Ιουλίου 03, 2022

Αυτοβελίωση

«Το “ναι” και το “όχι”, αν και είναι οι πιο σύντομες λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφτεί κανείς πολύ πριν τις πει» | Πυθαγόρας

«Το “ναι” και το “όχι”, αν και είναι οι πιο σύντομες λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφτεί κανείς πολύ πριν τις πει» | Πυθαγόρας

Να προσέχετε τα λόγια σας
«Μιλήσαμε σήμερα για τον ΣΥΝ ΝΟΥ και τον ΥΠΟΣ ΝΟΥ, για τις σκέψεις που καθορίζουν τον τρόπο της ζωής μας· για τα εγκεφαλικά κύματα και την ανάγκη να χαλαρώνουμε και να ηρεμούμε τον νου όταν μιλούμε στο υποσυνείδητο. Πώς όμως μιλούμε στο υποσυνείδητο; »Γνωρίζουμε ότι στο υποσυνείδητο καταγράφονται όλα όσα μας συμβαίνουν στη ζωή. Όσα βλέπουμε, όσα ακούμε, όσα λέμε, όσα γευόμαστε… Αν μιλάμε αρνητικά, αν σκεφτόμαστε αρνητικά, αρνητικά θα έλξουμε στη ζωή μας και αρνητικά θα βιώνουμε τα γεγονότα. Αντίστοιχα, αν σκεφτόμαστε θετικά, αν μιλάμε θετικά, θετικά θα είναι όσα θα έλξουμε στη ζωή μας και θετικά θα βιώνουμε τα γεγονότα.

Θα βρίσκουμε κάτι θετικό, ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις, γιατί και το πιο δύσκολο πρόβλημα έχει να μας προσφέρει ένα δώρο, έχει και τη θετική του πλευρά όπως θα εξηγήσουμε αύριο.

»Ο ΣΥΝ ΝΟΥΣ λειτουργεί μέσα σε ένα πλαίσιο τοπικών και χρονικών διαστάσεων. Αντιλαμβάνεται το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον: Ήμουν καλός μαθητής στο Γυμνάσιο. Έχω πολλούς φίλους στο Πανεπιστήμιο. Θέλω να έχω καλά γηρατειά.

»Ο ΥΠΟΣ ΝΟΥΣ δεν αντιλαμβάνεται το παρελθόν και το μέλλον. Αντιλαμβάνεται μόνο το παρόν, το ΤΩΡΑ. Αντιλαμβάνεται αυτό που είσαι (ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ τώρα…) ή αυτό που έχεις (ΕΓΩ ΕΧΩ τώρα…). Τίποτε άλλο. Αντιλαμβάνεται δηλώσεις όπως:

• ΕΙΜΑΙ απόλυτα υγιής

• ΑΓΑΠΩ τον εαυτό μου

• ΕΙΜΑΙ ευγνώμων για όσα έχω

• ΕΧΩ όσα χρήματα χρειάζομαι κι ακόμα περισσότερα.

»Αν πω “Θέλω να έχω αφθονία στη ζωή μου”, αυτή μου η φράση είναι δοσμένη στον μέλλοντα και ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεκτή από τον ΥΠΟΣ ΝΟΥ. Δεν την κατανοεί, αφού εκείνος αναφέρεται και λειτουργεί σε διαστάσεις ΑΧΡΟΝΟΥ. Έτσι είναι μάλλον απίθανο να πραγματοποιηθεί η επιθυμία μας.

»Είναι δύσκολο για τον ΣΥΝ ΝΟΥ να δεχτεί τη δήλωση “ΕΙΜΑΙ απόλυτα υγιής”, αν υποφέρω από κάποια ασθένεια, γιατί έχει λογική και κρίση και δεν είναι καθόλου λογικό γι’ αυτόν να δηλώνουμε ότι “EIMAI απόλυτα υγιής” αν δεν είμαι. Αντίθετα, ο ΥΠΟΣ ΝΟΥΣ αντιλαμβάνεται ως αληθή, ως πραγματική, τη δήλωση “ΕΙΜΑΙ απόλυτα υγιής”. Γι’ αυτό, όταν έχουμε υποβάλει την επιθυμία μας στο υποσυνείδητο καλό είναι να μην τη σκεφτόμαστε όταν βρισκόμαστε στην κατάσταση ΒΗΤΑ, γιατί ο ΣΥΝ ΝΟΥΣ θα προβάλει ενστάσεις ή αμφιβολίες. Κάποιοι, για να ξεπεράσουν αυτές τις ενστάσεις, χρησιμοποιούν τη φράση, “Είμαι στη διαδικασία…”, για παράδειγμα, “Είμαι στη διαδικασία βελτίωσης της υγείας μου”.

»Οι δηλώσεις μας προς το υποσυνείδητο, οι επιθυμίες που θα υποβάλουμε για πραγματοποίηση, οι στόχοι μας, απαιτείται να είναι καταγεγραμμένες στον ενεστώτα, στο παρόν, στο ΤΩΡΑ.

»Μερικές χαρακτηριστικές φράσεις/λέξεις των στόχων μας είναι: »Εγώ Είμαι… Εγώ Έχω… Αξίζω… Αγαπώ… Επιλέγω… Εμπιστεύομαι… Λέω… Απολαμβάνω κ.λπ.»

Το χάρισμα της ομιλίας που έχει ο άνθρωπος
«Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε και ο τρόπος που διατυπώνουμε τις επιθυμίες μας, η στάση του σώματός μας και οι μορφασμοί που κάνουμε παίζουν ρόλο στο πώς το υποσυνείδητο θα ανταποκριθεί με ακρίβεια σ’ αυτές. Γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να προσέχουμε τα λόγια μας όταν μιλάμε και κυρίως όταν υποβάλλουμε την επιθυμία μας στο υποσυνείδητο.

»Ήρθε τώρα η ώρα να εξετάσουμε το τεράστιο χάρισμα της ομιλίας που έχει ο άνθρωπος, το οποίο ανάλογα με το πώς το αξιοποιεί, μπορεί να αποδειχτεί ευλογία ή κατάρα. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι το επισήμαναν και μας συμβούλευαν:

Βασάνιζε στο μυαλό σου αυτό που θα ξεστομίσεις! (Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ., Έλληνας κωμωδιογράφος)
και

Πρόσεχε τι λες, γιατί μια αταίριαστη κουβέντα μπορεί να σου καταστρέψει τη ζωή! (Μένανδρος, 4ος αιώνας π.Χ., αρχαίος Έλληνας ποιητής)

»Κάθε σκέψη πριν την εκφράσουμε είναι ενέργεια, με δική της ξεχωριστή συχνότητα. Όταν την εκφράσουμε με λόγια, η αρχική της ενέργεια αυξάνεται κατά πολλές φορές και γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, αν σχηματίσουμε με τη φαντασία μας μια εικόνα που να την αναπαριστά. Η έντασή της αυξάνεται ακόμα περισσότερο αν δημιουργήσουμε, πέραν της εικόνας, και το αντίστοιχο συναίσθημα.

»“Οι λέξεις είναι γαϊδούρια που μεταφέρουν νοήματα”, μου έλεγε ένας καθηγητής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το υποσυνείδητο καταλαβαίνει το νόημα κάθε λέξης ξεχωριστά, ενώ στην καθημερινότητά μας χρησιμοποιούμε μεταφορές, αλληγορίες και ιδιωματισμούς που εμπλουτίζουν τη γλώσσα και δίνουν στον λόγο μας γλαφυρότητα. Για παράδειγμα, λέγοντας “Δεν μπορώ να χωνέψω αυτό που μου είπες”, εννοούμε ότι “αυτό που μου είπες είναι βαρύ, είναι δύσκολο να το δεχτώ”. Αυτό που το υποσυνείδητο καταλαβαίνει είναι: “Δεν μπορώ να χωνέψω, έχω πρόβλημα πέψης”.

Αν το υποσυνείδητό μου πιστέψει ότι το στομάχι μου δεν μπορεί να χωνέψει, θα φροντίσει να μην μπορεί να χωνέψει.

»Κάτι παρόμοιο θα συμβεί με τη φράση “Δεν μπορώ να βλέπω άλλο αυτή την κατάσταση”. Στην περίπτωση αυτή το υποσυνείδητο καταλαβαίνει: “Δεν μπορώ να βλέπω, άρα έχω πρόβλημα στα μάτια”. Με την επανάληψη αυτής της φράσης, το υποσυνείδητο μπορεί να πιστέψει ότι “δεν μπορώ να βλέπω” και θα φροντίσει να μη βλέπω.

»Από τα δύο αυτά παραδείγματα αντιλαμβανόμαστε πως όταν ο καθένας μιλά στο υποσυνείδητό του, καλό είναι να προσέχει τα λόγια του, τις λέξεις που χρησιμοποιεί, να ακριβολογεί. Αν δεν έχει επίγνωση του τι λέει επανειλημμένως και επί μακρόν και δεν προσέχει τα λόγια του, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στον εαυτό του.

»Είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε, όταν μιλάμε στον εσωτερικό εαυτό μας, ότι το υποσυνείδητο ερμηνεύει τα λόγια μας κατά λέξη και γι’ αυτό οφείλουμε να είμαστε ακριβολόγοι. Να είμαστε άμεμπτοι στη χρήση του λόγου μας, όπως λέει και ο επιτυχημένος συγγραφέας Don Miguel Ruiz στο εξαιρετικό βιβλίο του Οι τέσσερις συμφωνίες.

»Το υποσυνείδητο δεν έχει την αρμοδιότητα να ελέγξει τι εννοεί το άτομο όταν προφέρει κάποια λέξη, ή συνδυασμό λέξεων, σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Το υποσυνείδητο δέχεται μόνο τις αρχέτυπες έννοιες των λέξεων, με ξεκάθαρες και ακριβείς σημασίες. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να ελέγχουμε το νόημα κάθε λέξης ξεχωριστά όταν μιλάμε στο υποσυνείδητο, όταν του υποβάλλουμε τους στόχους μας ή τις θετικές δηλώσεις μας».

Λέξεις που χρησιμοποιούμε συχνά
«Υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούμε συνεχώς, που άλλο νόημα δέχεται το υποσυνείδητο γι’ αυτές κι άλλο νόημα έχουν όπως τις χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας».

«“Δεν μπορώ…”, “Πρέπει…” Αυτές δεν είναι, δάσκαλε;» «Αυτές κι άλλες, Ελπινίκη!» της απάντησε ο δάσκαλος. «Έχεις μάθει πολλά στα σεμινάρια που παρακολούθησες. Τώρα είναι η ώρα να αρχίσεις να τα χρησιμοποιείς. Σε παρακαλώ, λοιπόν, να μας εξηγήσεις γιατί να αποφεύγουμε τη φράση “Δεν μπορώ”, στην καθημερινότητά μας».

Μετά από μερικές στιγμές σιωπής, η Ελπινίκη άρχισε διστακτικά να λέει: «Ξέρω ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη φράση “Δεν μπορώ”, αλλά, στ’ αλήθεια “Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω”. “Δεν έχω την ικανότητα” να σας το εξηγήσω, δάσκαλε…» «Ωραίο παράδειγμα, Ελπινίκη. Πες μας άλλο ένα».

Παράδειγμα ήταν αυτό και μάλιστα να αξίζει και μπράβο; παραξενεύτηκε η Ελπινίκη. «Άλλο ένα, ε;» «Ναι, Ελπινίκη. Άλλο ένα!» «Η φίλη μου που μου μίλησε για το σεμινάριο μου ζήτησε να πάω σπίτι της απόψε, να της πω πώς είναι. Της είπα “Δεν μπορώ απόψε” και ότι θα πάω αύριο». «Εξαιρετικό και το δεύτερό σου παράδειγμα, Ελπινίκη. Γιατί είπες στη φιλενάδα σου πως δεν μπορείς;

Αν δεν έχεις δικό σου μέσο, γιατί δεν παίρνεις το λεωφορείο ή ένα ταξί να σε πάει;» «Δεν θέλω να πάω απόψε, δάσκαλε, αλλά δεν ήταν ευγενικό να της πετάξω στα μούτρα ένα “Δεν θέλω”».

»Είπα πως τα παραδείγματα της Ελπινίκης ήταν εξαιρετικά. Θα ήθελες, Ξένια, να μας πεις γιατί είναι εξαιρετικά;» Όλοι στην αίθουσα περίμεναν την εξήγηση της Ξένιας, αφού δεν είχαν αντιληφθεί γιατί ο δάσκαλος θεώρησε εξαιρετικές τις απαντήσεις της Ελπινίκης. «Μάλιστα…! Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Ελπινίκη, αντί να πει στη φίλη της “Δεν θέλω”, της είπε “Δεν μπορώ”.

Είπαμε πως το υποσυνείδητο ερμηνεύει τα λόγια μας λέξη προς λέξη. Ερμηνεύει τη φράση “Δεν μπορώ…” ως “Δεν έχω την ικανότητα… Δεν είμαι ικανός…” »Αν κάθε φορά που το άτομο δεν θέλει να κάνει κάτι, λέει “Δεν μπορώ…”, το υποσυνείδητό του μπορεί να πιστέψει πως έχει κάποια ανικανότητα κι αυτό μπορεί να καταλήξει επώδυνο, καταστροφικό για το άτομο. Σε μια τέτοια περίπτωση θα δημιουργήσει ίσως μια σωματική ανικανότητα, κάτι που θα είναι τουλάχιστον δυσάρεστο».

«Πολύ καλή ανάλυση, Ξένια! Μήπως θα ήθελες να μας εξηγήσεις γιατί να αποφεύγουμε τη λέξη “πρέπει” στην καθημερινή μας ομιλία;» «Θα το δοκιμάσω, δάσκαλε. Η λέξη “πρέπει” έχει την έννοια του είναι απαραίτητο, είναι υποχρεωτικό, είναι αναγκαστικό. Αυτή την έννοια της δίνει το υποσυνείδητο.

Στην καθημερινότητά μας χρησιμοποιούμε αλόγιστα αυτή τη λέξη για πράγματα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά υποχρέωση, καμιά ανάγκη να τα κάνουμε. Πρέπει το ένα, πρέπει το άλλο… Κανένας δεν μας υποχρεώνει να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε, αλλά τα κάνουμε για να ευχαριστήσουμε κάποιον άλλο ή γιατί σκεφτόμαστε τι θα πει ο κόσμος αν δεν το κάνουμε.

Όταν επαναλαμβάνω για μεγάλο διάστημα το “πρέπει να το κάνω”, αυτό αποτυπώνεται στο υποσυνείδητο, το οποίο υλοποιεί αυτό που θεωρώ πως πρέπει να κάνω. Το “πρέπει” εισπράττεται από το υποσυνείδητο ως εντολή και ναι μεν υλοποιεί αυτό που εννοεί το ρήμα που ακολουθεί, αλλά ο τρόπος που μας ενεργοποιεί να μπούμε σε δράση είναι καταπιεστικός, βαρύς και δογματικός.

Αφαιρεί τη χαρά και την ευχαρίστηση σε αυτό που κάνουμε, αφού “πρέπει” να το κάνουμε, είναι υποχρεωτικό να το κάνουμε». «Μπράβο, Ξένια. Πολύ καλή η εξήγηση που μας έδωσες.

»Θα ήταν πολύ χρήσιμο να κάνετε κτήμα σας και να ενσωματώσετε στην καθημερινότητά σας την ανάγκη να είστε ακριβείς στα λόγια σας», τόνισε ο δάσκαλος. «Αν άλλα λέτε σε κάποιον κι άλλα καταλαβαίνει εκείνος, μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι ερμηνεύει τα λόγια σας διαφορετικά από ό,τι εσείς εννοούσατε, επειδή οι πεποιθήσεις και τα πιστεύω του είναι διαφορετικά από τα δικά σας. »Αν σας ξεφύγει κάτι που δεν θέλατε να πείτε ή πέρασε από τον νου σας κάποια σκέψη που δεν έπρεπε να την κάνετε, ακυρώστε τα αμέσως, λέγοντας “ΑΚΥΡΟ…”, “ΑΚΥΡΟ…”».

Μεταφορές και αλληγορίες
Εντύπωση δημιούργησε η αναφορά του δασκάλου ότι στην καθημερινότητά του ο άνθρωπος δεν ακριβολογεί, αλλά χρησιμοποιεί μεταφορές, αλληγορίες και ιδιωματισμούς. «Όλα αυτά εμπλουτίζουν τη γλώσσα και δίνουν στον λόγο μας γλαφυρότητα. Όταν, όμως, απευθυνόμαστε στο υποσυνείδητο, ένας τέτοιος λόγος το μπερδεύει, επειδή εκείνο ερμηνεύει τα λόγια μας λέξη προς λέξη».

«Τι εννοείς, δάσκαλε, λέγοντας μεταφορές και αλληγορίες και ότι μπερδεύουν το υποσυνείδητο; Δώσε μας κάποιο παράδειγμα, παρακαλώ!» τον διέκοψε η Ελπινίκη, κάνοντας να χαμογελάσουν όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα, αν και δεν ήταν η μόνη που ήθελε να ζητήσει κάποιο παράδειγμα.

Φαίνεται ότι περίμενε ο δάσκαλος την ερώτηση, γιατί έδωσε αμέσως στη Μαρία ένα φύλλο χαρτιού και της ζήτησε να διαβάσει μερικά παραδείγματα:

«Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι,

»Ξέρει το ποίημα απ’ έξω κι ανακατωτά,

»Δεν μάσησε τα λόγια της. Του τα είπε έξω από τα δόντια,

»Δεν μπορώ να χωνέψω αυτά που μου είπες!

»Δεν μπορώ να βλέπω αυτά που γίνονται στο σπίτι μου!»

«Αρκετά παραδείγματα διάβασες, Μαρία. Ευχαριστώ.

»Νομίζω καταλάβαμε όλοι τι εννοούμε όταν μιλάμε για μεταφορές και αλληγορίες», είπε ο δάσκαλος και κοίταξε πρώτα την Ελπινίκη κι ύστερα τους υπόλοιπους. Αυτά που λέμε στην καθημερινότητά μας ακούγονται καλά στ’ αφτιά μας, κάνουν τη γλώσσα μας πλουσιότερη και πιο γλαφυρή. Ο ΣΥΝ ΝΟΥΣ τα καταλαβαίνει, το υποσυνείδητο, όμως, δεν βγάζει το νόημα που έχει η κάθε φράση, γιατί παίρνει κάθε λέξη με το δικό της αυθεντικό, αρχικό νόημα. Θα βοηθούσε, λοιπόν, να ακριβολογούμε όταν μιλάμε στο υποσυνείδητο».

*Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο “Κάνε το υποσυνείδητό σου να δουλεύει για σένα” του Γιώργου Παπαδόπουλου – Κυπραίου. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

Στο βιβλίο περιλαμβάνονται ασκήσεις διαλογισμού και τεχνικές χαλάρωσης που θα σε βοηθήσουν να συνδέσεις τη θεωρία με την πράξη και να επαναπρογραμματίσεις το μυαλό σου ώστε να κάνεις το υποσυνείδητο σου να δουλεύει για εσένα.

Οι ασκήσεις μας βοηθούν να αναπνέουμε σωστά-από το διάφραγμα. Η αργή, διαφραγματική αναπνοή χαλαρώνει τους μυς, ηρεμεί το πνεύμα και απελευθερώνει την ορμόνη ενδορφίνη, που είναι το φυσικό αναλγητικό.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Ο πρωτοπόρος δάσκαλος Anthony Robbins με το best seller "Ξυπνήστε το γίγαντα μέσα σας" σας ωθεί στην ουσιαστική μεταμόρφωση.

Εάν αισθάνεστε πως η επαγγελματική και προσωπική σας ζωή προσκρούει συνεχώς σε εμπόδια, τότε πιθανόν να έφτασε η στιγμή να επαναξιολογήσετε τις ίδιες σας τις επιλογές. Γιατί δε βαδίζετε στο μονοπάτι της αυτοπραγμάτωσης; Υπάρχει άραγε κάποια μέθοδος ολικής επανεκκίνησης που θα σας οδηγήσει στην επίτευξη των βαθύτερων στόχων σας; Ποιος είναι ο λόγος που ορισμένοι άνθρωποι ξεκινούν από τα χαμηλά και φτάνουν στην κορυφή ενώ άλλοι, που γεννιούνται σε προνομιούχες οικογένειες, Δεν αξιοποιούν τη δύναμή τους; Οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα σας και απλώς σας περιμένουν να τις ανακαλύψετε.

Το απόλυτο best seller της εσωτερικής μεταμόρφωσης
Ο πρωτοπόρος δάσκαλος Anthony Robbins με το best seller “Ξυπνήστε το γίγαντα μέσα σας” σας ωθεί στην ουσιαστική μεταμόρφωση, καλώντας σας να ενεργοποιήσετε τις απύθμενες εσωτερικές σας δυνάμεις και να λάβετε τον έλεγχο του ίδιου σας του πεπρωμένου.

Ο συγγραφέας σας συστήνει την «Ψυχολογία της Αλλαγής», ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα από σαφή και απλά βήματα που αφυπνίζουν το μεγαλείο μέσα σας, καθώς ανεξάρτητα με ό,τι πιστεύατε μέχρι σήμερα είστε απολύτως ικανοί για τις πλέον ανέλπιστες υπερβάσεις.

Οι αποφάσεις που διαμορφώνουν το μέλλον σας
Πώς όμως θα δημιουργήσετε οριστικές αλλαγές; Να θυμάστε πως τρεις αποφάσεις επιδρούν καθοριστικά στο μέλλον σας: Σε τι θα εστιάσετε, πώς θα ερμηνεύσετε την κατάσταση και πώς θα πράξετε για το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το ενθαρρυντικό είναι πως κάθε φορά που λαμβάνετε μια συνειδητή, συνεπή και αμετακίνητη απόφαση, η ζωή σας μεταμορφώνεται, όπως και η ζωή των γύρω σας. Δεσμευτείτε λοιπόν στην επιμονή σας για προσωπική εξέλιξη και παραμείνετε πιστοί στις προσπάθειές σας, όμως ευέλικτοι στον τρόπο που προσεγγίζετε τον στόχο σας.

Νευροσυσχετιστική μάθηση: Το απόλυτο εργαλείο εκπαίδευσης του νου
Αρχικά χρειάζεται να αντιληφθείτε ότι ένα εξωτερικό γεγονός από μόνο του δεν ευθύνεται για την οδύνη σας. Είναι η ίδια η ερμηνεία των γεγονότων που προκαλεί τον πόνο. Η επιστήμη της νευροσυσχετιστικής μάθησης συνιστά ένα αποτελεσματικό εργαλείο προκειμένου να επαναπρογραμματίσετε τον νου σας και να υλοποιήσετε τις επιθυμίες σας. Είστε έτοιμοι για ένα ταξίδι στα αστέρια των απύθμενων δυνατοτήτων σας;

Για να ξεκινήσει η απογείωση, συλλογιστείτε τι πραγματικά θέλετε. Πιθανότατα επιθυμείτε να γίνετε ένας καταξιωμένος επιχειρηματίας. Καταγράψτε τον στόχο σας. Ύστερα εντοπίστε τις περιοριστικές σας πεποιθήσεις. Τι στέκεται εμπόδια στην πορεία προς το όνειρό σας; Ενδεχομένως να σκέφτεστε πως ο ανταγωνισμός είναι πολύ ισχυρός και η πιθανότητα αποτυχίας μεγάλη.

Αποδυναμώστε τις περιοριστικές σας πεποιθήσεις, αμφισβητώντας το περιεχόμενό τους. Στη συνέχεια έφτασε η στιγμή για τη μόχλευση. Βλέπετε, στον δρόμο προς την αλλαγή θα χρειαστείτε ένα ισχυρό κίνητρο, μια αίσθηση επιτακτικότητας τόσο έντονη που θα σας ωθήσει να κρατάτε στενή επαφή με τον μακρινό σας προορισμό, ακόμη και όταν το τοπίο φαντάζει ομιχλώδες.

Μεταβολή του συσχετισμού πόνου-ευχαρίστησης: Το κλειδί της αλλαγής
Για να απαλλαγείτε από μια δυσλειτουργική συνήθεια, είναι αναγκαίο να προκαλέσετε μεταβολή στον συσχετισμό πόνου ευχαρίστησης. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε πως σκέφτεστε να κόψετε το κάπνισμα. Έχτε αναρωτηθεί τι στα αλήθεια σας προσφέρει η συγκεκριμένη συνήθεια; Προφανώς αντλείτε μια κάποιας μορφής ευχαρίστηση από εκείνη. Μπορεί να σας κρατά μακριά από τα γλυκά του ψυγείου σας ή να είναι ο δικός σας τρόπος να καλύψετε την αμηχανία σας.

Για να αλλάξει όμως μια οποιαδήποτε συμπεριφορά χρειάζεται να συνδεθεί με περισσότερο πόνο από όση ευχαρίστηση. Δοκιμάστε να συλλογιστείτε τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία σας, αν εξακολουθείτε να καπνίζετε τα επόμενα χρόνια. Κλείστε τα μάτια και δείτε τον εαυτό σας άρρωστο, ανήμπορο και την οικογένειά σας να σας παρατηρεί με οίκτο και θλίψη. Είναι αυτό το μέλλον που οραματίζεστε για εσάς ή βαθιά μέσα σας πιστεύετε πως μια καλύτερη εκδοχή σας σας περιμένει να τη συναντήσετε;

Αφού απαγκιστρωθείτε από τη δυσλειτουργική συνήθεια, αντικαταστήστε τη με μια νέα, ενδυναμωτική. Καθιερώστε μια ρουτίνα άσκησης που θα σας γεμίσει ευεξία. Μην παραλείπετε να επιβραβεύετε τον εαυτό σας για τη δέσμευσή σας στην αλλαγή. Μπορείτε, για παράδειγμα, στο τέλος κάθε εβδομάδας που μένετε πιστός στην απόφασή σας να προγραμματίζετε ένα ωραίο γεύμα με τους φίλους σας ή να απολαμβάνετε ένα χαλαρωτικό μασάζ.

Εστιάστε στις επιθυμίες σας και θέστε στον εαυτό σας ποιοτικές ερωτήσεις
Μη σκέφτεστε συνεχώς τους φόβους σας αλλά συγκεντρωθείτε περισσότερο στις επιθυμίες σας, καθώς αυτό στο οποίο εστιάζουμε έχει τη τάση να αυξάνει την ένταση του, κατακλύζοντας κάθε τομέα της ζωής μας. Συλλογιστείτε το φως και συντονιστείτε με τον θετικό πόλο σας.

Έπειτα θέστε στον εαυτό σας ποιοτικές ερωτήσεις, αφού αυτές θα διαμορφώσουν σε σημαντικό βαθμό και την ποιότητα της καθημερινότητάς σας. Δυσκολεύεστε στις κοινωνικές επαφές; Μην αναρωτηθείτε «γιατί δεν αρέσω στους άλλους» αλλά «πώς μπορώ να διευρύνω τον κοινωνικό μου κύκλο».

Η ομορφιά των ενδυναμωτικών ερωτήσεων άλλωστε έγκειται στο γεγονός πως αντί να ενισχύουν τις αγωνίες σας προσφέρουν εποικοδομητικές απαντήσεις, που οδηγούν σε αποτελεσματικές λύσεις.

Μετατρέψτε τις λέξεις σε σύμμαχό σας
Έπειτα, αποκτήστε πρόσβαση στο λεξιλόγιο μεταλλαγής και δείτε τις λέξεις να λειτουργούν προς όφελός σας. Εξάλλου, οι λέξεις που χρησιμοποιούμε προκειμένου να περιγράψουμε τις εμπειρίες μας καταλήγουν να γίνονται οι ίδιες οι εμπειρίες μας, εκπαιδεύοντας τον νου μας να ερμηνεύει με έναν συγκεκριμένο τρόπο την πραγματικότητά.

Το λεξιλόγιο μεταγωγής μας προπονεί στο να αποδυναμώνουμε τις αρνητικές εμπειρίες και να ενισχύουμε τις θετικές. Στο εξής μη λέτε «είμαι αγχωμένος» αλλά πείτε «είμαι απασχολημένος», «έτοιμος για δράση» ή ακόμη και «ευλογημένος». Επίσης, μην περιγράψετε την πρόσληψή σας στη δουλειά που τόσο επιθυμούσατε ως μια απλή «χαρά» αλλά ως ολοκληρωτική «απογείωση», εκτείνοντας τον ενθουσιασμό σας για τη σπουδαία σας κατάκτηση.

Τα σήματα δράσης και τα συναισθήματα δύναμης
Βέβαια τα αρνητικά συναισθήματα δεν παύουν να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής. Αντί να τα τρέμετε, γιατί δεν ξεκινάτε να τα εκλαμβάνετε ως σήματα δράσης; Κάθε φορά που εμφανίζονται μέσα σας, σας βοηθούν να επαναξιολογήσετε τα δεδομένα, να τολμήσετε, να εξελιχτείτε, να μεταμορφωθείτε.

Πώς όμως θα κυριαρχήσετε πάνω τους; Για αρχή, σταματήστε να τα πολεμάτε. Αποδεχτείτε τα και παρατηρήστε με περιέργεια το μήνυμα που σας μεταφέρουν. Τι θα έλεγε ο θυμός σας αν είχε φωνή; Έπειτα καλλιεργήστε την αυτοπεποίθηση σας και αποκτήστε τις κατάλληλες δεξιότητες για να διαχειριστείτε όχι μόνο τη συγκεκριμένη αλλά και κάθε παρόμοια κατάσταση στο μέλλον.

Φροντίστε όμως να πλημμυρίσετε την καθημερινότητα σας και από συναισθήματα δύναμης όπως η αγάπη και η στοργή, η εκτίμηση και η ευγνωμοσύνη, η περιέργεια, ο ενθουσιασμός και το πάθος γιατί αυτά θα προσελκύσουν τα μεγαλύτερα θαύματα στη ζωή σας, εξοπλίζοντάς σας με απαράμιλλο ψυχικό σθένος και πρωτόγνωρη δημιουργική ικανότητα.

Υψώστε το ανάστημά σας και γίνετε οι γίγαντες της ζωής σας

Ο Anthony Robbins αφυπνίζει το υποσυνείδητο σας, ξυπνά το γίγαντα μέσα σας, και γίνεται ο εμπνευστής σας στον δρόμο προς την εδραίωση της νέας πραγματικότητας. «Ποιος στα αλήθεια θέλεις να γίνεις;» σας ρωτά, ξεναγώντας σας σε ένα κόσμο άπειρων δυνατοτήτων και φωτεινών προοπτικών, που απλώς σας καρτερεί να τον κατακτήσετε.

«Η αλλαγή είναι υπόθεση μιας στιγμής» υπενθυμίζει ο συγγραφέας. Της στιγμής εκείνης που ο γίγαντας ξυπνά, καθοδηγώντας σας με ασφάλεια στο μονοπάτι της ατέλειωτης μάθησης και εξέλιξης, της ουσιαστικής αγάπης και πληρότητας. Υψώστε το ανάστημά σας τόσο ώστε να καταστείτε οι γίγαντες της ζωής, οι γητευτές του θριάμβου και οι ήρωες του προσωπικού σας μύθου.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να ανακτήσουμε τον έλεγχο της κατανάλωσής μας.

Λίγα χρόνια πριν, η Lucía González Schuett ξεκίνησε ένα προσωπικό «ταξίδι» όπως αναφέρει η ίδια. Και όλα ξεκίνησαν όταν εστίασε σε κάτι που οι περισσότεροι έχουμε: ένα συρτάρι άχρηστων πραγμάτων.

Ενοχλήθηκε από αυτό που βρήκε – τα περισσότερα πράγματα ήταν σπασμένα, ατελή ή άσχημα, αλλά εκείνη για κάποιο λόγο αποφάσιζε να τα κρατήσει. Αμφέβαλε για κάθε αντικείμενο, ρωτώντας: «Το χρειάζομαι πραγματικά αυτό; Έχει κάποια αξία; Αξίζει το χώρο που πιάνει και τη φροντίδα που απαιτεί;».

Και πήρε μια ριζική απόφαση: Δεσμεύτηκε να μην αγοράσει τίποτε άλλο για ένα χρόνο εκτός από φαγητό. Εκείνη την περίοδο έκανε επίσης μια επαγγελματική μετάβαση. Είχε φτιάξει μια καριέρα στο χώρο της μόδας με ποσοστά ανάλογα με την εργασία που έβγαζε – όσο περισσότερο έπειθε τους ανθρώπους να ξοδεύουν, τόσα περισσότερα κέρδιζε. Μία από τις ευθύνες της ήταν να τοποθετεί τα νέα προϊόντα ώστε να τα προσέχουν οι πελάτες.

Το 2018, η González Schuett άφησε τη βιομηχανία της μόδας και αποφάσισε να σπουδάσει business. Οι εμπειρίες της την έκαναν να ξανασκεφτεί το ζήτημα του καταναλωτισμού – σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο – και απέκτησε συνειδητή γνώση των επεμβατικών, συνεχών πιέσεων για την απόκτηση νέων αντικειμένων.

«Η εφαρμογή που χρησιμοποιώ μετρά την επίδοσή μου όταν τρέχω και μου λέει πότε να πετάξω τα αθλητικά μου παπούτσια και να πάρω καινούρια. Το μαξιλάρι στο οποίο κοιμάμαι πρόσφατα ανακάλυψα ότι έχει ημερομηνία λήξεως. Χρειάζεται να σταματήσουμε συλλογικά για μια στιγμή και να αναρωτηθούμε: Μήπως έχουμε χάσει σε μεγάλο βαθμό την πολύ βασική μας ικανότητα να αποφασίζουμε για τις ανάγκες μας όσον αφορά στην κατανάλωση;»

Δεν είναι ρεαλιστικό ή εύκολο για τους περισσότερους ανθρώπους να αποκηρύττουν τα ψώνια, όπως έκανε εκείνη και η ίδια το καταλαβαίνει. Λέει «Μπορούμε να ξανασκεφτούμε την καθημερινή μας συμπεριφορά απέναντι στην κατανάλωση, να εξασκήσουμε την ικανότητα να εκτιμήσουμε όσα έχουμε ξανά και να μειώσουμε εκείνη τη σχέση ανάμεσα στην εύκολη πρόσβαση και στο να λάβουμε τα πράγματα δεδομένα.

Παρακινεί τους ανθρώπους να κάνουν μια άσκηση: να ξεπεράσουν αυτό που θέλουν και να είναι ειλικρινείς με αυτό που χρειάζονται. Με απλά λόγια, μας προσκαλεί να ρίξουμε μια ματιά στα «θέλω» και στα «χρειάζομαι» και να αμφισβητήσουμε αν ισχύουν στην πραγματικότητα.

Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να ανακτήσουμε τον έλεγχο της κατανάλωσής μας. Η González Schuett αναφέρει: «Είναι για το περιβάλλον, για τη βιωσιμότητα των μελλοντικών γενιών, για την προσωπική μας οικονομική κατάσταση ή για την ψυχικής μας ηρεμία». Γι’ αυτό και η ίδια προτείνει κάποια tips γι’ αυτή μας την προσπάθεια:

– Αφήστε κάτι πρώτα να τελειώσει πριν αγοράσετε ή παραγγείλετε το επόμενο

– Κρατήστε ένα αντικείμενο στο διαδικτυακό καλάθι σας για λίγες μέρες ή εβδομάδες πριν το αγοράσετε

– Αντί να αντικαταστήσετε αμέσως κάτι που χάλασε, δοκιμάστε πρώτα να το επιδιορθώσετε

– Όταν τελικά χρειαστεί να ψωνίσετε, σκεφτείτε την επιλογή των second hand, των καταστημάτων με μεταχειρισμένα αντικείμενα

– Επιλέξτε την ποιότητα και όχι την ποσότητα, ειδικά όταν έχει να κάνει με ρούχα

– Μοιραστείτε με άλλους ό,τι δεν χρειάζεστε

– Αλλάξτε την νοοτροπία σας σχετικά με το τι σημαίνει ιδανικό σπίτι

Lucía González Schuett

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Κατά πόσο οι άνθρωποι σεβόμαστε το ρυθμό της φύσης, το ρυθμό της ζωής;

Υπάρχει ο νόμος του ρυθμού. Ο νόμος της πλημμυρίδας και της άμπωτης, τον οποίο όλα τα έμψυχα όντα καλούνται να υπακούσουν. Τα λουλούδια δεν ανθίζουν όλον το χρόνο, οι καρποί των δέντρων δεν είναι διαθέσιμοι όλες τις εποχές, κάποια ζώα αποσύρονται ανά περιόδους πέφτοντας σε χειμερία νάρκη, ξυπνώντας ξανά όταν οι συνθήκες γίνουν κατάλληλες.

Ταυτόχρονα, ο ρυθμός αυτός δεν ξεδιπλώνεται μόνο δια μέσω των εποχών, αλλά και μέσω της ιδιότητας του χρόνου. Υπάρχει ρυθμός στην καθημερινότητά μας και η ώρα υπακούει σε αυτόν το νόμο. Τα δευτερόλεπτα και τα λεπτά διαρκούν πάντοτε το ίδιο και δεν σταματούν να εναλλάσσονται.

Δεν φέρουν αντίσταση στη σκληρή πραγματικότητα, πως κάθε στιγμή είναι προκαθορισμένη να πεθάνει, ώστε να πάρει τη θέση της η επόμενη. Η νύχτα δεν κλέβει ποτέ χρόνο από την ημέρα, ο ύπνος μας και αυτός συμβαίνει τακτικά, μη ικανός να ξεφύγει από αυτόν το νόμο: του ρυθμού.

Ο νόμος του ρυθμού περιβάλλει τα πάντα και τι τύχη για εμάς, καθώς χωρίς εκείνον η δημιουργία οποιασδήποτε μορφής θα ήταν αδύνατη. Λόγω της ύπαρξης του ρυθμού, της συμβολικής αυτής παλίρροιας, έχουμε τη δημιουργία και το θάνατο.

Οι άνθρωποι όμως από νωρίς, κατέβαλαν και συνεχίζουν να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια στη δημιουργία ισχυρής αντίστασης σε αυτόν το νόμο. Μη αντιλαμβανόμενοι όμως το κόστος. Ανακαλύψαμε τρόπους να διατηρούμε τα φυτά και τους καρπούς τους όλο το χρόνο, ώστε να μη βιώνουμε ποτέ την έλλειψή τους.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της ποιότητάς τους και της θρεπτικής τους αξίας, ενώ παράλληλα διαταράσσουμε τον διατροφικό μας κύκλο, επιλέγοντας να τραφούμε με κάτι που είτε δεν είναι η εποχή του, είτε δεν θα έπρεπε να υπάρχει στην χώρα που διαμένουμε (βρίσκεται εκτός κλίματος).

Έπειτα, αποφασίσαμε να διαταράξουμε την ισορροπία του ζωικού Βασίλειου παρεμβαίνοντας στην κτηνοτροφία, αποφασισμένοι πως τα περισσότερα είναι πάντοτε καλύτερα. Προσφέραμε έτσι στο είδος μας περεταίρω επιβάρυνση στην υγεία του. Τα ζωικά προϊόντα έγιναν παντού και πάντα διαθέσιμα. Χάσαμε την έννοια του ρυθμού στην τροφή μας: κάθε ποτέ να φάμε, τι και ποσό.

Έπειτα επιδοθήκαμε στην επιστήμη και την τεχνολογία. Πολλά καλά προέκυψαν από εκεί. Πολλά δεινά επίσης. Ό,τι ξεκινά να χρησιμοποιείται για καλό, σύντομα, όσο τα ασυνείδητα της ανθρωπότητας είναι ακόμη σε πλειοψηφία ακατέργαστα και άγρια, θα χρησιμοποιηθεί και για κακό.

Η μεγαλύτερη αγωνία του ανθρώπου ίδια: η υπέρβαση του θανάτου. Ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν τα έχει καταφέρει. Δεν μας έχει στερηθεί ακόμη η ικανότητα του κύκλου. Πολλές τραγωδίες έλαβαν μέρος στην ανθρώπινη ιστορία λόγω του φόβου του θανάτου, της συνειδητοποίησης και της άρνησης της θνητότητάς μας.

Σύντομα στραφήκαμε στα αντικείμενά μας. Είχαμε πλέον διακόψει τη σχέση μας με τη φύση, ο ρυθμός της μας προσέφερε ανασφάλεια και θυμό. Η επαφή μαζί της, μόνιμη υπενθύμιση της θνητότητάς μας. Αποσυρθήκαμε. Λίγοι άντεξαν, παρέμειναν.

Οι αποσυρόμενοι σύναψαν σχέσεις με τα άψυχα υλικά τους, μόνο εκείνα έμειναν να τους καθησυχάζουν. Αλλά ο νόμος του ρυθμού τους βρήκε και εκεί. Η κατάρα του να βαριέσαι τα υλικά σου αγαθά με την πάροδο του χρόνου. Ο ενθουσιασμός σου δεν μπορεί να αντέξει, σβήνει μέρα με τη μέρα.

Βλέπετε, όπως είπα και στην αρχή, κανένα έμψυχο ον δεν μπορεί να ξεφύγει από το νόμο του ρυθμού. Και ο άνθρωπος, φημισμένος για τις συναισθηματικές του διακυμάνσεις, δεν αποτελεί εξαίρεση καμιά.

Εκεί κάπου προέκυψε η απαρχή της εποχής της μοναξιάς, την οποία διανύουμε μέχρι και σήμερα. Ο τίτλος της: «υποφέρω γιατί ξέχασα πώς να συνδέομαι».

Ξεκινήσαμε με αποστροφή για τη θνητή μας κατάσταση, θερμοί αντιρρησίες του ρυθμού, προσπαθήσαμε με νύχια και με δόντια να τον καθηλώσουμε, καταναλώσαμε την πολύτιμη ενέργεια μας σε τούτο το σκοπό και έπειτα από αιώνες πετύχαμε να καθηλώσουμε τους εαυτούς μας. Αποσυνδεδεμένοι. Από τη φύση, από το Όλο. Θυμάται κανείς μας πως να δημιουργεί υγιείς σχέσεις;

Φτάνω στην πρόταση μου: Την ουσιαστική εκπαίδευση επάνω στις ορθές ανθρώπινες σχέσεις.

Έχουμε συνηθίσει να αλληλεπιδρούμε με αντικείμενα τα οποία υπακούν στην κάθε μας εντολή αδιαμαρτύρητα. Τα κινητά μας αξιόπιστα, η τηλεόραση πιστός σύντροφος και ψυχαγωγός, οι εφαρμογές του υπολογιστή μας αναβαθμισμένες. Έχουμε μάθει να βασιζόμαστε και να σχετιζόμαστε με πράγματα που μας προσφέρουν σχεδόν μηδενική ματαίωση.

Αν πάλι τολμήσουν να παραστρατήσουν, τρέχουμε μουτρωμένοι στους κατασκευαστές και τους πωλητές, ξεχειλισμένοι από απαιτήσεις. Σας θυμίζει κάτι; Κάπως έτσι φερόμαστε και στους ανθρώπους μας, αλλά και σε εμάς. Απαιτούμε την προσωπική μας αναβάθμιση, είτε στη μορφή του σώματός μας, είτε ψυχικά, περιμένοντας απ’ έξω κάποιος (ή κάτι) να μας επισκευάσει.

Στην πραγματικότητα, η πληροφορία μπορεί να έρθει απ’ έξω, η δουλειά όμως πρέπει να γίνει από εμάς. Ξανά εδώ, κάθε πληροφορία θέλει το χώρο της για να αφομοιωθεί, τον χρόνο της για ν’ ανθίσει, την υπομονή μας για να αποδώσει καρπούς. Τι από αυτά δίνουμε στον εαυτό μας; Τί από αυτά δίνουμε στον σύντροφό μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα;

Ας κάνουμε μια συμφωνία: από εδώ και μπρος, ας σεβαστούμε τον ρυθμό. Τον δικό μας, τον δικό του(ς). Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω, αφουγκραζόμενοι πλέον, όντας αφυπνισμένοι, το ρυθμό πότε της συναισθηματικής μας πλημμυρίδας και πότε εκείνον της άμπωτης, όταν έρχεται.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

 

Ανεκπλήρωτοι ή αμοιβαίοι έρωτες, έρωτας με την πρώτη ματιά, ερωτική απογοήτευση, ερωτοφοβίες, δεσμοφοβίες και πάμπολλες ακόμη αναλύσεις, ορισμοί και κάθε είδους προσπάθειες να εξηγήσουμε τα περί του έρωτος. -Ελένη Βαλαβάνη

Ορμώμενοι από κάποιο βίωμα ή από απλή περιέργεια, είτε επιστρατεύουμε τη λογική μας ψαχουλεύοντας τις εμπειρίες μας, είτε αναζητούμε τα επιστημονικά δεδομένα, ώστε να καταλάβουμε πώς λειτουργεί ο έρωτας και να δώσουμε στον εαυτό μας τις απαντήσεις που χρειάζεται.

Η επικρατέστερη άποψη φαίνεται να είναι πως έγκειται στην τύχη το αν θα έρθει ο έρωτας στη ζωή κάποιου, δίνοντας όλη την ευθύνη σ’ αυτήν κι ενίοτε σιχτιρίζοντάς την που δεν είναι με το μέρος μας. Είναι, όμως, πραγματικά τόσο αυθαίρετος ο έρωτας ή μήπως είναι πιο απλά και διαχειρίσιμα τα πράγματα;

Το 1997, ο καθηγητής ψυχολογίας Arthur Aron, επιχείρησε να αποδείξει μέσα από ένα ψυχολογικό πείραμα ότι το να ερωτευτούν δύο άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι προϋποθέτει μια διαδικασία που διαρκεί λιγότερο από μία ώρα. Συνέταξε ένα ερωτηματολόγιο 3 σταδίων, με 36 ερωτήσεις, οι οποίες έχουν ως στόχο την σταδιακή παρουσίαση της προσωπικότητας και του συναισθηματικού προφίλ ενός ανθρώπου, με τελικό σκοπό την ανάπτυξη οικειότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το κάθε σκέλος του ερωτηματολογίου περιλαμβάνει δώδεκα ερωτήσεις που κλιμακώνονται όλο και περισσότερο και γίνονται όλο και πιο προσωπικές.

Στο πρώτο μέρος, επικεντρωνόμαστε στις επιδιώξεις, τις φιλοδοξίες, τον προσωπικό τρόπο επιλογών κι αντίληψης του ωραίου και σ’ ένα σύντομο βιογραφικό όλης της ζωής μας. Στη δεύτερη δωδεκάδα, αρχίζουμε να μιλάμε για τη σχέση μας με τον χρόνο, τις αναμνήσεις μας και μοιραζόμαστε διάφορες πληροφορίες σχετικά με κάθε είδους διαπροσωπική σχέση, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην οικογένεια. Ενώ στο τελευταίο στάδιο, καλούμαστε να παρουσιάσουμε πιο χειροπιαστά τις αντιδράσεις μας σε δύσκολες καταστάσεις και να απαντήσουμε σε πιο στοχευμένες ερωτήσεις ως προς τις ψυχολογικές και συναισθηματικές μας εκφράσεις. Μετά την εξάντληση των ερωτήσεων, το μόνο που έχουν να κάνουν οι δύο συνομιλητές είναι να κοιταχτούν αμίλητοι στα μάτια για τέσσερα λεπτά.

Η πρώτη φορά που δοκιμάστηκε αυτό το πείραμα ήταν στο εργαστήριο του Arthur Aron μαζί με μερικούς συνεργάτες, καλώντας 52 εντελώς άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους, βέβαιους πως είναι δεκτικοί στο ενδεχόμενο ανάπτυξης μιας ρομαντικής σχέσης. Αυτοί οι 52 άνθρωποι χωρίστηκαν σε 26 ζευγάρια απ’ τον ερευνητή. Για τις ανάγκες του πειράματος, τα 13 ζευγάρια κλήθηκαν να ξεκινήσουν να συνομιλούν με όποιον τρόπο και για όποιο περιεχόμενο επιθυμούσαν, ενώ απ’ τα υπόλοιπα 13 ζητήθηκε να απαντήσουν με απόλυτη ειλικρίνεια στο ερωτηματολόγιο κι έπειτα να κοιταχτούν κατάματα για τέσσερα λεπτά, όπως προαναφέρθηκε. Στο τέλος, τα άτομα της δεύτερης κατηγορίας δήλωσαν πως αισθάνονταν πιο δεμένοι με τον παρτενέρ τους, ενώ ένα εκ των ζευγαριών παντρεύτηκε μέσα στο επόμενο εξάμηνο!

Η δεύτερη φορά που δοκιμάστηκε αυτή η ερωτική συνταγή ήταν λίγο πιο πρόσφατα, όταν η δημοσιογράφος του New York Times, Mandy Len Carton αποφάσισε να κάνει βιωματική έρευνα γι’ αυτό το πείραμα. Έχοντας έναν πρόσφατο επώδυνο χωρισμό, αποφάσισε να αφιερωθεί στην επιστήμη, καθώς δεν μπορούσε να ξεπεράσει την προηγούμενη σχέση της. Θεώρησε ότι αυτό το πείραμα ήταν ένας πιο ασφαλής κι ανώδυνος τρόπος να ερωτευτεί ξανά.

Αλλάζοντας λίγο τα δεδομένα, αφού δεν απευθύνθηκε σε κάποιον παντελώς άγνωστο, αλλά σ’ έναν γνωστό και συμφοιτητή της, κανόνισαν ένα ραντεβού σ’ ένα μπαρ και δοκίμασαν την ερωτική αυτή φόρμουλα. Παρότι ο χρόνος της διαδικασίας υπολογίζεται περίπου στα τρία τέταρτα, η ίδια κι ο παρτενέρ της αφιερώθηκαν στο ερωτηματολόγιο 2 ολόκληρες ώρες, ενώ για το επίμονο κοίταγμα στα μάτια βρέθηκαν σε μια γέφυρα, κάνοντας λίγο πιο ρομαντική την ατμόσφαιρα. Στη δική τους περίπτωση, το πείραμα ήταν απόλυτα επιτυχές, αφού εν τέλει ερωτεύτηκαν, αν κι η δημοσιογράφος επεσήμανε πως δε θα έδινε όλα τα εύσημα σ’ αυτό το πείραμα.

Επιπλέον, η Carton ανέφερε πως οι ερωτήσεις είναι τόσο επιμελώς δομημένες που εκμυστηρεύεσαι με μεγάλη ευκολία στο συνομιλητή σου προσωπικά δεδομένα που θα μπορούσες να συζητήσεις μετά από μήνες σε μια σχέση. Απ’ τις ερωτήσεις αυτές ξεχώρισε την 28η, η οποία ζητάει απ’ τον καθένα να πει τρία καλά στοιχεία που βλέπει στον συνομιλητή του, χωρίς ντροπές ή δεύτερες σκέψεις. Οι απαντήσεις τους σ’ αυτήν την ερώτηση θεώρησε πως τους έφερε πιο κοντά. Όσο για το τετράλεπτο βλέμμα μεταξύ τους, εξομολογήθηκε πως ήταν αμήχανο στην αρχή και τους ξέφευγαν γέλια, αλλά μέχρι να τελειώσει ο χρόνος είχαν αφιερωθεί απόλυτα σε αυτό, χωρίς περισπασμούς. Αυτή η διαδικασία ένιωσε πως δημιούργησε την οικειότητα μεταξύ τους.

Μία ακόμη ομάδα ερευνητών ψυχολογίας, ονομαζόμενη SoulPanCake, αποφάσισε να διεξάγει μια έρευνα μόνο στο δεύτερο σκέλος του πειράματος. Το 2015, λοιπόν, συγκέντρωσαν μερικούς εθελοντές, εκ των οποίων δύο ήταν άγνωστοι, δύο βρίσκονταν στο τέταρτο ραντεβού τους, δύο βρίσκονταν σε σχέση ένα χρόνο, δύο βρίσκονταν στο 2ο έτος γάμου κι οι τελευταίο ήταν στο 55ο έτος γάμου. Όλα τα ζευγάρια είχαν μια περίεργη αίσθηση στα πρώτα δευτερόλεπτα, κάτι που άλλαξε στη συνέχεια, όπως συνέβη και στις παραπάνω περιπτώσεις. Για την πρώτη δυάδα ήταν μια πρωτόγνωρη κι ενδιαφέρουσα εμπειρία, που δεν γνωρίζουμε αν εξελίχθηκε σε κάτι περισσότερο. Απ’ τα υπόλοιπα ζευγάρια, πολλοί δήλωσαν πως δεν το είχαν κάνει ποτέ πρωτύτερα, αποτέλεσε μια πολύ απολαυστική διαδικασία που θα επαναλάβουν, καθώς αισθάνθηκαν πως ήρθαν πιο κοντά με τον άνθρωπό τους.

Η τελευταία φορά διεξαγωγής του πειράματος που είναι γνωστή έως τώρα, τοποθετείται στο 2016 και μάλιστα στην Ελλάδα. Συμμετέχοντες ήταν η Μαρία κι ο Γιάννης, οι οποίοι βρέθηκαν μ’ ένα συνεργείο σ’ ενός είδους καφέ-μπαρ-βιβλιοθήκη. Πολύ λίγα και μικρά αποσπάσματα του πειράματος έχουν δοθεί στο κοινό, καθώς η Μαρία ήταν πιο δεκτική κι εύκολη στην έκθεση, λόγω της φύσεως του επαγγέλματός της, σε αντίθεση με τον Γιάννη που υπήρξε πιο μαζεμένος κι επιφυλακτικός. Οι δύο συμβαλλόμενοι, με τη συνοδεία ενός ποτού, ακολούθησαν ακριβώς τη διαδικασία που υπέδειξε ο Arthur Aron και πράγματι αναπτύχθηκε μεταξύ τους οικειότητα κι ερωτική έλξη. Δε γνωστοποιήθηκε αν υπήρξε τελικά κάποια περαιτέρω σύνδεση μεταξύ τους.

Όλες αυτές οι πληροφορίες που λάβαμε εύλογα μας γεννούν πολλά ερωτήματα σχετικά με το πώς ερωτεύεται κάποιος τελικά. Το πείραμα αυτό έρχεται σε κόντρα με όλες τις κλισέ εκφράσεις για το πόσο μοιραίο είναι να ερωτευτεί κανείς. Το αν τελικά είναι αυτό που θα εξασφαλίσει τον έρωτα στη ζωή μας, δεν μπορεί να απαντηθεί με απόλυτη βεβαιότητα. Ωστόσο, το πιο σίγουρο είναι πως αν είμαστε δεκτικοί, με τα βήματα που όρισε ο Arthur Aron ‒τα οποία βρίσκουμε πανεύκολα με μια διαδικτυακή αναζήτηση‒, μπορούμε να αποκτήσουμε οικειότητα κι εμπιστοσύνη με όποιον άνθρωπο επιθυμούμε‧ αρκεί να το επιθυμεί κι εκείνος επίσης. Αυτά είναι τα απαραίτητα συστατικά μιας όμορφης ερωτικής σχέσης. Οπότε, λοιπόν, είναι τόσο τυχαίο να βιώσουμε κάτι τέτοιο; Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν είναι.

https://www.pillowfights.gr/

Αυτοβελίωση

Πρόκειται ουσιαστικά για εκείνη την αρνητική στάση που συστηματικά προβάλει ένα άτομο απέναντι σε κάθε είδους μακροχρόνιας σχέσης.

Η διαδικασία δημιουργίας σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων συνιστά για τους περισσότερους μια γνώριμη και εν πολλοίς καθημερινή κατάσταση. Παρ’ όλ’ αυτά, υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που δεν αντιμετωπίζει τη διαδικασία αυτή με την ίδια ευκολία, ενώ η διαμόρφωση σχέσεων με έντονους συναισθηματικούς δεσμούς προκαλεί στους ανθρώποaυς αυτούς stress, σωρεία ανεπιθύμητων και δυσάρεστων συναισθημάτων, άγχος και συχνά νευρικότητα. Στις περιπτώσεις αυτές, λοιπόν, γίνεται λόγος για τη φοβία ή το άγχος της δέσμευσης. Πριν γίνει αναφορά σε οτιδήποτε άλλον, είναι χρήσιμο να σημειωθεί εδώ ότι, αν και συχνά αναφέρεται το αντίθετο, η φοβία της δέσμευσης εντοπίζεται στους πληθυσμούς και των δύο φύλων και όχι φυσικά κατά αποκλειστικότητα στους άνδρες.

Αναφορικά με τη φοβία καθεαυτήν, πρόκειται ουσιαστικά για εκείνη την αρνητική στάση που συστηματικά προβάλει ένα άτομο απέναντι σε κάθε είδους μακροχρόνιας σχέσης, με τη στάση αυτή να γίνεται περισσότερο αντιληπτή βέβαια στις περιπτώσεις των ερωτικών σχέσεων, όπως για παράδειγμα είναι η άρνηση για την πραγματοποίηση γάμου. Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει ταυτόχρονα και το παρακάτω οξύμωρο: το άτομο που εκδηλώνει την προαναφερθείσα αρνητική – επιφυλακτική στάση απέναντι στη δέσμευση, είναι το ίδιο άτομο που στην πραγματικότητα την ποθεί πολλές φορές. Δηλαδή ο άνθρωπος αυτός, κατά βάθος, επιθυμεί να ενταχθεί σε μια τέτοια σχέση στενού και συναισθηματικού δεσμού.

Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και εκείνοι που εκδηλώνουν φοβία προς τη δέσμευση, προσδοκούν και αναζητούν τις στενές σχέσεις με τον τρόπο τους και την αγάπη που αναπτύσσεται στην ατμόσφαιρα μιας τέτοιας συναναστροφής. Ωστόσο τα πράγματα διαφοροποιούνται, καθώς παρουσιάζουν δυσκολία στο να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο πλαίσιο αυτό και να συνδεθούν επί της ουσίας και όχι επιφανειακά. Τα συναισθήματα που αναπτύσσονται σε μια μακροχρόνια σχέση καταλήγουν να δημιουργούν αμηχανία και άγχος στους ανθρώπους αυτούς, με αποτέλεσμα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να επιχειρούν τον «απεγκλωβισμό» τους από τη σχέση αυτή.

Είναι σημαντικό στο σημείο αυτό να αναφέρουμε, ότι η βαθμιαία εμφάνιση του άγχους δύναται να εκδηλωθεί σε οποιοδήποτε χρονικό στάδιο μιας σχέσης, δηλαδή από την πρώτη φάση της γνωριμίας μέχρι και αρκετούς μήνες αργότερα. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, το παραπάνω σημαίνει ότι δεν είναι όλες οι περιπτώσεις πανομοιότυπες, διότι ορισμένα άτομα ξεκινούν να απομακρύνονται από τη σχέση πριν ακόμα μπουν σε αυτήν, ενώ άλλα άτομα μπορούν και παραμένουν για ικανοποιητικό χρονικό διάστημα στο πλαίσιο της σχέσης πριν ξεκινήσουν να απομακρύνονται.

Μπαίνοντας σε πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του παρόντος φαινομένου, θα έλεγε κανείς ότι γενικότερα προσδιορίζεται στο ότι τα άτομα εκδηλώνουν άγχος και φοβία για τον πρόωρο και αναπάντεχο τερματισμό της σχέσης, για την υποψία ότι ίσως δεν είναι η σχέση που «πρέπει», για μελλοντικές συμπεριφορές που μπορεί να τα πληγώσουν, εξαιτίας παλαιότερων τοξικών σχέσεων, εξαιτίας οικογενειακών εμπειριών από την παιδική ηλικία που έχουν δημιουργήσει τραύματα και, τέλος εξαιτίας κάποιων εξαρτήσεων που δεν έχουν διαχειριστεί λειτουργικά.

Πιο αναλυτικά, τα άτομα που χαρακτηρίζονται από φοβία ή άγχος δέσμευσης συνήθως έχουν ορισμένα βιώματα από την παιδική ηλικία, τα οποία συνδέονται οργανικά με την εκδήλωση της φοβίας αυτής. Δηλαδή, η μη υγιής σχέση με τους γονείς και η έντονη «δεσμευτική» παρουσία τους δημιούργησαν μια ανάγκη αποδέσμευσης και απεγκλωβισμού, με αποτέλεσμα το άτομο να φοβάται ότι, αν δεσμευτεί, θα βιώσει μια παρόμοια κατάσταση. Επίσης, εξαιρετικά σημαντική είναι και η σχέση μεταξύ των ίδιων των γονέων κατά την παιδική ηλικία του ατόμου, καθώς η εμπειρία μιας τοξικής συζυγικής σχέσης και ενός άσχημου διαζυγίου ανάμεσά τους, αφήνει συχνά τραύματα και εντείνει ακόμα περισσότερο την προσπάθεια αποφυγής ενός στενού δεσμού, υπό το φόβο της μελλοντική αποτυχίας και άρα μιας λανθασμένης απόφασης.

Μια ακόμα σκέψη που ταλανίζει τα άτομα με φοβία δέσμευσης, είναι ότι στην περίπτωση που συνάψουν μια σχέση και δεσμευτούν σε εκείνη, υπάρχει πιθανότητα να ‘χάσουν’ μια καλύτερη επιλογή που θα τους παρουσιαστεί. Έτσι, αποφεύγουν να δεσμευτούν, υπό την υποτιθέμενη ελευθερία των επιλογών και τελικά γίνονται συχνά δέσμιοι ενός φαύλου κύκλου που δεν τους επιτρέπει να συνάψουν ουσιαστικές σχέσεις και να συνδεθούν σε βάθος με τους άλλους ανθρώπους. Μεταξύ των παραπάνω, υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων, οι οποίοι αποφεύγουν συστηματικά να δεσμευτούν, διότι θέτουν σε πρώτη προτεραιότητα την καριέρα τους και την προσωπικό τους χρόνο. Συχνά η μερίδα των ανθρώπων αυτών, εκλαμβάνουν τη σχέση ως πλαίσιο που δεν τους επιτρέπει την προσωπική εξέλιξη και επαγγελματική πρόοδο, με αποτέλεσμα να την αποφεύγουν συνειδητά.

Έχει σημειωθεί, ότι συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις τα άτομα με φοβία δέσμευσης να αναζητούν διαρκώς την επιβεβαίωση μέσα από την εναλλαγή συντρόφων και μέσα στις σχέσεις τους να αναπτύσσουν οι ίδιοι τελικά συμπεριφορές (π.χ. απιστία), με σκοπό να αποδείξουν στον εαυτό τους ότι δεν βρίσκονται «φυλακισμένοι».

Με δεδομένα τα όσα υπογραμμίσαμε παραπάνω, είναι χρήσιμο να έχουμε υπόψιν μας ότι, στην περίπτωση που ο σύντροφός μας δυσκολεύεται να δεσμευτεί, χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε με κατανόηση την οποιαδήποτε πηγή φοβίας ή την ανάγκη που προκύπτει από εκείνη. Στις περιπτώσεις αυτές η πίεση προς μια απόφαση λειτουργεί προς το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό και προκαλεί περισσότερη αμηχανία στο άτομο. Συνεπώς, είναι σημαντικό να προσφέρουμε χώρο και χρόνο στον σύντροφό μας, κάτι που χρειάζεται σε κάθε υγιή σχέση ανεξάρτητα από τη φοβία δέσμευσης που μπορεί να δυσκολεύει ένα άτομο.

Ένα άτομο που βιώνει φοβία δέσμευσης δεν είναι καταδικασμένο να ζει σε όλη τη ζωή του έτσι. Μολονότι οι διαβάθμιση ποικίλει από περίπτωση σε περίπτωση, με το χρόνο ένας τέτοιος τρόπος ζωή που συνηθίζεται, εντείνεται έτι περισσότερο και τα άτομα, ακόμα και όταν έχουν τη διάθεση να δουλέψουν πάνω σε αυτό το κομμάτι, δυσκολεύονται πολύ. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ένας ειδικός συμβουλευτικής μέσα από μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση μπορεί να μας βοηθήσει να «ξεκλειδώσουμε» ορισμένα βιώματα της παιδικής μας ηλικίας, να τα αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια και θάρρος και να διαχειριστούμε το παρόν μας λειτουργικά μέσα από όλο το φάσμα συναισθημάτων που προκύπτουν, κατανοώντας ότι μια σχέση χρειάζεται κατανόηση, σεβασμό, φροντίδα και προσοχή.

Η φοβία και το άγχος δέσμευσης μπορούν να αντιμετωπιστούν και να ξεπεραστούν και το άτομο να ζήσει πιο ελεύθερα και να συνάψει ειλικρινείς σχέσεις, οι οποίες να βασίζονται στην επικοινωνία και την ειλικρίνεια του συναισθηματικού μας κόσμου.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Να αποχωρείς με χάρη και να κοιτάς μπροστά, προς τα εκεί όπου θα σου έρθουν τα καλύτερα!
ΥΠΑΤΙΟΣ ΒΑΡΕΛΑΣ

Να αποχωρείς με χάρη και χαρά από εκεί όπου δεν σε θέλουν πια. Και να κοιτάς μπροστά, παραπέρα, προς τα εκεί όπου θα σου έρθουν τα καλύτερα!

Να αποχωρείς με το κεφάλι ψηλά και το χαμόγελο στα χείλη. Με τη βεβαιότητα ότι μετά από αυτό που τελείωσε, κάτι καλύτερο θα έρθει για σένα. Διότι συνήθως αυτό συμβαίνει, απλά εκείνη τη στιγμή ίσως σου είναι πολύ δύσκολο να το πιστέψεις, να το περιμένεις. Και εσύ θα το σιγουρέψεις ότι θα έρθει, με όλα αυτά που θα κάνεις για να αποκτήσεις και να γίνεις αυτό που σου αξίζει.

Να φεύγεις κάνοντας τους άλλους να απορούν πώς είναι δυνατό να χαίρεσαι. Ιδίως όταν εκείνοι σε απομάκρυναν. Είναι η στιγμή της απελευθέρωσής σου από ανθρώπους, περιβάλλοντα, καταστάσεις που δεν ήταν πια για σένα. Που δεν θα σου επέτρεπαν να εξελιχθείς, να πετύχεις, να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα. Που ίσως σε καθυστέρησαν ήδη στην πορεία της ζωής σου και θα σε κρατούσαν πίσω αν έμενες κι άλλο.

Να απομακρύνεσαι με ευγένεια και μιλώντας όμορφα. Κάνει αυτούς που σε συμπαθούν να νιώσουν καλά και αυτούς που σε αντιπαθούν να προβληματιστούν. Και πιο πολύ κάνει εσένα κυρίαρχο της ενέργειάς σου και της συμπεριφοράς σου.

Να αφήνεις πίσω σου με χαρά αυτό που τελείωσε και να βλέπουν όλοι τη χαρά σου. Κι αν φεύγεις από εργασιακό περιβάλλον ή επαγγελματική συνεργασία, να ευχαριστείς και με το παραπάνω αυτούς που σε βοήθησαν και σε υποστήριξαν. Κάτι καλό είδαν σε σένα, κάτι καλό έχουν και αυτοί, κάτι καλό μπορεί να υπάρξει και στο μέλλον αν κρατήσεις επαφή.

Να ευχαριστείς ακόμα και αυτούς που σε δυσκόλεψαν, σε απαξίωσαν, σε εκμεταλλεύτηκαν. Μπορεί να έγιναν η αφορμή και το μέσο για να μάθεις να αντιμετωπίζεις δυσκολίες. Πώς να προστατεύεις περισσότερο τον εαυτό σου. Ή πώς να γίνεις πιο ανθεκτικός, πιο δυνατός. Ή πώς να βελτιωθείς πραγματικά σε κάτι που δεν ήσουν και τόσο καλός. Ή απλά να συνειδητοποιήσεις πώς και τι δεν θέλεις να είσαι!

Να αποχωρείς με ικανοποίηση ακόμα και αν σε εξανάγκασαν σε αυτό, ακόμα και αν δεν το περίμενες, ακόμα και αν σε φέρνει σε μεγάλη δυσκολία συναισθηματικά, πρακτικά, οικονομικά. Όλο αυτό που έγινε τελικά θα σε ωφελήσει, είναι μεγάλη ευκαιρία! Οι περισσότεροι δεν έχουμε πολλές τέτοιες ευκαιρίες ακούσιας αποχώρησης στη ζωή μας. Και συνήθως τις πετάμε από το παράθυρο κολλώντας σε τοξικά συναισθήματα και σκέψεις, σε παράπονα, σε γκρίνιες, σε λαχτάρα για εκδίκηση ή για να βρούμε το δίκιο μας. Σε αντιδράσεις που βγαίνουν από το πληγωμένο παιδάκι μέσα μας που νιώθει πάλι όπως κάποτε ξανά ότι απορρίφθηκε, αδικήθηκε, αγνοήθηκε, προσβλήθηκε ή κακοποιήθηκε.

Κράτα τον θυμό σου και χρησιμοποίησέ τον για κάνεις ό,τι χρειαστεί για να πας εκεί που θέλεις. Αυτός ο θυμός είναι πολύτιμος! Θα σου δώσει αποφασιστικότητα και κινητική ενέργεια. Θα σε βοηθήσει να πετύχεις κάπου αλλού, στο επόμενο βήμα σου. Οι άνθρωποι και η κατάσταση που αφήνεις πίσω δεν ήταν για σένα, αλλιώς θα ήσουν ακόμα εκεί. Τώρα απελευθερώθηκε ο χρόνος σου, η ενέργειά σου, η σκέψη σου για να πας κάπου καλύτερα. Κι αν δεν ξέρεις ή δεν έχεις βρει ακόμα πού, θα το βρεις σύντομα. Αρκεί να κοιτάς μπροστά και όχι πίσω, σε αυτό που τελείωσε!

Βίωσε τη θλίψη σου που προσπαθεί να σε βοηθήσει να αποδεχτείς αυτό που έγινε. Και αν επιμένει και είναι έντονη ίσως σου δείχνει κάτι μεγαλύτερο, κάτι πιο σημαντικό που έχει να κάνει με το ποιος είσαι, πού βρίσκεσαι, σε ποιο κομβικό σημείο της ζωής σου έχεις φτάσει. Αλλά βίωσέ την αφού φύγεις με χάρη, με χαμόγελο, με ευγένεια, με αρχοντιά.

Είσαι άρχοντας και μπορείς να το δείχνεις. Είσαι κυρίαρχος του εαυτού σου και του μέλλοντός σου. Είσαι ελεύθερος για κάτι καλύτερο από αυτό που αφήνεις. Κράτα τα καλά, τις γνωριμίες, τις εμπειρίες, τις γνώσεις, τις νέες δεξιότητες, τα μαθήματα που πήρες. Κοίτα μόνο μπροστά, εκεί όπου θα βρεις αυτό που σου ταιριάζει περισσότερο. Και αν δεν το βλέπεις τώρα, να ξέρεις ότι θα το δεις σύντομα. Όσο πιο σύντομα αφήσεις πίσω σου αυτό που τελείωσε!

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Δεν μπορείς να νιώσεις την αγάπη και την αποδοχή των άλλων αν εσύ ο ίδιος δεν έχεις αυτά τα συναισθήματά για τον εαυτό σου.

ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗ

Να προσέχεις τον εαυτό σου, είναι ο καλύτερος σου φίλος, που αν δεν τον προσέξεις αρκετά μπορεί να γίνει ο χειρότερος εχθρός σου, αυτός που θα σε καταστρέψει. Χρειάζεται να τον προσέχουμε αρκετά, να μην τον ξοδεύουμε σε καταστάσεις και ανθρώπους που δεν του αξίζουν. Οι δικοί μας άνθρωποι πολλές φορές όταν μας αποχαιρετούν μας λένε να προσέχεις, να θυμάσαι ότι αυτές οι δύο λέξεις κρύβουν τόση αγάπη, το πόσο σημαντικός είσαι για τον άλλον. Δεν σου το λένε επειδή δεν προσέχεις αλλά επειδή είσαι πολύ σημαντικός για αυτούς, όπως είναι και αυτοί για εσένα.

Όμως και για εσένα να είσαι σημαντικός, ο εαυτός σου είναι αυτός που θα σου σταθεί όταν οι άλλοι για κάποιο λόγο δεν θα μπορούν ή καλύτερα δεν θα θέλουν, για αυτό να τον υπολογίζεις και να τον προσέχεις. Μην τον αφήνεις εκτεθειμένο σε καταστάσεις και ανθρώπους που δεν του αξίζουν. Να θυμάσαι πόσο σημαντικός είσαι κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει, μοναδικός στο κόσμο αυτό όπως και ο κάθε άνθρωπος. Έχεις πολλά να υλοποιήσεις μέχρι να αφήσεις την τελευταία σου πνοή, ένα χρέος να κάνεις αυτόν τον κόσμο καλύτερο, που γίνεται επιθυμία όταν αγαπάς εσένα και τους γύρω σου.

Όταν κατανοείς ότι είναι σημαντικό να προσφέρεις την αγάπη που έχεις μέσα σου σε εσένα και στους άλλους καταλαβαίνεις την αξία της ζωής. Αυτό να έχεις πάντα στο μυαλό σου, μην αφήνεις τον εαυτό σου να πέφτει σε μονοπάτια μίσους για εσένα και τους άλλους, πάντα να προσπαθείς για το καλύτερο, να είσαι το καλό τους πρότυπο. Πρόσεχε όμως μη μπερδευτείς το καλό πρότυπο δεν είναι αυτό που πετυχαίνει τα πάντα, που είναι καλός σε όλα, σε αυτά που θέλουν οι άλλοι, αλλά σε αυτά που θέλει η ψυχή του να υλοποιήσει, είναι αυτός ο άνθρωπος που αποτυγχάνει και δεν τα παράτα, που πέφτει και σηκώνεται. Η κοινωνία έχει ορίσει πρότυπα συμπεριφοράς που εμείς πρέπει να συμβαδίσουμε με αυτά, όμως δεν σημαίνει ότι είναι πάντα σωστά. Η καλοσύνη, η ειλικρίνεια και η αγάπη στην ζωή σου είναι τρία χαρακτηριστικά που σου είναι αρκετά για να αντιμετωπίσεις αυτόν τον κόσμο όσο σκληρός και να είναι.

Μια από τις ευχές που άκουσα τελευταία από έναν άνθρωπο που μου έχει ιδιαίτερη συμπάθεια είναι υγεία και αγάπη να έχετε στη ζωή σας είναι συντελεστές της ευτυχίας. Πόσο δίκιο έχει αναλογίστηκα το βράδυ πριν κοιμηθώ καθώς σκεφτόμουν αυτήν την φράση. Η υγεία είναι πολύ σημαντική στη ζωή μας τόσο η ψυχική όσο και η σωματική, η αγάπη είναι αυτή που συντελεί στη ψυχική και στην σωματική. Όλοι γνωρίζουμε πως πολλές σωματικές ασθένειες προέρχονται από ψυχικές παθήσεις και αν δεν το ξέρουμε είναι καλό να το γνωρίζουμε και να προσέχουμε την ψυχή μας. Ας μην θεωρούμε ντροπή τα προβλήματα υγείας είτε ψυχικής, είτε σωματικής, δεν είναι σε καμία περίπτωση. Είναι σημαντικό να τα αποδεχτούμε, για να μπορέσουμε να γιατρευτούμε.

Από την άλλη η αγάπη είναι μεγάλο γιατρικό, η αποδοχή που σου προσφέρει ο άλλος, το γεγονός ότι θα σε στηρίξει, θα είναι δίπλα σου, σου δίνει την δύναμη να αντιμετωπίσεις οποίο πρόβλημα υγείας και αν έχεις. Το ίδιο μπορεί να κάνει και ο ίδιος σου εαυτός, για αυτό να του παρέχεις την αγάπη και την αποδοχή που χρειάζεται, να τον προσέχεις για να είναι καλά, μη του πας κόντρα, να του συμπεριφέρεσαι όπως συμπεριφέρεσαι στα άτομα που αγαπάς.

Μην ξεχνάς άλλωστε πως δεν μπορείς να νιώσεις την αγάπη και την αποδοχή των άλλων αν εσύ ο ίδιος δεν έχεις αυτά τα συναισθήματά για τον εαυτό σου. Από εσένα καθορίζονται όλα, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει κάποιον, αν ο άλλος δεν θέλει και συνήθως δεν θέλουμε από εγωισμό ή επειδή πιστεύουμε ότι δεν είμαστε σημαντικοί, πολύ μεγάλο λάθος. Αυτή η ανασφάλεια είναι που μας καθορίζει, που μας κάνει να χάνουμε την πίστη σε εμάς και στους άλλους.

Για αυτό να θυμάσαι αυτή τη φράση: να προσέχεις τον εαυτό σου και τους άλλους από αγάπη όχι από οίκτο, τον οίκτο σου κανείς δεν τον χρειάζεται. Την παραπάνω ευχή να έχεις στο μυαλό σου, να καθορίζει την ζωή σου, να προσπαθείς για την επίτευξη αυτών των δύο, άλλωστε είναι αναγκαία για να αποδείξεις ότι ξέρεις να προσέχεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Και αν καμιά φορά δεν πετύχεις, να προσπαθείς ξανά και ξανά, μην κουράζεσαι και αν κουραστείς κάνε ένα διάλειμμα και συνέχισε, πάντα να συνεχίζεις. Να θυμάσαι πως μέσα από αυτά θα ανταμειφθείς γιατί όπως είπαμε είναι οι συντελεστές της ευτυχίας: Αγάπη και υγεία… Τι σημαντικότερο από αυτά:..

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η υπερανάλυση μπορεί να φανεί κάπου χρήσιμη;

Λαμπρινή Λαδά 
Θα βρεις πολλά άρθρα που μιλάνε στο πώς να σταματήσεις την υπερανάλυση. Γιατί να σκέφτεσαι πολύ; Υπάρχουν όμως κάποιες περιπτώσεις στη ζωή μας που είναι χρήσιμη λίγη παραπάνω σκέψη και το overthinking. Οι αποφάσεις στη ζωή μας είναι αυτές που θα κρίνουν τα επόμενα κεφάλαια του βιβλίου της ζωής μας. Μπορεί να είναι υπερβολικό το να πάμε για καφέ και να καθόμαστε με τις ώρες να προσπαθούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε καφέ και χυμό, ή αν θα στείλουμε μήνυμα ή όχι. Πραγματικά δεν θα κάνει τόσο μεγάλη διαφορά στη ζωή μας αυτή η μικρή απόφαση.

Σε ποιες περιπτώσεις αξίζει το να σκέφτεσαι πολύ

Οικόπεδο θα πάρεις; Ίσως το έχεις ακούσει και εσύ για ανθρώπους που υπεραναλύουν τον κώνωπα. Γιατί να σκέφτεσαι πολύ για κάτι που αύριο δεν θα έχει καμία αξία; Σε ένα χρόνο θα έχει σημασία; Αν όχι μη το βασανίζεις τόσο. Ωστόσο στη ζωή κάποιες αποφάσεις έχουν μεγαλύτερη αξία και κρίνουν πραγματικά το ρου της ζωής σου οπότε σίγουρα αυτές οι περιπτώσεις χρειάζονται περισσότερη σκέψη.

Πόσο βάρος έχει μια απόφαση και γιατί κάποιες φορές μας είναι αδύνατον να επιλέξουμε

Αν θα κάνεις παιδί και πότε: Μια απόφαση που έχει τεράστια σημασία και τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή σου. Αν δεν είσαι αποφασισμένος να βάλεις έναν άλλον άνθρωπο ως προτεραιότητα στη ζωή σου εφ όρου ζωής μην το κάνεις. Το να γίνει κάποιος γονιός είναι κάτι που μπορούν σχεδόν όλοι να το κάνουν, το θέμα είναι η ουσία και ειδικά αν σκεφτείς ότι η ανατροφή σου είναι ικανή να αλλάξει τον κόσμο τότε καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι κάτι που δεν το αποφασίζεις ελαφρά την καρδία.
Να μεταναστευσεις σε άλλη χώρα ή να μετακομίσεις σε άλλη πόλη μόνιμα: Οκ, τι είναι μόνιμο θα μου πεις σε αυτή τη ζωή; Η ζωή είναι πολύ μικρή και εντελώς απρόβλεπτη κάποιες φορές, αφού πράγματα έρχονται στη ζωή μας ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, σαφώς κάποιες φορές υπάρχει και το θέμα του τι προσελκύουμε αλλά η αλλαγή στον τόπο κατοικίας, πόσο μάλλον αν αυτό συνεπάγεται αλλαγή και στη χώρα είναι κάτι που πρέπει να πάρεις το χρόνο σου και να ζυγίσεις όλες τις πιθανές επιλογές.
Να αλλάξεις δουλειά: Η δουλειά είναι ο χώρος στον οποίο περνάμε το 1/3 της ζωής μας. Είναι το μέρος όπου διαθέτουμε χρόνο και ενέργεια και παράγουμε έργο με αντάλλαγμα τον μισθό μας. Αν είσαι σε φάση που ετοιμάζεις στροφή στην καριέρα σου, τότε είναι πολύ οκ να κάτσεις κάτω με χαρτί και μολύβι και να αναλύσεις όλα τα δεδομένα, τα υπέρ και τα κατά, τι σε συμφέρει και που θα σε βγάλει αυτή η επιλογή που θα κάνεις.
Γάμος: Αν ο γάμος σαν θεσμός έχει κάποια αξία για σένα σήμερα. Αν θες να κάνεις οικογένεια και θέλεις να ενωθείς με τα δεσμά του γάμου με τον σύντροφό σου κάνε το συνειδητά και έχοντας υπολογίσει όλα τα δεδομένα. Τα θετικά, τα αρνητικά, υπολόγισε επίσης τη μονογαμικότητα και το πόσο είσαι πρόθυμος να είσαι πιστός σε αυτήν την επιλογή που έκανες. Δεν παντρευόμαστε για να μην είμαστε μόνοι μας αλλά σεβόμενοι τον άνθρωπό μας και εμάς με την επιλογή μας.
Αγορά σπιτιού, οικοπέδου κλπ: Το να αγοράσεις ένα σπίτι ή ένα οικόπεδο είναι μια επένδυση η οποία χρειάζεται χρήματα, πολλά και φυσικά είναι κάτι που αλλάζει τη ζωή σου. Θα αγοράσεις την ιδιοκτησία αυτή και έκτοτε η ζωή σου θα περιστρέφεται γύρω από εκείνη την περιοχή που θα διαλέξεις.
SWOT analysis ή αλλιώς το εργαλείο που θα σε φέρει πιο κοντά στον επιτυχημένο εαυτό σου

Μικρά tips που θα σε βοηθήσουν να μην καείς
Δώσε συγκεκριμένο χρόνο στον εαυτό σου για να πάρεις τη απόφαση.
Πάρε χαρτί και μολύβι και υπολόγισε όλα τα δεδομένα που έχεις κάθε φορά στα χέρια σου. Μην κάθεσαι σε σκέφτεσαι χωρίς δομή, την ώρα που πας να ξαπλώσεις, την ώρα που κάνεις μπάνιο, την ώρα που οδηγείς. Μην αφήνεις τη σκέψη σου να τρέχει και να σε παρασύρει. Θέλουμε το brainstorming να έχει ένα αποτέλεσμα και να σου δίνει λογικά συμπεράσματα που θα σε βοηθήσουν να πάρεις τη απόφαση που θες.
Να ρωτάς πάντα τον εαυτό σου: «Αυτή η απόφαση που θα πάρω με βοηθάει να γίνω ο άνθρωπος που θέλω να γίνω»;
Όλα είναι προσωρινά και εφήμερα! Απόλαυσε το ταξίδι

https://ipop.gr/

Αυτοβελίωση

Πολλοί από μας έχουμε συσχετίσει το να ‘διαβάζεις’ το μυαλό κάποιου με ένα είδος μηχανισμού ελέγχου. Αν μπορείς να ξέρεις την επόμενη κίνησή τους, μπορείς να τους χειραγωγήσεις ή να προβλέψεις τις επόμενες ενέργειες τους.

Στην πραγματικότητα, το να ‘διαβάζεις’ το μυαλό κάποιου μπορεί να είναι πιο πρακτικό και προσωπικό. Το να μπορείς να ‘διαβάζεις’ το μυαλό κάποιου, σου επιτρέπει να είσαι εκεί όταν σε χρειάζεται, να κατανοήσεις την θέση του και να συνδεθείς μαζί του σε ένα βαθύτερο επίπεδο.

1) Η γλώσσα του σώματος
Η γλώσσα του σώματος είναι μια ένδειξη του τι ο άλλος σκέφτεται. Αν το μέτωπό τους είναι ζαρωμένο, έχουν άγχος. Πώς κάθονται ή στέκονται; Πώς είναι η στάση του σώματος;

Στη φύση, όταν τα πρωτεύοντα θηλαστικά θέλουν να δείξουν την δύναμή τους, ανοίγουν διάπλατα τα χέρια τους με τους ώμους εκτεταμένους. Τεντώνονται και χτυπάνε το στήθος τους. Αυτό που κάνουν στην ουσία είναι να ρίχνουν τα επίπεδα της κορτιζόλης (της ορμόνης του άγχους) κι έτσι μειώνουν την ανησυχία τους. Παρομοίως όταν καμπουριάζεις νευρικά, τα επίπεδα της κορτιζόλης αυξάνονται.

Όταν τα επίπεδα της κορτιζόλης αυξάνονται, η στέρηση ύπνου, η απόκτηση λίπους και ένα σωρό άλλα θέματα προκύπτουν.

2) Παρακολούθησε την αναπνοή τους
Πώς αναπνέουν; Αν κάποιος αναπνέει από την βάση της σπονδυλικής τους στήλης, σημαίνει ότι είναι ήρεμος. Αν η αναπνοή του είναι ρηχή, είναι σφιγμένος. Αν θέλεις να καταλάβεις την εσωτερική κατάσταση κάποιου, παρατήρησε την αναπνοή του.

Αν η αναπνοή τους είναι ασταθής, είναι νευρικοί που μπορεί να σημαίνει ότι δεν θέλουν κάτι να μάθεις. Μπορεί να ντρέπονται, να έχουν άγχος ή να σου κρύβουν κάτι. Αν κάποιος έχει ήρεμη αναπνοή σημαίνει ότι η εσωτερική του κατάσταση είναι γαλήνια και είναι ειλικρινής.

3) Διάβασε τα μάτια τους
Τα μάτια μπορούν να να σου αποκαλύψουν πολλά. Η κόρη του ματιού λένε ότι είναι η πύλη του μυαλού. Μελέτες έχουν δείξει ότι όταν κάποιος σκέφτεται έντονα, η κόρη του ματιού διαστέλλεται. Όταν το μυαλό υπερφορτώνεται, η κόρη περιστέλλεται.

Επίσης, η κόρη μεγαλώνει όταν γνωρίζεις κάποιον για πρώτη φορά. Αν μεγαλώσει και μετά μικρύνει, σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρεται για σένα. Αν παραμείνει διευρυμένη σημαίνει ότι είναι ενθουσιασμένος μαζί σου.

4) Άκου τον τόνο της φωνής τους. Όχι τις λέξεις, τον τόνο
Ο τόνος της φωνής μπορεί επίσης να σου πει πολλά. Η ταχύτητα της φωνής κάποιου. Αργή σημαίνει ήρεμη, η γρήγορη είναι νευρική. Οι λέξεις δεν είναι σημαντικές, όσο η ενέργεια πίσω από τις λέξεις. Αυτό δεν χρειάζεται καν να το εξηγήσω αφού όλοι ξέρουμε τι συγκεκριμένοι τόνοι σημαίνουν. Απλά κάποιες φορές θα πρέπει να ακούσουμε προσεχτικά για να πάρουμε απαντήσεις.


Ο τόνος της φωνής μπορεί επίσης να σου πει πολλά. Η ταχύτητα της φωνής κάποιου. Αργή σημαίνει ήρεμη, η γρήγορη είναι νευρική. Οι λέξεις δεν είναι σημαντικές, όσο η ενέργεια πίσω από τις λέξεις. Αυτό δεν χρειάζεται καν να το εξηγήσω αφού όλοι ξέρουμε τι συγκεκριμένοι τόνοι σημαίνουν. Απλά κάποιες φορές θα πρέπει να ακούσουμε προσεχτικά για να πάρουμε απαντήσεις.

5) Πέρασε χρόνο μαζί τους
Αν θέλεις να γνωρίσεις κάποιον, πέρνα χρόνο μαζί του. Κάνε παρέα για ένα απόγευμα και θα μάθεις πολλά. Κάνε παρέα για μια βδομάδα, ένα μήνα ή χρόνο και μπορεί να καταλήξετε να αλληλοδιαβάζετε τις σκέψεις σας.

Όταν περνάς χρόνο με κάποιον, γίνεται προφανής, έτσι γνωρίζεις πώς αντιδράει σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Ό,τι συναίσθημα κι αν έχει, νευρικότητα, τόλμη, ευτυχία ή δυστυχία δεν είναι δύσκολο να το διακρίνεις αν γνωρίζεις τον άλλον καλά.

Αυτός είναι ο λόγος που εκπλήσσομαι κάθε φορά που κάποιος γονιός υποστηρίζει ότι δεν κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το παιδί του, όταν το παιδί του κάνει κάτι ‘λάθος’. Αυτό είναι συνήθως μια ένδειξη ότι ο γονιός δεν πέρναγε αρκετή ώρα με το παιδί του. Αν πέρναγε χρόνο με το παιδί του, δεν θα χρειαζότανε καμία λέξη για να καταλάβει ότι κάτι πάει στραβά.

6) Βεβαιώσου ότι δεν τροφοδοτείς το μυαλό τους με την ενέργειά σου
Όλα εξαρτώνται από εσένα. Αν προσεγγίσεις μια κατάσταση νευρικά, ο φίλος σου θα αντανακλάσει την ένταση. Προσεγγίζοντας μια κατάσταση με ήρεμη διάθεση, μας βοηθάει στο να αφομοιώσουμε την ενέργεια του και να τον κατανοήσουμε καλύτερα.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι όλοι έχουμε την ικανότητα να ρωτήσουμε κάποιον πώς νιώθει. Πέρα από την τυπική ερώτηση ευγενείας- που απαντιέται πάντα με την λέξη ‘καλά’, μπορούμε να πάμε λίγο παραπέρα. Μπορούμε να προσπαθήσουμε να διαβάσουμε το μυαλό τους και να τους ρωτήσουμε και κάτι ακόμα όπως ‘Φαίνεσαι χαλαρός και σε καλή διάθεση…;’ Τέτοιες παρατηρήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε αληθινούς διαλόγους, αντί το σύνηθες χαζολόγημα.

Σαν μια πρακτική άσκηση, αν κάποιος σε ρωτήσει ‘τι κάνεις’, νιώσε ελεύθερος να προσφέρεις μια αληθινή απάντηση. Σταμάτα και εξέτασε τα συναισθήματά σου για λίγα δευτερόλεπτα και μετά πες τους. Η αυτοεπίγνωση είναι αποφασιστικής σημασίας όταν θέλεις να γνωρίζεις τους ανθρώπους γύρω σου.

Spirit Science & Metaphysics , spiritscience.gr

https://www.awakengr.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.