Ιουλίου 03, 2022

Αυτοβελίωση

Η ενίσχυση της αυτοαξίας μας είναι πολλές φορές και η λύση σε ζητήματα που απασχολούν την καθημερινότητάς μας, το κομβικό σημείο για αυξημένη υγεία και ευεξία.

Ζούμε στην εποχή της εικόνας και της πληροφορίας, πόσο όμως καλή εικόνα έχουμε για τον ίδιο μας τον εαυτό και για την εσωτερική μας αξία; Τι είναι τελικά η αυτοαξία και πόσο σημαντική είναι για την ευδαιμονία μας αλλά και για την καλή μας υγεία;

Συχνά οι σύγχρονοι άνθρωποι δίνουμε βάση στους εξωτερικούς παράγοντες και ακόμα πιο συχνά αναζητούμε λύσεις σε άλλους ανθρώπους ενώ τις περισσότερες φορές η λύση που φαίνεται ξένη και μακρινή είναι μέσα μας.

Η ενίσχυση της αυτοαξίας μας είναι πολλές φορές και η λύση σε ζητήματα που απασχολούν την καθημερινότητάς μας. Αρχικά, αυτοαξία είναι η συνολική εικόνα που έχω για τον εαυτό μου, η αξία που του δίνω σύμφωνα με τις σκέψεις, τα συναισθήματα αλλά και τις συμπεριφορές που έχω.

Η αυτοαξία μας, είναι ο πυρήνας του εαυτού μας και οι σκέψεις, τα συναισθήματα αλλά και οι συμπεριφορές μας που δένουν αρμονικά μεταξύ τους.

Είναι σύνηθες το φαινόμενο οι άνθρωποι να μπαίνουμε σε διαδικασία σύγκρισης με άλλους ανθρώπους, αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μειώνουμε την προσωπική μας αξία καθώς θεωρούμε τους άλλους καλύτερους, είτε σε προσωπικό είτε σε επαγγελματικό επίπεδο, είτε πιο όμορφους είτε πιο ευτυχισμένους είτε ότι πιο ικανούς από εμάς.

Επίσης κάποια άλλα ζητήματα που επηρεάζουν την προσωπική μας αξία είναι το οικονομικό υπόβαθρο, το κοινωνικό status και κάθε είδους επιτεύγματα.

Χειριστείτε τον εσωτερικό σας κριτή
Πόσο όμως τελικά η αυτοαξία μας επηρεάζει την υγεία μας, ψυχική και σωματική; Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σκεφτείτε τον εσωτερικό σας κριτή, πόσο συχνά σας λέει ότι δεν είστε αρκετά καλοί ή ότι δεν έχετε καταφέρει όσα θα θέλατε στους διάφορους τομείς της ζωής σας. Οσο περισσότερο αφήνουμε τον εσωτερικό μας κριτή ανεξέλεγκτο τόσο αυτός μας τροφοδοτεί με δυσάρεστα συναισθήματα όπως θυμό, λύπη, φόβο, απογοήτευση, ζήλια, ντροπή και το δυσάρεστο αυτό συναίσθημα μας οδηγεί σε μη λειτουργικές συμπεριφορές.

Το άγχος που μας ταλαιπωρεί
Τα δυσάρεστα συναισθήματα που έχουν να κάνουν με την αυτοαξία μας, μας δημιουργούν άγχος και κατ’ επέκταση λόγω της στρεσογόνας κατάστασης που βιώνουμε αυτόματα ο οργανισμός μας αρχίζει να παράγει ορμόνες μη υποστηρικτικές για την καλή μας υγεία.

Η παραγωγή κορτιζόλης είναι ένα σύνηθες φαινόμενο σε περιόδους άγχους, μια κατά τα άλλα χρήσιμη ορμόνη που όμως μπορεί να είναι επιβλαβής για την υγεία μας εάν υποβάλλουμε τον εαυτό μας στην παραγωγή της εξαιτίας του άγχους μας.

Οι ενδείξεις που πρέπει να μας κινητοποιήσουν
Η χαμηλή αυτοαξία είναι ένα θέμα που απασχολεί αμέτρητους ανθρώπους χωρίς καν να το καταλαβαίνουν, εάν λοιπόν πιάνετε τον εαυτό σας συχνά να είναι κακοδιάθετος, να έχει έλλειψη κινήτρου, να μην μπορεί να θέσει όρια, να κατακτά κορυφές αλλά να μην το απολαμβάνει και να μη ζει μια ευχάριστη καθημερινότητα, τότε πιθανότατα είναι ενδείξεις για να στρέψετε την προσοχή σας στην αυτοαξία σας.

* Σταματήστε να συγκρίνετε τον υπέροχο εαυτό σας, επικεντρωθείτε σε εσάς. Αφήστε τη γνώμη των τρίτων στην άκρη, εσείς γνωρίζετε τι είναι καλό για εσάς καλύτερα από τον καθένα. Ξεκινήστε κάτι καινούργιο και μπείτε στη δράση, η κινητοποίηση δρα πάντα θετικά.

* Καταγράψτε όλα όσα έχετε επιτύχει μέχρι σήμερα, είναι περισσότερα από αυτά που νομίζετε. Κάντε ένα ξεκαθάρισμα στο περιβάλλον σας και στους ανθρώπους που έχετε γύρω σας, το τοξικό περιβάλλον δεν βοηθάει στην εξέλιξή σας.

Αντιμετωπίστε την αποτυχία και την απόρριψη ως μέρος της διαδικασίας.

Δώστε χρόνο στον εαυτό σας και στη διαδικασία, να θυμάστε ότι δεν απολαμβάνουμε τους καρπούς την ίδια στιγμή που τους καλλιεργούμε.

Από τη Χριστίνα Πίκουλα, Human Connection Specialist, Motivational Speaker.https://www.vita.gr/2

Αυτοβελίωση

Στη ζωή είναι όλα σχετικά με το να αρπάζεις τις ευκαιρίες. Έχει να κάνει με το να πραγματοποιείς αυτό που αρχικά σκέφτηκες ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να κάνεις. Έχει να κάνει με το να είσαι λίγο τρελός, να ακολουθείς την καρδιά σου και να μην ανησυχείς για την κάθε λεπτομέρεια που σκέφτεται ο καθένας. Και πάνω από όλα, έχει να κάνει με το να μάθεις να αγαπάς αυτό που είσαι και αυτά που έχεις.

 

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την δική σου ευτυχία.

Είναι σημαντικό να κάνεις τους ανθρώπους ευτυχισμένους, αλλά πρέπει να ξεκινήσεις με τον εαυτό σου. Οι ανάγκες σου προέχουν. Μερικές φορές χανόμαστε προσπαθώντας να ζήσουμε τις ζωές μας για κάποιον άλλο, προσπαθώντας να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους ή προσπαθώντας να κάνουμε πράγματα απλά για να εντυπωσιάσουμε τους άλλους. Αλλά πρέπει να ζήσεις, να κάνεις και να αγαπήσεις έτσι ώστε ΕΣΥ να είναι ευτυχισμένος. Επειδή, όταν έρχεται η στιγμή, οι σχέσεις μπορεί να τελειώσουν σε μια στιγμή, αλλά θα ζεις με τον εαυτό σου για την υπόλοιπη ζωή σου. Θυμήσου, είναι δυνατό να φροντίζεις τις δικές σου ανάγκες ενώ ταυτόχρονα νοιάζεσαι και για τους ανθρώπους γύρω σου. Και εφόσον οι ανάγκες σου πληρούνται, κατά πάσα πιθανότητα θα είσαι πολύ πιο ικανός να βοηθήσεις αυτούς που σε χρειάζονται περισσότερο.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για τους στόχους και τα όνειρα σου.

Αν θέλεις να ξέρεις που βρίσκεται η καρδιά σου, κοίτα που πηγαίνει το μυαλό σου όταν περιπλανιέται. Όπως είπε και ο Steve Jobs κάποτε, «Ο χρόνος σου είναι περιορισμένος, για αυτό μην τον σπαταλάς ζώντας την ζωή κάποιου άλλου. Μην παγιδεύεσαι σε δόγματα, στα οποία ζεις με τα αποτελέσματα της σκέψης των άλλων ανθρώπων. Μην αφήνεις τον θόρυβο από τις απόψεις των άλλων να πνίξουν την εσωτερική σου φωνή, καρδιά και διαίσθηση. Κατά κάποιο τρόπο, αυτά ξέρουν ήδη τι πραγματικά θέλεις να γίνεις. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.»

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς επενδύεις τον χρόνο σου κάθε μέρα.


Μπορεί να μην υπάρχει αύριο, όχι για όλους. Αυτή τη στιγμή, κάποιος στον κόσμο σχεδιάζει κάτι για αύριο χωρίς να συνειδητοποιεί ότι πρόκειται να πεθάνει σήμερα. Αυτό είναι λυπηρό, αλλά αληθινό. Για αυτό ξόδεψε τον χρόνο σου σοφά και κάνε μια παύση αρκετή ώστε να το εκτιμήσεις. Θυμήσου, αυτό που κάνεις κάθε μέρα έχει μεγαλύτερη σημασία από αυτό που κάνεις μια στο τόσο. Χρησιμοποίησε ένα σύστημα διαχείρισης χρόνου για να ελέγχεις τα γεγονότα, αντί να έχεις να γεγονότα να σε ελέγχουν. Μπορεί να πάρει λίγο χρόνο για να φτάσεις εκεί που θέλεις, αλλά αν το σκεφτείς για μια στιγμή, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν βρίσκεσαι ποια εκεί που ήσουν. Μην σταματάς – συνέχισε. Πλησιάζεις όλο και περισσότερο κάθε μέρα.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς και τι σκέφτεσαι.

Στις στιγμές ηρεμίας, τι σκέφτεσαι; Πόσο μακριά έχεις φτάσει ή πόσο μακριά πρέπει να πας; Οι δυνάμεις σου και οι αδυναμίες σου; Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί ή το χειρότερο που μπορεί να έρθει; Σε κάποιες στιγμές ηρεμίας, δώσε προσοχή στην εσωτερική σου ομιλία. Επειδή ίσως, απλά ίσως, το μόνο πράγμα που χρειάζεται να αλλάξει για να μπορέσεις να νιώσεις περισσότερη ευτυχία, περισσότερη αγάπη και περισσότερη ζωτικότητα, είναι ο τρόπος σκέψης σου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς περιποιείσαι τον εαυτό σου.

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο κοντινή και πιο σημαντική σχέση που θα έχεις ποτέ. Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου είπε ότι σε αγαπάει απλά όπως είσαι και ότι έχει σημασία το πώς νιώθεις και σκέφτεσαι; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου είπε ότι έκανες καλή δουλειά; Πότε ήταν η τελευταία φορά που «κάποιος» ήταν ΕΣΥ; Ο τρόπος που φέρεσαι στον εαυτό σου θέτει το πρότυπο για τους άλλους. Πρέπει να αγαπάς το ποιος είσαι, αλλιώς κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει. Και όταν είσαι πραγματικά άνετος με το ίδιο σου το δέρμα, δεν θα σε συμπαθούν όλοι, αλλά δεν πρόκειται να σε νοιάζει καθόλου.


Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς συμπεριφέρεσαι στους άλλους.

Ζήσε έτσι ώστε οι άνθρωποι γύρω σου όταν σκέφτονται για δικαιοσύνη, φροντίδα και ακεραιότητα, να σκέφτονται εσένα. Ξεκίνα να παρατηρείς τι σου αρέσει στους άλλους και πες τους το. Έχοντας μια εκτίμηση για το πόσο καταπληκτικοί είναι οι άνθρωποι γύρω σου, οδηγεί σε καλά μέρη – παραγωγικά, ειρηνικά μέρη. Για αυτό, να είσαι ευτυχής για αυτούς που κάνουν πρόοδο. Ότι δίνεις παίρνεις και αργά ή γρήγορα οι άνθρωποι για τους οποίους πανηγυρίζεις θα αρχίσουν να πανηγυρίζουν για σένα.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς οι άλλοι σε αντιμετωπίζουν.

Επέλεξε τις σχέσεις σου σωστά. Το να είσαι μόνος δεν θα σου προκαλέσει τόση πολλή μοναξιά όσο το να είσαι σε λάθος σχέση. Αν δεν εκτιμάς τον εαυτό σου και δεν τον φροντίζεις, τότε εσύ σαμποτάρεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να περνάς τον χρόνο σου με ανθρώπους που σου ρουφάνε την ευτυχία. Αγάπα τους ανθρώπους που σου συμπεριφέρονται σωστά και απομακρύνσου από αυτούς που δεν το κάνουν.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την υγεία σου.

Ασκήσου για να είσαι σε φόρμα, όχι κοκαλιάρης. Φάε για να θρέψεις το σώμα σου. Και πάντα να αγνοείς τους χαιρέκακους, αυτούς που αμφιβάλλουν για σένα και μη υγιή παραδείγματα που κάποτε σε έθρεφαν. Για να βγάλεις το καλύτερο σου, πρέπει να δώσεις στο σώμα σου τα καύσιμα που χρειάζεται. Πέτα τα σκουπίδια από την κουζίνα σου και γέμισε την με φρέσκα φαγητά. Τρέξε, κολύμπα, κάνε ποδήλατο, περπάτα… απλά κινήσου! Η καλή υγεία είναι απαραίτητη για να έχεις ενέργεια, αντοχή και προοπτικές για να αντιμετωπίσεις τους στόχους και τα όνειρα σου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την εκπαίδευση και την προσωπική σου ανάπτυξη.

Η επίτευξη ανώτερης συνείδησης προέρχεται από τη δέσμευση σου για προσωπική ανάπτυξη. Είσαι ένα εντελώς διαφορετικό άτομο σε σχέση με αυτό που ήσουν πέρυσι. Η επόμενη χρονιά θα είναι διαφορετική. Το πόσο θα ωριμάσεις και ποιος θα γίνεις, εξαρτάται από εσένα. Αλλά θυμήσου, η απόκτηση γνώσης δεν σημαίνει ότι ωριμάζεις. Η ωρίμανση συμβαίνει όταν αυτά που ξέρεις αλλάζουν το πώς ζεις.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το να κάνεις το καλύτερο που ΕΣΥ μπορείς.

Μην ανησυχείς για το τι κάνουν οι άλλοι καλύτερα από εσένα. Συγκεντρώσου στο να σπας τα δικά σου ρεκόρ κάθε μέρα. Η επιτυχία είναι μια μάχη ανάμεσα σε ΕΣΕΝΑ και τον ΕΑΥΤΟ σου μόνο. Και ότι και να κάνεις, αρνήσου να μειώσεις τα πρότυπα σου για να είσαι ίσα με αυτούς που αρνούνται να ανεβάσουν τα δικά τους.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για όλα τα υπέροχα πράγματα που έχεις τώρα.

Μάθε να εκτιμάς τα πράγματα που έχεις πριν οι δυνάμεις σε αναγκάσουν να εκτιμήσεις τα πράγματα που είχες κάποτε. Άσχετα με το πόσο καλά ή άσχημα είσαι, ξύπνα κάθε μέρα ευγνώμων για τη ζωή σου. Κάποιος, κάπου αλλού παλεύει απεγνωσμένα για την δική του. Αντί να σκέφτεσαι για το τι χάνεις, προσπάθησε να σκέφτεσαι για αυτά που έχεις και χάνουν όλοι οι άλλοι.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για αυτή τη στιγμή που ονομάζουμε «ζωή».

Όταν είδα πρόσφατα τα βραβεία Grammy, συνειδητοποίησα ότι πολλοί από τους ομιλητές μουσικούς όταν δέχονταν ένα βραβείο έλεγαν κάτι σαν αυτό: «Αυτό σημαίνει τόσα πολλά για εμένα. Όλη μου την ζωή περίμενα αυτή τη στιγμή.» Αλλά η αλήθεια είναι ότι ολόκληρη η ζωή μας έχει οδηγήσει στην κάθε στιγμή. Σκέψου αυτό για ένα λεπτό. Κάθε πράγμα που έχεις περάσει στην ζωή, κάθε πτώση, κάθε σήκωμα, τα πάντα ανάμεσα σε αυτές τις στιγμές, σε έχει οδηγήσει σε αυτή τη στιγμή τώρα. Αυτή η στιγμή είναι ανεκτίμητη και είναι η μόνη στιγμή που είναι εγγυημένη σε σένα. Αυτή η στιγμή είναι η «ζωή» σου. Μην την χάσεις.

Πηγή: dailyarticle.gr https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Στην εποχή της τεχνολογίας, έχουμε «προγραμματιστεί» να χρησιμοποιούμε έντονα συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου μας και αφήνουμε «απ’ έξω» κάποιες άλλες.

Στην εποχή της τεχνολογίας, έχουμε όλοι «προγραμματιστεί» πια να χρησιμοποιούμε έντονα συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου μας και αφήνουμε «απ’ έξω» κάποιες άλλες. Η πλαστικότητα του εγκεφάλου το επιτρέπει, αλλά μήπως κάποιες από τις σύγχρονες συνήθειες μας κάνουν τελικά λιγότερο παραγωγικούς και αποτελεσματικούς;

6 συνήθειες της σύγχρονης ζωής που αποδεικνύονται βλαβερές για την υγεία του εγκεφάλου
1. Η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας
Η σωματική έλλειψη δραστηριότητας συνοδεύεται από προβλήματα υγείας, όπως καρδιοπάθειες, παχυσαρκία, κατάθλιψη, άνοια και καρκίνο. Η καθιστική ζωή αναδιαμορφώνει τη μορφή συγκεκριμένων νευρώνων στον εγκέφαλο, σύμφωνα με ένα έρευνα από το Journal of Comparative Neurology, η οποία υποδεικνύει την ύπαρξη μιας σύνδεσης ανάμεσα στην ακινησία και στη γνωστική εξασθένηση.

2. Η πλάνη του multitasking
Νομίζουμε ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα μαζί• στέλνουμε μήνυμα ενώ περπατάμε στο δρόμο, διαβάζουμε email ενώ μπαίνουμε στο τρένο, διαβάζουμε ή ακούμε podcasts ενώ περιμένουμε στην ουρά. Η αλήθεια είναι όμως ότι το multitasking κάνει κακό στην παραγωγικότητά μας. Αποδεικνύεται ότι είναι μια συνήθεια που αναπρογραμματίζει τον εγκέφαλο και μας κάνει λιγότερο αποτελεσματικούς. Επίσης, αυτή η συνήθεια αυξάνει την κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες και μας στερεί τη συγκέντρωση.

3. Οι πολλές πληροφορίες προκαλούν μη αναγκαία υπερδιέγερση του εγκεφάλου
Ο μεγάλος όγκος εργασιών, email, πληροφοριών στο διαδίκτυο και συνεχών ειδοποιήσεων προκαλούν ασυνείδητο άγχος. Η συνεχής ροή περιεχομένου, αν δεν υπάρξει τρόπος διαχείρισης, μπορεί να προκαλέσει στρες και να οδηγήσει σε κακές, αναποτελεσματικές αποφάσεις. Μάλιστα, έρευνα έχει συμπεράνει ότι αν προσπαθούμε να συγκεντρωθούμε σε μια εργασία και γνωρίζουμε ότι μας περιμένουν αναπάντητα email, το IQ μας μπορεί να μειωθεί ακόμα και κατά 10 βαθμούς.

4. Η καθιστική ζωή
Όπως προαναφέρθηκε, η καθιστική ζωή δεν αποτελεί μόνο έναν σωματικό κίνδυνο, αλλά και έναν νευρολογικό. Επιστήμονες αναφέρουν ότι φαίνεται πως αποτελεί έναν πιο σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της εγκεφαλικής δομής, σε σχέση με αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

5. Οι πολλές ώρες μπροστά από την οθόνη
Μία συζήτηση δια ζώσης είναι εξαιρετικά ευεργετική για τον εγκέφαλο• αυξάνει αποδεδειγμένα τη μνήμη και τις γνωστικές δεξιότητες. Η έλλειψη αληθινών προσωπικών αλληλεπιδράσεων περιορίζει τις ευκαιρίες του εγκεφάλου να κάνει καλύτερες συνδέσεις. Και σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πολύς χρόνος μπροστά στην οθόνη έχει αρνητική επίδραση στις διανοητικές μας ικανότητες.

6. Τα ακουστικά μπορεί να βλάψουν σημεία του αυτιού, ζωτικά για την ακοή μας
Αγαπάμε, εκ φύσεως, τη δυνατή μουσική. Βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο μέσα σε αυτή. Στην εποχή όμως των ακουστικών που εισχωρούν πιο βαθιά στο αυτί, αυτό μπορεί να αποδειχθεί βλαβερό, καθώς μπορεί να επηρεαστεί μακροχρόνια η ακοή μας.

Πηγές:

www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24114875

www.theguardian.com/science/2015/jan/18/modern-world-bad-for-brain-daniel-j-levitin-organized-mind-information-overload

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Να είσαι ο εαυτός σου, be yourself, είναι μία απ’ τις πιο συνηθισμένες συμβουλές -σε στίχους και σε μαγνητάκια ψυγείου. Μα δεν είναι καθόλου εύκολο να το κάνεις, να «είσαι ο εαυτός σου».

Χρειάζεται θάρρος. Γιατί σίγουρα θα πρέπει ν’ αντισταθείς σε τόσους παράγοντες (κοινωνικούς και προσωπικούς), σε τόσους ανθρώπους (γονείς, δάσκαλους, φίλους, αρχηγούς, συντρόφους) που θέλουν κάτι διαφορετικό για σένα απ’ αυτό που θέλεις εσύ. Ο κόσμος θέλει να σε πλάσει έτσι όπως πρέπει. Και πάντα το κάνει «για το καλό σου».

Πολλοί άνθρωποι ζουν τη ζωή τους έτσι, σαν καμήλες που κουβαλάνε τα βάρη, χωρίς ποτέ ν’ αναρωτιούνται γιατί τα κουβαλούν.

Για να γίνεις αυτός ο τόσο επιθυμητός «εαυτός-σου», για ν’ αντιταχθείς στα ΝΑΙ των άλλων, πρέπει να ξεκινήσεις μ’ ένα δικό σου ΟΧΙ.

Όπως γράφει ο Νίτσε αυτή είναι η δεύτερη μεταμόρφωση του πνεύματος, το λιοντάρι.

Για ν’ αντιταχθείς στα ΝΑΙ των άλλων πρέπει να έχεις αυτόνομη σκέψη –όσο γίνεται, δεν χρειάζεται ν’ ανακαλύψεις τον τροχό.

Ο εαυτός δεν είναι κάτι που υπάρχει, δεν είναι κάτι σταθερό, είναι κάτι που επινοούμε, είναι κάτι σε εξέλιξη. Δεν είμαστε ουσιαστικά, είμαστε ρήματα.

~~

Συνήθως στην εφηβεία ή στην αρχή της νεότητας ο άνθρωπος κάνει την εωσφορική ανταρσία και λέει το πρώτο ΟΧΙ.

Τότε διεκδικεί έναν δικό του εαυτό, ξέχωρο απ’ τους γονείς κι απ’ τον κόσμο που του παραδώσανε.

Αλίμονο στους ανθρώπους που δεν είπαν ποτέ ΟΧΙ. Θα ζήσουν χωρίς εαυτό, προβολές των άλλων, χαράμι θα πάει η ζωή τους.

~

Η παγίδα που πέφτουν συχνά οι εωσφορικοί νέοι είναι ότι μετά το ΟΧΙ στην οικογένεια παραδίδονται αμαχητί στα ΝΑΙ των ομάδων που καραδοκούν.

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, θέλει ν’ ανήκει. Έτσι συχνά γίνεται οπαδός και χάνει τον εαυτό του εκεί μέσα.

Όταν είσαι πιστός σε κάτι χωρίς ποτέ να αμφιβάλλεις γι’ αυτό, έχεις παραχωρήσει την ελεύθερη σκέψη, οπότε και τον εαυτό σου.

~~

Η δεύτερη παγίδα, αν ξεφύγεις απ’ τις ομάδες, είναι να εγκλωβιστείς στο ρόλο σου.

Αυτό συμβαίνει σε μεγαλύτερη ηλικία, όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει τη θέση του στον κόσμο των ενηλίκων.

Ο πιο συχνός ρόλος για να χαθείς είναι το επάγγελμα και η οικογένεια –που δημιουργείς.

Πολλοί άνθρωποι γίνονται η δουλειά τους. Αν ρωτήσεις κάποιον άγνωστο τι κάνει θα σου πει «είμαι δάσκαλος», «είμαι δημοσιογράφος», «είμαι φοιτητής ιατρικής». Κανείς δεν θα σου πει ότι του αρέσει να κάνει ντεκουπάζ.

Χειρότερη παγίδα μπορεί να γίνει η οικογένεια –όταν σε καταβροχθίζει. Πολλοί άνθρωποι γίνονται γονείς και ξεχνάνε ότι είναι και άνθρωποι.

Έτσι όταν έρχεται η στιγμή που τα παιδιά τους πετάνε μακριά, λέγοντας το δικό τους ΟΧΙ, τα κρατάνε πίσω, τους κόβουν τα φτερά, για να μη χάσουν τον «εαυτό» τους.

Το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς» είναι ένας απ’ τους βασικούς λόγους κατάθλιψης στη μέση ηλικία.

~~

Η τρίτη και τελευταία παγίδα είναι όταν πλέον συνταξιοδοτείσαι (οπότε δεν έχεις δουλειά για να σε καθορίσει) και τα παιδιά σου έχουν τις δικές τους οικογένειες.

Ο άνθρωπος μπαίνοντας στην τρίτη ηλικία συχνά χάνεται, γιατί βρίσκεται αντιμέτωπος μ’ έναν εαυτό που δεν γνωρίζει. Μπορεί να συνοδεύεται κι απ’ την απώλεια του συντρόφου του, κάνοντας ‘το ακόμα πιο δύσκολο.

Τότε κοιτιέται στον καθρέφτη και αναρωτιέται: Ποιος είμαι;

Τα γηρατειά είναι αναπόφευκτα, όπως κι ο θάνατος, ο μαρασμός του πνεύματος είναι επιλογή.

~~

Σε όποιο στάδιο της ζωής κι αν βρισκόμαστε, με όποια παγίδα κι αν παλεύουμε, μπορούσε να χρησιμοποιήσουμε ένα επικούρειο «εργαλείο» για να σταθούμε καλύτερα στα πόδια μας.

Για ν’ ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε, για να «γίνουμε ο εαυτός μας», πρέπει για λίγο να σταματήσουμε να είμαστε ο εαυτός μας.

Αποστασιοποίηση.

Όσο είσαι συναισθηματικά κι έντονα μέσα στην κατάσταση που αντιμετωπίζεις όλα τα προβλήματα σου μοιάζουν τεράστια. Το άγχος για κάποιο μέλλον που δεν ξέρεις καν αν θα έρθει, σε κάνει να καταρρέεις.

Πρέπει να βγεις για λίγο απ’ το σώμα σου. Να κάνεις δυο βήματα πίσω, για να ηρεμήσεις, να δεις την κατάσταση πιο σφαιρικά, και να την αντιμετωπίσεις χωρίς φόβο.

Μπορείς να συμβουλεύσεις τον εαυτό σου καλύτερα από κάθε άλλο. Σκέψου ότι εσύ είσαι κάποιος άλλος, κάποιος που γνωρίζεις καλά.

Θα σου πρότεινα να σκεφτείς ότι ο εαυτός σου είναι όχι το παιδί σου, αλλά το εγγόνι σου.

Οι γονείς με τα παιδιά τους είναι πολύ συχνά αγκιστρωμένοι. Οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μπορούν να δουν καλύτερα το νόημα της ζωής.

~~

Πριν πολλά χρόνια, όταν ζούσε ακόμα η γιαγιά μου, είχα βρεθεί σε μια δύσκολη κατάσταση, κυρίως οικονομική που επηρέαζε όμως και τη σχέση μου με τη σύντροφο μου.

Την καλύτερη συμβουλή, αυτή που άξιζε ν’ ακούσω, μου την έδωσε η γιαγιά Πόπη, που σίγουρα είχε ζήσει πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις απ’ τη δική μου.

Μου είχε πει: «Αν υπάρχει αγάπη στο ζευγάρι όλα λύνονται.»

Η γιαγιά μου δεν είχε πάει ούτε στο δημοτικό. Αλλά η συμβουλή της ήταν καλύτερη από κάθε σύμβουλου γάμου. Αυτό που κρατάει ένα ζευγάρι μέχρι το τέλος δεν είναι τα χρήματα, το σεξ, τα παιδιά, είναι η αγάπη.

~~

Κάπως έτσι λειτουργεί η αποστασιοποίηση.

Έστω ότι είσαι παππούς κι έρχεται το εγγόνι σου –που είσαι εσύ στην τωρινή σου ηλικία. Σου λέει όλα τα προβλήματα του, ερωτικά, οικονομικά, οικογενειακά, κοινωνικά, υπαρξιακά.

Τι θα συμβούλευες το εγγόνι σου;

Καταλαβαίνω ότι αυτό προϋποθέτει και λίγη απ’ τη σοφία που δίνουν τα χρόνια –καθώς και το τέλος που πλησιάζει.

Αλλά είναι ωραία βιωματική άσκηση για κάθε ηλικία.
Εσύ, με άσπρα μαλλιά, κοντά στο θάνατο πια, συναντάς τον εαυτό σου και σου λέει:

«Έγραψα χάλια στις πανελλήνιες. Τζάμπα διάβαζα.»
(Τι θα του έλεγες;)

«Θα παρατήσω την τράπεζα για να γίνω μουσικός.»

«Στην καινούρια δουλειά θα βγάζω τα διπλά, αλλά θα πρέπει να λείπω έξι μήνες το χρόνο.»

«Ήρθαν οι λογαριασμοί κι είμαι άφραγκος. Θα πέσω απ’ το μπαλκόνι.»

«Η ζωή δεν έχει νόημα. Δεν θέλω να ζω μετά το χαμό του.»

~~

Τα προβλήματα που ζούμε, την ώρα που τα ζούμε, μας κάνουν σκλάβους τους. Χάνουμε τον εαυτό μας εκεί, γιατί ξεχνάμε ποιοι ήμασταν, ποιοι είμαστε και ποιοι μπορούμε να γίνουμε.

Τα προβλήματα μας αγκιστρώνουν σε μια συγκεκριμένη όψη και στιγμή της ζωής μας. Δεν είναι δύσκολο να οδηγηθείς στη ματαιότητα έτσι, ακόμα και στην αυτοκτονία, αν νιώθεις το παρόν τόσο βαρύ, το μέλλον εχθρικό και το παρελθόν άδειο.

Μπορείς να κάνεις δυο βήματα πίσω, να καταλάβεις ότι ο εαυτός σου δεν είναι μόνο αυτό που ζεις τώρα.

Για να βρούμε τον εαυτό μας, πρέπει να βγαίνουμε απ’ τον εαυτό μας κάθε τόσο.

Να καθαρίζουμε το μυαλό μας απ’ τα κατακάθια της καθημερινότητας, να τινάζουμε τη σκόνη της ημέρας απ’ τα μαλλιά μας και τους ώμους μας.

Για να βρούμε τον εαυτό μας, με το χαμόγελο και το δάκρυ που μας αντιστοιχεί, πρέπει ν’ αφήνουμε πίσω εκείνο τον «εαυτό» που καθορίζεται μόνο από ρόλους, επάγγελμα, πεποιθήσεις κι εμμονές.

~~

Ακόμα και στην πιο δύσκολη στιγμή, αν κάνω πίσω, θα δω ότι δεν είμαι μόνο αυτό που ζω, υπάρχει μια συνέχεια, ένας άνθρωπος που έχει ζήσει.

Μου μοιάζει τόσο πολύ αυτός. Είχε την ίδια μητέρα, διάβαζε Ιούλιο Βερν στο κρεβάτι του, είχε μια αφίσα της Μίλα Γιόβοβιτς, άκουγε Pink Floyd στο λύκειο, ταξίδεψε στην Ιρλανδία, ερωτεύτηκε στη Νάξο, έβγαλε ατελείωτες βόλτες ένα αγόρι στη Θεσσαλονίκη.

Παίζει κιθάρα και τραγουδάει –όπως μπορεί, γράφει μυθοπλασία και στοχασμούς –όπως μπορεί.

Κάθεται σ’ ένα μπαλκόνι και γράφει στο τετράδιο του τη φράση: «…στο τετράδιο του τη φράση.»

Μπορώ να τον δω και μετά. Γέρο, σ’ ένα μπαλκόνι που βλέπει στο Αιγαίο, να πίνει λίγο κρασί και να γράφει σ’ ένα τετράδιο τη φράση: «Πόσο ευγνωμοσύνη νιώθω που έζησα.»

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να γίνω αυτός ο εαυτός. Αλλά και μόνο να με σκέφτομαι έτσι με βοηθάει να συνεχίζω στο τώρα.

Πηγή: sanejoker.info

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Αυτοβελίωση

Τα ελαττώματά μας είναι πιο ελκυστικά απ’ όσο νομίζουμε!
Συχνά, υπάρχει ασυμφωνία ανάμεσα στο πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα ελαττώματά τους και πώς οι άλλοι τα ερμηνεύουν.

Τα τελευταία χρόνια, επισκέπτες στο Μουσείο Τέχνης Rubin στη Νέα Υόρκη αποκαλύπτουν τους βαθύτερους φόβους και επιθυμίες τους. Ως μέρος μιας ειδικής έκθεσης, οι επισκέπτες προσκλήθηκαν να καταγράψουν τα μυστικά τους σε μικρά κομμάτια χαρτιού και κρεμούσαν τα σημειώματά τους στον τοίχο ώστε να μπορούν όλοι να τα βλέπουν.

Από τη μία πλευρά, οι άνθρωποι κατέγραφαν τα άγχη τους• από την άλλη, τις ελπίδες τους. Χιλιάδες επισκέπτες έγραφαν πράγματα όπως «Αγχώνομαι επειδή φοβάμαι ότι θα πεθάνω μόνος», «Αγχώνομαι επειδή χάνω την ευκαιρία να γίνω μητέρα» και «Ελπίζω γιατί η ζωή είναι όμορφη και σύντομα θα γίνω ευτυχισμένος».

Υπήρχαν κι άλλες δηλώσεις όπως «Αγχώνομαι επειδή δεν έχω ένα σπίτι για τα παιδιά μου», «Έχω υποτροπιάσει τρεις φορές μέχρι να καταφέρω να απεξαρτηθώ», «Νιώθω ότι απογοητεύω τους πάντες στη ζωή μου». Πρόκειται για πάνω από 50.000 σκέψεις που σε διαφορετική περίπτωση κανείς δεν θα μοιραζόταν εξαιτίας του φόβου απόρριψης και ντροπής.

Αλλά οι ψυχολογικές έρευνες τώρα υποστηρίζουν ότι αυτός ο φόβος μεγαλοποιείται στο μυαλό μας. Συχνά, υπάρχει ασυμφωνία ανάμεσα στο πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα ελαττώματά τους και πώς οι άλλοι τα ερμηνεύουν. Τείνουμε να νομίζουμε πως όταν δείχνουμε ευάλωτοι φαινόμαστε αδύναμοι, ανεπαρκείς – ένα χάος με λίγα λόγια. Αλλά όταν οι άλλοι βλέπουν τα ευαίσθητα σημεία μας, είναι πιθανό να αντιληφθούν κάτι τελείως διαφορετικό, κάτι γοητευτικό. Μια σειρά πρόσφατων μελετών ονομάζει αυτό το φαινόμενο «το φαινόμενο του όμορφου χάους» και οι ερευνητές προτείνουν να μη φοβόμαστε να ανοιγόμαστε – τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις.

Οι ερευνητές Anna Bruk, Sabine G. Scholl και Herbert Bless από το Πανεπιστήμιο του Mannheim στη Γερμανία βρήκαν στοιχεία για το φαινόμενο αυτό σε έξι μελέτες. Στις έρευνές τους ζήτησαν από συμμετέχοντες να φανταστούν τους εαυτούς τους σε ευάλωτες καταστάσεις – όπως ερωτική εξομολόγηση ή μεγάλο καυγά. Όταν φαντάστηκαν τον εαυτό τους σε αυτές τις καταστάσεις, έτειναν να δείχνουν ότι τα ευάλωτα στοιχεία τους θα τους έκαναν να φαίνονται αδύναμοι και ανεπαρκείς. Αλλά όταν οι συμμετέχοντες φαντάζονται άλλους σε αυτές τις καταστάσεις, ήταν πιο πιθανό να αντιλαμβάνονται τα ίδια στοιχεία ως «γοητευτικά» και επιθυμητά.

Είτε βρισκόμαστε στην εργασία, είτε σε ραντεβού, φαίνεται ασφαλέστερο να δείξουμε ευάλωτοι μέσα σε μια σχέση που έχει κάποια ιστορία – μέσα στην οποία υπάρχει αμοιβαία στήριξη και σύνδεση. Ωστόσο, χρειάζεται πάντα να γνωρίζουμε ότι ποτέ και με κανέναν δεν είμαστε απόλυτα ασφαλείς όταν νιώθουμε ευάλωτοι – αυτό όμως είναι που δημιουργεί συχνά μια ιδιαίτερη σύνδεση με κάποιον. Όταν κάποιος μοιράζεται τις ελπίδες και τα άγχη του ή παραδέχεται ένα λάθος ή εξομολογείται την αγάπη σε έναν φίλο, αυτό το άτομο κάνει κάτι ριψοκίνδυνο, αλλά η πιθανότητα να πληγωθεί ανοίγει το δρόμο σε μια πιο αυθεντική, βαθιά αλληλεπίδραση.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η ντροπή ως χαρακτηριστικό μπορεί να συνδέεται πιο ισχυρά με χαμηλότερα επίπεδα ψυχικής και σωματικής ευημερίας.

Η ντροπή είναι ένα συναίσθημα που προκύπτει από την αίσθηση ότι κάτι πάει στραβά με εμάς. Όταν ντρεπόμαστε, συχνά νιώθουμε ανεπαρκείς και γεμάτοι αυτοαμφιβολίες, αλλά αυτές οι εμπειρίες μπορεί να βρίσκονται έξω από τη συνειδητή μας επίγνωση. Αυτό καθιστά δύσκολη την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της ντροπής.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η ντροπή έχει συνδεθεί με την κατάθλιψη και άλλα αρνητικά συναισθήματα, όπως θυμό, καχυποψία, αίσθηση κατωτερότητας, αδυναμία, και συνεπώς έντονο άγχος και υποτακτικές αντιδράσεις στο θυμό.

Αποτέλεσμα κατάστασης ή χαρακτηριστικό της προσωπικότητας;
Η περιστασιακή ντροπή είναι όταν το συναίσθημα είναι στιγμιαίο ως απάντηση σε ένα γεγονός. Όλοι μας βιώνουμε αυτό το είδος ντροπής μερικές φορές, ίσως όταν μας εκφοβίζουν, μας γελοιοποιούν ή μας κρίνουν. Η ντροπή ως χαρακτηριστικό λειτουργεί περισσότερο ως μέρος της προσωπικότητας. Την κουβαλάμε μαζί μας όπου κι αν πάμε. Μπορεί να νιώθουμε το πρώτο είδος συχνότερα ή μπορεί απλώς να ντρεπόμαστε λίγο για τον εαυτό μας όλη την ώρα. Η ντροπή ως χαρακτηριστικό μπορεί να συνδέεται πιο ισχυρά με χαμηλότερα επίπεδα ψυχικής και σωματικής ευημερίας.

Και οι δύο αυτοί τύποι ντροπής διαφέρουν από την ενοχή. Η ενοχή προκύπτει ως αποτέλεσμα κάποιας ενέργειας που κάναμε (ή δεν κάναμε). Μπορεί να νιώθουμε λύπη για το γεγονός ότι κάναμε κάτι κακό. Η ενοχή στην πραγματικότητα μας παρακινεί να αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας, ώστε να μη χρειαστεί να νιώσουμε ξανά έτσι.

Η ντροπή, από την άλλη πλευρά, προκύπτει ως αποτέλεσμα αρνητικών αξιολογήσεων από τους άλλους, ακόμη και αν δεν έχουμε τίποτα για το οποίο να αισθανόμαστε ένοχοι ή ντροπιασμένοι. Ως αποτέλεσμα, δεν αισθανόμαστε ότι αυτό που κάναμε είναι κακό. Αισθανόμαστε ότι εμείς, ως άτομο, είμαστε κακοί. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να αισθανόμαστε μικροί, άχρηστοι ή ανίσχυροι. Δεδομένου ότι η αλλαγή της συμπεριφοράς μας δεν μας βοηθά να μειώσουμε τη ντροπή, μπορεί να μας οδηγήσει στο να κρυβόμαστε ή να υποχωρούμε μπροστά στους άλλους.

Με την πάροδο του χρόνου, η ντροπή μπορεί να οδηγήσει σε κάτι που ονομάζεται «εσωτερικευμένος άλλος» ή στην πεποίθηση ότι κάποιος (ή όλοι) μας αποδοκιμάζουν. Πιθανότατα να κρατάμε αρνητικές αξιολογήσεις του εαυτού μας μέσα από τα μάτια των άλλων. Δηλαδή, μπορεί να έχουμε θετικές απόψεις για τον εαυτό μας, αλλά να εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι οι άλλοι έχουν αρνητική άποψη για εμάς.

Αν ένα παιδί μας κοροϊδεύει στην παιδική χαρά (ή ακόμα και αν ένας ενήλικας μας πειράζει στη δουλειά), μπορεί να βιώσουμε στιγμιαία ντροπή. Αλλά αν βιώνουμε γελοιοποίηση αρκετά συχνά, η ντροπή αρχίζει να εσωτερικεύεται – αρχίζει να γίνεται μέρος του εαυτού μας. Τότε είναι που μπορεί να αρχίσουμε να την μετατρέπουμε σε χαρακτηριστικό μας.

Τι οδηγεί στη ντροπή
Υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικές εμπειρίες που μπορεί να οδηγήσουν σε ντροπή. Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να προέλθει από οποιαδήποτε εμπειρία όπου συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τα πρότυπα που έχουμε γι’ αυτόν. Ωστόσο, κάποιοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η ντροπή συχνά προκύπτει από την αίσθηση του ελέγχου ή της γελοιοποίησης από άλλους ανθρώπους που είναι πιο ισχυροί από εμάς. Συγκεκριμένα, οι γονείς που αποσύρουν την αγάπη τους ή εκφράζουν περιφρόνηση ή αηδία προς το παιδί τους αυξάνουν την εμπειρία της ντροπής σε αυτό το παιδί.

Σε μια δεδομένη κατάσταση, μπορεί να νιώθουμε ντροπή αφού υποσυνείδητα θέσουμε στον εαυτό μας μια σειρά από ερωτήσεις: Πρώτον, ρωτάμε: «Αυτό οφείλεται σε μένα ή οφείλεται σε κάτι έξω από μένα;». Στη συνέχεια, σκεφτόμαστε «Μπορώ να αλλάξω την αιτία αυτού του γεγονότος;».

Η απάντησή μας είναι είτε: «Ναι, αυτό μπορεί να ελεγχθεί» είτε «Όχι, αυτό δεν μπορεί να ελεγχθεί». Αν αποφασίσουμε ότι αυτό το πράγμα είναι ελεγχόμενο, τότε ίσως είναι πιο πιθανό να βιώσουμε ενοχές. Τρίτον, αναρωτιόμαστε: «Πόσο σταθερό ή μόνιμο είναι αυτό το πράγμα;». Αν δεν υπάρχει δυνατότητα αλλαγής αυτού του πράγματος, τότε είναι πιθανό να νιώσουμε μεγαλύτερη ντροπή.

Αναγνωρίζουμε το συναίσθημα
Δεδομένου ότι η ντροπή μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητη, ο εντοπισμός και η επισήμανση της ντροπής φαίνεται να αποτελεί βασικό στοιχείο για την επίλυσή της. Αυτό τείνει να ισχύει γενικά για τα συναισθήματα, καθώς η επισήμανση των συναισθημάτων μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, τις εμπειρίες μας και τις σχετικές συμπεριφορές Για αρχή, λοιπόν, ονομάστε την ντροπή σας. Δεν χρειάζεται να το μοιραστείτε αυτό με κανέναν άλλο. Απλά γράψτε: «Ένιωσα ντροπή όταν…».

Εξασκούμαστε στην αυτοσυμπόνια
Η αυτοσυμπόνια είναι ένα άλλο χρήσιμο εργαλείο που μας βοηθά να βελτιώσουμε την αυτοαντίληψή μας και να καταπολεμήσουμε την εσωτερική μας αυτοκριτική. Αλλά η αυτοσυμπόνια είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται για να δούμε τον εαυτό μας θετικά μέσα από τα δικά μας μάτια. Δεδομένου ότι η ντροπή συνεπάγεται αρνητικές απόψεις για τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια των άλλων, εδώ προτείνεται μια τροποποιημένη προσέγγιση.

Για να καλλιεργήσετε αυτό το είδος αυτοσυμπόνιας, γράψτε ένα ανάλογο γράμμα στον εαυτό σας, αλλά φανταστείτε ότι το γράφετε από την οπτική γωνία κάποιου που είναι πιο ισχυρός από εσάς. Θα μπορούσε να είναι από ένα αφεντικό, έναν γονέα, έναν δάσκαλο, κάποιον που σας ντρόπιασε στο παρελθόν ή απλώς ένα φανταστικό πρόσωπο. Στην επιστολή, βεβαιωθείτε ότι το μήνυμά τους είναι ευγενικό, υποστηρικτικό και συμπονετικό.https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Εκείνοι με το ελεύθερο πνεύμα που σε παρασύρουν στην πιο τρελή βόλτα της ζωής σου
Γράφει η Ζωή Αργύρη.


Σου μιλώ για εκείνους τους ανθρώπους…

Εκείνους τους ανθρώπους που κάνουν μία αμυχή στην ψυχή σου, που με φόρα εισβάλλουν στον κόσμο σου, που με το ελεύθερο πνεύμα και την αλήθεια τους σε παρασύρουν στην πιο τρελή βόλτα της ζωής σου…

Εκείνους τους ανθρώπους που απολαμβάνουν κάθε στιγμή της ζωής τους καλή και άσχημη, που η σιωπή και το μελαγχολικό τους βλέμμα είναι πιο πλούσια ακόμη και από τις πιο περίτεχνες λέξεις, που φεύγουν βίαια όσο βίαια ήρθαν όχι γιατί δεν σε αγαπούν αλλά γιατί έτσι είναι προορισμένοι να αντιδρούν στον κατακλυσμό συναισθημάτων…

Εκείνους τους ανθρώπους που γεμίζουν κάθε κενό σου κομμάτι με τις σφιχτές τους αγκαλιές και τον τρόπο που σε αγγίζουν, που γελούν δυνατά, κλαίνε και αυτοσαρκάζονται ακόμη και στις πιο μαύρες σελίδες της ζωής τους…

Εκείνους τους ανθρώπους που σε παροτρύνουν να κυνηγήσεις την πιο βαθιά, τρελή σου επιθυμία, που πιστεύουν σε σένα, που σε κοιτάζουν με λατρεία και με ένα χαριτωμένο χαμόγελο μικρού παιδιού τη στιγμή που αφοσιώνεσαι σε κάτι που αγαπάς γιατί ξέρουν να παραμερίζουν κάθε είδους εγωλατρεία και να θέλουν μόνο να σαι ευτυχισμένη…


Εκείνους τους ανθρώπους που αγκιστρώνονται στην ψυχή σου και πολιορκούν το νου και το σώμα σου, που σαν μία φωτεινή σκιά θα σε ακολουθούν πάντα νοητά, που χάθηκαν κάπου στην πορεία αλλά πάντα θα ναι εκεί, που σε μάγεψαν, σε φρόντισαν, σε αγάπησαν , σε λάτρεψαν και μετά σε άφησαν γιατί δεν είχαν κάτι άλλο να σου δώσουν και δεν ήθελαν να παρασιτούν στη ζωή σου.

Γιατί ξέρουν πως όταν αγαπάς κάποιον αληθινά, σταματάς την υπέροχη βόλτα που σου χάρισε πριν ο χρόνος αμαυρώσει τη μαγεία της..

Εκείνοι οι άνθρωποι είναι σαν αερικά, που αν έτυχε ποτέ να τα γνωρίσεις θα σε φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στην δική σου Ιθάκη…

Εκείνοι οι άνθρωποι κι ο έρωτας τους είναι που πρέπει να θεωρείς πραγματικό κόσμημα.

Όλοι οι άλλοι είναι κάλπικοι μέσα σε φανταχτερά περιτυλίγματα…

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση


Οι περισσότεροι γνωρίζουμε πώς είναι να ματαιωνόμαστε όταν χάνουμε ένα όνειρο. Πώς διαχειριζόμαστε τέτοια είδη απογοήτευσης;

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε πώς είναι να ματαιωνόμαστε όταν χάνουμε ένα όνειρο. Ίσως θέλατε να μπείτε σε μια σχολή, αλλά δεν τα καταφέρατε· ανοίξατε μια επιχείρηση, αλλά δεν πέτυχε, κάνατε μια σχέση με προσδοκίες, αλλά χωρίσατε, πήγατε για συνέντευξη στην εργασία των ονείρων σας, αλλά δεν σας προσέλαβαν και άλλα πολλά. Πώς διαχειριζόμαστε τέτοια είδη απογοήτευσης;

Το νιώθετε επείγον; Είναι επείγον;
Όταν χάνουμε ένα όνειρο, νιώθουμε ότι ήταν επείγον και απαραίτητο, σαν κάτι χωρίς το οποίο δεν μπορείτε να συνεχίσετε ευτυχισμένοι και ήρεμοι. Είναι χρήσιμο να αναρωτηθείτε «Έχει αλλάξει τίποτα στη μέρα μου σε σύγκριση με χθες;»

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απώλεια ενός ονείρου σχετίζεται με το τι ελπίζουμε ή φοβόμαστε ότι θα συμβεί στο μέλλον, αλλά η καθημερινή πραγματικότητά μας δεν αλλάζει αμέσως. Εκμεταλλευτείτε λοιπόν αυτό τον κενό χώρο. Κάντε σήμερα ό,τι σας άρεσε να κάνετε και χθες. Αγκαλιάστε τα παιδά σας. Βγείτε για περπάτημα. Απολαύστε τον καφέ σας μαζί με μια ταινία.

Περάστε μια μέρα με τέτοιο τρόπο που να καταφέρετε να στείλετε στον εγκέφαλό σας το σήμα ότι η κατάστασή σας δεν είναι τόσο επείγουσα όσο το να βρίσκεστε σε ένα φλεγόμενο κτήριο. Θα ηρεμήσετε, ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή σας πίεση θα πέσουν σε φυσιολογικά επίπεδα.

Όταν μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει
Όσοι έχουν μάθει να πολεμούν το στρες και τις αβεβαιότητες της ζωής, δεν επιβιώνουν απλώς, ευημερούν. Κι αυτό γιατί εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι η πόρτα που κλείνει, φανερώνει μια νέα ευκαιρία.

Χρησιμοποιήστε λοιπόν κι εσείς αυτή την αναγκαστική ώθηση για να κάνετε κάτι για το οποίο δεν είχατε βρει το απαραίτητο κίνητρο υπό άλλες συνθήκες. Όταν μια πόρτα κλείνει, ποιες ευκαιρίες φανερώνονται στο νου σας; Μήπως είναι ευκαιρία να μετακομίσετε σε άλλο μέρος, μήπως ανοίγονται δρόμοι για νέες γνωριμίες;

Μην παγιδεύεστε σε έναν τρόπο λύσης ή σε ένα μέσο ικανοποίησης των αναγκών σας
Ο Alexander Graham Bell είχε πει: «Όταν μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει, αλλά συχνά κοιτάμε τόσο επίμονα την κλειστή πόρτα που δεν βλέπουμε εκείνες που έχουν ανοίξει για εμάς». Όταν κάτι δεν πάει όπως το θέλατε, δεν γίνεται να μείνετε εμμονικά στην χαμένη ευκαιρία.

Δηλαδή γίνεται, αλλά θα σας παγιδεύσεει αυτή η πρακτική. Χρειάζεται να ανοίξετε λίγο τον τρόπο σκέψης σας ως προς το γιατί εκείνο το όνειρο ήταν τόσο πολύτιμο για εσάς. Όταν το κάνετε, θα δείτε άλλους τρόπους να ικανοποιήσετε τις ανάγκες που θέλετε.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας αρκετό χρόνο ανάρρωσης
Μερικές φορές οι άνθρωποι σκέφτονται: «Θα απομονωθώ για μια εβδομάδα μετά την απογοήτευση, ύστερα θα ξαναμπώ στη δράση». Και είναι κάτι που ίσως ορισμένοι άνθρωποι καταφέρνουν να κάνουν, αλλά μια άλλη προσέγγιση είναι να παρατηρήσουμε πώς οι ανάγκες μας για συναισθηματική ανάρρωση διαφέρουν και κυμαίνονται.

Μπορεί να υπάρξουν στιγμές που να χρειάζεστε το κλάμα, άλλες όπου το χιούμορ επιστρέφει στη ζωή σας. Και υπάρχουν και κάποιες περιπτώσεις όπου κάποιος άλλος σας ζητά βοήθεια και εσείς ξεχνάτε το δικό σας πρόβλημα και αφοσιώνεστε εκεί. Είναι καλύτερο να αφουγκράζεστε αυτές τις διακυμάνσεις και να είστε ανοιχτοί.

Alice Boyes, Ph.D.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Είτε έχουμε την τάση να είμαστε αναβλητικοί, είτε νιώθουμε ότι οι 24 ώρες της κάθε ημέρας δεν μας φτάνουν, είτε θέλουμε να ενισχύσουμε τις αποδόσεις μας, η διαχείριση χρόνου είναι η λύση στον προβληματισμό μας. Μάλιστα, πρόσφατη έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το time management μπορεί να ενισχύσει όχι μόνο τις αποδόσεις μας στον εργασιακό τομέα αλλά και την ευεξία μας, μειώνοντας το στρες.

Αν ψάχνουμε λοιπόν έναν τρόπο να διευκολύνουμε την καθημερινότητά μας, να βελτιώσουμε τις αποδόσεις μας (σε οποιονδήποτε τομέα) ή να καταπολεμήσουμε το στρες, η διαχείριση χρόνου είναι το μυστικό της επιτυχίας. Ας δούμε όμως πώς θα καταφέρουμε να κάνουμε καλύτερη διαχείριση χρόνου.


Πώς θα κάνουμε καλύτερη διαχείριση χρόνου;
*Κοιτάζουμε το ρολόι
Το πρώτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσουμε πώς ακριβώς αξιοποιούμε τον χρόνο μας. Κοιτάζοντας το ρολόι, ίσως καταλάβουμε, για παράδειγμα, ότι αφιερώνουμε μια ολόκληρη ώρα τσεκάροντας τα emails μας αντί να ασχολούμαστε με κάποιο σημαντικό project που επείγει. Όταν ξέρουμε πώς ακριβώς ξοδεύουμε τις ώρες μας, θα είμαστε σε θέση να πραγματοποιήσουμε χρήσιμες αλλαγές που θα μας βοηθήσουν να είμαστε πιο αποδοτικοί σε ό,τι κάνουμε.

*Βάζουμε χρονικούς περιορισμούς
Μπορεί να ακούγεται αυστηρό, στην πραγματικότητα όμως μπορεί να γίνει… παιχνίδι. Βάζουμε για παράδειγμα στόχο να ολοκληρώσουμε ένα task σε συγκεκριμένο χρόνο και αν τα καταφέρουμε επιβραβεύουμε τον εαυτό μας με ένα σύντομο διάλειμμα, ώστε να αποφορτίσουμε το σώμα και το μυαλό μας.

*Φτιάχνουμε λίστες
Οι λίστες μάς βοηθούν να οργανώσουμε τις υποχρεώσεις μας και να γλιτώσουμε χρόνο. Όταν έχουμε ετοιμάσει μια λίστα, δεν χρειάζεται να προσπαθούμε να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε ή τι ακολουθεί στη συνέχεια. Έτσι, οι λίστες βοηθούν στο να μένουμε συγκεντρωμένοι, να έχουμε κίνητρο και να αντλούμε μια αίσθηση επιτυχίας κάθε φορά που σβήνουμε μια υποχρέωση.

*Οργανωνόμαστε εκ των προτέρων
Η οργάνωση είναι βασική προϋπόθεση της επιτυχίας. Ιδανικά, προγραμματίζουμε την επόμενη εβδομάδα κάθε Κυριακή βράδυ, λαμβάνοντας υπόψιν τόσο τις επαγγελματικές όσο και τις προσωπικές μας υποχρεώσεις. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να έχουμε μια καλύτερη εικόνα του προγράμματός μας, αλλά και να μειώσουμε το στρες που νιώθουμε.

*Ξεκινάμε από τα πιο σημαντικά
Προγραμματίζουμε τις πιο σημαντικές και απαιτητικές μας υποχρεώσεις στην αρχή της ημέρας, όταν ακόμη είμαστε ξεκούραστοι και έχουμε περισσότερη ενέργεια. Έτσι, θα είμαστε σε θέση να τις ολοκληρώσουμε πιο εύκολα και αποτελεσματικά, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε την ημέρα μας με λιγότερο στρες, αφού το δύσκολο κομμάτι θα έχει φύγει.

*Εστιάζουμε σε μία δουλειά κάθε φορά
Αν έχουμε επιλέξει να ασχοληθούμε με μια συγκεκριμένη δουλειά, εστιάζουμε σε αυτή μέχρι να τη φέρουμε εις πέρας. Αποφεύγουμε να την αφήνουμε στη μέση, να καταπιανόμαστε με κάτι άλλο και να επιστρέφουμε σε αυτή, αφού με αυτόν τον τρόπο αποσυντονιζόμαστε.https://www.vita.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.