Οκτωβρίου 22, 2021

Σχέσεις - Σεξ

Πότε επιβιώνει η σχέση μετά την απιστία;

Σάντυ Κουτσοσταμάτη


Η πλειοψηφία των ζευγαριών, μετά την απιστία, μένει μαζί και δεν χωρίζει. Τουλάχιστον μετά την πρώτη απιστία.
Η απιστία στο δικό μου μυαλό είναι για τη σχέση ό,τι ο καρκίνος για τον άνθρωπο. Είτε θα την σκοτώσει, είτε θα είναι το δώρο που θα επιτρέψει στο ζευγάρι να δει την σχέση με μια άλλη ματιά και μέσα από μια καινούρια αντίληψη.

Όταν έρχονται στο γραφείο μου ζευγάρια που ζητούν τη βοήθειά μου, μετά από την αποκάλυψη απιστίας του ενός (ή και των δύο), αυτό που τους επισημαίνω είναι ότι ο πρώτος γάμος τους έχει τελειώσει και τους ρωτώ εάν είναι διατεθειμένοι να δημιουργήσουν μαζί έναν καινούριο.
Όταν η απιστία αντιμετωπιστεί σαν η αφορμή για συζητήσεις και εξομολογήσεις που δεν έγιναν ποτέ (μπορεί και για ολόκληρες δεκαετίες), τότε το ζευγάρι έχει την ευκαιρία να χτίσει κάτι καινούριο, κάτι που μπορεί να είναι ακόμη πιο δυνατό και ακόμη πιο αληθινό.
Κάπου διάβασα ότι μετά την απιστία ότι : "staying is the new shame”. Παλαιότερα, υπήρχε η ιδέα ότι η απιστία δικαιολογείται από τους άντρες και ότι η γυναίκα πρέπει να είναι προετοιμασμένη να δεχτεί μια τέτοια συμπεριφορά. Πλέον, η απιστία δεν είναι αποδεχτή από κανέναν
Συχνά, ο περίγυρος του ατόμου που αποκάλυψε την απιστία του συντρόφου του, το ωθεί να φύγει από τη σχέση και να χωρίσει. Εξάλλου ακούμε πολύ συχνά quotes όπως "ζεις μόνο μια φορά", "Κυνήγησε τα όνειρά σου" "Ζήσε το τώρα". Έτσι, ο σύντροφος που βίωσε την απιστία, νιώθει συχνά την κοινωνική πίεση να εγκαταλείψει τη σχέση.

Ωστόσο, υπάρχουν τρεις βασικές προϋποθέσεις, απαραίτητες για την επιβίωση της σχέσης μετά την απιστία

Προϋποθέσεις για να επιβιώσει (ή και να αναβιώσει) η σχέση μετά την απιστία
Η απολογία
Η απολογία και η "συγγνώμη", δεν πρέπει να είναι "λυπάμαι για την κατάσταση αυτή", χρειάζεται να είναι μια ειλικρινής συγγνώμη, η οποία υποδηλώνει πραγματική μετάνοια για ό, τι έγινε και επίγνωση των συνεπειών που προκάλεσε η απιστία.

Η ανάληψη ευθύνης
Η ανάληψη ευθύνης σημαίνει ότι το άτομο που διέπραξε την απιστία, έχει αναλάβει πλήρως την ευθύνη των πράξεών του, χωρίς δικαιολογίες και μετατόπιση ευθυνών σε άλλους. Δηλαδή, χρειάζεται να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί ότι όποια κι αν ήταν τα παράπονα ή τα άλυτα θέματα στη σχέση του, δεν δικαιολογούν την απιστία, καθώς υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι διαχείρισης αυτών των προβλημάτων. Άρα, το άτομο χρειάζεται να αναλάβει την ευθύνη χωρίς όμως αυτή να συνοδεύεται από "αλλά εσύ μου έκανες τότε εκείνο ή μου είχες πει το άλλο". Χωρίς δηλαδή το "αλλά". Το να στρέψει κάποιος την προσοχή του σε ένα άλλο άτομο και όχι στον σύντροφό του, είναι ξεκάθαρα μια δική του απόφαση και επιλογή.

Η πλήρης διαφάνεια και απομάκρυνση από το τρίτο άτομο
Για να υπάρχει η σωστή βάση προκειμένου να αναβιώσει η σχέση μετά την απιστία, χρειάζεται, από τη στιγμή που θα αποκαλυφθεί, όποιος την διέπραξε να απομακρύνει εντελώς το τρίτο πρόσωπο και να κόψει κάθε είδους επαφή μαζί του. επίσης, να είναι απόλυτα διαφανής, ειλικρινής και ανοιχτός στον/στην σύντροφό του.

Σε δεύτερο επίπεδο, χρειάζεται, το ζευγάρι να δουλέψει και να εντοπίσει όλα όσα άφησε να μπουν ανάμεσά τους, αλλά και το άτομο που δέχτηκε την απιστία να αποφύγει τις συνεχείς ερωτήσεις να μάθει λεπτομέρειες, καθώς αυτό θα οδηγήσει σε έναν τοξικό φαύλο κύκλο.

Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι το θύμα της απιστίας δεν είναι πάντα το θύμα της σχέσης. Υπάρχουν εξάλλου πολλοί τρόποι να προδώσεις τον σύντροφό σου, είτε μέσα από την παραμέληση, είτε μέσα από την υποτίμηση, είτε μέσα από τη βία κ.α.

Έτσι, στην συχνή σας ερώτηση "Να μείνω μετά την απιστία;", απαντώ, πώς η θαρραλέα επιλογή είναι σίγουρα το να μην εγκαταλειφθεί η σχέση. Ωστόσο, η επιλογή αυτή χρειάζεται να παρθεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, απαραίτητες κατά τη γνώμη μου για την αναβίωση της σχέσης.

Το ζευγάρι καλείται να δημιουργήσει μια νέα σχέση σε απόλυτα καινούρια βάση και εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τους ίδιους εάν θα μετατρέψουν την απιστία σε δώρο που βοήθησε τη σχέση να ξαναγεννηθεί ή ασθένεια που τελικά την σκότωσε.

Να είσαι καλά! https://www.missbloom.gr/

Σχέσεις - Σεξ

«Μια ζωή γεμάτη λάθη δεν είναι μόνο πιο σεβαστή, αλλά και με περισσότερο νόημα από τη ζωή κάποιου που δεν κάνει τίποτα», είχε πει ο George Bernard Shaw.


Και μπορεί η φράση «μαθαίνουμε από τα λάθη μας» να σας ακούγεται σαν θεωρητικό κλισέ, αλλά το έχει επιβεβαιώσει και η επιστήμη: Σε αυτή τη μελέτη, νευροεπιστήμονες διαπίστωσαν πως ο εγκέφαλός μας σπεύδει να μας ειδοποιήσει σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο όταν αντιλαμβάνεται προς οδεύουμε προς ένα λάθος, ώστε να μην το επαναλάβουμε.

Με πόσους διαφορετικούς τρόπους όμως μαθαίνουμε από τις κακές επιλογές μας; Ιδού οκτώ λόγοι για τους οποίους, σύμφωνα με την ψυχολόγο Lisabeth Saunders Medlock, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στα λάθη μας:

*Μας βοηθούν να ξεδιαλύνουμε τα «θέλω» μας
Τα λάθη μας λειτουργούν ως «καμπανάκια», ως «φωτεινοί σηματοδότες» που μας ειδοποιούν ότι είμαστε εκτός πορείας και ότι κάτι πρέπει να διορθώσουμε. Κάπως έτσι, μας βοηθούν να επανακαθορίσουμε την σωστή πορεία και να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά θέλουμε να είμαστε, να έχουμε ή να κάνουμε.

*Μας μαθαίνουν να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας με τα ελαττώματά του
Είναι στενάχωρο να πέφτει κανείς σε κακοτοπιές. Αλλά είναι παρήγορο να μπορεί να γελά με τα λάθη του, και να βρίσκει τη δύναμη να ξανασηκώνεται. Στο κάτω-κάτω, κανείς δεν είναι τέλειος, γι’ αυτό κι εμείς οι ίδιοι πρέπει να αγκαλιάζουμε την ατελή μας φύση.

*Μας μαθαίνουν να αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας
Μερικές φορές, ακόμη και αν δώσουμε σκληρή προσπάθεια, αποτυγχάνουμε. Και είναι σε αυτό το σημείο που οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι «κολλήσαμε». Να έρθουμε δηλαδή αντιμέτωποι με τους φόβους μας, να ζητήσουμε βοήθεια και να ψάψουμε για όλους τους πιθανούς τρόπους να ξεπεράσουμε το πρόβλημα.


*Μας κάνουν πιο ειλικρινείς
Κυρίως με τον εαυτό μας. Γιατί χρειάζεται κουράγιο για να παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος, ακόμη κι αν αυτό μας κάνει να ντρεπόμαστε. Στην ουσία τα λάθη μας αναγκάζουν να βάλουμε έναν καθρέφτη απέναντί μας, ο οποίος μας βοηθά να «αγκαλιάσουμε» την δυνατότητα να γίνουμε καλύτεροι.

*Μας δίνουν εξαιρετικό feedback
Έχουμε ένα στόχο. Δοκιμάζουμε κάτι για να τον πετύχουμε και αποτυγχάνουμε. Η ανάλυση του τι πήγε στραβά είναι αυτή που θα μας δώσει τα πιο χρήσιμα συμπεράσματα για το τι θα πρέπει να αλλάξουμε στην επόμενη προσπάθειά μας.

*Μας μαθαίνουν να παίρνουμε την ευθύνη
Η ενστικτώδης αντίδρασή μας όταν κάτι πάει στραβά, είναι να πούμε «δεν φταίω εγώ». Αλλά αν αφήσουμε τους εγωισμούς στην άκρη, μπορούμε να δούμε πως το να παίρνουμε την ευθύνη των επιλογών μας μπορεί να μην είναι και τόσο ευχάριστη διαδικασία, αλλά σίγουρα μας κάνει καλύτερους και πιο ενδιαφέροντες και αξιόπιστους ανθρώπους.

*Μας θυμίζουν τι θα πει ακεραιότητα
Ακόμη και τα μικρότερα λάθη που κάνουμε στην καθημερινότητά μας μπορούν να γίνουν «συνήθεια», και να οδηγήσουν σταδιακά σε μεγαλύτερα. Αυτό γίνεται γιατί έχουμε την τάση να ξεφεύγουμε από τις αξίες μας και να πάμε κόντρα στους δύσκολους στόχους μας.

Αλλά η συηνειδητοποίηση των λαθών είναι κάτι που μας θυμίζει ότι κάθε μας επιλογή υποδηλώνει τις αξίες και τον τρόπο που έχουμε επιλέξει να ζούμε. Μας θυμίζει, με άλλα λόγια, πόσο σημαντική είναι η ακεραιότητα των επιλογών μας και η συνέπεια στον ευρύτερο τρόπο σκέψης και δράσης μας.

*Μας μαθαίνουν να τολμάμε
Ο εύκολος δρόμος μπροστά σε ένα δύσκολο εγχείρημα είναι να το αποφύγουμε. Ο δύσκολος δρόμος είναι να… μπούμε στην προσπάθεια με τα μπούνια. Και μπορεί να ενέχει τις περισσότερες πιθανότητες για λάθη, αλλά ακόμη κι έτσι, ξέρουμε ότι επιλέξαμε να ρισκάρουμε, να φτάσουμε στα όρια, στην ουσία… να ζήσουμε. ΦΩΤΟ:https://gr.pinterest.com/pin/440015826099248261/


Πηγή: sciencearchives.wordpress.com

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Σχέσεις - Σεξ

“Όταν μεγαλώσω θα έχω…”

“Όταν μεγαλώσω θα γίνω…”
“Όταν μεγαλώσω θα κάνω…”
Μεγαλειώδης φράσεις και όνειρα που απεικονίζουν απόλυτα το θάρρος και το όραμα ενός παιδιού.

Κείμενο της Κάτιας Αλεξίου

Στη συνέχεια περίπου σε ηλικία 25-45 προσαρμόζονται σε:

“Όταν θα… θα έχω…”
“Όταν θα… θα γίνω…”
“Όταν θα… θα κάνω…”

Π.χ. όταν θα πιάσω δουλειά-θα έχω χρήματα, όταν θα πάει καλύτερα η δουλειά- θα γίνω διευθυντής, όταν θα έχω χρόνο-θα κάνω ένα μεγάλο ταξίδι…

Και μετά τα 45 προσαρμόζονται προοδευτικά σε:

“Δεν έχω…”
“Δεν έγινα…”
“Δεν έκανα…”

Π.χ. δεν έχω αρκετό χρόνο για εμένα και τα παιδιά μου, δεν έγινα διευθυντής, δεν έκανα αρκετά χρήματα.

Όσο και αν ακουστεί παράξενο, λίγοι άνθρωποι έχουν την αίσθηση της ικανοποίησης μέσα τους. Ανεξάρτητα τι έχουν κατακτήσει στη ζωή τους, προσωπικά και επαγγελματικά.

Το μυστικό για την αίσθηση της ικανοποίησης είναι στο “μικρό παιδί” μέσα μας. Γιατί υποσυνείδητα, αυτό το μικρό παιδί μέσα μας και τα όνειρά του προδίδουμε, στην αρένα της ζωής. Και δεν υπάρχει κάποιος άλλος να παρηγορήσει αυτό το πλασματάκι παρά μόνο εμείς οι ίδιοι.

Ξεχάστε στο τι συνέβαλε ώστε να μην ολοκληρωθούν τα όνειρα του.
Ξεχάστε γονείς, ξεχάστε γεγονότα και συνθήκες.

Δείτε αυτό το “μικρό παιδί” μέσα σας, με σεβασμό, αγάπη και κατανόηση.
Όπως θα κοιτούσατε ένα παιδί!!!

Αν έχετε παιδιά, παρατηρήστε τα και προσπαθήστε να αναγνωρίσετε σε εκείνα, κοινές συμπεριφορές ή συναισθήματα με το “εσωτερικό παιδί” σας.

Μπορεί να ανακαλύψετε ότι ζητάτε από το παιδί σας να τακτοποιήσει ζητήματα που εκκρεμούν και στο δικό σας “εσωτερικό παιδί”.

Τώρα σκεφτείτε, νιώστε, αισθανθείτε… μπείτε στο ρόλο του γονέα μέσα σας. Δείτε, οραματιστείτε το “εσωτερικό παιδί” σας. Πως θα το παρηγορούσατε; Πώς θα το ξελαφρώνατε;

Μπορείτε να του πείτε “είμαι εδώ για εσένα”, “σε βλέπω, σε αναγνωρίζω, σε συμπονώ, σε αποδέχομαι, σε αγαπώ, σε ελευθερώνω, σε συγχωρώ και με συγχωρώ”. Ότι νιώσετε πως είναι κατάλληλο γι’ αυτό και για εσάς.

Και μόνο που απευθύνεστε με σοβαρότητα στα θέλω του, έχει αρχίσει η αποκατάσταση. Το έχετε δει, το έχετε αναγνωρίσει και έχετε αρχίσει να χτίζετε μεταξύ σας μια γέφυρα επικοινωνίας. Ακούστε τι έχει να σας πει μπορεί να σας θυμίσει ικανότητες και δεξιότητες που έχετε.

Ικανότητες και δεξιότητες που έχουν παραμείνει αλώβητες και αναλλοίωτες από τις αρνητικές εμπειρίες που βιώσατε στην πορεία της ανάπτυξής σας. Σας περιμένουν να τις αξιοποιήσετε στο έπακρο, με την σύνεση, την ευελιξία και την εμπειρία που έχετε αποκτήσει ως ισορροπημένος ενήλικας, που ξέρει να τις προστατεύσει και να πάρει τα μέγιστα οφέλη για τη ζωή του, στο σήμερα.

Και το κερασάκι στην τούρτα;
Όσο καλύτερος γονέας είστε στο “εσωτερικό παιδί” σας, τόσο καλύτερος γονέας γίνεστε στα παιδιά που φέρατε στον κόσμο. Η πνευματική νοημοσύνη (SQ) των μικρών απογόνων είναι φαινόμενο! Έχουν την ικανότητα να ανιχνεύουν κρυμμένες δυναμικές, σε κάθε λέξη και κίνησή των προγόνων τους.

Γιατί;
Γιατί τα παιδιά αγαπούν ανιδιοτελώς και με βαθιά πίστη, τους γονείς τους για το δώρο της ζωής! Και όταν συνδέονται με μία αρνητική σας πτυχή… είναι η δική τους έκφραση αγάπης και σύνδεσης με το οικογενειακό σύστημα… “Μαμά/μπαμπά έτσι σας δείχνω την αγάπη μου και την αφοσίωσή μου”.

Όσο και αν ζητάτε στα παιδιά σας, να μην συνδέονται με αρνητικές πτυχές του εαυτού σας, τόσο θα το κάνουν, μέχρι να σας δείξουν και να σας πείσουν, τι χρειάζεται εσείς να αλλάξετε στον εαυτό σας. Και πιστέψτε με… τα παιδιά δεν εξαγοράζονται με κανένα αντάλλαγμα… πέρα από την αποκατάσταση. Τότε είναι όλα σε ισορροπία και τα παιδιά είναι περήφανα, είναι ελεύθερα να επιλέξουν να λάβουν τα “δώρα” της καταγωγής τους.

Γιατί η πατρότητα και η μητρότητα όταν καλλιεργηθούν με χάρη, σεβασμό, υπομονή, επιμονή και σταθερότητα χωρίς κριτική και ενοχή, γίνονται πυλώνες ανεξάντλητης ενέργειας και στο “εσωτερικό παιδί” και στους απογόνους.

Και αυτός ο χρόνος που θα αφιερώσετε σε εσάς, είναι ο πραγματικός “ποιοτικός χρόνος” για τα παιδιά σας και την εξέλιξή τους./© Unsplash/Kelly Sikkema

https://mensarena.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Μπορείς να ξέρεις εάν ταιριάζεις σεξουαλικά με κάποιον πριν κάνετε σεξ; Οι sex therapists έχουν κάτι να σου πουν!
Υπάρχει ένα μυστικό που θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις σεξουαλική χημεία με τον νέο σου σύντροφο! Μάθε ποιο είναι αυτό και εφάρμοσέ το!

Μαρία Μπενέτογλου 
Ακόμα κι αν νιώθεις 100% έτοιμη να κάνεις σεξ με τον νέο σου σύντροφο πάντα θα έχεις το άγχος και την αγωνία «Έχουμε χημεία στο σεξ;» «Αν δεν ταιριάζουμε τι θα γίνει;» Πώς θα ένιωθες, όμως, αν σου έλεγα πώς έχω την λύση σε κάθε σου πρόβλημα και κάθε σου απορία; Δε θα ένιωθες μια ανακούφιση;

Αρχικά θέλω να καταλάβεις πως το σεξ μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα για τον καθένα από εμάς και μπορεί να λάβει πολλές διαφορετικές μορφές. Έχοντας αυτό κατά νου, η αποκρυπτογράφηση του εάν έχετε χημεία και τα πηγαίνετε καλά με κάποιον πριν κάνετε σεξ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εάν είσαι πρόθυμη να το συζητήσεις.

Η σεξουαλική συμβατότητα είναι «η ικανότητα να μιλάς στο άλλο άτομο για τα πράγματα που σου αρέσουν ή δε σου αρέσουν πάνω στο σεξ», λέει η θεραπεύτρια σεξ Jacqueline Mendez, LMFT. Πρόκειται για το να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και τον σύντροφό σου και να διασφαλίσεις ότι και τα δύο μέλη σε μια σχέση είναι ισότιμα. Αλλά, πώς μπορείς να καταλάβεις αν έχεις χημεία με κάποιον πριν κάνεις σεξ;

Η συζήτηση είναι η λύση σε όλα τα προβλήματα! «Αν κάποιος δεν ενδιαφέρεται να μάθει το ποιος είσαι, μέσα ή έξω από το υπνοδωμάτιο, δεν υπάρχει σεξουαλική συμβατότητα και ταίριασμα», λέει η Mendez. Στην πραγματικότητα, αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος μπορεί να υποδηλώνει πως δεν ταιριάζετε γενικά, όχι μόνο στον σεξουαλικό τομέα.

Τι πρέπει να συζητήσεις για να καταλάβεις αν έχετε χημεία πριν το σεξ;
Το πιο βασικό που πρέπει να συζητήσεις για να καταλάβεις αν έχεις χημεία στο σεξ με τον νέο σου σύντροφο είναι τι σας αρέσει και τι όχι. Έχετε κοινά ενδιαφέροντα και απολαύσεις ή όχι;

Αν δεν ξέρεις τι σου αρέσει στο σεξ και δεν έχεις εξερευνήσει ακόμα τον εαυτό σου, είναι κάτι που πρέπει να το κάνεις. Αν θέλεις και τη συμβουλή μου είναι κάτι που πρέπει να κάνεις μόνη σου. Ο αυνανισμός είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να μάθεις τι σε κάνει να αισθάνεσαι καλά και τι όχι πάνω στο σεξ. Το να αγγίζεις τον εαυτό σου μπορεί ακόμα και να σε κάνει να καταλάβεις τι δε σου αρέσει ώστε να μπορείς να θέτεις τα σεξουαλικά σου όρια.

Τώρα εάν αναρωτιέσαι πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να κάνεις αυτή τη συζήτηση η Vanessa Marin, ειδική στα θέματα του σεξ, απαντά πως αυτό εξαρτάται από εσένα. «Όποτε νιώσεις έτοιμη και αποκτήσεις την οικειότητα με τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου».

Τα οφέλη της συζήτησης για τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις:
Είναι δύσκολο να κάνεις την αρχή και να συζητήσεις για τις προτιμήσεις σου στο κρεβάτι αλλά μόλις το κάνεις θα αποκτήσετε την ιδανική χημεία.

Εκείνος, πλέον, ξέρει τι σου αρέσει και θα σε προσέξει ώστε να περάσεις όσο καλύτερα γίνεται. Το ίδιο κι εσύ. Δε θα έχεις δεύτερες σκέψεις στο μυαλό σου: «το έκανα αυτό σωστά, μήπως τελικά δε του αρέσει;» Θα είσαι απόλυτα ελεύθερη και θα έχετε και οι δύο στόχο να ικανοποιήσετε ο ένας στον άλλον, ώστε να αποκτήσετε οργασμό!

 

Εάν είσαι σε μια σχέση και δεν υπάρχει χημεία, τι κάνεις;
Η ενδοσκόπηση είναι ένα χρήσιμο εργαλείο όταν αισθάνεσαι ότι λείπει η χημεία στον σεξουαλικό τομέα της σχέσης σου. Για παράδειγμα αν αποκαλύψεις ότι σας αρέσουν διαφορετικά πράγματα στο σεξ, μπορείς να αναρωτηθείς και να σκεφτείς αν τελικά ξέρεις τον εαυτό σου τόσο καλά όσο νομίζεις. Μπορείς, επίσης, να σκεφτείς να τα δοκιμάσεις και να κάνεις και μια εσωτερική και προσωπική εξερεύνηση. Να δεις, δηλαδή, αν οι προτάσεις του συντρόφου σου μπορούν να σε ωφελήσουν και να σε αλλάξουν προς το καλύτερο.

Με συζήτηση και όμορφο τρόπο μπορείς κι εσύ να του προτείνεις να ακολουθήσει αυτή την τακτική, ώστε να δοκιμάσετε και οι δύο νέα πράγματα και να ανάψετε ξανά τη φλόγα στη σχέση σας. Μη σκέφτεσαι πως η σχέση σου είναι καταδικασμένη αν δεν υπάρχει χημεία στο σεξ. Χρειάζεται συζήτηση για να βρείτε τη χρυσή τομή, χωρίς να ξεπερνάτε τα σεξουαλικά όρια του άλλο. Ο σεβασμός και η κατανόηση είναι το παν σε μια σχέση! https://ipop.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Ζώντας χωρίς εσένα… Από αυτό το στερητικό «χωρίς» μπορεί να απορρέουν διαφορετικά αμφιθυμικά κύματα. Το χωρίς εσένα στη ζωή μου, πότε προσφέρει λύτρωση από μακρά ταλαιπωρία, πότε μας πείθει ότι δόθηκε η οριστική λύση στις ατελείωτες συγκρούσεις, πότε μας προστατεύει από μια ψυχική κακοποίηση.

Μπορεί να μας γεμίζει τύψεις και ανασφάλειες. Άλλοτε μας ρίχνει στην απογοήτευση για τον άλλον και το αίσθημα προδοσίας και άλλοτε μας οδηγεί στην καλύτερη επίγνωση του εαυτού μας.

Είναι ο χωρισμός φάρμακο ή φαρμάκι;
Ο χωρισμός δεν παύει να σημαίνει μια σημαντική απώλεια για τον άνθρωπο. Όχι, βέβαια, με την ίδια ένταση και βάθος σε όλες τις περιπτώσεις. Το θέμα είναι ότι αυτή η αλλαγή δύναται να σε θεραπεύσει ή να σε αρρωστήσει. Μπορεί ακόμη να σε αφήσει και αδιάφορο χωρίς να μπεις στην διαδικασία να ασχοληθείς πολύ μαζί της. Για να κατανοήσεις σε ποια από τις τρεις πλευρές γέρνεις, θα πρέπει να κοιτάξεις πολύ βαθιά μέσα σου.


Ο εγωισμός, όπως σκοτώνει τι σχέσεις, έτσι μπορεί να συνεχίζει να σκοτώνει εσένα και με το πέρας της σχέσης δίχως να το συνειδητοποιείς. Πρέπει, λοιπόν, το εγώ να μπει στην άκρη για να ζυγίσεις τις αδυναμίες, τις ανάγκες, τις απαιτήσεις που είχες τόσο εσύ όσο και ο σύντροφός σου στο ταξίδι που διανύσατε μαζί.

Τι είναι αυτό που πυροδοτούσε τις συγκρούσεις; Υπήρχε κάποιος από τους δύο που ασκούσε περισσότερη εξουσία πάνω στον άλλον; Εκφράζατε ελεύθερα αυτά που νιώθατε ή υπήρχαν πράγματα και ανάγκες που ντρεπόσασταν να ζητήσετε ή δεν θέλατε να συζητήσετε για συγκεκριμένους λόγους; Τι πήγε, λοιπόν, στραβά στο τέλος;

Κάνοντας, επομένως, έναν απολογισμό της σχέσης σας όσο πιο αντικειμενικά μπορείτε, υπάρχει περίπτωση να αναθεωρήσετε ορισμένα πράγματα.

Ακόμη και ένα να είναι αυτό το πράγμα μπορεί να σας πάει χιλιόμετρα μπροστά και να καταλάβετε πολλά για τον εαυτό σας. Αναγνωρίζοντας τα δικά σας τρωτά σημεία στη σχέση, ενθαρρύνετε παράλληλα την ικανότητά σας να συγχωρέσετε τον άλλον ακόμη και αν νιώθετε πληγωμένοι ή έχει περάσει καιρός.

Θα αισθάνεστε περισσότερο συμφιλιωμένος με το μέσα σας. Μια ηρεμία έπειτα από το συμπέρασμα ότι πήρατε πολλά πράγματα από αυτή τη σχέση ή ότι δεν δώσατε αρκετά όσα θέλατε αλλά νιώθετε αποφασισμένος να τα επενδύσετε σε μελλοντικές σχέσεις.

Ο χωρισμός μας κάνει επιλεκτικούς;
Συνήθως, όντας πιο μικροί είμαστε πιο ευάλωτοι και παρορμητικοί σε λάθος επιλογές. Γιατί στη νιότη μαθαίνουμε τον έρωτα, τις αντοχές μας σε αυτόν, το πώς είναι να δεσμεύεσαι με έναν άλλον άνθρωπο, γυμνάζοντας κάθε μυ του χαρακτήρα μας στο χρόνο. Στην ουσία μαθαίνουμε τον εαυτό μας.

Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος αριθμός σχέσεων που πρέπει να περάσεις για να πεις ότι «τώρα κατασταλάζω, βρήκα αυτό που έψαχνα» ή για να πεις ότι «τώρα ξέρω τι θέλω από τη ζωή μου». Δεν υπάρχει κανένας παράγοντας που να προδιαθέτει το πότε θα νιώσεις έτοιμος για την καλύτερη επιλογή συντρόφου, ούτε η ηλικία δείχνει το πόσο συνειδητοποιημένος είσαι.

Οι περισσότεροι αν όχι όλοι έχουν στην κασέτα της προσωπικής τους ιστορίας, εμπειρίες που στο τέλος αποφάνθηκαν ως άχρηστες, περιττές, ή ότι δεν είχαν να δώσουν κάτι. Μπορεί κάποιες ερωτικές εμπειρίες να δημιουργήθηκαν επί τούτου άλλοτε για εκδίκηση, από κακία, από θυμό, και από ανάγκη για επιβεβαίωση και συναισθηματική εκτόνωση. Άλλες εμπειρίες θα πούνε ότι άξιζαν τον κόπο, έμαθαν πράγματα κρατώντας τις θετικές αναμνήσεις.

Μια αποτυχημένη σχέση του παρελθόντος, γίνεται πολλές φορές παράδειγμα προς αποφυγή.

Έτσι, έπειτα από προηγούμενους χωρισμούς καταλαβαίνουμε τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε, καθώς και ποιες συμπεριφορές μας κάνουν ευτυχισμένους στον έρωτα και την αγάπη και ποιες μας δυστυχούν.

Συνεπώς, είναι αλήθεια ότι οι παλαιότερες αποτυχημένες σχέσεις μας κάνουν πιο επιλεκτικούς στη μελλοντική επιλογή συντρόφου.

Δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς θα έλεγα. Γιατί; Η ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε βρίσκεται στο αυθύπαρκτο της ανθρώπινης φύσης και ο καθένας μόνος πασχίζει με τον δικό του τρόπο να το βρει και να το ζήσει. Δεν μπορεί κανείς να ξεφύγει από ένα βασικό ένστικτο. Η ανάγκη αυτή και η επιθυμία έχει μια εκρηκτική δύναμη, όπως θα λέγαμε για τη συμπαντική ενέργεια της βαρύτητας που τραβάει και ρουφάει ό,τι βρίσκεται κοντά της.

Αυτός ο δρόμος όμως δεν είναι καθολικός για όλους. Συναντάμε ανθρώπους, γυναίκες και άνδρες, που επιλέγουν συντρόφους ανίκανους να αγαπούν, να σέβονται, να εκτιμούν και να συμπεριφέρονται με υγιείς τρόπους. Σαν να κάνουν τα ίδια λάθη, ένα copy paste επιλογών σε κάθε σχέση προσαρμόζοντας απλώς το πρόσωπο και το σώμα. Ναι, είναι γνώριμο για κάποιον να πέφτει στην ίδια παγίδα κάθε φορά που γνωρίζει έναν νέο σύντροφο. Δεν θα λέγαμε, λοιπόν, ότι ένα τέτοιο μοτίβο κάνει το άτομο πιο επιλεκτικό παρόλο που έχει συνειδητοποιήσει ότι δεν του κάνει καλό.

Όμως, όπως γνωρίζουμε πια, οι σχέσεις μας αποτελούν αναπαραστάσεις του δεσμού μας με τους γονείς μας, επομένως, στοιχεία όπως ο φόβος εγκατάλειψης, η ανασφάλεια, το άγχος αποχωρισμού από το αγαπημένο πρόσωπο, η εξάρτηση, τα αρνητικά πρότυπα συμπεριφοράς, τείνουν να επαναλαμβάνονται στις ενήλικες σχέσεις. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι έστω και αυτές οι δυσλειτουργικές σχέσεις είναι εκείνες που έχουμε μάθει και συνιστούν μια ζώνη ασφαλείας για εμάς.

Δεν ξέρουμε τι συμβαίνει έξω από αυτό, δεν ξέρουμε πώς λειτουργούν οι άνθρωποι με άλλα πρότυπα αγάπης και συμπεριφοράς. Έχουμε προσδώσει πολλά χαρακτηριστικά στον εαυτό μας μέσα από τους γονείς μας όπως το εάν είμαστε αδέξιοι, ανίκανοι, αδύναμοι, εάν μας κάνουν να νιώθουμε θύματα, αν μας επιβάλλουν πράγματα ή εάν μας υπερπροστατεύουν και επιδιώκουμε να επιβεβαιώνουμε αυτές τις πεποιθήσεις στον εαυτό μας μέσα από τις συντροφικές σχέσεις. Παίρνουμε ό,τι θεωρούμε ότι μας αξίζει και σε αυτές τις περιπτώσεις, δυστυχώς, πιστεύουμε ότι δεν αξίζουμε.

Χωρισμός και Ψευδαισθήσεις
Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν χωρίζουν ακόμη και όταν έχουν δικά τους παιδιά, πιστεύουν λανθασμένα ότι με τον χωρισμό διευθετούν όλα τα προβλήματα που προέκυψαν μέσα στη σχέση.

Νομίζουν ότι έτσι τελειώνουν όλα και θα κάνουν ένα βήμα μπροστά γιατί φεύγοντας από μια σχέση με συνεχείς διαμάχες είναι ξανά ανοιχτοί σε κάτι διαφορετικό, καινούργιο και ελπιδοφόρο.

Λένε πως για κάθε πρόβλημα υπάρχει και λύση αλλιώς δε θα ήταν πρόβλημα. Η λύση όμως για τον καθένα είναι μια ιδέα και μια πράξη που συσσωρεύουν τις δικές τους μοναδικές αξίες, επιθυμίες και μοτίβα που αναπαράγουν από την παιδική ηλικία και αδυναμίες απέναντι σε πραγματικές προκλήσεις των ανθρωπίνων σχέσεων, όπως ο χωρισμός.

Το να χωρίσουμε επειδή δεν τα βρίσκουμε είναι ένα συμπέρασμα γενικευμένο που εννοεί ότι δεν ταιριάζουμε σε αυτά που κάνουμε ή θέλουμε.

Το να τερματίζουμε τη σχέση γιατί νιώθουμε πίεση, δεν αντέχουμε τις δεσμεύσεις ή μας τρομάζουν οι απαιτήσεις, γιατί νιώθουμε ζήλια, κατωτερότητα, δεν νιώθουμε αρεστοί και αρκετά ικανοί, όμορφοι να σταθούμε δίπλα στον άλλον, είτε γιατί δυσκολευόμαστε να θέσουμε προτεραιότητες (σύντροφος, φίλοι, κοινωνική ζωή, επαγγελματική ζωή, οικογενειακές επιρροές), δε φέρουν την ευθύνη του άλλου για τον χωρισμό ούτε ότι κάναμε ότι μπορούσαμε και δεν πέτυχε.

Γιατί πολύ απλά είμαστε κατάλοιπα των παιδικών μας τραυμάτων, του πρώτου πρώιμου έρωτα - αυτού που βιώσαμε με τη μητέρα μας από την οποία πήραμε το παράδειγμα της αγάπης και αντλήσαμε την αυτοπεποίθηση και την αυταξία. Καταλήγουμε να αναπαράγουμε αυτά τα κατάλοιπα στις ενήλικες ερωτικές σχέσεις μας.

Είναι τόσο απλό και περίπλοκο συγχρόνως. Είναι όμως μαγικό που μια ρομαντική σχέση στο εδώ και τώρα, είναι μια υποσυνείδητη παλινδρόμηση στον πρώιμο έρωτά μας.

Στον έρωτα επί της ουσίας λέμε την ιστορία της ζωής μας.

Χώρισα γιατί δεν αντέχω τις δεσμεύσεις
Ο χωρισμός «Χώρισα γιατί δεν αντέχω τις δεσμεύσεις» που μάλλον φαίνεται επιπόλαιος κι ανώριμος, αρκετές φορές θέλει να εκδηλώσει ελευθερία. Επί της ουσίας το άτομο εδώ χωρίζει επειδή φοβάται μη τυχόν στο τέλος απορριφθεί.

Έχει ήδη βιώσει ματαιώσεις και απογοητεύσεις στον πρώιμο έρωτα που ως ενήλικας παίρνοντας το σαρκικό κομμάτι από τη σχέση (που δε δεσμεύει συναισθηματικά) νιώθει ακέραιος, ότι έχει τον έλεγχο και ότι έτσι δεν θα πληγωθεί. Αν δεσμευτεί και αφεθεί θα είναι σε μια συνεχή αγωνία μην πληγωθεί, μη τον αφήσουν, μη μείνει μόνος, μην εγκαταλειφθεί.

Πόσο συνειδητός και λυτρωτικός είναι αυτός ο χωρισμός λοιπόν; Είναι μια ψευδαίσθηση που αμύνεται στο φόβο της μοναξιάς.

Χώρισα γιατί έχανα τον εαυτό μου μέσα στη σχέση
Το «Χώρισα γιατί έχανα τον εαυτό μου μέσα στη σχέση» μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα. Και καλά και άσχημα. Το να θέλεις να χωρίσεις επειδή αισθάνεσαι ότι χάνεις τον εαυτό σου επειδή για παράδειγμα σε αναγκάζει η σχέση και οι συνθήκες να μεγαλώσεις, να ενηλικιωθείς, να αναλάβεις ευθύνες και να σκέφτεσαι τις συνέπειες της συμπεριφοράς σου απέναντι στον άλλον είναι σαν να κάνεις ένα comeback στην ψευδαίσθηση που ζούσες πριν.

Θέλεις να συνεχίσεις δηλαδή να νιώθεις αυτό το ανέμελο πλάσμα που ήταν απαλλαγμένο από ευθύνες, γιατί έτσι νιώθεις ζωντανός άνθρωπος.

Όμως, η αλήθεια είναι πως χωρίζεις γιατί φοβάσαι να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα, η οποία χρειάζεται ορισμένες φορές και τον ρεαλισμό, αλλά εσένα σου αρέσει να ονειροπολείς και να δίνεις εσύ τη γεύση που σου αρέσει στον κόσμο γύρω σου.

Ο χωρισμός αυτός σημαίνει και την υποτροπή στην ψευδαίσθηση που είχες σε μια ζώνη ασφαλείας όπου ένιωθες καλά και δεν έβλεπες τις αδυναμίες και τους φόβους σου. Όμως, ακολουθώντας μια τέτοια ζωή, περιοριστική, μπορεί και να χάσεις και σημαντικούς ανθρώπους για εσένα.

Χωρίζω γιατί δεν νιώθω μοναδική για αυτόν…

Χωρίζω γιατί είναι σαν να εξαρτάται ο ένας από τον άλλον…

Χωρίσαμε λόγω των παιδιών…

Χωρίσαμε γιατί απλά βαρεθήκαμε και κουραστήκαμε…

Σίγουρα δεν είναι όλα ψευδαισθήσεις και πίσω από κάθε χωρισμό μπορεί να υπάρχουν σοβαρές και λογικές συνειδητές αιτίες, όπως η τοξικότητα, η εξάρτηση, η επιθετικότητα, ο υπέρμετρος εγωισμός, η ασέβεια, η υποτίμηση. Κάθε σχέση οφείλουμε να την προσεγγίζουμε εξατομικευμένα και μέσα σε αυτή εξατομικευμένα να κοιτάζουμε και την ιστορία του καθενός στο ζευγάρι.

Γιατί αγαπώ τους χωρισμούς
Ο χωρισμός έχει πολλαπλές αποχρώσεις, ρηχές, βαθιές, και άλλες που θάβονται κάτω από την άμμο και δεν τις βλέπουμε με τα μάτια γυμνά, όμως υπάρχουν εκεί. Ο χωρισμός μπορεί να βαφτίζεται ως πένθος και απώλεια για κάποιον άνθρωπο, να κλαίει, να έχει καταθλιπτική διάθεση να αισθάνεται μια ζωή δίχως νόημα.

Ο χωρισμός μπορεί να χρωματίζει μια μοναδική περίοδο που αποτραβιόμαστε από όλους και όλα προκειμένου να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να ανασυγκροτηθούμε. Άλλοι προσπαθούν με ξέφρενα χρώματα να κοινωνικοποιηθούν, να κάνουν ένα restart, μπαίνοντας σε καινούργιες ερωτικές περιπέτειες ώστε να ξεπεράσουν το χωρισμό και τον πόνο, πράγματα που μοιάζουν δηλαδή με υποκατάστατα. Είναι σαν να ξεκόβω από μια ουσία αλλά αρχίζω μια άλλη για να καλύψω το στερητικό σύνδρομο που μου δημιουργεί η πρώτη.

Ο χωρισμός ως αυτοαποκάλυψη
Τελικώς, όλα είναι μια αυτοαποκάλυψη.

Όλα δηλώνουν ποιοι είμαστε. Ο πόνος ενός χωρισμού όσο ήπιος ή έντονος και αν είναι εκδραματίζει την ανικανότητά μας να συμβιώσουμε ικανοποιητικά με την ενδότερη σχέση που έχουμε χτίσει με τον σημαντικό άλλο, δηλαδή τον έναν από τους δύο γονείς. Όλα είναι ασυνείδητες απόπειρες επίλυσης μιας πρώιμης τραυματικής σχέσης που έχει αφήσει τα σημάδια της και αδυνατούμε να τα συλλάβουμε και να τα επεξεργαστούμε με τον τωρινό μας σύντροφο ή σύζυγο.

Οι πεποιθήσεις, η αξία που δίνουμε στον εαυτό μας και οι προσωπικές εμπειρίες έχουν άμεση επιρροή στον τρόπο που θα διαμορφώσουμε τον εαυτό μας, τη συμπεριφορά μας και τις σχέσεις. Βιώνουμε τον έρωτα, προσπαθούμε να τον υπερβούμε όμως οι συνέπειες πολλές φορές μας καθηλώνουν και μας ωθούν στο να χωριστούμε.

Παρόλα αυτά, αγαπάμε τους χωρισμούς γιατί χάρη σε αυτούς κάνουμε μια δυνατή βουτιά στην δική μας σχεσιακή πραγματικότητα. Αγαπούμε τους χωρισμούς για να αγαπήσουμε περισσότερο εμάς και να νικήσουμε τους φόβους μας.

Μοιάζει οξύμωρο, όμως ακόμη και αν είναι τραυματικό είναι το πιο δυνατό δίδαγμα για το πώς σχετιζόμαστε με τους σημαντικούς για εμάς ανθρώπους. Όπως όταν είμαστε παθιασμένα ερωτευμένοι νιώθουμε λες και είμαστε αθάνατοι, το ίδιο μπορεί να μας κάνει και ένας χωρισμός, μόνο που στην πρώτη περίπτωση μπορεί να παρασύρεσαι σε ένα παραμύθι, αλλά στη δεύτερη το πετυχαίνεις με τη δύναμη του μυαλού και της ψυχής σου, φιλοσοφώντας για τον εαυτό σου και τη ζωή.

Στον έρωτα αντανακλούμε το εσωτερικό παιδί που κρύβουμε μέσα μας αλλά στον χωρισμό φαίνεται πόσο δυνατό ή τραυματισμένο είναι. Αυτή είναι η πρόκληση που πρέπει να αγκαλιάσουμε και να γίνει κομμάτι μας. Αξίζει να χαθούμε στον έρωτα γιατί συγχρόνως επιτρέπουμε στον εαυτό μας να χαθεί στο άγνωστο μέσα μας. Ο χωρισμός από τον άλλον μπορεί να σημαίνει επανασύνδεση με τον εαυτό μας.

Μια απελευθέρωση, μια νέα αρχή. Και τότε πράγματι μπορούμε να πιστεύουμε ότι οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου
Παναγιώτα Ντελιοπούλου
deliopoulouBSc University of Sheffield (UK), MSc Κλινική Ψυχολόγος, University of Central Lancashire (UK). Εκπαίδευση στις τεχνικές αποτελεσματικού γονέα της Gordon Hellas. Εμπειρία στη στήριξη κακοποιημένων παιδιών και εφήβων. Θεραπευτικές προσεγγίσεις μέσω της Τέχνης

Σχέσεις - Σεξ

«Να έχει πρόσωπο με γωνίες», «Να έχει πολύ έξυπνο χιούμορ», «Να είναι ψηλός», «Να μάς αρέσει η ίδια μουσική». Μερικές κλασικές απαντήσεις που δίνουμε όταν μας ρωτούν πώς φανταζόμαστε τον ιδανικό άντρα.


Αντικειμενικά, όλοι έχουμε ένα pattern. Ένα στιλ ανθρώπου που μας αρέσει και μας τραβάει περισσότερο την προσοχή. Όπως αποδεικνύει όμως νέα έρευνα, δεν είναι αυτό το πρώτο πρώτο πράγμα που έλκει τις γυναίκες. Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό, που ήτο έχεις ή δεν το έχεις.

Η συγκεκριμένη μελέτη συμπεριέλαβε 60.000 γυναίκες από όλο τον κόσμο. Το 90% συμφώνησε σε ένα χαρακτηριστικό. Τι είναι αυτό που θέλει η πλειοψηφία των γυναικών από έναν άντρα; Ευγένεια. Τόσο απλά. Να είναι με έναν άνθρωπο καλό και ευγενικό. Και αν σας εκπλήσσει αυτή η απάντηση, υπάρχει και συνέχεια. Το 45% των γυναικών δήλωσε ότι προτιμά ένα φυσιολογικό σώμα ή και με κοιλίτσα, συγκριτικά με ένα γυμνασμένο, με μόνο το 2,5% να λέει ναι στην τελευταία κατηγορία.

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι θα πούμε ναι στον οποιονδήποτε βρεθεί μπροστά μας, μόνο και μόνο επειδή είναι καλός άνθρωπος. Δεν αρκεί και αυτό το ξέρουμε. Όταν όμως είναι η πρώτη επιλογή σχεδόν όλων των γυναικών, από διαφορετικά σημεία του πλανήτη, αποδεικνύεται ότι όλοι έχουμε ανάγκη από έναν σύντροφο που θα δείχνει ενσυναίσθηση, θα αγαπά και θα στηρίζει, άνευ όρων. Η ευγένεια ίσως δείχνει ότι υπάρχουν και άλλες απαραίτητες αρετές σε έναν άνθρωπο. Και αυτές είναι οι θεμελιώδεις βάσεις μίας υγιούς σχέσης, με μέλλον.

https://jenny.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Γερνάμε αλλά δεν χανόμαστε!
Οι φίλοι/ες μου κι εγώ γερνάμε: αργήσαμε να το καταλάβουμε αλλά δεν είναι τόσο τραγικό όσο ακούγεται
Μανίνα Ζουμπουλάκη

Τι σημαίνει να μεγαλώνεις και γιατί είναι ωραίο να γερνάς. Οι αλλαγές στο σώμα σου, οι αισθητικές επεμβάσεις και τι σκέφτονται οι άλλοι όταν περνάς τα 60.
Συνάντησα έναν φίλο που είχαμε να βρεθούμε δύο λοκντάουν – δύο χρόνια, τα οποία στις ηλικίες γύρω από τα εξήντα είναι πολλά, και τους φαίνεται. «Τι έκανες, αδυνάτισες, είσαι άυπνη, κουρασμένη, χτυπημένη από τη μοίρα;» με ρώτησε κοιτάζοντάς με εξεταστικά, «Πες μου τι δεν πάει καλά!»

Όλα πάνε καλά, όσο καλά πηγαίνουν για τον υπόλοιπο κόσμο, απλώς έχω μεγαλώσει κατά δύο χρόνια. Όχι από τα τριάντα στα τριάντα δύο, τα σαράντα στα σαράντα δύο ή τα πενήντα στα πενήντα δύο, παρά από τα πενήντα εννιά στα εξήντα ένα…Μου φαίνεται μεγάλη επιτυχία, να συνεχίζεις αρτιμελής και με σχετικά σώας τας φρένας, να μετράς άλλο ένα καλοκαίρι και να περιμένεις άλλο ένα σετ Χριστούγεννα – είναι η μόνη μεγάλη επιτυχία που έχει σημασία στη ζωή. Αυτό, και το να είναι μαζί σου όσο γίνεται περισσότεροι αγαπημένοι σου, συγγενείς και φίλοι επίσης εξαιρετικά πετυχημένοι, μια και βαδίζετε πλάι-πλάι.

«Καλά είμαι, απλώς ζάρωσα», είπα με χαμόγελο που ελπίζω πάντα ότι σιδερώνει τις ζάρες αλλά τα τελευταία χρόνια δεν κάνει δουλίτσα.

«Θα το τακτοποιήσουμε το θέμα, μην ανησυχείς!» ο φίλος με έπιασε αγκαζέ, και παρόλο που δεν ανησυχώ, μου μίλησε για έναν επιστήμονα που κάνει θαύματα με το νυστεράκι, κόβει, ράβει, μαζεύει, μποτοξιάζει, υαλουρονικώνει, γενικά στρώνει δέρμα σε πολύ κόσμο. Οι περισσότερες επεμβασούλες κρατάνε λίγα λεπτά, βγαίνεις καινούργιος μετά, πολύ φρέσκος, και κρατάει η φρεσκάδα για καιρό.

Ναι όχι, μπα. Φοβάμαι τις ενέσεις, η λέξη «νυστέρι» μου φέρνει ναυτία όπως και η λέξη «επεμβασούλα», όσο υπήρξα αιμοδότης έπεφτα ξερή όταν έβλεπα το πλαστικό τσαντάκι με το αίμα μου, μέχρι που έπαψα να το κοιτάζω και ησύχασα. Επίσης… δεν με χαλάει και τόσο, το πουρεψουάρ: το να γερνάω, να κρεμάει το μάγουλό μου ελαφρά πάνω από το πηγούνι, να κατεβαίνουν λίγο λίγο τα βλέφαρα κάτω από το φρύδι – τίποτε από αυτά δεν με απασχολεί. Δεν βγαίνω επαγγελματικά στην τηλεόραση, δεν είμαι ηθοποιός, τραγουδίστρια, κονφερασιέ ή σταρ, άρα η φάτσα μου δεν έχει τρελή σημασία, κι όλες οι φωτογραφίες φωτοσοπάρονται πια. Εκτός που έχω τις ίδιες φωτογραφίες (σε εσώφυλλα βιβλίων, φέησμπουκκλπ) εκατό χρόνια επειδή μου αρέσουν, μάλιστα, με δείχνουν τζόβενο – δεν με απασχολούν τόσο ώστε να τις αλλάξω με πιο σύγχρονες. Που κι αυτές θα φωτοσοπαριστούν, πάλι σιδερωμένη θα φαίνομαι, κατά την υποχρέωση όλων των ανθρώπων διεθνώς, να δείχνουν αστραφτεροί στις φωτογραφίες.

Το «ειλικρινά δεν με νοιάζει που γερνάω», από την άλλη, είναι χαζή φράση: με νοιάζει ως προς τα σημαντικά, με νοιάζει να μη πονάει η μέση μου το πρωί, να μην καλπάζουν τα αρθριτικά στα δάχτυλα (χρόνια πληκτρολόγιο…), να διαβάζω, να γράφω, να μην έχω χοντρές παθήσεις και κυρίως, να μην πεθάνω. Ο βασικός φόβος του «γερνάω» είναι επειδή σημαίνει «πάω προς την μεγάλη έξοδο» και ναι, είναι χαλαστικός. Ακόμα χειρότερα, «πάνε προς την μεγάλη έξοδο» και οι συγγενείς-φίλοι-φίλες που είναι κοντά στην ηλικία μου. Τα τραγικά πράγματα στη ζωή είναι τα εξής τρία: να χάνεις αγαπημένα πρόσωπα, να αρρωσταίνεις σοβαρά, και να πεθαίνεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι μπούρδες, και το καταλαβαίνεις όταν περνάς λάου λάου τα πενήντα, αν δεν στο έχουνε σφυρίξει νωρίτερα τίποτε απώλειες, ατυχήματα, σπασίματα, ασθένειες και άνοιες, κοντινών ή της καμπούρας σου.

Μια και είπα «καμπούρα»… με ενοχλεί που κόντυνα, που δυσκολεύομαι να κρατήσω ίσια πλάτη, που σακουλιάζω όταν κάθομαι στο πίσω κάθισμα αυτοκινήτων, που με πιάνουν ξαφνικοί σφάχτες στους προσαγωγούς όταν περπατάω, και που έχω πλέον μπάκα. Όλα αυτά είναι σημάδια προχωρημένης ηλικίας – θυμάμαι την γιαγιά μας να διαμαρτύρεται ότι παρόλο που ήταν πάντοτε πενήντα κιλά, «… εδώ και μερικά χρόνια έχω αυτήν την κοιλιά που δεν ξέρω από πού ξεφύτρωσε…» και να μας δείχνει όντως μια κοιλίτσα, μια μικρή μπάκα, λίγο μεγαλύτερη από την δική μου. Ψάχνω στο ίντερνετ ασκήσεις για κοιλιακούς: τις ξέρω όλες, τις κάνω χρόνια. Μόνο που για να «δουλέψεις την περιοχή της κοιλιάς» θέλεις σκληρή αεροβική (λέει το ίντερνετ μέσω διαφόρων γυμναστών-σώου-ανθρώπων, ρηαλιτάδων και άλλων νούμερων). Η αεροβική είναι κούραση, θέλει πολλή ενέργεια, επιπλέον κούραση της αναμενόμενης, και ιδρώτα.

Οπότε ερχόμαστε στο κυρίως θέμα του να περνάς τα εξήντα: η ενέργεια μειώνεται. Όχι κάθετα, όχι ανησυχητικά, αλλά πέφτει σαν νυσταγμένη καλιακούδα, όπως κι εσύ, που θέλεις να είσαι στο κρεβάτι σου στις δωδεκάμισι, άντε στη μία τη νύχτα. Δεν έχεις καμιά όρεξη να γράφεις ως τα χαράματα, όπως έκανες… σόρι, έτσι έκανα εγώ, εσείς ίσως τα πίνατε, χορεύατε, γλεντούσατε ή βλέπατε τηλεόραση, ή κάνατε σεξ, και μπράβο σας, όσο εγώ έγραφα. Έγραφα με τις ώρες, κάτι που με κουράζει πια τη νύχτα, και το καταθέτω ως εμπειρία για τους νεότερους νυχτόβιους συγγραφείς: κόβεται αυτό το χούι του ξενυχτιού. Γράφω μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ αλλά ως τα μεσάνυχτα και κάτι, μετά καίγομαι. Και πάλι, δεν είναι καμιά τρελή καταστροφή, διαβάζω στο κρεβάτι και περνάω ωραία, ξαναδιαβάζοντας βιβλία τα οποία έχω ξεχάσει ντιπ για ντιπ. Αυτό είναι το άλλο μπερεκέτι του να παρα-μεγαλώνεις: ναι μεν ξεχνάς που είναι τα γυαλιά σου, τρία κιλά πορτοκάλια (κάπου τα ακούμπησες…), ένα σοβαρό χαρτί για μια σοβαρή δουλειά που έχεις ξεχάσει, πράγματα ανάποδα δηλαδή – αλλά βλέπεις μια ρομαντική κωμωδία/ταινία δράσης χωρίς να έχεις ιδέα ότι την ξανα-είδες εκατό φορές, μέχρι και οι «Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού» σου φαίνονται φρεσκαδούρες. Τα «Φιλαράκια» τα χαζο-βλέπεις κάθε χρόνο με αόριστες αναμνήσεις από καλεσμένους και ανατροπές. Τουλάχιστον έτσι συμβαίνει στη δική μου μνήμη, που έχει ξεκαθαρίσει πολλή σαβούρα τα τελευταία χρόνια. Ενώ διαβάζω ένα αστυνομικό πχ, θυμάμαι αόριστα ότι έγινε κάτι καλλιαρντό, φόνος, ληστεία, απαγωγή, αλλά μέχρι εκεί, και στα μυθιστορήματα το ίδιο - κάτι μου λέει ο Ρότσεστερ, ψάξε βρες τώρα, δε βαριέσαι, ας το περάσω ένα χεράκι να το φρεσκάρω.

Φίλη ηθοποιός που πρόκειται να πάει για οντισιόν σε εταιρεία παραγωγής, αναστενάζει, «Πωωωω, θα με κοιτάνε από πάνω ως κάτω να δούνε αν πάχυνα, αν κρέμασε η μούρη μου, αν έχω σακούλες κάτω από τα μάτια, αν έπεσε το στήθος μου, αν γέρασα, αν έγινα σα σκιάχτρο» λέει, και έχει δίκιο, έτσι θα την κοιτάνε. Έτσι κοιτάνε τους ηθοποιούς όταν είναι υποψήφιοι για κάποιο ρόλο και δυστυχώς τις γυναίκες τις κοιτάνε περισσότερο και πιο αρνητικά από τους άντρες. Οι σαραντάρες και πενηντάρες παίζουν το ρόλο της γιαγιάς, γιατί «κανένας δεν θέλει να βλέπει γριές στην οθόνη»…. Παρόλο που, ο κόσμος ο οποίος βλέπει Ελληνικές παραγωγές τηλεόραση, είναι βασικά μεγάλος σε ηλικία για να μη πω «γριές» και παρεξηγηθώ.

Μας τρομάζουν οι γριές, όπως και η εικόνα μας στον καθρέφτη όταν θυμίζει τη γιαγιά μας, ή άλλη γιαγιά. Ακόμα και τα παιδιά θέλουν τους γονείς και τους παππούδες τους, αν όχι νέους, τουλάχιστον μη -γέρους – έτσι κι αφήσω τα μαλλιά μου λίγο παραπάνω με άσπρη ρίζα, τα παιδιά μου το λένε αμέσως, να συμμορφωθώ. Η ιδέα να τα αφήσω γκρίζα δεν τους αρέσει καθόλου («Θα είσαι χάλια! Δεν θέλω να σε βλέπουν οι φίλες μου χάλια!») Η ιδέα να τα βάψω ροζ επίσης δεν τους αρέσει («Ίιιιιου! Το κάνεις όλο και χειρότερο! Και γριά, και τρελή!»)

Όλοι θέλουμε να διαβεβαιώσουμε τα παιδιά μας ότι δεν θα πεθάνουμε, απλώς μεγαλώνουμε, παραμεγαλώνουμε, γερνάμε… αλλά δεν διαβεβαιώνουμε τίποτε, γιατί ενώ γερνάμε, συνειδητοποιούμε ότι σαν να μην έφτανε αυτό, μια μέρα θα πεθάνουμε κιόλας.

Μέχρι να έρθει εκείνη η ημέρα, γερνάμε με το μαλακό, χωρίς να βιαζόμαστε, και καλαμπουρίζοντας (όπως όταν είμασταν σαραντάρηδες) για τα χρυσοποίκιλτα μπαστούνια, τις εμπριμέ πατερίτσες και τα Πι-με-στρας, που θα φτιάξουμε όταν γεράσουμε κανονικά. Όχι ακόμα, δηλαδή. Μιλάμε για μετά από κάμποσα τέρμινα, αφού ωριμάσουμε πρώτα, άρα έχουμε καιρό μπροστά μας.https://look.athensvoice.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Εγκλωβισμός πέους: Πώς γίνεται να “κολλήσετε” στο σεξ – Τι να κάνετε εκείνη την στιγμή
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Ο εγκλωβισμός πέους (επιστημονικός όρος: Penis Captivus) είναι μια σπάνια πάθηση που εμφανίζεται κατά τη σεξουαλική επαφή.
Ο εγκλωβισμός πέους συμβαίνει όταν οι μυς του κόλπου της γυναίκας συστέλλονται (σφίγγουν) υπερβολικά γύρω από το πέος, καθιστώντας αδύνατο για τον άνδρα να το βγάλει έξω από τον κόλπο. Έτσι το ζευγάρι μένει “κολλημένο”.

Ο εγκλωβισμός πέους είναι πολύ πιο συχνός στα ζώα και ειδικά στους σκύλους. Στους ανθρώπους είναι πολύ σπάνιο να συμβεί.

Πώς συμβαίνει ο εγκλωβισμός πέους;
Η στύση στο πέος επιτυγχάνεται επειδή γεμίζει με αίμα και ως εκ τούτου σκληραίνει, ώστε να καταστεί εφικτή η διείσδυση. Όταν μια γυναίκα έχει οργασμό, οι πυελικοί μυς συσπώνται. Μερικές φορές, αυτές οι συσπάσεις κάνουν τα τοιχώματα του κόλπου να “κλείσουν” γύρω από το πέος του άντρα, γεγονός που καθιστά δύσκολο για εκείνον να αποσύρει το εν στύση πέος από τον κόλπο.

Τι να κάνετε αν σας συμβεί
Ευτυχώς, ο εγκλωβισμός πέους διαρκεί μόνο μερικά δευτερόλεπτα τις περισσότερες φορές. Όταν τελειώνει ο οργασμός της γυναίκας, οι συσπάσεις που έχουν προκαλέσει το πρόβλημα σταματούν και ο άντρας μπορεί να αποσυρθεί. Επίσης, μετά την εκσπερμάτιση του άντρα, το αίμα υποχωρεί από το πέος, εκείνο χάνει την στύση του και η αποκόλληση είναι και πάλι εύκολη.

Σε περίπτωση που σας συμβεί, τότε εσείς και ο/η σύντροφός σας πρέπει να χαλαρώσετε και να σταματήσετε να το σκέφτεστε έντονα. Θα σας βοηθήσει να φέρετε στο μυαλό σας θέματα και εικόνες που δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν με το σεξ. Αυτό θα επιτρέψει στο αίμα να φύγει από το πέος και ο άντρας να χάσει την στύση του, ενώ οι πυελικοί μυς της γυναίκας θα χαλαρώσουν και θα σταματήσουν να σφίγγουν το πέος.

Πηγές: http://healthjournal254.com και http://www.medicaldaily.c

https://www.iatropedia.gr/

 

Σχέσεις - Σεξ


Δοκιμάστε να τις χρησιμοποιήσετε την επόμενη φορά.

 

Νομίζω πως όλοι μπορούμε πλέον να παραδεχθούμε ότι το πρόβλημα με τους διαπληκτισμούς και τους καβγάδες είναι ότι… δεν λειτουργούν. Φυσικά, δεν γίνεται λόγος για τις υγιείς συζητήσεις, όπου γίνεται διάλογος, υπάρχει σεβασμός από τους συνομιλητές και ακούγονται όλες οι απόψεις.

Οι διαφωνίες, όμως, που καταλήγουν σε έντονους καβγάδες, με προσβολές, φωνές και χαρακτηρισμούς, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, αυτές είναι που καταστρέφουν τις σχέσεις μας και διαβρώνουν τα θεμέλια μιας γερής «συμμαχίας».

«Πολλά ζευγάρια ισχυρίζονται πως δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν, ενώ στην πραγματικότητα αρχίζουν μια συζήτηση η οποία εξελίσσεται σε έντονο διάλογο και διαπληκτισμό», λέει η Pat LaDouceur, ψυχολόγος και σύμβουλος σχέσεων. Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση, να ακούμε τον άλλο να μιλάει, αλλά στο μυαλό μας ήδη να ετοιμάζουμε την απάντηση, η οποία ουσιαστικά αποτελεί αρνητική αντίδραση σε όσα ακούμε, αφού ως αρκετά εγωιστικά όντα θέλουμε να έχουμε πάντα δίκιο και τις περισσότερες φορές την ξεστομίζουμε πριν ο άλλος τελειώσει τη φράση του.

Η επικοινωνία ξεκινά από την ακρόαση
Η Kate Murphy, δημοσιογράφος των New York Times και συγγραφέας του βιβλίου ” You’re Not Listening: What You’re Missing and Why It Matters” (Δεν ακούς: Τι χάνεις και γιατί είναι σημαντικό”), ισχυρίζεται ότι μία φράση (την οποία δοκίμασε και στη δική της σχέση) μπορεί να απομακρύνει την ένταση ενός καβγά και τελικά να σώσει τον γάμο σας. Σύμφωνα με όσα γράφει στο βιβλίο της, για να καταφέρουμε να διεξάγουμε εποικοδομητικούς διαλόγους (όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο) πρέπει πρώτα να γίνουμε καλοι ακροατές.

Διαβάστε εδώ τη μία λέξη που μπορεί να καταστρέψει τη σχέση σας.

«Δεν φτάνει μόνο να γνέφουμε και να κοιτάζουμε με κενό βλέμμα. Πρέπει να ‘εκτιμάμε’ την ακρόαση. Να σκεφτόμαστε τι μπορούμε να κερδίσουμε από αυτά που ακούμε. Πώς θα μας κάνουν καλύτερους. Τι ερωτήσεις πρέπει να κάνουμε για να καταονήσουμε καλύτερα το τι συμβαίνει. Πρόκειται περισσότερο για μια ενεργή σκέψη, παρά για απλή ακρόαση». Μαζί με το παραπάνω σκεπτικό μία φράση δύο λέξεων μπορεί να διώξει την ένταση και να οδηγήσει σε μια ήρεμη λύση στα ζητήματά σας.

Δεν είναι άλλη από το: «Σε ακούω». Η ψυχολόγος παραδέχθηκε πως όταν πάνω σε έναν καβγά ο σύζυγός της, αντί να της αντιμιλήσει της είπε αυτή τη φράση εκείνη έμεινε έκπληκτη να τον κοιτά. «Ένιωσα αμέσως πιο ήρεμη. Κατάλαβα πως όσα έλεγα είχαν κάποιο αντίκρισμα και μπορεί η κουβέντα μας να μην τελείωσε εκεί, αλλά συνειδητοποίησα ότι ο σύζυγός μου δεν είναι ‘εχθρός’. Είμαστε μαζί σε αυτό και προσπαθούμε για έναν κοινό σκοπό, τη σχέση μας».

Γιατί αυτή φράση λειτουργεί

Το «Σε ακούω» μας πηγαίνει πίσω στις βασικές αρχές της επικοινωνίας – τις ικανότητες ακοής. Για την ψυχολόγο, το να ακούς σημαίνει να μαθαίνεις. «Η παραπάνω διαμάχη με τον συζυγό μου θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά. Αντί να μου πει πως με ακούει, θα μπορούσε να με διακόψει και να πει τη γνώμη του χωρίς ουσιαστικά να έχει ακούσει τι του είπα. Πώς θα καταλήγαμε; Τσακωμένοι με πολλά νεύρα και ένα πρόβλημα άλυτο. Έπειτα από αυτό όλα άλλαξαν. Σίγουρα, δεν είναι εύκολο και πολλές φορές η κούραση, η ένταση και η ανάγκη να αποδείξουμε πως έχουμε δίκιο μας παρασύρουν, αλλά η προσπάθεια αξίζει και σταδιακά αυτό γίνεται βίωμα».

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια καλή υπενθύμιση: πριν μιλήσεις πρέπει να ακούσεις, είτε μιλάς με τον σύντροφό σου είτε με τη μαμά ή τη φίλη σου.

https://www.marieclaire.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος – Τα σημάδια που αποδεικνύουν ότι η σχέση σας έφτασε στο τέρμα
Όπως τα έχουν καταγράψει sex experts και ψυχολόγοι.

 

Ένας χωρισμός είναι δύσκολος, με τους ερευνητές και τους ψυχολόγους να τον συγκρίνουν με τον θρήνο της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου ή με την προσπάθεια απεξάρτησης από μια εξαρτησιογόνα ουσία. Το να αντιλαμβάνεσαι, όμως, πότε να τελειώσεις οριστικά μια σχέση είναι από μόνο του μια τεράστια πρόκληση.

Ανεξάρτητα από τον χρόνο που διαρκεί μια σχέση, είναι πάντα αρκετά περίπλοκο να κατανοήσουμε πότε ήρθε η στιγμή για να δώσουμε ένα τέλος σε μια ερωτική σχέση. Οι σκέψεις για το μετά, για την αντίδραση του άλλου ατόμου ή για τις πραγματικές σου ανάγκες μπαίνουν, συχνά, εμπόδιο στην απόφασή μας. Πώς θα καταλάβουμε αν ήρθε η ώρα να πάρουμε αποστάσεις από ένα άτομο και να λήξουμε τη σχέση μας; Υπάρχουν πέντε σημάδια που μπορούν να μας βοηθήσουν, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Κάθε συζήτηση καταλήγει σε καβγά
Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε με τον σύντροφό σας, χωρίς ο διάλογός σας να εξελιχθεί σε έντονη διαφωνία, τότε μάλλον ηρθε η ώρα να απομακρυνθείτε. «Ο θυμός και η διαρκής αρνητικότητα, είναι σημάδια βαθιάς ρήξης με τον σύντροφό σας και μπορεί να σημαίνει ότι τα πράγματα μεταξύ σας μπορεί να γίνουν πολύ χειρότερα», σημειώνει ο couple coach, James Preece. Αν δεν μπορείτε να κάνετε μία ορθή συζήτηση με το ταίρι σας, διαβάστε εδώ ποια φράση θα σας βοηθήσει να τα καταφέρετε καλύτερα αν το θέλετε.

Υπάρχουν ενδείξεις σωματικής ή ψυχολογικής βίας
Αν βιώνετε οποιοδήποτε είδος βίας στη σχέση σας, τότε πρέπει οπωσδήποτε να την τελειώσετε. Η Madeleine Mason Roantree, ψυχολόγος, λέει: «Η άσχημη συμπεριφορά είτε πρόκειται για λέξεις, νεύματα, κινήσεις ή ξεσπάσματα, δείχνει έλλειψη σεβασμού και είναι η πιο ξεκάθαρα ένδειξη για τον άσχημο και ανασφαλή χαρακτήρα ενός ανθρώπου».

Σε περίπτωση που βρίσκετε δύσκολο να μιλήσετε σε φίλους και γνωστούς για τη σχέση σας, τότε ίσως ο δεσμός σας έχει γίνει τοξικός. «Θα έλεγα πως αυτό είναι ξεκάθαρο σημάδι για να τελειώσει μια σχέση», τονίζει η ειδικός. Διαβάστε εδώ περισσότερα δείγματα τοξικής συμπεριφοράς.

Η διασκέδαση έχει χαθεί
Οι σχέσεις μπορεί να γίνουν βαρετές κατά καιρούς. Κατά κύριο λόγο, όμως, οφείλουν να είναι διασκεδαστικές – τουλάχιστον αν μιλάμε για σχέση που επιθυμούμε να έχει διάρκεια. ΑΝ νιώθετε πως βαριέστε ή νευριάζετε εύκολα από τις συνήθειες του συντρόφους σας, τότε πιθανοτατα σπαταλάτε τον χρόνο σας», εξηγεί ο James Preece. «Σε μια σχέση πρέπει να νιώθουμε άνετα, να ενθουσιαζόμαστε και να χαιρόμαστε όταν πρόκειται να περάσουμε χρόνο με το ταίρι μας. Αν αντιλαμβάνεστε πως κάτι τέτοιο σε εσάς δεν ισχύει ή προσπαθήστε να ‘ζωντανέψετε’ ξανά τα πράγματα ή δώστε ένα τέλος», προτείνει.

Οι διαφορές σας είναι αγεφύρωτες
Ορισμένα ζευγάρια καταφέρνουν και μένουν μαζί παρά τις διαφορές στον τρόπο που προσεγγίζουν τη ζωή, τις δυσκολίες, ακόμα και την καθημερινότητα. Υπάρχουν κι εκείνα, όμως, για τα οποία οι διαφορές μπορεί να είναι τόσο μεγάλες που δημιουργούν ρήξεις. Εσείς, οφείλετε να ξεκαθαρίσετε μέσα σας τι διατίθεστε να θυσιάσετε για μία σχέση. «Μεγάλες διαφορές μπορεί να είναι η απόκτηση παιδιών, το πόσο κοντά θα μένετε με τις οικογένειές σας ή το αν θα ζείτε πιο ‘ελεύθεροι’», σημειώνει η Madeleine Mason Roantree και συμπληρώνει: «Ενώ δεν είναι απαραίτητο πως τα διαφορετικά χόμπι θα διαλύσουν μια σχέση, το να διαφωνείτε για βασικά ζητήμα βιοπορισμού και διαβίωσης, αποτελεί σοβαρό σημάδι για την εξέλιξη της σχέσης».

Η συνήθεια σάς κρατά μαζί
Αναρωτηθήκατε ποτέ μήπως μένετε με έναν άνθρωπο, απλώς και μόνο επειδή είναι πιο εύκολο από το να είστε ξανά εκτός σχέσης; Επειδή απλώς έχετε συνηθίσει σε αυτή την κατάσταση; Ορισμένες φορές η σκέψη και μόνο της έναρξης ενός νέου τρόπου ζωής,εμποδίζει τα δυστυχισμένα ζευγάρια από το να χωρίσουν. «Μπορεί αυτά που γνωρίζουμε να μας φαίνονται πιο οικεία, εύκολα και ασφαλή, αλλά ίσως εμποδίζουν την πραγματική σας ευτυχία έξω από τη σχέση», σημειώνει ο coach therapist James Preece.https://www.marieclaire.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.