Ιουλίου 03, 2022

Αυτοβελίωση

Οι άνθρωποι με πάθη είναι πάντα πιο ενδιαφέροντες

 

Ευαγγελία Τόλη

Πάθη, έξεις, εθισμός: Λέξεις που άλλους τους έλκουν κι άλλους τους απωθούν. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι για τους οποίους κάποιες αυταπόδεικτα βλαβερές συνήθειες γίνονται η εύκολη αγχολυτική λύση-καταφύγιο τα προβλήματά τους. Πριν όμως ρίξουμε το βλέμμα στην κορυφή του παγόβουνου και κρίνουμε όσα εκεί είναι ορατά, ας κάνουμε μια προσπάθεια να δούμε και τι συμβαίνει στις παρυφές του.

Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε ότι όσο κι αν κάποιες λέξεις χρησιμοποιούνται ως συνώνυμες έχουν και κάποιες ουσιαστικές διαφορές. Πιο συγκεκριμένα, ο εθισμός περιλαμβάνει την επιθυμία για μια συγκεκριμένη ουσία, χωρίς να μπορεί να ελεγχθεί η χρήση της, παρά τα αρνητικά προβλήματα που είναι γνωστό ότι δημιουργεί. Η εξάρτηση είναι μια ορολογία που καταδεικνύει άτομα που έχουν αιτιώδη σχέση με μια ουσία κι από την επαναλαμβανόμενη χρήση της αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα όπως: απόσυρση από άλλα ενδιαφέροντα -ίσως και την κοινωνική ζωή- απώλεια ελέγχου για τη χρήση, ανησυχία μέχρι να εξασφαλίσουν τη χρήση, αδιαφορία για άλλες δραστηριότητες. Για κατάχρηση χρεώνονται τ’ άτομα, όταν χρησιμοποιούν υπερβολικά μια ουσία σε τακτική βάση παρά τις αρνητικές τις συνέπειες, αλλά δεν εμφανίζουν σημάδια εξάρτησης απ’ αυτήν.

Στην προσπάθεια να εξηγηθούν τα αίτια των εξαρτήσεων, οι οποίες μεταβάλλονται μέσα στην κοινωνική, καταναλωτική και τεχνολογική συνάφεια των κοινωνιών μας, αφού π.χ. πριν από μερικά χρόνια δε θα μιλούσαμε για εξάρτηση από το διαδίκτυο, εκπονούνται διάφορες έρευνες. Και πάλι αναρωτιέται κανείς αν μπορεί μία έρευνα, μια μελέτη περίπτωσης να αναδείξει όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτών των ανθρώπων οι οποίοι έχουν καταφύγιο έναν εθισμό. Σίγουρα θα διαπιστώσει ότι δεν είναι απλές περιπτώσεις, κάτι τους διαφοροποιεί, ενώ έχουν πλούσιο συναισθηματικό κόσμο κι ας φαίνεται να έχουν κατανικηθεί.

Το πάθος που τους ελέγχει είναι κι ο χάρτης του ψυχικού τους κόσμου. Το σίγουρο είναι ότι θα διακρίνεις ευαισθησία, αμφισβήτηση στα στερεότυπα, θυμό, σύγχυση, καταπίεση, ανωριμότητα κάποιες φορές, αδυναμία επιβολής, χαμηλή αυταξία, κραυγή για προσοχή, για φροντίδα, γι’ αγάπη, συναισθηματική πείνα η οποία δεν είναι και σίγουρο ότι πλέον πιστεύει ο ίδιος ότι μπορεί να ικανοποιηθεί, ίσως και μια καταραμένα αυξημένη συναισθηματική ευφυΐα που δεν μπορεί να τιθασευτεί από κοινωνικούς κανόνες. Δεν μπορεί να μπει σε καλούπια επιβίωσης, ή success stories τύπου American Dream.

Είναι μια δήλωση: «κάνω επαναστατική πράξη την απόκλισή μου, χαλάω τη μαγειρεμένη μανέστρα που θέλουν να με ταΐσουν για το καλό μου.» Το καλό όμως του καθενός ποιος το ξέρει τελικά; Συσσωρευμένα αθεράπευτα τραύματα, επανάσταση με αποστολή αυτοκτονίας κι έντονη ενοχικότητα που όσο επικρίνεται αυτός που επέτρεψε τον εθισμό του, τόσο βουλιάζει σ’ αυτόν. Και στην τελική, ποιος έχει το δικαίωμα να γίνει θεραπευτής του άλλου, αν ο ίδιος δε θέλει να θεραπευτεί; Μήπως οι ίδιοι έγιναν σωτήρες ιφιγενειακά θυσιαζόμενοι για άλλους; Μήπως ο σωτήρας είναι η πηγή του προβλήματος κι όχι η λύση;

Το θέμα δεν είναι να καταστέλλει κανείς το σύμπτωμα αλλά τον πυρήνα που το πυροδοτεί. Μπορεί λοιπόν οι άνθρωποι με πάθη να είναι αυτοκαταστροφικοί, αλλά σίγουρα έχουν έναν πολύ ενδιαφέροντα ψυχικό κόσμο. Κι αν υπάρχει πιθανότητα να κινητοποιηθούν οι ίδιοι για την αποκοπή της βλαβερής τους συνήθειας θα είναι μια επιλογή που οι ίδιοι πρέπει να κάνουν για τον εαυτό τους.

 

Συντάκτης: Ευαγγελία Τόλη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

Αυτοβελίωση

Η απλή συνήθεια που προσθέτει 4 χρόνια στη ζωή – και είναι κάτι που μαθαίνεται
Ρούλα Τσουλέα

Έναν πολύ καλό λόγο για να βλέπουμε πάντοτε μισογεμάτο το ποτήρι της ζωής και όχι μισοάδειο, και να πιστεύουμε πως θα έρθει τελικά η καλύτερη μέρα, βρήκαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και άλλα ερευνητικά κέντρα των ΗΠΑ.
Σε μεγάλη μελέτη που πραγματοποίησαν ανακάλυψαν πως η αισιοδοξία μπορεί να προσθέσει χρόνια στη ζωή μας. Αυξάνει επίσης τις πιθανότητες να ζήσουμε μέχρι τα 90 μας χρόνια ή και περισσότερο ακόμα.

Πώς μπορεί η αισιοδοξία να σχετίζεται με τη μακροζωία; Αυτό παραμένει ασαφές, δεδομένου ότι η μελέτη έδειξε πως λιγότερο από το ένα τέταρτο της δύναμής της οφείλεται στην υιοθέτηση υγιεινών συνηθειών όπως:

Η καλή ποιότητας της τροφής
Η συστηματική φυσική δραστηριότητα
Η αποφυγή του καπνίσματος και της παχυσαρκίας
Η μετρημένη κατανάλωση αλκοόλ.
Η αισιοδοξία είναι η θετική στάση που έχουν πολλοί άνθρωποι απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, μην αφήνοντάς τες να τους καταρρακώσουν, λένε οι ειδικοί. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ζουν σε ένα ροζ συννεφάκι, αγνοώντας τα προβλήματα που υπάρχουν. Όταν, όμως, έρχονται αντιμέτωποι με αυτά, συνήθως τα βλέπουν ως κάτι παροδικό. Συχνά, δε, αναζητούν ακόμα και κάτι θετικό μέσα τους.

Επιπλέον, δεν πιστεύουν πως οι αναποδιές της ζωής οφείλονται σε κάποιο δικό τους μειονέκτημα, αλλά σε παράγοντες που μπορούν να τροποποιηθούν ώστε την επόμενη φορά να συμβεί κάτι καλό.

Με αυτή τη στάση ζωής αποφεύγουν αρνητικές εκβάσεις, όπως η απελπισία, η μελαγχολία και η κατάθλιψη, που είναι συνήθεις εχθροί όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στη ζωή μας.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει πως η αισιοδοξία κάνει καλό στην υγεία. Μεταξύ άλλων έχει σχετιστεί με:

Καλύτερη καρδιαγγειακή λειτουργία
Ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα
Καλύτερη πνευμονική λειτουργία
Μειωμένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου
Η νέα μελέτη
Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην ιατρική επιθεώρηση Journal of the American Geriatrics Society. Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από 159.255 μετεμμηνοπαυσικές γυναίκες, τις οποίες παρακολούθησαν επί 26 χρόνια κατά μέσον όρο.

Όσες από αυτές ήσαν πιο αισιόδοξες, είχαν 10% περισσότερες πιθανότητες να φτάσουν μέχρι την ηλικία των 90 ετών. Το συνολικό προσδόκιμο επιβίωσής τους, εξ άλλου, ήταν κατά 5,4% υψηλότερο απ’ ό,τι των απαισιόδοξων συνομηλίκων τους.

Δεδομένου ότι στις ΗΠΑ το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των γυναικών είναι τα 80 έτη, η αύξηση αυτή σημαίνει ότι η αισιοδοξία αύξανε κατά μέσον όρο περισσότερο από 4 χρόνια τη διάρκεια της ζωής τους.

Όλοι μπορούμε να γίνουμε αισιόδοξοι
Τα καλά νέα είναι πως η αισιοδοξία δεν είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό. Μελέτες σε διδύμους έχουν δείξει πως τα γονίδιά μας την καθορίζουν μόνο σε ποσοστό 25%. Το υπόλοιπο 75% είναι κάτι που μπορούμε να μάθουμε στη διάρκεια της ζωής μας.

Αρχίστε κάνοντας θετικά όνειρα για το μέλλον. Να σκέφτεστε λ.χ. καθημερινά ότι καταφέρατε να επιτύχετε κάποιον σημαντικό στόχο σας και λύσατε ένα σοβαρό πρόβλημά σας.

Αφιερώστε επίσης 15 λεπτά για να καταγράψετε ό,τι καλό έχετε καταφέρει έως τώρα στη ζωή σας και αναλογιστείτε για 5 λεπτά τον αντίκτυπό του. Αν το κάνετε αυτό καθημερινά, θα βελτιώσετε σημαντικά τα θετικά σας συναισθήματα, λένε οι ειδικοί.

Να αρχίσετε επίσης να κρατάτε καθημερινό ημερολόγιο με κάθε τι θετικό που σας συμβαίνει κάθε μέρα. Να καταγράφετε επίσης κάθε τι για το οποίο νιώθετε ευγνωμοσύνη. Έτσι, θα εστιάζετε καθημερινά στις μικρές χαρές της ζωής και σταδιακά θα αλλάξει η στάση σας απέναντί της.

Το κλειδί είναι να κάνετε καθημερινά αυτές τις ασκήσεις, διότι η «προπόνηση» για την αισιοδοξία είναι εξίσου απαιτητική με εκείνη για καλή φυσική κατάσταση, τονίζουν οι ειδικοί.
Φωτογραφία: iStock

https://www.iatropedia.gr/

Αυτοβελίωση

Η επιθυμία, αν τιθασευτεί, μπορεί να αποτελέσει μία θετική δύναμη.


Η επιθυμία είναι ένα κομβικό σημείο. Δεν είμαστε τίποτα χωρίς αυτήν. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές μορφές επιθυμίας, πέρα από τη σεξουαλική.

Οι επιθυμίες μάς αποκαλύπτουν τι θέλουμε και τι επιδιώκουμε περισσότερο. Μας οδηγούν στην κατεύθυνση αυτού που ποθούμε αλλά που ακόμα δεν έχουμε αποκτήσει. Μπορούν να οδηγήσουν σε συνεχή δυσαρέσκεια και απογοήτευση ή να μας παρακινήσουν σε εποικοδομητική δράση. Το να αποκτήσει κάποιος αυτό που επιθυμεί και να εθιστεί σε αυτό είναι εξίσου επικίνδυνο με το να μην αποκτήσει αυτό που επιθυμεί και να του καταστεί εμμονή.

Η διαδικασία του πόθου και της συνεχούς δυσαρέσκειας είναι πολύ οικεία στο βουδισμό: στην πραγματικότητα, θεωρείται το θεμέλιο για όλο μας τον πόνο. Η βουδιστική λύση στο πρόβλημα είναι να απαλλαχθούμε από την επιθυμία, κάτι που δε διαφέρει και πολύ από τη λύση που πρότειναν πολλοί φιλόσοφοι της ελληνιστικής περιόδου, οι οποίοι συχνά αναζητούσαν τρόπους να καταπνίξουν ή να ελαχιστοποιήσουν τις επιθυμίες τους (Nussbaum, 1994).


Η επιθυμία, αν τιθασευτεί, μπορεί να αποτελέσει μία θετική δύναμη. Η επιθυμία για εξουσία, κατά τον Nietzsche, σχετίζεται κυρίως με την επιθυμία και την πρόθεση κάποιου να την ασκήσει. Ο Sartre είδε την επιθυμία ως το αντιστάθμισμα στη θεμελιώδη μηδαμινότητα των ανθρώπων. Η ύπαρξη της επιθυμίας ως ανθρώπινου δεδομένου αρκεί για να αποδείξει ότι η ανθρώπινη πραγματικότητα αποτελεί μία έλλειψη. (Sartre, 1943/1956:87)

Το να δουλεύει κανείς με την επιθυμία δε σημαίνει ότι προσπαθεί να την εξαλείψει ή να την ελέγξει, αλλά περισσότερο να την αντιμετωπίσει ως μία προτροπή για δράση. Το να καθοδηγούμαστε από τις επιθυμίες μας είναι σα να οδεύουμε προς το πουθενά. Το να εξαλείφουμε τις επιθυμίες μας είναι σα να αποθαρρύνουμε το πνεύμα μας.

Το να μαθαίνουμε να κυριαρχούμε στη δύναμη των επιθυμιών μας σημαίνει να εναρμονιζόμαστε με τη ζωή.

Emmy van Deurzen, Η Ψυχοθεραπεία και η Αναζήτηση της Ευτυχίας, Εκδ. Κοντύλι

Πηγή: doctv.gr

thessalonikiartsandculture.gr

Αυτοβελίωση

Όχι, όταν χαλαρώνεις δεν τεμπελιάζεις! Είναι απαραίτητο για να συνεχίσεις! Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε την οπτική μας στο θέμα «ξεκούραση».

Ζούμε σε μια περίοδο που όλα τρέχουν! Δουλειά, σπίτι, φίλοι και άπειρες υποχρεώσεις μπορεί να μη σε αφήνουν να πάρεις ανάσα δημιουργώντας σου ταυτόχρονα την εντύπωση πως πρέπει να τις διεκπεραιώσεις όλες ανεξάρτητα από την ψυχολογία σου ή την κούρασή σου. Όμως, το να «σε βάλεις» προτεραιότητα δεν σημαίνει ότι είσαι εγωίστρια ή τεμπέλα, αντίθετα δείχνει γενναιότητα!

Συνήθως λέμε ότι κάποιος είναι γενναίος αν αποφασίσει να πάει για skydiving ή αν ανέβει ένα rollercoaster ή τέλος πάντων το οτιδήποτε σε κάνει να βγαίνεις από την καθημερινότητά σου και είναι εξτρίμ. Φυσικά δεν αναφέρομαι στη γενναιότητα που επιδεικνύει κάποιος στην αρρώστια- αυτό είναι άλλο θέμα! Πολλοί άνθρωποι όταν δεν κάνουν τίποτα αισθάνονται τρομερές τύψεις και άχρηστοι. Μήπως είναι ώρα να αγκαλιάσουμε την ανάγκη μας για ξεκούραση;

Νομίζω πως ναι! Η αλήθεια είναι πως εξισώνουμε το να μην κάνουμε τίποτα με την τεμπελιά και παραγκωνίζουμε τη σημασία που έχει η ανάπαυση στη ζωή μας. Φυσικά, από μικροί έχουμε συνηθίσει σε σκληρούς ρυθμούς και γεμίζουμε τη μέρα μας με υποχρεώσεις. Γεμίζουμε τα απογεύματα των παιδιών με πολλές και καθημερινές δραστηριότητες χωρίς να τους μαθαίνουμε τη σημασία του να χαλαρώνεις χωρίς να κάνεις τίποτα. Αυτό χαράζεται στο υποσυνείδητό μας, η ξεκούραση συνδέεται με την τεμπελιά και η αδράνεια φέρνει τύψεις!

thenotebook.gr

https://elle.gr/

Αυτοβελίωση

Οι ευεργετικές ιδιότητες που έχει ο αλτρουισμός και η προσφορά στην υγεία και το προσδόκιμο ζωής μας

Πόσες φορές δεν ανυπομονούμε να δώσουμε το δώρο που έχουμε επιλέξει σε κάποιον δικό μας πρόσωπο, απλά και μόνο για να δούμε πως θα αντιδράσει όταν το ανοίξει; Έχουμε όμως σκεφτεί ποτέ αν το να προσφέρουμε δώρα είναι μέρος κάποιου κανόνα, κοινωνική προσδοκία ή αν παρακινεί κάτι άλλο; Ασχέτως, όμως του κινήτρου ή του κόστους του δώρου το να δωρίζουμε είναι μία αλτρουιστική πράξη που μας κατακλύζει από θετικά συναισθήματα. Μια πράξη που μας φέρνει σε σύνδεση με την παιδικότητά μας και ενδεχομένως να ανασύρει όμορφες αναμνήσεις από το υποσυνείδητό μας.

Τι είναι ο αλτρουισμός;
Ο αλτρουισμός είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την πράξη κατά την οποία οι ανάγκες των άλλων τοποθετούνται πάνω από τις δικές μας. Είναι το να δίνουμε ή να κάνουμε πράγματα για τον άλλο χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα.

Το «εγωιστικό» γονίδιο
Είναι πολύ συναρπαστικό το γεγονός ότι οι επιστήμονες έχουν συνδέσει τον αλτρουισμό με το λεγόμενο εγωιστικό γονίδιο. Τι είναι αυτό; Είναι ένα «πρωτόγονο» γονίδιο με το οποίο οι άνθρωποι, μέσω των ανιδιοτελών τους πράξεων, προσπαθούσαν να διασφαλίσουν την γενετική τους επιβίωση και την συνέχιση του ανθρώπινου είδους. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερναν να προστατέψουν την γενετική τους «κληρονομιά». Γιατί όμως οι ανιδιοτελείς μας πράξεις «βγαίνουν» και εκτός του οικογενειακού μας περιβάλλοντος; Απλούστατα γιατί οι άνθρωποι του «τότε» κέρδιζαν με αυτόν τον αλτρουιστικό τρόπο την εύνοια και των άλλων μελών της «αγέλης», τα οποία με την σειρά τους, τους προστάτευαν!

Τα μεγαλύτερα δώρα
Με την εξέλιξη των επιστημών και ιδιαιτέρως της νευρολογίας οι επιδράσεις των αλτρουιστικών αυτών πράξεων έχουν «φωτιστεί». Χρησιμοποιώντας την απεικόνιση του μαγνητικού τομογράφου (MRI) διαπιστώθηκε ότι οι πράξεις αυτές «επανασυνδέουν» τον εγκέφαλο αφού δημιουργούν νέους νευρώνες. Παρόλα αυτά τα οφέλη του να κάνουμε δώρα επεκτείνονται και αλλού:

Γιατί η προσφορά μας δίνει ευχαρίστηση;
Μια ανιδιοτελής πράξη ενεργοποιεί μηχανισμούς του εγκεφάλου μας οι οποίοι, με την σειρά τους, φαίνεται να ενισχύουν την παραγωγή ντοπαμίνης, σεροτονίνης, ωκυτοκίνης και των ενδορφινών. Συστατικά τα οποία είναι αναπόσπαστο μέρος του συναισθήματος της ευτυχίας και τα οποία μπορούν να παραχθούν ακόμα και αν φάμε κάποιο γλυκό. Γιατί όμως να επιλέξουμε να κάνουμε κάποιο δώρο από το να φάμε ένα μπολάκι παγωτό; Απλούστατα το αίσθημα ευτυχίας στην περίπτωση ανιδιοτελών πράξεων είναι αρκετά μεγαλύτερο σε διάρκεια. Επιπλέον το αίσθημα αυτό επαναλαμβάνεται κάθε φορά που ανακαλούμε στην μνήμη μας την πράξη αυτή.

Ένα «δώρο» ζωής
Έρευνες δείχνουν ότι ο αλτρουισμός μπορεί να αυξήσει σημαντικά το προσδόκιμο ζωής αλλά και την ποιότητά της. Πως όμως είναι δυνατόν να συμβεί αυτό; Οφείλεται κυρίως σε δύο λόγους. Καταρχάς αντιστρέφεται η επίδραση της κορτιζόλης, ορμόνης που σχετίζεται με το στρες. Έτσι μειώνεται, σε μεγάλο βαθμό, το άγχος το οποίο συμβάλει και στην μείωση τους ανοσοποιητικού. Αυτό, λοιπόν, μπορεί να οδηγήσει στην «θωράκιση» του οργανισμού με αποτέλεσμα να μην αρρωσταίνουμε τόσο εύκολα. Επίσης η καλοσύνη και η γενναιοδωρία φαίνεται να έχουν αναλγητική δράση, με τους αλτρουιστές να βιώνουν σημαντικά λιγότερο σωματικό πόνο σε σχέση με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

«Κλειδί» της ευτυχίας
Το να δωρίζουμε, να εμπλεκόμαστε τακτικά σε πράξεις καλοσύνης ή το να είμαστε στην υπηρεσία των συνανθρώπων μας ενισχύει την αυτοεκτίμησή μας και βοηθάει σημαντικά στο να αισθανόμαστε ότι η ζωή μας έχει νόημα. Βρίσκουμε, λοιπόν, έτσι τον ακρογωνιαίο λίθο της ευτυχίας και ξεκινάμε μια συνεχή «ροή» θετικής ενέργειας.

https://www.vita.gr/

Αυτοβελίωση

Μέσα από τις σκέψεις και τις πράξεις μας, μπορούμε να επιλέξουμε να απλοποιούμε τη ζωή μας.
Πώς να ζήσετε απλά σε έναν πολύπλοκο κόσμο

Ο κόσμος που εμείς οι άνθρωποι έχουμε δημιουργήσει και ζούμε πια είναι απίστευτα πολύπλοκος και αυτό αντανακλάται στον τρόπο που ζούμε. Αναλογιστείτε πώς ζουν οι περισσότεροι: κάθε μέρα που περνά μάχονται ο ένας εναντίον του άλλου, είναι συνεχώς απασχολημένοι με πράγματα που τελικά μισούν να κάνουν, η προσοχή τους αποσπάται συνεχώς από επιφανειακά ζητήματα και ο νους τους είναι γεμάτος από μια ατελείωτη ροή αντικρουόμενων μεταξύ τους σκέψεων -με λίγα λόγια, η καρδιά και η ψυχή τους παρασύρονται στη δίνη αυτού που αποκαλούμε «σύγχρονος τρόπος ζωής».

Εμείς κατοικώντας στον ίδιο περίπλοκο κόσμο, είναι αδύνατο να μην επηρεαστούμε από αυτόν. Όμως, μέσα από τις σκέψεις, τις πράξεις και τις στάσεις μας, μπορούμε να επιλέξουμε να απλοποιούμε τη ζωή μας και να αποδεσμευτούμε από τους χαοτικούς τρόπους του, όπως επίσης μπορούμε να εμπνεύσουμε τους γύρω μας να κάνουν το ίδιο. Αν θα θέλατε να μάθετε να ζείτε απλούστερα, ώστε να καταφέρετε να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας, αλλά δεν γνωρίζετε το πώς, οι ακόλουθες συμβουλές μπορεί να σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες.

Πώς να ζήσετε πιο απλά
Τακτοποιήστε τον εργασιακό και προσωπικό σας χώρο
Μειώστε την ποσότητα των ασήμαντων πραγμάτων, που έχετε συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια, και θα δείτε ότι αυτό θα μειώσει τα επίπεδα του στρες σας και θα διατηρήσει τη ζωή σας σε απλά επίπεδα. Ζώντας μέσα σε ένα μινιμαλιστικό περιβάλλον, θα έχετε τη δυνατότητα να συγκεντρωθείτε σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς και δεν θα παρασύρεστε εύκολα από συνεχείς περισπασμούς. Επιπλέον, δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε για όλα εκείνα τα πράγματα, τα οποία ουσιαστικά δεν χρειάζεστε και έτσι τίποτα δεν θα εμποδίζει το δρόμο σας προς την ευτυχία.

Περιορίστε τη χρήση των μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης
Οι περισσότεροι ξοδεύουμε ένα μεγάλο μέρος της μέρας μας χαζεύοντας στο ίντερνετ ή στην τηλεόραση. Ύστερα, παραπονιόμαστε για το ότι η μέρα είναι μικρή, η ζωή σύντομη και αναρωτιόμαστε γιατί δεν μπορούμε να βρούμε σε τίποτα χαρά. Αν και τα μέσα δικτύωσης και ενημέρωσης αποδεικνύονται χρήσιμα αν χρησιμοποιηθούν με μέτρο, μπορεί επίσης να μετατραπούν σε σκληρούς τυράννους, αν εθιστούμε σε αυτά και απομακρυνθούμε από τον πραγματικό κόσμο και τις δυνατότητες που αυτός μας δίνει.

Ξεφορτωθείτε τα περιττά έξοδα
Παγιδευμένοι στα δίχτυα του καταναλωτισμού, επιλέγουμε συχνά να ξοδέψουμε το μισθό μας, αγοράζοντας πράγματα που δεν χρειαζόμαστε και τα οποία μπορούν μόνο να περιπλέξουν κι άλλο τη ζωή μας. Από σήμερα, αποφασίστε να απλοποιήσετε τη ζωή σας, σταματώντας να ξοδεύετε τα χρήματα σας σε πράγματα που τελικά δεν αξίζουν. Χρήσιμη συμβουλή: αποφύγετε όσο μπορείτε οποιαδήποτε μορφή δανείου, που μπορεί να σας δημιουργήσει χρέη.

Εστιάστε σε ό,τι αγαπάτε
Όταν απολαμβάνετε αυτό που κάνετε, η ζωή γίνεται απλή. Ενώ αντίθετα, όταν αντιπαθείτε ή απεχθάνεστε αυτό με το οποίο ασχολείστε, η ζωή γίνεται αγγαρεία. Δυστυχώς, έχουμε μάθει από μικρή ηλικία να εστιάζουμε την προσοχή μας σε πράγματα που απεχθανόμαστε και έτσι δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι υποφέρουμε από αυτό και το αναπαράγουμε. Από σήμερα όμως, κάντε μια συνειδητή επιλογή και διοχετεύστε την ενέργειά σας σε κάτι που αγαπάτε και η ζωή σας θα αλλάξει ολοκληρωτικά.

Φροντίστε σωστά το σώμα σας
Η ζωή γίνεται επίσης περίπλοκη, όταν δεν αγαπάμε και δεν φροντίζουμε τον οργανισμό μας. Η ταλαιπωρία και η δυσφορία που αντιμετωπίζουμε όταν εμφανιστεί μια ασθένεια θα πρέπει να μας υπενθυμίζουν ότι χρειάζεται πάντα να διατηρούμε το σώμα μας υγιές. Και να πώς μπορείτε να το καταφέρετε αυτό: καταναλώστε μια ποικιλία φρέσκων, οργανικών λαχανικών και φρούτων, μείνετε δραστήριοι όλη τη μέρα και ξεκουραστείτε αρκετά, όταν νιώθετε κόπωση.

Επανασυνδεθείτε με τη φύση
Όποτε μπορείτε, κάντε μια βόλτα στη φύση, μακριά από τη βαβούρα της τσιμεντένιας ζούγκλας, στην οποία μάλλον θα μένετε. Ξεκουράστε το πνεύμα σας, ακούγοντας τους ήχους των πουλιών, εξερευνήστε την ομορφιά των δέντρων, των ζώων και της θάλασσας, εισπνεύστε καθαρό αέρα και βρείτε εσωτερική γαλήνη, βυθιζόμενοι στην αρμονία του φυσικού κόσμου.

Αναπτύξτε μια μη-κριτική στάση
Χρησιμοποιούμε πολύ χρόνο και ενέργεια, κρίνοντας τους άλλους και η επικριτική μας αυτή στάση περιπλέκει φοβερά τη ζωή μας: μας απομακρύνει από τους γύρω μας, κάτι που με τη σειρά του δημιουργεί διαπροσωπικές συγκρούσεις και συναισθηματικό πόνο. Μαθαίνοντας να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και συμπονώντας τους, μπορούμε να διαμορφώσουμε ποιοτικότερες σχέσεις που θα μας προσφέρουν ηρεμία.

Προσφέρετε τη βοήθειά σας στους άλλους
Το επίπεδο ευεξίας μας εξαρτάται κατά πολύ από την ευεξία των άλλων. Γι’ αυτό, βοηθώντας εκείνους να είναι υγιείς και ευτυχισμένοι, βοηθάμε έμμεσα και τον εαυτό μας, όπως και τον υπόλοιπο κόσμο. Όποτε μπορείτε, δώστε ένα χέρι βοηθείας, για να ανακουφίσετε τον πόνο και τη δυσφορία τους. Φυσικά, προσπαθήστε αυτό να μην γίνεται εις βάρος σας (εκτός, ίσως, από κάποιες σπάνιες περιπτώσεις). Άλλο η βοήθεια και άλλο η θυσία.

Δείξτε καλοσύνη
Ένας σχεδόν αυτονόητος, αλλά αρκετά παραμελημένος τρόπος απλοποίησης της ζωής μας είναι το να είμαστε ευγενικότεροι με τον συνάνθρωπό μας. Έχοντας μεγαλώσει σε μια άκρως ανταγωνιστική κοινωνία, οι περισσότεροι συνεχώς συγκρουόμαστε και ανταγωνιζόμαστε τους άλλους, κάτι που προφανώς και περιπλέκει την καθημερινότητά μας, αποξενώνοντάς μας από τον κόσμο. Αν συμπεριφέρεστε όμως με ευγένεια, μοιράζετε σπόρους καλοσύνης και σύντομα θα δείτε ότι οι γύρω σας θα ανταποδώσουν τον τρόπο συμπεριφοράς σας.

Γκρινιάξτε λιγότερο
Η ζωή είναι γεμάτη εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουμε. Εντούτοις, το να γκρινιάζουμε για την ύπαρξη τους στο δρόμο μας δεν βοηθά σίγουρα την κατάσταση. Αντιθέτως, μας αποσπά από το να μηχανευτούμε τρόπους να τα προσπεράσουμε και έτσι σχεδόν ποτέ δεν καταφέρνουμε να δράσουμε πραγματικά. Αντί να σπαταλάτε το χρόνο και την ενέργειά σας γκρινιάζοντας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε, επιχειρήστε να ανακαλύψετε τη ρίζα τους και ύστερα βάλτε τα δυνατά σας για να τα ξεπεράσετε.

Εξασκήστε την ενσυνειδητότητα
Ο νους είναι καλός ως υπηρέτης, αλλά κακός ως αφέντης. Όταν είναι γεμάτος από μυριάδες σκέψεις, η ζωή γίνεται αυτόματα πιο πολύπλοκη, προκαλώντας στρες και δυσφορία. Ένας σπουδαίος τρόπος αντιμετώπισης αυτού του χάους είναι η εξάσκηση της ενσυνείδητης επίγνωσης. Ξεκινώντας από σήμερα, ξοδέψτε τουλάχιστον τριάντα λεπτά την ημέρα, εξασκώντας μια τεχνική ενσυνειδητότητας. Θα δείτε πόσο θα αρχίζετε να ανακουφίζεστε από τις αμέτρητες, χαώδεις σκέψεις που σας αποσυντονίζουν.

Καλλιεργείστε την ευγνωμοσύνη
Αν δεν εκτιμήσουμε το δώρο της ζωής που κρατάμε στα χέρια μας, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βρούμε την ευτυχία και την ολοκλήρωση. Οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε έναν συνεχή αγώνα για να αποκτήσουμε και να εκπληρώσουμε όλο και περισσότερα στο μέλλον, ξεχνώντας τη στιγμή και αφήνοντάς τη να περάσει και να φύγει ανεκμετάλλευτη. Αν και είναι υπέροχο να θέτουμε στόχους και να κάνουμε σχέδια, χρειάζεται και να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο το παρόν έχουμε τελικά και μόνο σε αυτό μπορούμε να απολαύσουμε την ύπαρξή μας. Στο εδώ και τώρα.

Χτίστε αυθεντικές φιλίες
Ως κοινωνικά όντα που είμαστε, έχουμε μια βαθιά ανάγκη να συνδεθούμε με τους άλλους. Στη σημερινή κοινωνία όμως νιώθουμε αποσυνδεδεμένοι, απομονωμένοι από τον συνάνθρωπό μας. Οι άνθρωποι φοβούνται όλο και περισσότερο την οικειότητα, τις στενές σχέσεις, από φόβο μήπως πληγωθούν και έτσι επιλέγουν την απομόνωση. Απόρροια αυτού είναι η μοναξιά, η δυσαρέσκεια και η ανασφάλεια. Αν θέλετε να αφήσετε όλα αυτά τα βάρη πίσω σας, μάθετε να ανοίγετε την καρδιά σας και να προσεγγίζετε ανθρώπους. Μέσω μιας αυθεντικής φιλίας, θα έχετε την ευκαιρία του δούναι και λαβείν με τρυφερότητα και αμοιβαιότητα.

Αφουγκραστείτε την εσωτερική σας φωνή
Από τη στιγμή που γεννηθήκαμε, διδαχτήκαμε να μην αποδεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και να παλεύουμε συνεχώς να γίνουμε κάτι άλλο, ώστε να μας αποδεχτεί η κοινωνία. Σιγά σιγά, σταματήσαμε έτσι να εμπιστευόμαστε την εσωτερική μας φωνή και να ακολουθούμε την καρδιά μας. Αντιθέτως, είμαστε προγραμματισμένοι να ακολουθούμε αυτό που κάποια αρχή ορίζει ως σωστό ή λάθος, που αποτελεί έναν σίγουρο δρόμο προς το άγχος και τη δυστυχία. Ίσως λοιπόν, ήρθε η ώρα αυτό να σταματήσει. Αρχίστε να χρησιμοποιείτε την κριτική σας σκέψη και να δίνετε την δέουσα προσοχή στο συναισθηματικό σας κόσμο, οδηγώντας τον εαυτό σας σε μια απλούστερη και καλύτερη ζωή.

Η ζωή μπορεί να γίνει απλή, κι όμως εμείς επιμένουμε να την κάνουμε ολοένα και πιο περίπλοκη. Τώρα που ξέρετε πώς, τι σας κρατά από το να κάνετε την αλλαγή; https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το να αλλάζουμε το νου μας σημαίνει στην ουσία δημιουργικότητα.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το να αλλάζουμε το νου μας σημαίνει στην ουσία δημιουργικότητα. Η δημιουργικότητα είναι, κυριολεκτικά, το να αλλάζουμε από τον ένα τρόπο σκέψης στον άλλο. Όταν η δημιουργικότητα είναι στα καλύτερά της και μπορεί να επηρεάσει, συνιστά μια διαδικασία κατά την οποία γινόμαστε και δεκτικοί στο διαφορετικό.

Η σύνδεση αποδεικνύεται ακόμα πιο ισχυρή, όταν κοιτάμε πέρα από το άτομο. Η δημιουργικότητα, τουλάχιστον το είδος που παράγει κάτι αξιόλογο και επιδρά στον κόσμο, είναι πάντα συνδημιουργία. Αυτό σημαίνει ότι για να δημιουργήσουμε, χρειάζεται συνεχώς να αλλάζουμε ο ένας το νου του άλλου.

Η αλλαγή του τρόπου σκέψης μας σπάνια συμβαίνει σε καθεστώς απομόνωσης. Βέβαια, σε έναν κύκλο ημέρας 24 ωρών, όπου βομβαρδιζόμαστε συνεχώς από πληροφορίες και ειδήσεις, είναι δύσκολο να βρούμε τον χρόνο να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, πόσο μάλλον να επηρεάσουμε το νου του άλλου.

Υπάρχει βέβαια και ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που μπορεί να αλλάξει το νου μας: οι σχέσεις. Ο σημαντικός άλλος έχει την ικανότητα να μας κάνει να δούμε τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο και να επιφέρει αλλαγές στις πράξεις μας, ακόμα και σε ανεπαίσθητο βαθμό.

Αλλά πίσω από τις διαπροσωπικές σχέσεις βρίσκονται δύο δυνάμεις που αποκαλύπτουν το πώς αυτές μπορούν να μας αλλάξουν: εμπιστοσύνη και κοινός σκοπός. Ασχέτως του είδους της σχέσης, οι νέες ιδέες υφαίνονται και πλέκονται μέσα από το βαθμό εμπιστοσύνης που έχουμε στους άλλους. Δεν χρειάζεται να θέλουν όλα όσα θέλουμε ή να είναι ίδιοι με εμάς. Χρειάζεται απλά να μπορούμε να τους εμπιστευτούμε.

Όταν μπορούμε να ξεδιπλώσουμε στον άλλο τις ιδέες μας και όταν ο άλλος εκφράζει μια αυθεντική επιθυμία να ακούσει, αυτόματα αποκτάμε το γόνιμο, πρόσφορο έδαφος να σκεφτούμε, να φανταστούμε και να συνδημιουργήσουμε κάτι καλύτερο μαζί. Και δεν χρειάζεται να αλλάξουμε και οι δύο πλευρές προς την ίδια κατεύθυνση. Αρκεί να αλλάξουμε τόσο το σκεπτικό ο ένας του άλλου, ώστε να ανοίξει η πόρτα των δυνατοτήτων και των πιθανοτήτων, μια πόρτα κλειστή σε όσους θα προσδιορίζαμε ως «κλειστόμυαλους».

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Πού χάθηκε ο αυθορμητισμός; Συμβουλάτορες, coaches, και μια στρατιά από ανθρώπους που ήρθαν να βοηθήσουν
Μόνο μια ερώτηση χρειάζεσαι και η απάντησή της είναι μέσα σου

Λαμπρινή Λαδά 
Πώς μπορεί να επιτευχθεί η ανάπτυξη του αυθορμητισμού στη ζωή μας, όταν γύρω μας βλέπουμε συνεχώς συμβουλές από πρόθυμους συμβουλάτορες που έρχονται οικειοθελώς και χωρίς κανείς να τους το ζητήσει και αραδιάζουν την μια συμβουλή μετά την άλλη. Στα social media, στα sites, στο super market, στο ταξί! Παντού θα βρεις κάποιον εύκαιρο που θα έρθει να σου πει το μακρύ και το κοντό του για το πώς να ζήσεις τη ζωή σου, τι πρέπει να κάνεις σε μια συνέντευξη, στο πρώτο ραντεβού, στη δουλειά, στα ψώνια. Μια συμβουλή που δεν ζητήθηκε ποτέ και μια γενική διάθεση για πατρονάρισμα.

Ανάπτυξη του αυθορμητισμού VS πατρονάρισμα
Γύρω μας ξεφυτρώνουν συνεχώς νέα επαγγέλματα, coaches για όλα τα θέματα, σύμβουλοι, μέντορες. Η ειδοποιός διαφορά αυτών των τριών επαγγελμάτων είναι ότι οι δύο τελευταίοι πληρώνονται για να δίνουν την επαγγελματική συμβουλή τους, για το αντικείμενο που είναι εξειδικευμένοι, ενώ οι coaches απαγορεύεται να πουν την γνώμη τους.

Δεν μας ενδιαφέρει η γνώμη σας! Ο πρωταγωνιστής είναι ο πελάτης σας και εκεί πρέπει να στοχεύσετε και όχι να μας πείτε τι πιστεύετε εσείς για σωστό και λάθος. Γράφει η τάδε συνάδελφος οδηγίες για πρώτο ραντεβού, ή για πρώτη συνέντευξη ή οδηγίες για τη ζωή. Αν θέλαμε να διαβάσουμε το σαβουάρ βιβρ και τα άπαντα του σωστού ραντεβού θα αγοράζαμε το βιβλίο και θα το κάναμε.

Απαγορεύεται, συγνώμη για την ένταση της λέξης που χρησιμοποιώ, αλλά η δεοντολογία του επαγγέλματός μας απαγορεύει την παροχή συμβουλής και εφόσον έχετε πιστοποιηθεί και εκπαιδευτεί φαντάζομαι το γνωρίζετε. Ο καθένας από εμάς είμαστε οι πρωταγωνιστές της δικής μας ζωής και η αλήθεια είναι ότι σε μια επαγγελματική συνεργασία, μπορεί στη φάση του mirroring να συμβεί αυτή η ταύτιση με τον πελάτη μας αλλά αυτό που δεν θέλουμε σαφώς είναι η δημιουργία ενός κλώνου δικού μας.

Ο κόσμος εκεί έξω είναι τόσο μπερδεμένος με τα επαγγέλματα, με τη ζωή του που δεν ξέρει γιατί δεν πάει τίποτα σωστά, με το τι θέλει και τι δεν θέλει. Μπέρδεμα και μια ανάγκη για γρήγορες λύσεις σε πράγματα που έκανε με έναν τρόπο μια ζωή. Δεν αλλάζουν οι ζωές και δεν έρχονται τα αποτελέσματα από τη μια μέρα στην άλλη και αυτό θα έπρεπε να το ξεκαθαρίσεις εξαρχής.

 

Ποια η διαφορά μεταξύ ενός life coach και ενός ψυχολόγου;

Η γνώμη σου
Το ποιος θα πληρώσει στο πρώτο ραντεβού, στο δεύτερο, στο τρίτο στο εκατοστό, δεν είναι κάτι που χρειάζεται να τεθεί ως θέμα, ως υπόδειξη, ως οδηγός ζωής. Είναι καταγεγραμμένο ήδη στο σαβουάρ βιβρ, αλλά είναι και κάτι που οι άνθρωποι αποφασίζουν σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες, τις δικές τους απόψεις και τα δικά τους βιώματα.

Αν θέλει ο άντρας να κεράσει την πρώτη φορά δεν το κάνει επειδή θα περιμένει πίσω κάποιο αντάλλαγμα, αλλά γιατί το θέλει, επειδή έτσι έχει μάθει, επειδή έτσι ορίζει ο δικός του κώδικας αρχών. Από την άλλη καμία γυναίκα δεν βγαίνει πια για έξοδο χωρίς χρήματα στο πορτοφόλι της. Αν ο κύριος που τη συνοδεύει δεν θέλει να πληρώσει τον λογαριασμό, θα το κάνει και μπορεί να το κάνει εκείνη. Ανεξάρτητα αν μετά θα βγουν να πουν ότι τους ευνουχίζουμε τους άντρες με τέτοιες συμπεριφορές.

Ένα γενικό μπέρδεμα
Στην επικοινωνία, στα νοήματα, στα μηνύματα τα λεκτικά και τα εξωλεκτικά. Ο κόσμος είναι μπερδεμένος και όχι άδικα. Η πληροφορία είναι τεράστια και παντού και ο καθένας από εμάς που έχουμε ένα βήμα και γράφουμε κάτι, μπερδεύουμε ακόμα περισσότερο το κουβάρι.

Τι μπορείς να κάνεις για να μην μπερδέυεσαι και να βρεις τον χαμένο αυθορμητισμό σου; Να σου κάνεις μόνο μια ερώτηση: «Τι είναι αυτό που θέλω αυτή τη στιγμή περισσότερο να κάνω» χωρίς αυτό φυσικά να στερεί την ελευθερία μου, τη σωματική μου ακεραιότητα τη δική μου και των άλλων. Μόνο αυτό χρειάζεται να σε ρωτάς για να ξαναβρείς το κέντρο σου και να μην χάνεσαι στην πληροφορία και τη αποψούλα του καθενός.

Πάτα λίγο το mute, πέρασε ένα φίλτρο τι πληροφορία επιτρέπεις να αφομοιώνεις και να είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου ότι εσύ και κανένας άλλος δεν ξέρει καλύτερα για σένα. Αγαπητοί συνάδελφοι είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να βρουν την άκρη μόνοι τους οι άνθρωποι!

https://ipop.gr/

Αυτοβελίωση

«Τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι ανοίγουν την καρδιά τους; Νιώθουν καλύτερα» - Haruki Murakami

Τι κάνουμε όταν απλά δεν αντέχουμε; Όταν ο πόνος είναι υπερβολικός; Όπως και η αποθάρρυνση; Όταν δεν έχουμε κουράγιο πια να προσπαθούμε και να ελπίζουμε;

Και δεν είναι ότι δεν προσπαθούμε. Ήμασταν πολύ θαρραλέοι και επίμονοι όλο αυτό τον καιρό. Αντέξαμε πολλές δυσκολίες με δύναμη που οι άλλοι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν. Αλλά τώρα νιώθουμε σπασμένοι από την προσπάθεια.

Αυτό ένιωσα όταν ο σύζυγός μου πέθανε από καρκίνο του στομάχου. Υπήρχαν δύο επουλωτικές συνειδητοποιήσεις που άλλαξαν όχι μόνο το μονοπάτι στο οποίο περπατούσα, αλλά και στο πώς ένιωθα. Και πιστεύω ότι μπορούν να βοηθήσουν κι εσάς.

1η συνειδητοποίηση: Δεν έχει να κάνει με εσένα
Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται πως αυτή η συνειδητοποίηση δεν θα μπορούσε να βοηθήσει κανέναν. Πώς θα θελήσεις να ζήσεις τη ζωή σου, αν δεν έχει να κάνει με εσένα τέλος πάντων;

Αλλά η αλήθεια είναι ότι παραμελούσα τον εαυτό μου, επειδή ήμουν τόσο εστιασμένη στον πόνο μου. Αλλάζοντας την εστίασή μου, καταπράυνα τον πόνο μου. Ωστόσο, δεν έκανα την αλλαγή για φιλοσοφικούς λόγους, αλλά επειδή έβλεπα πόσο πονούσαν τα παιδιά μου, τα οποία έκαναν θυσίες για να νιώσω εγώ καλύτερα.

Όταν άρχιζα να τα βλέπω αυτά, συνειδητοποίησα ότι είχα κλειστεί σε εμένα. Το ένστικτό μας αυτό μας ωθεί να κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις, να απομονωθούμε. Αλλά το μοίρασμα και η αγάπη θεραπεύει.

2η συνειδητοποίηση: Δίνω αλλά κρατώ και για εμένα
Όταν η ελπίδα πετά μακριά και οι αποθήκες ενέργειάς μας στερεύουν, πρέπει να ξέρεις ότι όλα θα παίρνουν την κατηφόρα από εκεί και πέρα. Όμως, σε αυτό το σημείο είναι που πρέπει να γίνεις ο ήρωας/ η ηρωίδα της δικής σου ιστορίας.

Όταν άρχισα να ακούω από τα παιδιά μου πώς είχα παραμελήσει τον εαυτό μου, αποφάσισα τελικά να πάω σε όλους εκείνους τους γιατρούς που αμελούσα. Άρχισα να αγοράζω πράγματα για τον εαυτό μου και να οργανώνω δραστηριότητες που δεν ήταν απαραίτητες, αλλά ήθελα να τις κάνω.

Η δράση προηγούταν και η διάθεση ακολουθούσε. Το πρώτο βήμα ήταν να θρέψω τον εαυτό μου με προσοχή, εκείνη την προσοχή που θα έδινα σε κάποιον άλλο που αγαπούσα.

Αποφάσισα δηλαδή να αγαπήσω ξανά τον εαυτό μου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει να κάνω απλά ένα νέο κούρεμα και ένα χαλαρωτικό μπάνιο. Η αγάπη προς τον εαυτό μας σημαίνει να αποκτήσω εγώ τον έλεγχο της ζωής μου.

Σημαίνει να πιστεύεις ότι μπορείς να δημιουργήσεις κάτι όμορφο ακόμα κι όταν νιώθεις πόνο. Σημαίνει να σέβεσαι τα δικά σου όρια. Και τέλος σημαίνει, ότι όταν έρθει η ώρα, πρέπει να αφήσεις τα παλιά σου απραγματοποίητα όνειρα για να πιστέψεις σε νέα.

Angie Schultz

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Μια πολύ ασυνήθιστη ιδιότητα - Ν’ ακούν πραγματικά ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν μονάχα.
Επιμελείται η Καλλιόπη Παπαμιχαήλ


«Πήγαινε λοιπόν στη Μόμο!» Γιατί τάχα; Ήταν τόσο έξυπνη η Μόμο που μπορούσε να δώσει μια καλή συμβουλή στον καθένα ή έβρισκε πάντοτε τις κατάλληλες λέξεις όταν κάποιος είχε ανάγκη από παρηγοριά; Ή έβγαζε πάντοτε σοφές και δίκαιες αποφάσεις; Όχι, η Μόμο δεν ήξερε να κάνει τίποτ’ απ’ αυτά, ήταν ίδια όπως κάθε άλλο παιδί.

Μήπως μπορούσε τότε η Μόμο να κάνει κάτι που έφτιαχνε τα κέφια των ανθρώπων; Μήπως, λόγου χάρη, τραγουδούσε εξαιρετικά ωραία, έπαιζε κάποιο μουσικό όργανο; Ή μήπως μπορούσε, μια κι όσο να ’ναι καθόταν σ’ ένα είδος τσίρκου, να χορεύει ή να κάνει τίποτε ακροβατικά; Όχι, δεν ήταν ούτε κι αυτός ο λόγος!

Μήπως μπορούσε να κάνει μαγικά; Ήξερε κανένα μυστικό ξόρκι που έδιωχνε όλες τις στεναχώριες και τις φροντίδες; Ή μήπως ήξερε να διαβάζει το χέρι και να προφητεύει το μέλλον με κάποιον άλλον τρόπο; Τίποτε απ’ αυτά.

Εκείνο που η μικρή Μόμο ήξερε να κάνει, όπως κανένας άλλος, ήταν ν’ ακούει.

Σπουδαία τα λάχανα, ίσως πουν μερικοί από τους αναγνώστες. Ν’ ακούει μπορεί ο καθένας. Εδώ όμως κάνουν ένα μεγάλο λάθος. Ν’ ακούν πραγματικά ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν μονάχα. Κι ο τρόπος που ήξερε ν’ ακούει η Μόμο είχε κάτι το μοναδικό.

Η Μόμο μπορούσε κι άκουγε έτσι που σε κουτούς ανθρώπους έρχονταν στα ξαφνικά πολύ έξυπνες σκέψεις. Κι όχι γιατί έλεγε τίποτα ή ρωτούσε κάτι που οδηγούσε τους άλλους σε τέτοιες σκέψεις, όχι. Το μόνο που έκανε ήταν να κάθεται εκεί και ν’ ακούει με όλη την προσοχή της κι όλη της τη συμπάθεια. Κι εκείνη την ώρα κοίταζε τον άλλο με τα μεγάλα μαύρα μάτια της κι εκείνος ένιωθε ξαφνικά ν’ αναδύονται από μέσα του σκέψεις που ούτε καν υποψιαζόταν πως υπήρχαν.

Μπορούσε κι άκουγε έτσι που άνθρωποι που τα είχαν χαμένα ή δεν παίρνανε μιαν απόφαση ξέρανε ξαφνικά πολύ καλά τι ήταν αυτό που θέλανε. Ή έτσι που ένας δειλός ένιωθε ξαφνικά τον εαυτό του ελεύθερο και γενναίο. Ή κι έτσι που ένας δυστυχισμένος και καταπιεσμένος αποκτούσε πάλι ελπίδες και γινόταν χαρούμενος.

Κι αν κάποιος πίστευε πως η ζωή του ήταν αποτυχημένη και δίχως νόημα και πως αυτός ο ίδιος δεν ήταν παρά ένα ασήμαντο ανθρωπάκι ανάμεσα σε εκατομμύρια ανθρώπους και πως μπορούσε ν’ αντικατασταθεί το ίδιο γρήγορα όσο μια σπασμένη γλάστρα και πήγαινε κι έλεγε όλα αυτά στη μικρούλα τη Μόμο, τότε, την ώρα ακόμα που της τα διηγότανε, ξαφνικά στο μυαλό του ξεκαθάριζε μ’ έναν τρόπο μυστηριώδη πως είχε άδικο, πως αυτός, έτσι ακριβώς όπως ήταν φτιαγμένος, ήταν μοναδικός ανάμεσα σ’ όλους τους ανθρώπους και πως γι’ αυτό είχε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο σημασία για τον κόσμο.

Έτσι λοιπόν μπορούσε κι άκουγε η Μόμο.

***

Η Μόμο - 1973 - Michael Ende. Μετάφραση Κίρα Σίνου. Εκδόσεις Ψυχογιός

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.