, συστατικά φαινολικών οξέων και φαινολικοί γλυκοζίτες (Miura et al., 2000). Στην περίπτωση του S. fruticosa τα κυριότερα χαρακτηριστικά του αιθέριου ελαίου είναι (Skoula et al., 2000) η 1,8 κινεόλη, το β-μυρκένιο, το α και β-πινένιο, η α και β-θουγιόνη και η καμφορά. Όλα αυτά αποτελούν το 90% του αιθέριου ελαίου.

Η χημική ταυτότητα των δύο αυτών ειδών, δηλαδή, η συνολικά παραγόμενη ποσότητα του αιθέριου ελαίου και η ποιοτική του και ποσοτική του σύσταση εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Αυτοί είναι: i) το τμήμα του φυτού, ii) η εποχή και iii) η γεωγραφική περιοχή που αναπτύσσεται το φυτό και οι κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτή. Η επίδραση των παραγόντων αυτών έχει μελετηθεί τόσο στο S. officinalis , όσο και στο S. fruticosa .

Βιοχημική ανάλυση φυτών του S. officinalis αποκάλυψε τρεις χημειότυπους με βάση το λόγο α και β-θουγιόνης (α/β 10:1, 1.5:1, και 1:10 αντίστοιχα). Επίσης τα φυτά μπορούν να κατανεμηθούν σε τρεις κατηγορίες με βάση το συνολικό ποσό θουγιόνης που περιέχεται στο αιθέριο έλαιο σε : πλούσια ( 39-44%, μεσαία (22-28%) και φτωχά (9%). Σε πειράματα, τα άνθη των φυτών είχαν υψηλότερα επίπεδα περιεκτικότητας σε έλαιο (1.6 έναντι 1.1%) και σε β-πινένιο (27 έναντι 10%) σε σχέση με τα φύλλα, ενώ τα επίπεδα θουγίονης ήταν χαμηλότερα (16 έναντι 31%).

Όσο αφορά την επίδραση της εποχής, τα συνολικά επίπεδα θουγιόνης ήταν χαμηλότερα στο άνθος την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού και αρκετά υψηλά την περίοδο του φθινοπώρου και του χειμώνα. Αντίστοιχη βιοχημική ανάλυση σε φυτά του είδους S. fruticosa έδειξε ανάλογα αποτελέσματα. Μία μελέτη (Skoula et al., 2000) σε τρεις διαφορετικούς πληθυσμούς του S. fruticosa στην Κρήτη, που παρουσίαζαν σημαντικές διαφορές στην ποιοτική και ποσοτική σύσταση του παραγόμενου ελαίου, έδειξε, με βάση RAPD ανάλυση, ότι εκτός από τους παραπάνω παράγοντες σημαντικό ρόλο στη χημική ταυτότητα των διαφόρων πληθυσμών παίζει και το γενετικό υπόβαθρο.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
Το φασκόμηλο χρησιμοποιείται από πολύ παλιά για την αντιμετώπιση κρυωμάτων, διάρροιας, εντερίτιδας, πονόλαιμου, δαγκωμάτων από φίδια και καρκίνου. Ως εκ τούτου τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει δοθεί πολλή έμφαση στα φυσικά αντιοξειδωτικά. Αυτό οφείλεται στην ικανότητά τους να αποσβένουν τις ελεύθερες ρίζες που παράγονται στον άνθρωπο από διάφορους μηχανισμούς και που είναι υπεύθυνες-συμμετέχουν σε πολλές χρόνιες παθήσεις (Zheng et al., 2001). Σε πολλές μελέτες το φασκόμηλο που ανήκει στην οικογένεια Labiateae έχει αποδεικτεί ότι διαθέτει αντιοξειδωτικές ουσίες.


Σε παλαιότερες μελέτες το φασκόμηλο έδειξε ότι παρήγαγε φαινολικές ουσίες με αντιοξειδωτική δράση που οφειλόταν στην παρουσία καρνοσικού και ροσμαρινικού οξέος (Yinrong et al., 1999) . Εντούτοις, επιπλέον μελέτες αποκάλυψαν και άλλους ενεργούς παράγοντες όπως τερπενοειδή, φλαβονοειδή, και φαινολικά οξέα.Τα τελευταία αποτελούνται από βιολογικώς ενεργά ολιγομερή καφεϊκού οξέος (Yinrong et al., 2000) που κυμαίνονται από τριμερή, τετραμερή έως ανώτερα ολιγομερή, όπως σαλβιανολικά οξέα. Σύμφωνα με κάποιους ερευνητές, αυτοί οι παράγοντας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση διαφόρων αδιαθεσιών. Επίσης, εξαιτίας του ότι αρκετές ασθένειες όπως η εγκεφαλική δυσλειτουργία (π.χ το Alzheimer) (Perry et al., 1999), ο καρκίνος, οι καρδιολογικές παθήσεις και η ανεπάρκεια στο ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να προκύπτουν λόγω κυτταρικών βλαβών που οφείλονται στη δράση ελεύθερων ριζών, η παρουσία αντιοξειδωτικών στο διαιτολόγιο πιθανόν να αποτελεί ένα τρόπο αντιμετώπισης των παραπάνω ασθενειών. Η παρατηρούμενη αντιοξειδωτική δράση του φασκόμηλου αποτελεί μία πρόκληση για την κατανόηση της χημείας που εμπλέκεται στη δράση του φυτού αυτού.

Το φασκόμηλο παράγει και ουσίες που έχουν αντιμικροβιακή δράση, πράγμα που το κάνει χρήσιμο για αντισηπτικές εφαρμογές, όπως σε σκευάσματα προστασίας από μικρόβια, όπως στοματικά διαλύματα. Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι σε υδατικά και αλκοολικά εκχυλίσματα από το φασκόμηλο υπάρχουν ουσίες με αντιμικροβιακή δράση, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται στη θεραπεία ασθενειών όπως η χρόνια βρογχίτιδα. Αλλα πειράματα σε εκχυλίσματα από φασκόμηλο, έδειξαν ότι έχει ιδιότητες κατασταλτική δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και αντισπασμοδικές ιδιότητεs.

Επιπρόσθετα, έχουν εντοπιστεί παράγοντες, όπως τα τριτερπένια ολεανολικό και ουρσολικό οξύ ή το διτερπένιο καρνοσολικό οξύ, τα οποία έχουν αντιφλεγμονώδης δράση (Baricevic et al., 2001), ενώ γίνονται πειράματα για να προσδιοριστεί ο ακριβής τρόπος δράσης των παραγόντων αυτών. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι το φασκόμηλο παράγει μία πληθώρα δευτερογενών μεταβολιτών που φαίνεται ότι μπορούν να συμβάλλουν πολύ στην αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών. Έτσι, είναι απαραίτητο να βρεθεί ο ακριβής τρόπος δράσης των ενώσεων αυτών και η χημεία τους προκειμένου να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια στην ιατρική.

Πέρα από την σημαντική χρήση του φασκόμηλου στην ιατρική, αυτό βρίσκει εφαρμογή κα σε άλλους τομείς .

Έτσι, χρησιμοποιείται στην αρωματοβιομηχανία και ως αρωματικό στα τρόφιμα. Συνάμα, η αντιοξειδωτική δράση το κάνει χρήσιμο στη βιομηχανία τροφίμων αφού είναι συντηρητικό και αντικαθιστά τα συνθετικά συντηρητικά, στις βιομηχανίες παραγωγής και συσκευασίας προϊόντων τυριών, λαχανικών, επεξεργασμένων τροφών και αναψυκτικών Είναι ιδιαίτερα τονωτικό λόγω της τανίνης που περιέχει. Είναι καλό φάρμακο κατά της ατονίας του στομάχου και των εντέρων αλλά και απολυμαντικό και αποχρεμπτικό σε περίπτωση κρυολογημάτων. Θεωρείται τονωτικό της μνήμης και καταπολεμά τη νωθρότητα. Το φασκόμηλο είναι ευεργετικό στα μαλλιά και στυπτικό με μάσκα στο πρόσωπο.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.

Εσωτερική: είναι τονωτικό, βοηθά στην ατονία του στομάχου, στην βελτίωση της μνήμης, στο κρυολόγημα, και στην έντονη εφίδρωση. Τρόπος παρασκευής ροφήματος: για αφέψημα βράζουμε μια κουταλιά του γλυκού φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα σε ένα μπρίκι νερό, το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό ή κρύο ανάλογα με την εποχή.
Εξωτερική: ανακούφιση προσφέρουν τα φρέσκα φύλλα, αν τα τρίψουμε σε περιοχές με τσιμπήματα εντόμων ή σε πληγές με πύο. Γαργάρες με το αφέψημα καταπραΰνουν τον ερεθισμό των ούλων και του λαιμού. Το συχνό λούσιμο με το αφέψημα είναι καλό για την τριχόπτωση, και οι με ζεστό βραστάρι είναι τονωτικές για το δέρμα του προσώπου. Χρησιμοποιείται επίσης στην μαγειρική για να νοστιμίζει κυρίως φαγητά με κρεατικά. Στο είδος Salvia υπάρχουν και ποικιλίες που καλλιεργούνται για διακοσμητικούς σκοπούς.

Οι ιδιότητες του ελελίφασκου είναι πολλές και χρήσιμες. Χρησιμοποιούμε τα φύλλα για την παρασκευή εγχύματος με αντιιδρωτικές, δροσιστικές, ηπατικές, διεγερτικές και χωνευτικές ιδιότητες. Τα φύλλα του τριβόμενα στα δόντια και στα ούλα έχουν αντισηπτικές και καθαρτικές ιδιότητες. Έτσι είναι ιδανικά για γαργάρες και στοματικές πλύσεις. Επίσης, μαζί με τα φύλλα του δενδρολίβανου, προσδίδουν ένα ευχάριστο άρωμα σε πολλά φαγητά, όπως σούπες και πίτες. Είναι ακόμη μαλακτικό, στυπτικό, στομαχικό και αντιρευματικό, έχει επουλωτικές, τονωτικές και εμμηναγωγικές ιδιότητες, είναι φυσικό αντιβιοτικό και τονωτικό που βοηθά και στην δυσπεψία. Συνιστάται για την ακμή και τα σπυράκια, την τριχοφυία των πελμάτων, το κρυολόγημα (ως αφέψημα), τα καψίματα και τα τραύματα, τον πονοκέφαλο και την ημικρανία, τα έλκη του στόματος, τον πονόλαιμο και την αμυγδαλίτιδα. Χρησιμοποιούμενο εξωτερικά βοηθά για τη θεραπεία των κεντρισμάτων των εντόμων. Τέλος στη Κίνα θεωρείται ότι εκτός από τα φύλλα του και η ρίζα του φασκόμηλου έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ως καλλυντικό συνιστάται για λιπαρά δέρματα, ως μάσκα για βαθύ καθαρισμό του προσώπου και ως ατμόλουτρο.


Όμως, το φασκόμηλο, όπως και τα περισσότερα βότανα, έχει εκτός από τις αβλαβείς τους ιδιότητες και ορισμένες βλαβερές σε ειδικές περιπτώσεις. Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να λαμβάνεται καθόλου από επιληπτικά άτομα, δεδομένου ότι περιέχει θυιόνη η οποία μπορεί να πυροδοτήσει κρίσεις επιληψίας. Απαγορεύεται επίσης και κατά την περίοδο εγκυμοσύνης.

Το εκχύλισμα φασκόμηλου στην κατάλληλη ποσολογία και συχνότητα επαναφέρει το αρχικό χρώμα των μαλλιών, το φυσικό, πριν αρχίσουν να ασπρίζουν.

Φύλλο Σήμερα χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα λουλούδια του φυτού στη φαρμακοποιία, την αρωματοποιία, σε καρυκεύματα και φαγητά.

Το αιθέριο έλαιο που παράγεται από το φυτό δεν πρέπει να πίνεται γιατί θεωρείται πολύ πιο τοξικό ακόμη και από το αψέντι.

Για οικιακή χρήση κόβεται τον Ιούνιο και αφού αποξηρανθεί, σε σκιερό μέρος, φυλάγεται σε κλειστά γυάλινα βάζα. Εχει πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σε διάφορες μορφές. Θεωρείται ότι σταματά την εφίδρωση, βοηθά στους πόνους του τοκετού και παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν για την απολύμανση χώρων που ζούσαν βαριά άρρωστοι, καίγοντάς το στα κάρβουνα. Ως διεγερτικό τής ερωτικής διάθεσης ο Leclerc συνιστά ένα κρασί που φτιάχνεται αν βάλουμε 80 γραμμάρια φύλλα φασκόμηλου σε ένα λίτρο καλό μαύρο κρασί για μια εβδομάδα και πίνουμε λίγο κάθε μέρα. Καλό είναι να το αποφεύγουν οι γυναίκες που θηλάζουν γιατί πικρίζει το γάλα. Στη μαγειρική είναι από τα πιο αγαπημένα βότανα για τα βαριά κρέατα όπως το χοιρινό και το κυνήγι (ζώα ή πουλιά). Είναι πολύ καλύτερο φρέσκο παρά ξεραμένο.

Φασκόμηλο! Θαυματουργό στη μνήμη

Το φασκόμηλο, γνωστό σε εμάς επί πολλούς αιώνες, συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο επιστημονικών ερευνών. Στην τελευταία έκδοση του περιοδικού “Φαρμακολογίας – Βιοχημείας και Συμπεριφοράς” δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα ερευνών Βρετανών επιστημόνων των πανεπιστημίων NEWCASTLE και NORTHUMBRIA, με άλλες επιβεβαιωμένες ιδιότητες του φασκόμηλου.

Οι νέες έρευνες απέδειξαν ότι το φασκόμηλο ως ρόφημα ενισχύει και επαναφέρει τη μνήμη αισθητά. Η νέα έρευνα αυτή, δεν αναφέρει πιο συγκεκριμένο συστατικό του φασκόμηλου συντελεί στην ισχυροποίηση της μνήμης. Ας σημειώσουμε εδώ ότι το φασκόμηλο περιέχει δεκάδες ουσίες και φυσικά, είναι δύσκολο να απομονωθεί το συστατικό που λειτουργεί για την επαναφορά της μνήμης. Πιθανόν να ενεργούν συστατικά πάνω του ενός, όπου δρουν σε συνδυασμό.

Οι τελευταίες διαπιστώσεις της έρευνας αυτής, έγιναν ενθουσιωδώς δεκτές από τους επιστήμονες ανά τον κόσμο, αφού επάνω στα συστατικά του φασκόμηλου στηρίζονται οι ελπίδες για την επαναφορά της μνήμης 10 εκατομμυρίων ατόμων ανά τον κόσμο που πάσχουν από την ασθένεια ALZHEIMER’S, μια ασθένεια που συνοδεύεται πάντα με την βαθμιαία απώλεια της μνήμης.

Τα συστατικά του φασκόμηλου, υποθέτουν οι ερευνητές ότι επηρεάζουν και ενεργοποιούν ένα ένζυμο του εγκεφάλου που η ALZHEIMER’S φαίνεται να ακινητοποιεί, προξενώντας αμνησία.

Πάντως οι μέχρι τώρα ελπιδοφόρες ενδείξεις του φασκόμηλου, πέραν των επί χιλιάδων χρόνων γνωστών υγιεινών αποτελεσμάτων του, έγιναν δεκτές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κάτι που κίνησε την περιέργεια των ερευνητών για περαιτέρω μελέτες του θαυματουργού αυτού μυρωδικού βοτάνου.

Μέχρι νεωτέρων αποτελεσμάτων, μέχρι στιγμής το φασκόμηλο αποδεδειγμένα πλέον, πέραν των παραδοσιακών ισχυρισμών, ενισχύει το αρχικό φυσικό χρώμα των μαλλιών.

Και όλα αυτά, χωρίς παρενέργειες και χωρίς κινδύνους.

briefingnews.gr

Διατροφή

Ο αιματοκρίτης αφορά στο ποσοστό των ερυθρών αιμοσφαιρίων που υπάρχουν στο αίμα σε σχέση με τον συνολικό όγκο του αίματος. Οι φυσιολογικές τιμές είναι 40-52% για τους άνδρες, 36%-48% για τις γυναίκες και 29-43% για τα παιδιά.


Ο χαμηλός αιματοκρίτης μπορεί να δηλώνει την εμφάνιση αναιμίας. Τα κυριότερα συμπτώματα είναι η έντονη κόπωση και αδυναμία, η αίσθηση ταχυκαρδίας και η δυσκολία συγκέντρωσης. Οι λόγοι για την εμφάνιση χαμηλού αιματοκρίτη μπορεί επίσης να είναι η εγκυμοσύνη, η αφυδάτωση, ορμονικές ανισορροπίες και διατροφικές ελλείψεις. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε φυσικά στην ενίσχυσή του;

Ψάρια και θαλασσινά
Είναι πλούσια σε αιμικό σίδηρο. Συγκεκριμένα 85 γραμμάρια θαλασσινών παρέχουν πάνω από το 30% της συνολικής ποσότητας ημερήσιας πρόσληψης σιδήρου. Τα θαλασσινά περιέχουν και πολλά μέταλλα, υγιεινά λιπαρά και βιταμίνες, γι’ αυτό και συχνά θεωρούνται καλύτερη επιλογή από το κόκκινο κρέας.

Τροφές ολικής άλεσης
Εκτός από το ότι έχουν μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών, θεωρούνται ότι προσφέρουν και γενναίες ποσότητες σιδήρου. Αφήστε λοιπόν τα λευκά ζυμαρικά και επιλέξτε τα ολικής αλέσεως που πλέον βρίσκονται παντού.


Κόκκινο κρέας
Πρόκειται για την γνωστότερη και πλουσιότερη πηγή αιμικού σιδήρου και είναι σημαντικό για όσους έχουν τάση να εμφανίσουν αναιμία. Το αιμικό σίδηρο απορροφάται ευκολότερα από τον οργανισμό. Ωστόσο, οι μεγάλες ποσότητες προκαλούν χοληστερίνη, γι’ αυτό χρειάζεται να εξισορροπείται με άλλες φυτικές πηγές.

Κολοκυθόσποροι
Εύκολο σνακ που μπορούμε να μεταφέρουμε παντού μαζί μας. Είναι επίσης καλή πηγή βιταμίνης Κ, ψευδάργυρου και μαγγανίου. Συγκαταλέγεται επίσης στις πλουσιότερες σε μαγνήσιο τροφές.

Αβοκάντο
Το αβοκάντο έχει ένα ξεχωριστό στοιχείο που βοηθά στο ζήτημα του χαμηλού αιματοκρίτη. Περιέχει φολικό οξύ, το οποίο διευκολύνει την απορρόφηση του σιδήρου. Οπότε χρειάζεται να συνδυάζεται με τις άλλες τροφές που αναφέρουμε σε αυτή τη λίστα.

Τόφου
Η vegetarian εκδοχή του κόκκινου κρέατος μπορεί να μας παρέχει μέχρι και 3.6 mg σιδήρου ανά μερίδα. Το τόφου είναι επίσης καλή πηγή θειαμίνης και πολλών άλλων μετάλλων, συμπεριλαμβανομένου του ασβεστίου, του μαγνησίου και του σελήνιου.

Αυγά
Τα αυγά περιέχουν την πολύτιμη βιταμίνη Β12, η οποία συμβάλει στην πρόληψη της εμφάνισης αναιμίας, καθώς και στην αντιμετώπιση της κόπωσης που προκαλεί ο χαμηλός αιματοκρίτης.

Πηγή: medicalnewstoday , enallaktikidrasi.com https://www.awakengr.com/c

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.